potrzebuje pomocy

[ze_wsi_1000_i_1_nocy]

Mam 33 lata, od 7 lat jestem z mężem z którym mam 2 dzieci- 4 i 2 lata. Nigdy
w naszym małżeństwie sielanki nie było, jednak udawało nam sie przetrwać
trudne czasy. Po 3 latach małżeństwa doszło do zdrady- mąż zdradził mnie z
moją dobrą znajomą. Planowałam rozwieść sie, jednak rodzina zarówno moja jak
i męża przekonywała mnie zeby wstrzymać sie z ostateczną decyzją, skutecznie.
Jednak po tych wszystkich latach jest coraz gorzej. Od mniej wiecej roku
przeskadza mi sama obecność małżonka, nie rozmawiamy prawie w ogóle, jedynym
tematem są dzieci i to też żadko. Sam jego widok drazni mnie do tego stopnia,
że mam ochote wyjść z domu i więcej do niego nie wracać. Jednak są dzieci, z
którymi musze być. Ciesze sie ze nadchodzi wiosna, później będzie lato, więc
możliwości spędzania czasui poza domem wzrosną, wzrośnie razem z nimi mój
psychiczny komfort.
Doradźcie prosze, co mam zrobić. Nie mogę na niego patrzeć, uciekam z łóżka,
każdy jego dotyk wywołuje u mnie niechęć i złość. Nie jestem w stanie dłużej
sie męczyć.

[witch-witch]

Czasami dobrze jest się zastanowić 100 x zanim podejmie się tak ważną decyzję
jaką jest rozwód. Wiele osoób o ile ma szanse w podobnej sytuacji jak twoja
decyduje się na separację a dopiero później na chłodno podejmują decyzję w tę
albo w drugą stronę.Albo dochodza do wniosku, że chcą być razem i zacząc od
nowa. Twoja sytuacja jest o tyle skomplikowana, że masz dwoje małych dzieci,
które i tak w tej sytuacji cierpią, wyczuwając cały stres związany z relacją do
twojego męża. A gdy podejmiesz decyzję o rozwodzie tobie przyniesie to ulgę ale
twoje dzieci przeżyją katusze. Jeżeli twój mąż jest dobrym człowiekiem i
sprawdza się jako ojciec to musisz trochę przychamowac swoje żale i rozgorycznie
i pomyślec kategoriami bardziej dojrzałymi.
Zdrada jak przykra by nie była nie jest powodem do rozwodu! Zapewne twoja duma
została urażona ale świat na tobie i twojej dumie nie zaczyna i nie kończy
się.Pamiętaj że twoje dzieci zasłużyły sobie na szczęśliwy i pełny dom gdzie
jest ojciec i matka. Nabierz trochę dystansu do sprawy tak błachej jak zdrada.
Musisz głebiej się zastanowić co jest przyczyną rozdzwięku w twojej rodzinie i
jaki ty i twoja osobowość ma w tym udział i co by należało naprawic w twojej
rodzinie aby wszystko zaczęło od nowa funkcjonować. Czas abyś zaczęła zachowywać
się w dojrzały sposób a nie jak urażona przerosnięta nastolatka. Dopuszczajac
negatywne myśli do siebie ciągle jesteś ofiarą twojego męza i tego co się stało.
Sprobuj myslec pozytywnie i moze zacznij od wybaczenia, bo sama też napewno nie
jesteś bez winy.

[alfika]

jestem dzieckiem, które w wieku 3. lat przeżyło "katusze rozwodu rodziców" :)))
tylko ich nie pamiętam, kurka...
rozwód tak - ale katusze??????

do autorki wątku - jeśli jest cień szansy ratować małżeństwo, próbuj - jak nie,
powoli i spokojnie przemyśl, czego naprawdę chcesz - nie na parę miesięcy, ale
na dłuuuuuugie lata
trzymam kciuki!!

[yoosh]

Sądzę,że większe katusze przeżyją dzieci widząc i czując nienawiśc rodziców do
siebie i lodowatą atmosferę domową.W wielu domach pokutuje zasada-będziemy
razem dla dobra dzieci.Pytam: jakie to dobro? Co wyniosą dzieci z takiego domu?

