Alkoholizm i ja

[dexterwawa]

Wiecie co ostattnie 15 lat mijegozycia piłem o d roku juz nie piję ale mam
straszne problemy ze swoja osobowościa &#62 stra prawde A A ,że najłatwiej
naprawić szkody związane ze zdrowiem i byrem ...najtrudniej uporać się ze soba..

[Gość: Malwina]

Masz racje stokrotnie - najtrudniej uporac sie z soba. Ta sprawa nie musi byc zwiazana z alkoholizmem,
jezeli moge cie tym pocieszyc to wiedz ze kupa ludzi ma problemy z osobowoscia a nie pije.

Jako palaczka (parowozowa) rozumiem ze w momencie gdy przestales pic, przestales w pewnym
sensie interesowac ludzi, ktorzy po kilku miesiacach przyjeli to jako pewnik a ty walczysz codziennie i
samotnie (mam nadzieje ze z AA....)
Glowa do gory :-)

[Gość: Asiunia]

Wiem co przezywasz, tzn. mam problemy z alkoholem. Kiedys pilam codziennie
mialam wtedy 16 lat!!! Pozniej stalo sie cos co pomoglo mi trzezwiec, ale tylko
na 3 miesiace pozniej znow zaczelam. Teraz nadal pije alkohol, nie chce ale
uwazam ze nie dam rady, wole aby nikt juz nic nie robil, nie chce nikogo
zawiesc, boje sie zycia siebie, chce ci pogratulowac tego ze zrobiles tak wazny
krok uratowales zycie, swoje zycie, teraz czeka cie ejsczez ciezka praca i
walcz o siebie bo warto choc mi sie nie udalo, dalabym wiele aby zyc jak
kiedys, jednak dla siebie nie widze juz nadzieji...

[Gość: inna]

Alkoholizm to stan ducha, nie trzeba się upijać, żeby być alkoholikiem, nie
trezeba nawet regularnie pić. Można być alkoholikiem, który pije jedno piwko na
tydzień, pod warunkiem, że tego piwka potrzebuje.

[Gość: rico]

Gość portalu: inna napisał(a):

&#62 Alkoholizm to stan ducha, nie trzeba się upijać, żeby być alkoholikiem, nie
&#62 trezeba nawet regularnie pić. Można być alkoholikiem, który pije jedno piwko na
&#62
&#62 tydzień, pod warunkiem, że tego piwka potrzebuje.

Ciekawa teoria rodem z rynsztoka. Nie trzeba pić żeby być alkoholikiem. Nic z
tego nie rozumiem. W takim razie wszyscy jestesmy alkoholikami. Witam w klubie!!!

[Gość: inna]

Gość portalu: rico napisał(a):

&#62 Gość portalu: inna napisał(a):
&#62
&#62 &#62 Alkoholizm to stan ducha, nie trzeba się upijać, żeby być alkoholikiem, ni
&#62 e
&#62 &#62 trezeba nawet regularnie pić. Można być alkoholikiem, który pije jedno piw
&#62 ko na
&#62 &#62
&#62 &#62 tydzień, pod warunkiem, że tego piwka potrzebuje.
&#62
&#62 Ciekawa teoria rodem z rynsztoka. Nie trzeba pić żeby być alkoholikiem. Nic z
&#62 tego nie rozumiem. W takim razie wszyscy jestesmy alkoholikami. Witam w klubie!
&#62 !!
&#62

Czytać nie umiesz, rico. Napisane wyraźnie: upijać się, nie pić. Czy ty jak
pijesz, to zawsze kończy się to upijaniem?
P.S. Sam jesteś z rynsztoka

[Gość: Malwina]

Nie przejmuj sie : czasem trafi tu jakis zblakany i chcialby pokazac ze ma zdanie, chcialby sie
"ustosunkowac" , a ze nie umie( bo zeby myslec trzeba treningu codziennego), wali rynsztokami.

[Gość: ania]

Czy probowales profesjonalnej terapi grupowej. Podobno bez tego nie ma szans na
zdrowienie. Jest wiele osrodkow w Polsce, ktore sie tym zajmuja. Znam kilka
osob, ktore poddaly sie takiej terapi i mowia, ze duzo latwiej jest im teraz
zyc. Sprobuj!

