Moje świadectwo życia??!!!!?? :[

[ludicrus]

"Jeśli chcesz być doskonałym, idź, sprzedaj co posiadasz, rozdaj ubogim,
przyjdź i pójdź za Mną" (por. Mt 19, 21) - jak to czytam to płakać mi się
chce ....
Tak bardzo bym chciała być jedna z tych osób do ktorych Pan kieruje te
słowa...ale nie umiem..Nie umiem sie wyrzec :
- tego co mam, by życ w ubustwie i dawac świadectwo Bogu że jest dla mnie
największą wartością.
Nie umiem się oddać mu całkowicie..Moge jedynie ofiarować mu moja wolność -
którą zreszta dostałam od Niego...
Chciałabym ale i boje się aby:
inni byli więcej kochani, niż ja,
inni mogli być wyżej cenieni ode mnie,
w oczach świata inni wygrywali, a ja bym przegrywała,
inni byli wybierani, a ja bym była pozostawiona,
inni byli chwaleni, a ja bym była niezauważona,
inni byli we wszystkim uznani za lepszych ode mnie,
inni mogli stać się świętszymi ode mnie, o ile tylko ja będę tak
święta, jak powinnam.

[blue_as_can_be]

oj, dziewczynko... chcialabym miec Twoje problemy....

[hsirk]

nie, nie... problem to ona ma duzy

tylko jeszcze o nim nie wie

[blue_as_can_be]

moze i ma. nadmierna afektacja moze o tym swiadczyc - ale nie musi. czasem "to
wszystko z nudow, wysoki sadzie..." z drugiej strony kto powiedzial, ze nuda
nie moze byc STRRRASZNYM problemem?
pzdr :)

[elle6]

Dlaczego zakładasz, że Pan od wszystkich chce tego samego ? Gdyby tak było,
czy stworzył by nas tak różnorodnymi ?
Mógł mieć setki apostołów, wystarczyło mu 12.

Wyobraź sobie swoje urodziny. Zamarzyłaś o zegarze.Wszyscy przynoszą Ci w
prezencie zegary. Chcieli spełnić Twoje pragnienie. A Ty. Tak naprawdę
chciałaś, żeby tylko do Ciebie przyszli, żeby pamiętali, liczyła się ich
przyjaźń, przywiązanie, gotowość, postawa. Niektórzy wydali cała pensję, by
kupic wartościowy prezent. Chcieli się wyrzec, udowodnić, jak Cię lubią. Czy na
to liczyłaś?

Myślę, że nie wszyscy musimy się wyrzekać, że nie wszyscy musimy iść jedną
drogą, by dojść do Niego. Bardziej chyba liczy się sposób tej wędrówki. Sposób
na naszą miarę, na nasze możliwości. W niebie na pewno panuje pluralizm :)

[qui_pro_quo]

Pewien pan tak chciał być doskonały, że przestał robić cokolwiek i skupił sie
na tej doskonałości. Ponieważ mu nie wychodziło, zrobił sie wrednym maruderem,
wszystkich pouczał, nikt nie mógł z nim wytrzymać, więc stawał się coraz
bardziej agresywny i zamknął w tym swoim błednym kole, z poczuciem wyższości i
pretensjami do całego swiata. Może sie mylę, ale wydaje mi sie że Ty nie
pojdziesz w jego ślady.
Podobno nie nalezy szukać nieosiągalnego dla siebie stopnia świętości, bo to
zalatuje pychą, jak powiedział ktos mądry i chyba miał rację.
A świadectwo dasz dobrocią dla ludzi i spokojnym podejmowaniem wyzwań, które
niesie codzienne życie, na miejscu, na którym jesteś. Chyba że zostałaś
powołana do "większych rzeczy", wtedy Bóg (bo chyba o Niego tutaj chodzi) da Ci
to jakoś do zrozumienia. Ale "sami nie możecie nic uczynić", nic o własnych
siłach, bo to już pelagianizm, zgroza i herezja. Pozdrawiam.

[xy2]

szkoda mi cie

[procesor]

ludicrus napisała:
> Chciałabym ale i boje się aby:
> inni byli więcej kochani, niż ja,
> inni mogli być wyżej cenieni ode mnie,
> w oczach świata inni wygrywali, a ja bym przegrywała,
> inni byli wybierani, a ja bym była pozostawiona,
> inni byli chwaleni, a ja bym była niezauważona,
> inni byli we wszystkim uznani za lepszych ode mnie,
> inni mogli stać się świętszymi ode mnie, o ile tylko ja będę tak
> święta, jak powinnam.

Ależ - w jakm celu??
Cos ci sie nie do końca udało zrozumiec..

Nie chodzi o specjalne pomijanie siebie. Sztuczna pokora??
Raczej o to by przyjmować z radością i pogoda sukcesy innych, bez zawiści i
zazdrości.

A swoje talenty pomnażac a nie zakopywac.. :) w celu umartwiania sie bezsensownego..