[xy2]

to co ja wyniosłam- jeden wielki strach przed małzeństwem

[xy2]

ale też wiem jedno- wiem jak nie powinno wyglądać małżeństwo, wiem że nie
należy słuchać "życzliwych"

Pomocne pytania

[psychoguru]

ze_wsi_1000_i_1_nocy napisał:

> Mam 33 lata, od 7 lat jestem z mężem z którym mam 2 dzieci- 4 i 2 lata. Nigdy
> w naszym małżeństwie sielanki nie było, jednak udawało nam sie przetrwać
> trudne czasy. Po 3 latach małżeństwa doszło do zdrady- mąż zdradził mnie z
> moją dobrą znajomą. Planowałam rozwieść sie, jednak rodzina zarówno moja jak
> i męża przekonywała mnie zeby wstrzymać sie z ostateczną decyzją, skutecznie.
> Jednak po tych wszystkich latach jest coraz gorzej. Od mniej wiecej roku
> przeskadza mi sama obecność małżonka, nie rozmawiamy prawie w ogóle, jedynym
> tematem są dzieci i to też żadko. Sam jego widok drazni mnie do tego stopnia,

Czyli po 3 latach on zdradzil. Potem minely dalsze 3 lata. I od roku masz
na niego alergie.

Ale sa takie pytania wynikajace z liczb ktore podalas:

Jak ukladal sie wasz zwiazek w ciagu pierwszych 3 lat?
Gdy on zdradzil to bylas w ciazy czy tuz po urodzeniu dziecka?
Jak ukladal sie zwiazek przez 3 lata od zdrady?
A po roku od urodzenia drugiego dziecka masz meza dosc?

Jak wygladala jego zdrada: jakis dluzszy zwiazek na boku czy pojedynczy numer?
Jak sadzisz co maz powiedzialby dlaczego zdradzil?

[ze_wsi_1000_i_1_nocy]

jak zdradził chciałam sie rozwiesc ale okazało sie ze jestem w ciazy.

trzeba było odejsc a nie decydowac sie na kontynuacje chorego małzenstwa i na
drugie dziecko z tym człowiekiem, na którego nie moge patrzec.

[josarna]

Odnoszę wrażenie, że starasz się utwierdzać w niechęci do męża, zamiast
maleńkimi kroczkami budować bliskość. Nie twierdzę, że to się uda, ale warto
spróbować (sprawdziłam). Czy mąż na pewno ma same wady?...

[ze_wsi_1000_i_1_nocy]

ja juz nie widze jego zalet

[josarna]

Sytuacja jest groźna. Bez pomocy psychologa nie dasz rady. Spróbuj na razie
szukać porady w internecie - dla mnie to zbyt trudne, bo nie jestem fachowcem.
Może tutaj ktoś się w końcu odezwie?
Na swoim przykładzie mogę powiedzieć, że odnowa uczuć jest możliwa. U mnie
problem był znacznie poważniejszy: alkoholizm i wielka niechęć. Nie widziałam
szans, a jednak... Tyle, że trzeba było na to sześciu lat. Jednak Twój mąż
również musiałby tego bardzo chcieć - jak mój.

[ze_wsi_1000_i_1_nocy]

w tym przypadku jest niemożliwa

[nomad79]

wiesz bycie z mezem ktroego nie kochasz i nie widzisz sznas na dalszy zwiazek
nie ma celu - tylko dla dobra dzieci ?? no dobrze ktos mi zarzuci ze to nie
jest tylko - ale wiesz moja mama tak zrobila i sie meczyla az nie doroslem do
wieklu ze poweidzialem dosc i dopiero wtedy odeszlismy . kiedy dzieci wychowuja
sie w domu gidze rodzice sie nei kochaja to nie jest dla ich dobra ;

jesli sie w sobie nie przelamiesz zeby zaczac od nowa - marnujesz kazdy
nastepny dzien .
pytanie tylko czy masz gdzie pojsc ? czy pracujesz i jak to wszystko pogodzic -
sa to trudne pytania ale musisz wierzyc ze mozna wszystko rozwiazac - i nie
sluchaj porad - szczegolnie jego rodziny - bo oni zamiast jeamu nakopac do dupy
to mowia tobie zostac bo to nie az tak zle .