[dexterwawa]

Tak uczestniczyłemw terapii grupowej na Solcu. Jestem w 100% pewny że dzieki
tej terapii nie piję juz rok a dzięki AA mam zamiar nie pic jeszcze bardzo
długo. Wykończyły mnie lęki ...Typowe leki jakie pokazują się w zespole
odstawiennym . Po roku nie picia mimo wszystko raz czy dwa razy w miesiącu
przychodzą do mnie są lzejjsze ale są ...Ciekawe czy wiecie o co chodzi ...np"
po roku nie picia budzisz sie rano i czujesz w całym ciele drgania
przyspieszone bicie serca duszności ...wszytko jest w porządku rodzina . są
jakies pieniądze ale ty i tak się boisz nie wiadomo czego to mnie strasznie
rozwala . Zasuwam w tedy na mitting AA słucham tych madrych ludzi którzy nie
pijja juz powiedzmy 8 lat i podziwiam ich .Przeraz mnie tylko to że oni wszyscy
są zakochani w bogu w jezusie chrystusie do mnie to jeszcze nie dociera nie ma
we mnie siły wyższej jak kolwiek ja pojmujemy. Jestem jak by wypłukany z uczuc .
Ale cóz życie trzeba jakos przezyć .

[Gość: Majka]

Widzisz, nigdy nie pilam (kilka slawetnych ekscesow z czasow studenckich...) i nie bede pila ( z
powodu traumy rodzinnej, kazdy ma mola co go gryzie :) ale moge cie zapewnic ze znakomicie wiem
co to jest taki napad leku, niepokoju, trzesiaczki bez widocznego powodu. Ostatnio musialam zatrzymac
samochod na poboczu i zadzwonic do kolegi o pomoc : biale plamy, brak rownowagi, trzesiaczka, serce
jak ptak przerazony, niemoznosc oddychania. Zadna choroba fizjologiczna mnie nie gryzie, nie mam
specjalnych powodow, szoku (ochraniam sie przed), ewenementow stresujacych (moze tu pies
pogrzebany ? ze nie mam ZADNYCH ewenementow w zyciu ?) - wydaje mi sie ze place za
przeszlosc, ze organizm odreagowuje. Twoj na pewno tez.
Musi przejsc, wierze ze przejdzie, trzymaj sie cieplo.

[dexterwawa]

dzięki M

[Gość: ania]

Moj chlopak, ktory wlasnie jest w trakcie terapi tez zaczal miec podobne objawy. W czasie ostatniego
weekendu byl kompletnie "rozwalony" i nie do zniesienia. Wrzeszczal ze to wrzystko przez terapie, ze
prezemnie i ze chyba przerwie terapie bo wyladuje na oddziale psychiatrycznym. Po rozmowie z
kumplem, ktory tez jest uzalezniony (trzezwy od roku) jakos mu przeszlo. Mam wielu znajomych z
niemalze takimi samymi objawami jak twoje (wiekszosc z nich nie ma nic wspolnego z choroba
alkoholowa). Ponoc najlepszy na tego typu dolegliwosci jest Xanax (ale mozna sie od niego
uzaleznic) wiec lepiej uwazac.
Moze widziales serial Rodzina Soprano na HBO. Jesli nie to polecam ! Mozna sie troche
zdystansowac do tego typu problemu.
Powodzenia

[Gość: dexterwa]

xanax brałem na samym początku ale to nie jest metoda mozna wpaść od nowa w
inny problem rozmawiałem kiedys z niepijacym od 8 lay alkoholikiem powiedział
mi ,że z roku na rok jest lepiejj ale nigdy juz nie będzie tak jak w sreniej
szkole ....zresztą boże tto jest zycie pa

[Gość: all]

Rozstać się z alkoholem, to wcale nie jest proste.
Aby to zrobic trzeba sobie zdzć sprawę co tracisz.
- a tracisz wiele;
poczucie mocy, wspomnienia przeszłości, kawałek siebie, może coś jeszcze...
Rozstać się z alkoholem, to rozstać się z obrazem siebie tworzonm przez te 15
lat.
Wizją świata, wizją siebie w tym świecie, poglądami o sobie i innych.
Takie rozstania bolą. Czasmi lęk przed rozstaniem podsuwa pomysł o przerwaniu
terapii.
Ale co potem, jeżeli nie przejdziesz takiego rozstania?
Nie powrócą czasy szkoły średniej, czy studiów, to nie jest możliwe i chyba nie
jest celem twojego życia powrót do tych czasów.
Rozumiem, że chcesz się tak czuć - tak jak kiedyś spokojnie i bezpiecznie.
Będziesz się tak czuł jak dowiesz się gdzie jest twoja MOC.
Kiedy zaczniesz z niej korzystać.
Bez sensu są pytania; Dlaczego tak się czuję?
Sens ma pytanie: Co robić, aby poczuć się dobrze?
Bez terapii jest raczej mało prawdopodobne samemu sobie poradzić z rozstaniem.
Nie pić - To nie robić czegoś, co było sensem życia przez ostatnie 15 lat.
Nie pić to doświadczyć pustki jakia pozostaje po odstawionym alkoholu,
kolegach, sposobie życia.
Coś z tą pustka trzeba zrobić. Trzeba zacząć żyć. Żyć "do przodu" bez oglądania
się na "szkołę średnią", bez liczenia lat abstynencji.
Życzę powodzenia!
Przepraszam za mentorski ton, ale kilka lat nie piję i kilka lat żyję na nowo i
To tak z życzliwości.

