Jestem nikt

[e_wel_ina]

Jestem głupia. Nie widze siebie w życiu. Wszędzie robie głupoty. Za nic nie
potrafie wziąć się na poważnie. Normalnie się męczę. No przecież sie nie
zabiję. - Czuje jakbym zaraz miała zabrać przestrzeń życiową komuś kto
powinien tu być.

Silę się na próbę genialności. Ale jak patrze, ze mam iść do pracy to
zastanawiam się jakiej. Albo jestem za słaba albo praca do dupy.

Nie rozumiem siebie. Wiem że powinnam pójść na terapię ale nawet tego mi się
nie chcę zrobić.

Cały czas kotłuje mi się w głowie to, że jestem nikim a na spełnienie mażeń
jestem za słaba. Właściwie sama nie wiem czego chcem.

[e_wel_ina]

i nie mam wielkich wymagań. chce przestać czuć ten ból w sercu i ciągłe
poczucie winy, że nie tak jest jak być powinno. CHyba nie chce mi się
żyć,Jakbym mogła to bym dała cierpiącemu czy choremu ten kawałek mojej
tasiemki, żeby pożył sobie, skorzystał. Ale tak sie nie da. Nie użalam się nad
sobą kochani. Ja po prostu nie moge ze sobą wytrzymać a innych ta moja śmieszna
osobowość coraz bardziej nuży. Od dwóch tygodni ponad mój oddech jest bardzo
ciężki. Czy opisywać szczegóły no cóż.Mój stan emocjonalny jest wynikiem
problemów w realu może i błachych a może nie.

[e_wel_ina]

i no właśnie. Mdli mnie jak patrze na siebie w lustrze.

[daria.p]

Słuchaj Ewelinko,

stan, który opisujesz pojawia się u wielu ludzi. Naturalnie u każdego ma swoją
przyczynę, niezauważalną od razu.
Jeśli chcesz Ewelinko, to napisz czym moze byc spowodowany taki "smutek" u
Ciebie.

[e_wel_ina]

tym co powyższe.
Dno , dno, dno. Porażka za porażką. Mierne sukcesy. niepewna przyszłość.

Matka powtarzająca przy makaronie, który jak sie to mówi w'wykipiał" no
poleciał na gaz, że nawet makaronu ugotować nie potrafię.

Ojciec remontuje mi mieszkanie, kupił dla mnie SUPER. Mało kogo stać na taki
luksus.. Tylko jego gadki typu: gdybyś była taka jak ja to inaczej byś
postępowała.

Robię magisterkę. No rewelacja. Tylko że za cieńka jestem na to by po niej
uczyć a to może by mnie kręciło.(Pozatym dysgrafia i dysleksja)

O Zaczęte studia na prawie. Nie moge sobie z nimi poradzić. Szykuje się
powtarzanie 3 roku o ile nie cofną mnie na pierwszy. Mam takie nerwy że nie
moge się skoncentrować. Jak patrze na notatki to żygam tym. Poszło w to troche
kasy i wcale nie jestem pewna czy jak rzucę to to będe szczęśliwsza. -Jak
siebie znam to będe miała jeszcze wieksze wyrzuty sumienia.

Mało kasy. U rodziców i u mnie. W mieszkaniu poszedł piec. 600 zeta na naprawę.
Energetyka się ma ustosunkować bo to przez awarię zewnętrzną. JAkiś bufon
olewatorskim tonem mi mówi że sie ustosunkują. Czuje sięwinna starzy za to
płacą a nie powinni.

No i wogle nie wiem jak mam im zakomunikować że to prawo to porażka . Sama
walczyłam żeby na nie iść!!!!!

A dziś była zjeba za to że nie przyniosłąm pietruszki i jadłam rosołek bez
zieleninki. Zwisałą mi zieleninka ale mama mówła że mam zjeść z tą pieprzoną
pietruchą.
A właśnie: Popieprzeni sąsiedzi to osobny wątek.
bOJE SIĘ ROZMAWIAĆ Z LUDŹMI I NAWIĄZYWAĆ PRZYJAŹNIE ŻEBY ZARAZ NIE POWIEDZIEĆ
CZEGOŚ GŁUPIEGO, ALBO ZROBIĆ.
NIE MAM NIC PRZECIWKO MOIM RODZICOM.TO WSPANIALI I KOCHANI ORAZ PRACOWICI
LUDZIE. NO MOŻE POZA JEDNYM: JA IM TOTALNIE NIE WYSZŁAM.
Jeszcze jakieś szczegóły?

[daria.p]

Studiujesz prawo na 3 roku. Piszesz pracę magisterską z innej dziedziny, tak ?
Wynika z tego, że jesteś na dwóch kierunkach.


Wiesz, czasami w życiu bywa tak, że naraz wszystko się wali. Jedna porażka
pociąga za sobą inne. Człowiek wpada w coraz gorszy nastrój.
Nie ma już na nic ochoty ani siły.

Nie oznacza to jednak, że wszystko już skończone.



Myślałaś nad dziekanką na studiach ?

[e_wel_ina]

to powtarzanie trzeciego roku jest po urlopie dziekańskim. Zastannawiam sięnad
kolejnym o ile mi dadzą. Tylko czy potem będzie lepiej?

[daria.p]

Osoba z wyższym wykształceniem nie poradzi sobie z jednym egzaminem na 3 roku
prawa?