wkleje posta z innego wątku

[ze_wsi_1000_i_1_nocy]

Coś ci powiem. Zanim poznałam tego, na którego nie mogę patrzeć bylam w
naprawde cudownym, związku z mężczyzna, który był dla mnie dobry, kochał mnie
bardzo. Obydwoje pracowaliśmy, on więcej bo był wyjątkowym pasjonatem tego co
robił. Robilam mu kolecje jak wracał, piliśmy wieczorem dobre wino i mieliśmy
gdzies czy gary są pozmywane czy nie. Wyjeżdżaliśmy prawie w każdy weekend,
chodziliśmy w różne miejsca tylko we dwoje, planowalismy dziecko i nic nie
trzeba było wiecej do szczęścia. Jednak byłam młoda i głupia. Słuchałam
zawistnych koleżanek- "taki typ musi mieć mnóstwo kobiet, nie możliwe żeby było
aż tak dobrze, to jest pozerstwo, taki nie może być facet, pewnie tylko gada
że jest w pracy do późna", rodziców, którzy mówili że to "latawiec", ktory
nigdy na tyłku nie usiądzie. Odeszłam w bardzo nieładny sposób nieładny, były
próby powrotów, jednak nie udało sie- ten człowiek nigdy mi już nie zaufał.
Poznałam obecnego- nigdy mi sie nie podobał, nie kochałam go a później sobie
wmawiałam że go kocham. Typ faceta, dla którego kobieta ma być właśnie praczką,
sprzątaczką, robiącego awantury jak naczynia niepozmywane, dla którego jedynym
zajęciem kobiety mają być prace domowe. Nigdy mnie fizycznie nie pociągał. Dla
niego nie powinnam o siebie dbać, bo mnie wiele rzeczy jest niepotrzebnych- nie
wychodze tak czesto jak on. Nie musze mieć na fryzjera, kosmetyczke, makijaż. Z
ładnej, zadbanej osoby zrobił ze mnie szarą mysze, wmawiając mi że jestem
gorsza. Ale znajomi, rodzice- typ idealny, wie co w życiu ważne, domowy,
rodzinny, on to o ciebie zadba. Później była zdrada, później powrót, a odkąd 2
raz zaszłam z nim w ciaze zapomniałam co to uczucie, blsikość, seks, życie i
przy nim na pewno sobie nie przypomne. I mam nadzieje, ze znajdzie sie jeszcze
ktoś, kto mnie pokocha, zaakceptuje i polubi moje dzieci, z kim będę szczęśliwa.

[ze_wsi_1000_i_1_nocy]

wy wiecie co on robi? mówi mi że jestem syfiarą, bo nie przeszkadza mi bałagan,
a on. 3 dni chodzi w tych samych majtkach (nie to ze nie ma czystych), sciaga
buty i zostawia w nich skarpety, ktore ubiera na drugi dzień, później na trzeci
az nie zesztywnieją, w 1 podkoszulku potrafi chodzić tydzień.
Kiedyś, jak jeszcze mi było wstyd za niego codziennie przynosiłam mu czyste
rzeczy, bo nie mogłam na to patrzeć. Teraz mam to w gdzieś, ale pod jednym
dachem taka świnia to cos okropnego. Potrafił wydrzec sie na mnie jak
podkoszulek po 1 dniu wrzucalam do pralki- mówił ze ciuchy sie niszcza od
czestego prania. Do szafy chowa przepocone podkoszulki i uklada je w
kosteczke. Dobrze ze nie mamy wspólnej szafy. Czy sie myje nie wiem bo mnie to
nie obchodzi.

Juz chyba nie macie wątpliwości

[witch-witch]

No w takiej sytuacji to rzeczywicie nie wytrzmaabym ani jednego dnai. Ale po co
ty wychodzia za m za faceta, ktorego nigdy nie kochałaś? Teraz masz za swoją
lekkomyślność.