[Gość: gadula]

bardzo trafne i interesujace spostrzeżenia.
jeżeli nie masz nic przeciwko temu to bym cię poprosił o porównanie
starej wizji świata, siebie w tym świecie, poglądami o sobie i innych
z nowa wersja. (z grubsza)
mysle, ze to by pomoglo wielu w zrozumieniu natury alkoholizmu.

[Gość: all]

Na początku swej drogi z alkoholem doświadcza się odkrycia, że za pomoca tego
srodka niemiłe uczucia można zmienić na przyjemne. Co więcejodkrywa się
przyjemnośc płynącą ze zmniejszenia napięcia - tego wspaniałego wyluzowania się.
Mieć moc zmieniania nastroju, to dar boski. Daje poczucie panowania nad sobą i
wyższości nad innymi, którzy tego nie potrafią doswiadczyć i wykorzystać.
Poczucie mocy zwiększa się wraz z ilością wypijanego alkoholu. "Mam silną
głowę - panuje nad sobąm i nad wypijanym trunkiem" i tak wpada się w pułapkę.
Im większe poczucie kontroli i mocy u pijącego, tym więcej informacji przynosi
doświadczana rzeczywistość swiadczących właśnie o utracie kontroli.
Jak to pogodzić?
Najprościej nie słuchać informacji "złych", które przynosza wiedzę nieporządaną
a zbierać te "dobre".
Biedak tłumaczy sobie jakoś kolejne stratyjakie niesie kolejny dzień picia.
Jego umysł pracuje jak je wytłumaczyć - przecież to przypadek.
Biedak robi wszystko, żeby udowodnić sobie i innym, że panuje nad sytuacją.
Żmudnie zbiera argumenty, że nie jest z nim aż tak źle, że są gorsi.
Jednocześnie izoluje się od tych co mówią inaczej. I tak buduje swój pijany
świat.
Buduje obraz siebie wizje ról jakie pełni, wizje świata. Oparte są one jednak
nie na doświadczeniu a na CHCENIU. Np. "Jestem dobrym ojcem" w ustach
alkoholika nie oznacza świadomości roli ojca i nie jest poparte konkretnymi
świadomymi działaniami. - To "chęć bycia dobrym ojcem" poparta na przykład
wrażeniami z radosnej reakcji dziecka na widok powrotu do domu "zgubionego" na
kilka dni tatusia.
Pułapka ma podwójne dno.
Uczucia, którymi manipulował pijąc i uzyskującsatysfakcję z ich poprawiania i
zmieniania przestały pełnić swoją rolę.
Normalnie, uczucia pozwalaja "orientować" się w świecie. U alkoholika przestały
jednak pełnić swoją rolę.
Alkoholik pije aby CZUC SIĘ DOBRZE. Panicznie boi CZUC SIĘ ŹLE. Pije aby nie
czuć się źle.

Nagle przestaje pić. - Bo, na ogół coś się wydarzyło, coś co zawaliło pijany
konstrukt.
I co?
Dalej nie wie kim jest. Poczucie wartości buduje na CZUCIU SIĘ dobrze lub źle,
ważnym lub mało ważnym.
Role jakie pełni opierają się dalej na CHCENIU.
Panicznie boi się CIERPIENIA, bo nie umie cierpieć.
A cierpienie niesie wstyd i poczucie winy i wspomnienie straconych lat, okazji.
To tak w skrócie.

dzieki - to chyba za malo

[Gość: gadula]

mógłbym słuchać takich jak ty bez końca.

[Gość: dex]

wiesz jeszcze cos dodoam ja tez zrezygnowalem z terapii po roku tylko dlatego
że jak sie zbliżał termin pracy do p rzeczytania kompletni emnie to rozwalało
nerwy niepokój teraz wydaje mi się że jest lepiej ale koniecznościa sa mityngi
aaa pozderowieni adla chłopaka

[Gość: ania]

dziekuje, pozdrowie go :-)

[Gość: mycha]

slyszeliscie cos moze o DDA ?

[Gość: all]

dużo słyszałem. Co chcesz wiedzieć?