[ze_wsi_1000_i_1_nocy]

i nie wytrzymam ani dnia dłużej

Zawinilas, masz konsekwencje, przyznaj sie

[psychoguru]

ze_wsi_1000_i_1_nocy napisała:

>Poznałam obecnego- nigdy mi sie nie podobał, nie kochałam go a później sobie
>wmawiałam że go kocham.
>....
> Nigdy mnie fizycznie nie pociągał.

Jak widac zawarlas malzenstwo w najbardziej nieodpowiedzialny i oszukanczy
sposob. Ponosisz za to konsekwencje.

Nie wolno ci kontynuowac tego oszustwa zwalajac wine na meza. Jest oczywiste
ze nie pasujecie do siebie, ze masz do niego niechec. Ale to jest z TWOJEGO
powodu, on jest prawdopodoebnie tym oszukanym przez ciebie jezeli mial wobec
ciebie gorace uczucia.

Zamiast wypisowac jak czesto on zmienia majtki odpowiedz na pytanie jak moglas
dopuscic sie tak prefidnej manipulacji na tym czlowieku? I jak to jest ze nie
czujesz zadnego wstydu wobec siebie i nie masz ochoty go przeprosic zanim
odejdziesz?

Mowiac po prostu okazalas sie oszustka matrymonialna i na dodatek nie chcesz
sie przyznac ze to ty zawinilas. Jeszcze bardziej odrazajace jest to ze
konsekwencje twoich wyczynow poniosa dzieci.

[ze_wsi_1000_i_1_nocy]

on mnie tak samo kochal jak ja jego, z tym ze ja go psychicznie nie wykańczłam,
ale teraz ma za swoje. Boi sie rozwodu bo co ludzie powiedza i mamusia która
pierwsze dziecko ma z ksiedzem (urodziła w wieku niespełna 18 lat a teraz
świeta)

Dlaczego oszukane malzenstwo?

[psychoguru]

ze_wsi_1000_i_1_nocy napisał:

> on mnie tak samo kochal jak ja jego, z tym ze ja go psychicznie nie
> wykańczłam, ale teraz ma za swoje. Boi sie rozwodu

No to oboje zachowaliscie sie nieodpowiedzialnie a cene za to poniosa dzieci.

> bo co ludzie powiedza i mamusia która pierwsze dziecko ma z ksiedzem
>(urodziła w wieku niespełna 18 lat a teraz świeta)

Nie badz taka zlosliwa nawet wobec jego matki bo to nie ma nic do rzeczy.
A nawet moze stawiac ciebie jeszcze w gorszym swietle bo jezeli dziecko
bylo wynikiem milosci to bylo lepiej niz w twoim oszukanczym zwiazku.

Nie okazalas sie w zaden sposob lepsza od meza. Ponosisz co najmniej taka sama
wine. Zwalanie wszystkiego na niego i agresja z jaka jego opisujesz nie
przesloni tego.

Teraz mozna tez widziec ciebie jako nedzna oszustke ktora zaciemnia prawde
chcac sie wybielic. Pisalas na poczatku ze maz cie zdradzal i przez to go
nienawidzisz. A to ze maz cie zdradzal to nie byla przyczyna twojej nienawici,
to byl skutek twojego matrymonialnego oszustwa.

Nie pisz tutaj ohydztw na temat swojego meza. Pisz o sobie zeby zrozumiec kim
naprwade jestes: Czy zdajesz sobie sprawe DLACZEGO zawarlas oszukane
malzenstwo?

[ze_wsi_1000_i_1_nocy]

Ja nie jestem złośliwa w stosunku do jego matki, to ona jest złośliwa i
wiecznie mi wspomina o kościele i o ślubie, w tym o sąsiadach i rodzinie. Jest
fałszywa tak jak np. spiral_architect, który obraża i sugeruje jednej osobie
złe prowadzenie sie. Dla niej tak samo wypad do kawiarni czy pubu kojarzy sie z
pijaństwem i z dziwkarstwem.

A jaki z ciebie psychoguru, skoro mówisz ze dziecko z ksiedzem to moze z
miłości. Stary ksiądz pod 50, który sypia z 16-17 latką to jak dla mnie pedofil.

Nie zwalam całej winy na męża, ja też nie byłam święta. Miałam przyjaciela, ale
przez to że przez męża byłam zrażona do seksu przyjaciel nie chciał być tylko
przyjacielem i odszedł.

A zawarcie tego małżeństwa było oszustwem i muszę teraz sie rozwieść

[witch-witch]

ze_wsi_1000_i_1_nocy napisał:

> A zawarcie tego małżeństwa było oszustwem i muszę teraz sie rozwieść
////////////////////////////////
Wiesz to nie jest zła myśl sprobuj ułożyć to jak najdogodniej dla dzieci aby
miały kontakt z ojcem dość czesty. A to z jego matka, cóż jesteśmy tylko ludzmi
i każdy z nas popełnia życiowe błędy a matka rzeczywiście jest dziwna
delikatnie mówiąc.

Fakt, to jest odrazajace...

[rybolog]

Ale...trzeba w to wszystko troche glebiej wejsc. Rozumiem ze autorka wyszla za
maz w wieku 26 lat, rozumiem rowniez ze pochodzi no powiedzmy z "obszarow mniej
zabudowanych" (wydedukowalem to z nicka i tekstow autorki). Jezeli tak, to
autorka mogla byc pod wielka presja rodziny zeby jak najszybciej wyjsc za maz,
bo w tym wieku to mozna powiedziec ze, bali sie ze zostanie stara panna. Te
wszystkie teksty "co sasiedzi powiedza" sugeruja ze autorka jest w jakis sposob
kontrolowana przez rodzine i jej otoczenie. Czyli, wrodzi tu w rachube slaby
charakter autorki. Chciala usatysfakcjonowac wszystkich innych oprocz siebie. I
niestety, jeden powazny blad i jest to wrecz niesamowite, jaki sie zrobil z tego
lancuszek nieszczesc. Bo to jest nieszczescie, dla niej, dla meza, dla dzieci,
dla rodziny - bo w koncu odejdzie od meza -, no mozna powiedziec ze dla
wszystkich. Oprocz otoczenia, ktore bedzie mialo z tego wszystkiego calkiem
dobra zabawe...

[witch-witch]

Jak tam naprwdę było to wie ona najlepiej. Faktem jest, że po jakims czasie
człowiek w takim toksycznym związku psychicznzie nie wyrabia i rozwód jest
najlepszym wyjsciem, z czasem i dzieci też zrozumieja tragedię człowieka
potrafią ocenić matkę z innego punktu.

[ze_wsi_1000_i_1_nocy]

Nawet dzieci go nie lubią, uciekają od niego a małe płacze jak sie tatuś
zbliża. Podejrzewam ze kiedys mi podziekuja ze sie rozwiodłam. Starszy to już
nawet rozumie ze tata jest brudasem i też sie krzywi

[ze_wsi_1000_i_1_nocy]

Nie było to tak do końca. Mówiłam że byłam w udanym związku tylko mi go
obrzydzili

Fatalna autodestrukcja

[psychoguru]

rybolog napisał:

> autorka mogla byc pod wielka presja rodziny zeby jak najszybciej wyjsc za maz,
> bo w tym wieku to mozna powiedziec ze, bali sie ze zostanie stara panna. Te
> wszystkie teksty "co sasiedzi powiedza" sugeruja ze autorka jest w jakis
sposob
> kontrolowana przez rodzine i jej otoczenie. Czyli, wrodzi tu w rachube slaby
> charakter autorki. Chciala usatysfakcjonowac wszystkich innych oprocz siebie.

Jezeli bawimy sie w spekulacje to fachowa analiza tego przypadku wykazuje na
jego mechanizm jest o wiele bardziej perfidny.


Otoz autorka miala jak sama pisze "cudowny" zwiazek z " cudownym" facetem. I
zerwala ten zwiazek pod wplywem opinii usluznych "kolezanek" ze to " za wysokie
progi na twoje nogi" czyli ze jest ona zbyt nisko w jakiejs hierarchii w
stosunku do niego.