[Gość: mycha]

wszystko

[Gość: all]

Dorosłe dzieci alkoholików lub Dorosłe dzieci z rodzin dysfukcyjnych.
Straszne dzieciństwo - niełatwe życie.
U osób dorosłych żyjących z alkoholikiem dostrzegają psychiatrzy zaburzenia
zachowania związane z długotrwałym przebywaniem w stresie zwane często
współuzależnieniem.
- a co dopiero dziecko.
Dorosły ma możliwość wyboru - dziecko nie. Dziecko jest "skazane" na tatusie
czy mamusie. Nie tylko na przebywanie z nimi ale na miłość do nich.
Skazani na miłość do kogoś kto miłość odrzuca cierpią w dorosłym życiu.
Bo skąd wiemy JAK KOCHAĆ? Tego nie nauczy się w szkole czy po szkole.
O tym jak kochać dowiadujemy się od najbliższych doświadczając ich zachowań,
Uczymy się gestów, dowiadujemy się co one oznaczaja. Poznajemy cały świat
znaków - język porozumiewania się w świecie uczuć.
Jak można sie tego nauczyć, kiedy dziecko doświadcza sprzecznych informacji?
Kiedy znaki miłość przeplataja gesty odrzucenia?
Od rodziców uczymy się JAK BYĆ kobietą czy mężczyzną?
Jak być to znaczy; Jak się zachowywać, jak wyrażać uczucia, co cenić i
szanowac? Otrzymuje do rodziców klucz do świata wartości. Ich klucz - i w swój
dorosły świat wchodzi przez ich drzwi.
Jak być to znaczy - co kobieta czy mężczyzna robić powinien aby swoją rolę
pełnić.
Dziecko uczy się doświadczając wzajemnych relacji swoich rodziców.
Czego może się dowiedzieć np. o tym jak być kobietą obserwując matkę z
niepokojem oczekująca ojca i kontrolującą jego stan na wejści? Pozostanie
zapis, że być kobietą to być w ciągłym niepokoju i kontrolować.
A zachowania ojca - można snuć tu długie opowieści
Ktoś może powiedzieć - to nie prawda w przyszłości skoryguje swoje
doświadczenie.
Doświadczenie można skorygować na tym poziomie na jakim jest zapisane.
Dziecko doświadcza i poznaje świat emocjonalnie. Ono doświadcza napięcia,
niepokoju, lęku - nie werbalizuje - czuje.
Od rodziców też uczy się dziecko JAK BYĆ Z KIMŚ.
Nie chodzi tu o kontakt werbalny ale na emocjonalnym byciu razem.
Czy można nauczyć się tego od rodziców tłumiących uczucia, oszukujących
uczuciowo?
Dziecko staje się dorosłe zdobywa wiedzę o świecie, ludziach. Dojrzewa
umysłowo, fizycznie, psychicznie. Zaczyna życ z wśród innych i z innymi ale nie
mając odpowiedzi na powyższe pytania jest mu stasznie strasznie trudno.
Szczególnie, że życie z pijącym dorosłym upośledzoło całą sferę uczuciowa.
Jak kochać? Jak być? Jak być z kimś? To pytania, które powracają z
doświadczeniem lęku, zawodu, odrzucenia.
DDA zastanawia się czy umie kochać, bo z lęku przed odrzuceniem nie potrafi
przłamać niewidzialnej bariery, która kiedyś zbudowało by nie doświadczac
ciągłego zawodu.
DDA nauczyło się wiązć miłość z cierpieniem i cierpi aby kochac bo nie potrafi
kochać radośnie.
DDA nie wyobraża sobie, że można byc kochanym, kocha się przecież za coś, i
przez dorosłe życie stara się "kupić" miłość.
DDA wybiera partnera "z problemami" bo wie jak z takim się postępuje i może się
sprawdzic w tym kontakcie bo bycie z kimś to "zadanie" i "sprawdzanie się".
DDA woła, że "nie czuje" miłości partnera, że "nie czuje" swojej miłośći.
DDA towarzyszy lęk, bo jest to uczucie z dzieciństwa. (często wyparte w
podświadomość)
DDA MUSI kontrolować siebie, partnera chociaż męcz go to.
DDA szuka dowodów miłości "sprawdza" czy partner go kocha.
I tak jest to bywa.

[Gość: mycha]

Serdeczne dzieki bo w skrocie pokazales mi istote problemu.
Pozdrawiam.

[Gość: SA]

no dobrze, ale czy warto chodzic na grupy DDA ? czy mozna sie tego wszystkiego
tam nauczyc ? jestem ksiazkowym przykladem w/w cech, w dodatku z potezna
depresja, jaki jest sposob postepowania w takim wypadku ?