A wiec jej system samooceny w mozgu otrzymal potezny sygnal negatywny z
zewnatrz i ona na poziomie swiadomym nie byla w stanie powstrzymac
destrukcyjnego planu z podswiadomego systemu planowania aktywnosci
zyciowej ktory ten sygnal uruchomil: zerwala z tym cudownym facetem.

To wywolalo ogromny wstrzas w systemie emocji i wskutek tego nastapilo
przestrojenie systemu samooceny na kompletne zdolowanie. Rezulatatem tego bylo
uruchomienie przez podswiadomy system planowania aktywnosci zyciowej planu
awaryjnego: skoro jestem niegodna milosci to wyjde za byle kogo i beda miala
mimo wszystko jakas rodzine (hormony i instynkty dzialaja) . I to zrobila a
efekty jakie z tego wyszly sa takie jakie powinny wyjsc.

Teraz oczywiscie sa zale na wszystkich dokola ale niestety tez zale sa
nieuzasadnione. Swiadcza one tylko ze podswiadome systemy blokuja pelne
swiadome ujwanienie co tu sie wydarzylo.

[ze_wsi_1000_i_1_nocy]

A czy ja nie mam prawa dostać drugiej szansy od życia? Nie bądź taki surowy w
ocenach.

Druga szansa

[psychoguru]

ze_wsi_1000_i_1_nocy napisał:

> A czy ja nie mam prawa dostać drugiej szansy od życia? Nie bądź taki surowy w
> ocenach.

Alez oczywiscie ze masz prawo do drugiej szansy. Surowa ocena dotyczy twojej
przeszlosci, bo nie moze byc inna. I nie wolno ukrywac takiej oceny bo tylko
gdy w pelni sie rozliczysz z przeszloscia twoja druga szansa moze byc udana.

Przede wszystkim przestan zwalac na otoczenie wine za to co jest.To ze twoj
maz jest brudasem a tesciowa miala dziecko z ksiedzem nie ma zadnego znaczenia.
To ty sama wplatalas sie w ten uklad robiac oszustwo matrymonialne. Oszustwo
byloby oszustwem nawet gdyby maz byl czysciochem a tesciowa zakonnica.

[rybolog]

Fakt, pominalem "cudowny zwiazek". Byc moze dlatego, ze nie za bardzo uwierzylem
ze taki byl. Pod presja kolezanek zrywac z "cudownym facetem"? Hmm. Moze teraz
po kilku latach tak ten zwiazek osadza.
Ale tak, wychodzi na to ze wszyscy inni sa winni oprocz niej. Uff, chyba mojej
zonie kwiatki kupie :)

[ze_wsi_1000_i_1_nocy]

Za rozpad udanego związku obwiniałam siebie nie innych. Powiedziałam tylko jak
to sie stało.

A może lepiej komplet ścierek dla żony zamiast kwiatów. Ona przecież jak
mówiłes jest praktyczna i wybrała odkurzacz zamiast pierścionka.

[rybolog]

super pomysl ale tym razem sam sie okaze praktyczny i kupie kwiatki. Doniczki
juz ma.

[rybolog]

Zreszta, juz Ci kiedys napisalem ze nie obwiniam Ciebie do konca za ta sytuacje.

[qw5]

rybolog napisał:

> Ale tak, wychodzi na to ze wszyscy inni sa winni oprocz niej. Uff, chyba mojej
> zonie kwiatki kupie :)

Tak, kup, najlepiej sztuczne, będziesz miał kilka lat spokoju.

[rybolog]

Nie lubie stucznych, te w doniczkach tez powinny kilka lat przetrwac.