[Gość: Malwina]

Wazne :

wyjasnijcie mi prosze co to te grupy DDA i gdzie to dziala ? Przy AA ? W kazdym kraju ?

[Gość: mycha]

DDA to inaczej Dorosle Dzieci Alkoholikow - czy dziala taka grupa w calym
kraju tego nie wiem - trzeba zapytac w AA

Powinno to byc bo niestety alkoholizm w rodzinie wyciska pietno w psychice
dziecka - czesto dorosle dzieci nie potrafia sie odnalezc. Nasza podswiadomosc
zawsze kiedys wychodzi .... tak jak z oliwa - zawsze wyplywa na wierzch.
Powodzenia.

[Gość: all]

DDA to skrót od nazwy syndromu jaki obserwuje się u dorosłych pochodzących z
rodzin alkoholowych.
Aby poradzić sobie z objawami syndromu dobrze jest przejść profesjonalną
terapię. Terapie taką prowadzą większe placówki leczenia uzależnień.
Warto.
Jeszcze słowo o terapii;
Piszesz, że chciałabyś się nauczyć.
Terapia nie daje wiedzy. Terapia ma odblokować czucie. Dziecko pijących
rodziców z jednej strony kocha rodziców z drugiej doświadcza rozczarowań i
cierpienia. Aby jakoś w tej sytuacji żyć musi "zamrozić uczucia", nauczyć się
nie czuć, unikać wszelkich uczuć, (bo np. odebranie radości jest też
cierpieniem, wiec lepiej oduczyć się cieszyć).
Terapia ma "odmrozić serce". Jest trudna bo wymaga powrotu do dzieciństwa,
odnalezienia tam siebie zagubionej i samotnej.
AA, Alanon-czyli grupy dzieci alkoholików, aktywnie pijących, Alatin - grupy
dzieci alkoholików aktywnie pijących sa GRUPAMI WSPARCIA.
Grupa wsparcia tworzą osoby, które "mają problem" np. są uzależnieni, mają
uzależnionych rodziców itp. Nie mogą sytuacji zmienić (lub nie chcą - np
rozwieść się)więc wspierają się aby jakoś żyć.
Myślę, że warto postawić sobie cel - ZMIENIE SWOJE ZYCIE, COŚ W ZYCIU ZMIENIĘ.
Można to zrobić "rozstając się" z dzieciństwem.
Uczestniczenie wyłącznie w grupie wsparcia - nie polecam. To jest takie
tkwienie w problemie i użalanie się. Pomaga ale tylko w tym sensie aby nie czuć
bólu.
Szczególnie przestrzegam, przed uczestniczeniem w terapii organizowaniej przez
AA, czy grupach organizowanych przez AA.
Wziął sie niewiem skąd taki "trend" wśród alkoholików, że jak tylko przestaną
pić to zabierają się do leczenia żon i dzieci.
Żony, partnerki i dzieci to alkoholicy powinni przepraszać a nie leczyć.
Widać jednak lepej byc lekarzem...
Radzę korzystać z profesjonalnej terapii.
Powodzenia. Pozdrawiam

[Gość: Malwina]

Nie bardzo zrozumialam dlaczego nie kontaktowac AAA przy AA ? Od trzech lat chodze do prywatnego
psy i wydaje mi sie ze czas wdepnac w "bagno" (prywatny psy jest luksusem pod kazdym wzgledem).
Szczerze mowiac mysle ze czas nazwac problem po imieniu, tym bardziej ze spedzilam cale
dotychczasowe zycie na negacji problemu, gorzej - on nie istnial !
Zaledwie dwa lata temu po raz pierwszy w zyciu odwazylam sie sobie na glos powiedziec ze ...moj
rodzic jest (byl) alkoholikiem !
I od momentu gdy to sformulowalam stalo sie obsesja ! musze z tego wyjsc ! Wiec juz sie
poinformowalam - istnieje u mnie sekcja DDA i jutro (czwartek) pojde na pierwsze spotkanie. Co z tego
wyniknie...? nie wiem. Opisze wam wrazenia. Po latach ukrywania prawdy przed ludzmi i SAMA
SOBA , mam potrzebe mowienia o tym (i cholera, trzeba do tego odwagi !)
Jestem bardzo bardzo polamana, popekana i trzeba mosty przerzucic przez te przepascie w osobowosci
bo jak nie to ........

Jezeli powyzsze daje do myslenia alkoholikom z dziecmi, bede niezwykle usatysfakcjonowana ....

[Gość: all]

Bardzo daje do myślenia - Malwino. Jestem alkoholikiem, który ma dzieci i coraz
wyraźniej widzę to co im zrobiłem wtedy kiedy piłem. Piłem kiedy dzieci moje
były bardzo małe i wydawało mi się, że nie rozumieją tego. Nie piję już wiele
lat i dziś rozumiem, że tak nie jest. Odebrałemdzieciom dzieciństwo nie dałem
tego co powinienem i zostawiło to trwały ślad. Syn jest już prawie dorosły ale
gdy zaczynam rozmawiać o jego dzieciństwie widzę w oczach taki błysk obawy-Czy
można o tym mówić. Czy mnie tym nie urazi, kiedy powie -Pamiętasz tato, jak
wtedy piłeś i wcale mnie nie zauważałeś. Jak musiałem moemu łodszemu bratu
tłumaczyć, że tata nie ma czasu, bo przyszli do niego koledzy...
Myślałem, że moja abstynencja iczas uleczą rany. Dziś wiem, że nie. Moi synowie
będa sami musili spotkać się z przeszłością. Ja mogę im pomóc ale tylko w
nieznaczny sposób. Wiem, że część życia minie zanim wyleczą rany jakie zadał im
pijący ojciec. Mnie to też boli... I strasznie ciężko mi przyznać się do tego.
Latwiej jest pisać o swojej abstynencji własnej przemianie, osiągnięciach.
Znajduje się łatwo słuchaczy, szczególnie wśród osób, których życie
doświadczyło pijącym ojcemczy partnerem. Można błyszczec opowiadając swoją
historię pt "Jak stałem się dobrym człowiekiem".
Bardzo poruszyło mnie to co Malwino napisałeś. Chciałbym Ci, życzyć abyś
poczuła się wolna i potrafiła cieszyć się życiem i czuć życie.
To co pisałem o AA i terapii DDA prowadzonej przez alkoholików to polska
specyfika. Brak regulacji prawnych powoduje, że ostatnimi czasy często można
spotkac w klubach AA domorosłych terapeutów alkoholików, którzy szukają
słuchaczy do podzielenia się z nimi swoją historią. Najczęściej znajdują ich
wśród osób, którzy marzą o tym aby ich ojciec przestał pić. Uczestnicy tej niby
terapii zyskują przekonanie, że można jakos wpłynąc na ojca, skoro pan który
się z nimi spotyka nie pije.
Taka terapia pomaga tylko "terapeucie" bo słyszy on głosy podziwu. Ale jeszcze
raz powtórze to tylko w Polsce i to w niektórych regionach.
Jeszcze raz pozdrawiam. Napisz jak Ci było.

[Gość: mycha]

Ty przynajmniej masz swiadomosc ze kogos skrzywdziles swoim postepowaniem , a
moj ojciec dalej uwaza ze wszystko jest ok. i nawet gdybym mu to jeszcze raz
powiedziala mialby to gleboko w d.... i wg. niego wszystko jest w porzadku

ciekawa jestem jak mozna uwolnic sie psychicznie od takiego dupka (sorry za
wyrazenie)

[allex]

Co to znaczy uwolnić się psychicznie?
Świat pijaka opiera się na pijanej logice. I to co powiesz a co do tej logiki
nie przystaje będzie ignorowane. Alkoholik zbiera informacje, które mają
potwierdzic jego najbardziej absurdalne racje. (np. że powinnaś być mu
wdzięczna za wykształcenie, wychowanie, osobisty sukces, że całe życie
poświęcił dla siebie, że dalej on dla Ciebie serce na dłoni a Ty...)Przy okazji
może nawet przekonał Ciebie do prawdziwaści niektórych stwierdzeń....
Więc co to jest uwolnić się?
Świadomość wyrządzonej krzywdy to żadna pociecha. Im większ świadomość tym
większe poczucie winy. Fakt, że ojciec żałuje tego co zrobił może czasami pomóc
dzieciom.
Czego Ty oczekujesz od ojca? Jakiego zachowania? Jak ono wpłynęłoby na twoje
życie?

[allex]

To wyżej było do mychy ale kliknęło mi sie.

[Gość: mycha]

czego oczekuje ? glupiego : przepraszam

a co wdziecznosci za wyksztalcenie za to ze zyje itp itd to uwazam ze za
nic nie musze mu dziekowac - do wszystkiego doszlam sama (wbrew jego slowom
ktore ranily jak sztylety) i za nic nie musze byc wdzieczna - to chore ze on
oczekuje ode mnie wdziecznosci za cos czego mi nie dal a wrecz przeciwnie
utrudnial jak mogl.