[witch-witch]

Ale zyć z brudasem to żadna przyjemność.I tak jak piszesz masz prawo żyć tak
jak chcesz i masz prawo do drugiej szansy. Zapłaciłaś ogromną cenę za wiedze o
sobie i tego co wyniosłaś z twojego nieudanego związku. Ja bym ci radziła
spróbować udać sie do psychoterapeuty dlatego, że nikt kto dobrze sie czuje ze
sobą nie poełnia takiego szaleństwa, ze wychodzi za mąż za człowieka, ktorego
nie kocha, ma z nim seksu, nie rodzi dzieci w takim związku.Dla twojego
własnego dobra musisz pomóc sobie sama, bo coś jest nie tak jak powinno. Nie
piszesz jaką rolę miała twoja własna matka w twoim wychowaniu,czy była
dominująca, czy się jej bałaś?
Coś jest nie tak u ciebie z twoją siła woli, samodzielnością, samokrytyką.
Zrobisz oczywiście jak zechcesz ale dla twojego własnego dobra jest pomóc sobie
i to w jak najlepszy sposób.

[ze_wsi_1000_i_1_nocy]

Dziękuję za ciepłe słowa i za zrozumienie. Każdy popełnia w życiu błędy a ja
zapłaciłam najwyższą cenę. Nawet zastanawiam sie nad tym czy jestem dobrą
matką, a wszystko przez to że mam dzieci z człowiekiem na którego nie mogę
patrzeć. Może jakbym miała dzieci z kimś kogo by, kochała byłabym lepsza, ale
tego już nigdy sie nie dowiem.

[witch-witch]

Ale co ci sie stało zanim podjęłaś decyzję o małżeństwie. Małzeństwo to zawsze
oddanie części swojej wolności zarówno tej fizycznej jak i tej psychicznej,
wychodząc w ten sposób za mąż to tak jakbyś mówiła nie mam nic do stracenia.
Dlatego, ze tej osobistej wolności już wtedy miałaś bardzo mało. Intuicja mi
podpowiada, że jest to związane z domem rodzinnym.I na to musisz szczególnie
uważać aby ten ktoś czy oni, nie mieli zbyt dużego wpływu nie tylko na twoje
decyzje ale i w ogóle całe życie. Jakby nie było masz w pobliżu siebie kogoś
kto jest dość destruktywny dla twoich decyzji.

W związku z tym co inni piszą tutaj na forum nie myśl, ze jesteś gorsza od
innych każdy człowiek ma swoja lekcje do przerobienia i nauczenia się w swoim
zyciu. Nikt nie jest lepszy ani gorszy od drugiego.
Dlatego nie traktuj tych opini serio.
Opowiedziałabym ci moje życie to byś nie dała wiary że jeden człowiek mógł tyle
przeżyć...ale przybyło mi trochę szybciej niż innym...siwych włosów.))))

Zwalanie winy

[psychoguru]

witch-witch napisała:

> W związku z tym co inni piszą tutaj na forum nie myśl, ze jesteś gorsza od
> innych każdy człowiek ma swoja lekcje do przerobienia i nauczenia się w swoim
> zyciu. Nikt nie jest lepszy ani gorszy od drugiego.

Zgadza sie. Ale najgorsze jest gdy czlowiek zwala wine na wszystko na otoczenie
a prawda wychodzi na jaw przypadkowo

> Opowiedziałabym ci moje życie to byś nie dała wiary że jeden człowiek mógł
> tyle przeżyć...ale przybyło mi trochę szybciej niż innym...siwych włosów.))))

Pytanie ile bylo w tym twojego udzialu i czy zwalasz wine na innych.

[witch-witch]

psychoguru napisała:

> Pytanie ile bylo w tym twojego udzialu i czy zwalasz wine na innych.
------------------------
Czyli według twojej teori samą winą jest zwalanie winy na innych, nie ważne
jaka jest prawda? Nie zawsze jest się WINNYM wszystkiego co człowiek w życiu
zrobił.Ty chyba zdajesz sobie z tego sprawę, czy jak!?
Za każdą decyzją, ktora podejmujesz stoi całe twoje doświadczenie, a za nim
cała masa ludzi, ktorzy cię tym doświadczeniem obarczyli. Uważam w szukaniu
tzw, winnych należy być obiektywnym dlatego, że nie będąc obiektywnym łatwo
jest się minąć z prawdą, a ta jest chyba najbardziej istotna w kształtowaniu
nowej drogi poczynań.

[ze_wsi_1000_i_1_nocy]

rozwód to będzie najlepsze rozwiązanie:))