[Gość: all]

Nie doczekasz się. Chyba, ze coś się stanie, jakiś cud. Ale po co czekać na
cud.Trzeba się z tym pogodzić.
Poczucie skrzywdzenia jest jak fala, która napływa i cofa się. Poczucie krzywdy
nie pozwala przeżyć szczęścia. Nie pozwala się cieszyć. To jest tak -
Osiągnęłem sukces, wbrew Tobie, wbrew przeszkodom jakie mi stawiałeś - patrz.
Ale On nie patrzy, co więcej, mówi to ja to mój sukces ty mnie to zawdzięczasz.
Znasz pewnie to.
Potem żal trzyma. Czasami w chwili szczęścia pojawia się muśl. Choć zobacz. I
chwila szczęścia przestaje nią być. Mażymy o chwili kiedy przyjdzie powie -
cieszę się, że jesteś, kochana córeczko. Przepraszam Cie. Ale on nie przychodzi
i kombinujemy co zrobić aby przyszedł. I nie nasze życie staje się
najważniejsze ale On itd. Jutro napiszę więcej dziś muszę spadac
Pozdrawiam

[Gość: mycha]

masz racje ..... 100%
tylko co teraz ? przeciez nie moge unikac kontaktow - jak mam sie zachowywac ?
ta "piekna maska" jest wszystko ok. wkurza mnie

co powinnam zrobic i jak z nim rozmawiac ? Moze tu chodzi o kwestie
przebaczenia ? Nie wiem jak sie do tego zabrac .
Pozdrawiam

[Gość: Malwina]

To prawda, ze bylam dojrzala jak gruszka klaps ale dzieki tobie dowiedzialam sie o istnieniu al alanon i
chodze teraz na spotkania -nieslychanie mi to pomaga ! nie moge doczekac sie kazdego czwartku !
Nawet i to bez zadnej premedytacji zrobilam postepy w relacjach z rodzicem, POWIEDZIALAM slowo
ktorego NIE MOZNA bylo powiedziec w rodzinie przez lata. Spokojnie. Neutralnie. I nie bylo na przeciw
ani dramatow ani awantur, ani zaprzeczania, ani krzyku. Wydaje mi sie ze jestem na dobrej drodze.
Dziekuje.

[Gość: allex]

Nawet nie wiesz jak się cieszę.
Trzymaj się Malwinko

Siła wyższa

[Gość: dexterwa]

Byłem na mitingu w sobotę i niedzielę wiecie co mnie przeraża chodzęe już tam
rok i nie mogę odnaleść siły wyższej. Nie widzę boga i nie czuję że go
potrzebuję .Smutne i przerażające

[allex]

Dlaczego jest to dla Ciebie "smutne i przerażające"?
Co cię przeraża?
Jakbyś miał tą Siłe wyższą doświadczać?
Po co Ci ona?

[Gość: dexterwa]

Wiecie co ja o tej sile wyższej tak mówię bo dowiedziłąem się ostatnio i chyba
też poamłu tak cżuje .Żeby wytrzeźwieć nie wystarczy przestac pić.I ja się tym
zgadzam chociaż w kościele mogę wytrzymać maximum 10 minut a potem musze wyjść
to czuję że potrzebuję tej siły żeby pomigła mi nie sięgnąc już nigdy po alkohol
Sport , sex, doznania z inną kobietą chociaż jestem żonaty to mi pomaga to jest
jak substytut alkoholu emocji które on mi dawał przez 15 lat . Nawet ni emam
wyżutów sumienie . Chore co?

[Gość: Malwina]

No wiec bylam na pierwszym seansie DDA i po pieciu minutach interweniowalam z niepokojem mowiac
ze jezeli program opiera sie na wiarze to ja jestem w beznadziejnej sytuacji, bo niewierzaca. I
poinformowano mnie ze opiera sie na koncepcji sily wyzszej, ktorej szukac i czerpac w sobie, cala kupa
ateistow na tym zebraniu byla i DDA nie jest zwiazane z zadna religia ani partia. BD.
Wniosek : nie upraszczac, a mobilizowac sily ktore mamy lecz sa one pogrzebane pod
masa negatywow i traumy. To sie trzyma kupy. A atmosfera przyjacielskiego zrozumienia jest
fantastyczna...

[Gość: all]

Dajej nie rozumiem jak się ma Siła Wyższa do trzeźwienia. Oczekujesz, że pomoże
ci nie zdradzać Żony, osiągać emocje jakie dawał Ci alkohol
Pomoże - co to znaczy, za ciebie zdecyduje, czy masz pić czy nie?
Co ma być "chore"?
Nie rozumiem.

[Gość: Z]

To wszystko co piszecie jest bardzo ok. Ale umnie nie jest to takie proste.
Problem alkoholu nie dotyczy bezpośrednio moich rodziców. Problem leży w
dziadku. przez ostatnie pięćdziesiąt parę lat sukcesywnie niszczył całą
rodzinę ,w tym i moja matke. Ona chcac jak najlepiej dla mnie doprowadziła do
pewnych przegiec w druga strone, gdzie ja nie bedac swiadom przez wiele lat
sytuacji traktowalem wszystko jak najbardziej ok. Brak bliskiej wiezi z
rodzicami, wyobcowanie, bo wyniesione przez nich z domu wzorce musiały byc
wybielone i w tej chwili nie bardzo widza gdzie popelnili bledy. Osobiscie rok
wizyt u psycho dalo u mnie wiele pozytywnych rezultatow ale obawiam sie ze nie
do konca jestem ok. Jak dotrzec do rodziców? Macie moze jakis pomysl, bo ja nie
mam zamiaru ich skreslic nigdy, ale chcialbym nawiazac kontakt. Osobista
rozmowa, z racji roznicy wieku nie daje szans zrozumienia. Zawsze jest to
kwitowane "dorosniesz, zrozumiesz" czy 30 nie wystarczy aby powaznie rozmawiac?

[allex]

Stawiasz bardzo trudne pytanie: Co robić? Musiałbym przyjąć ton dyrektywny i
bawiś się w psychterapeutę na odległość - to nie miejsce na to.
Po pierwsze - NIE ZMIENISZ GO!!! To czy będzie pił czy nie. To czy ciebie
przeprosi czy nie - nie zależy od Ciebie. Nawet gdybyś stawała na głowie.
To co zrobi to jego decyzja i podejmie ją niezależnie od ciebie.
Musisz żyć dla siebie!!! Ty masz jedno życie i nie warto go marnować. Nie warto
go układać tak aby swoim życiem coś mu udowodnić. Nie warto podejmować decyzji
życiowych tak aby Jemu to się podobało albo nie.
Po drugie - NAUCZ SIĘ CZUĆ!!! Zobacz - wkurza Cię twoja maska ale coś
silniejszego karze ci ją nakładać. Nakładasz ja a potem czujesz może nawet
wtret ale następnym razem znowu. Co jest silniejsze od twoich uczuć? Co
powoduje, że je tłumisz? Co powoduje, że trudno Ci je nazwać, wyrazić?
Zastanawiasz się "Co powinnam zrobić?" - TO CO TY CHCESZ a nie co powinnaś.
Mówisz o PRZEBACZENIU.
To trudna sztuka. Dobrze, że mówisz o niej na końcu. Bo żeby przbaczyć to
trzeba najpierw wiedzieć ZA CO MASZ PRZEBACZYĆ - Czy to nazwałaś.
Trzeba poczuć złość - Nie na siebie, a o takiej złości piszesz. Miałaś kiedyś
możliwość i okazję złościć się na niego, ża to, że odebrał ci dzieciństwo i
złość tą wyrazić? czy czujesz tylko żal?
Potrzeba podróży w przeszłość - trudnej i bolesnej. trzeba jeszcze raz przeżyć
ból, po to aby więcej go nie odczuwać.
Przebaczenie jest potrzebne Tobie nie jemu. On może to olać, nie zauważyć.
Często sądzi się też, że aby przebaczyć trzeba stać się silniejszy od tego kto
krzywde wyrządził - "pokazać mu". Niestety nie jest tak. Na ogół sprawca krzywd
pozostaje silniejszy.
Jak to zrobic. Spróbuj spotkać podobnych sobie którzy poradzili sobie posłuchaj
ich i wybierz droge, swoją drogę.
Nie wystrzegłem się mentorstwa. Jak chcesz wiedzieć coś konkretnego wyślij
maila. Pozdrawiam

[Gość: mycha]

Wiesz to co piszesz to nic dodac nic ujac . Jestem teraz w trakcie
fachowej lektury i ze zdumieniem odkrywam pewne podobienstwa i uswiadamiam
sobie przyczyny mego zachowania. Dosc sporo sie we mnie zmienilo i mysle ze na
lepsze.
Do ojca czuje zal, litosc i patrze caly czas na niego inaczej. Nie potrafie
i nie chce mu wierzyc. Tylko wkurza mnie to ze mowi: spelnilas coreczko moje
marzenia , jestes przedluzeniem moich rak - dla mnie to jest smieszne. Nie
poczuwam sie do jakiejkolwiek formy wdziecznosci dla tego czlowieka . On stal
sie dla mnie obcy.
Mam nadzieje ze po lekturze bede wiedziala jak te sprawe zakonczyc raz na
zawsze by juz do tego nigdy nie wracac. Jesli wiesz to podpowiedz.
Pozdrawiam