Nie wierzę.

[e_wel_ina]

dobija mnie całokształt.A nie napisałam , że zdechł mój kochany pies i wyłam w
duszy ale oczywiście uspokajałam wyjącą głośno siostrę żeby nie cierpiała i
grałam pie..ną twardzielkę.

Z tym psem to wogle było śmiesznie bo spałam i obudziłam się. Pomyślałam, że
biedaka tak boli i zaczęłam płakać. Za jakieś trzy minuty zadzwoniłą płącząca
matka że zdechł.
Zdechnięty owczarek niemiecki robi niefajne wrażenie ze względu na wielkość
ciała które trzeba pochować.

Smierć papierza udeżyła w to co było. Przypomniało się to i tamto nie
wspominająć, że zmarł mądry facet. Dziadek zmarł na to samo. Okropna choroba.
Wtedy też nie płakałam. Właściwie nie kapowałam chyba do końca co się stało. Ta
śmierć była dużym wybawieniem od bólu. No matka nie chodziła już jak zombi.
(cały czas sie nim opiekowała).

A i wydarzenia zeszłoroczne. Min. dyndała nad nami kara ze strony nadzoru w
postaci ok 17000 złotych.A nad głowami warczeli sąsiedzi.- Ja czułam sięwinna ,
że zachciało mi się mieszkać w tym mieście.

I cały czas k..wa coś. Cały czas. Cieszyłam się jak durna, że sama znalazłam
pracę. Obiecywali po 3000 na rękę. Skończyło się na wyzysku i płacy minimalnej.

Zaczęło dobrze iść na studiach to pomyślałam o doktoracie i gó... Za duże
ambicje zabrałam się za magisterkę, która nie wyszła. (Kłopoty z nadzorem
przypadły oczywiście na okres sesji, notabene sprawa z piecem również)Napisałam
te magisterke.Zaakceptowana. - Ale kiepska niestety.

Silę się na odnalezienie dobrych stron w sobie sytuacji zewnętrznej przecież
nienajgorszej nie mieszam w to wszystko. Jest dobrze ale mnie mdli jak na
siebie patrze.

A no i wycie codziennie z powodu niby pierdół i niechec do wstawania...
Teraz powinnam sie uczyć do egzaminu i nie mogę.

Ktoś mi napisze: Przestań pier..lić .No pewno. Tylko że to że opisuje to
wszystko tutaj to naprawde wielki akt desperacji z mojej strony.

[daria.p]

Ewelina,

życie jest do dupy

ale jakoś żyć trzeba


Magisterka zrobiona - jedne studia "odfajkowane"

Teraz trzeba pomyśleć o prawie

Skoro doszłaś do 3 roku, dojdziesz i do 5.

A doktorat pisać można zawsze.
Nawet po kilku latach przerwy w zawodzie.

[e_wel_ina]

Dzięki za wsparcie tylko jak . '
Kasa
i
nie mam siły wstać a z nerwów jem trzeci kawałek ciasta.Boje się że znowu nie
podołam

[daria.p]

po pierwsze

musisz zająć się przygotowaniami do egzaminu na prawie

najważniejszą rzeczą jest obecnie przebrnąć przez to cholerstwo

a żeby przebrnąć trzeba poświęcić na to mnóstwo czasu


po drugie

jeśli nadal będziesz sama się dołować

to rzeczywiście skończysz marnie


Zapamiętaj jedno:

pracując nad sobą można podwyższyć własne IQ

[daria.p]

> pracując nad sobą można podwyższyć własne IQ


Prof. Religa też nie zdał matury w swoim terminie

Podobno nauczyciele powtarzali mu, że jest tępy..........

;-)

[bba4]

Ja tez jestem głupia:))) i leniwa:))) I radosna, mimo porazek, a przede
wszystkim lubie i akceptuje siebie taka jaką jestem.

Nie wiem czy to coś zmieni w Twoim nastawieniu ale warto poczytac

forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=25670
Pozytywne myślenie !!!!!!

[daria.p]

Dobranoc Dwukierunkowa Ewelino ;-)

śpij dobrze

pzdr,
daria.

[e_wel_ina]

kochani dzięki za wsparcie. chodzi o to że na naprawę tej sytuacji ze studiami
z prawem już jest za późno. Można tylko starać się ratować co się uda.
Zrobię tę mapę mażeń. Może się uda.

Dzisiaj znów usłyszałam, że nic dookoła mnie nie intersuje. W sumie to prawda
ale zabolało. Jak każde docinki ze strony bliskich.

Trochę boję się mażyć. Ilekroć zaczynam wieżyć to wszystko upada.

Życie, ślub, dzieci, gary, sprzątanie zmywanie. Jak o tym pomyśle to mi też
jakoś niedobrze. On chce mieć rodzinę a ja jak pomyślę o zajściu w ciąże to
ogarnia mnie panika.

Boje się każdego dnia. Trzeba się wziąść w garść. Myśle, że jakbym była sama to
by było łatwiej.

On nie jest aniołem ale też nie jest zły. Strasznie go kochałam a teraz to już
sama nie wiem.Nic nie wiem.

[noida]

Ewelina. Jak przeczytałam Twojego posta to mi się lepiej zrobiło. A wiesz
dlaczego? Bo mam dokładnie to samo. Magisterka napisana, ale kiepska i rok po
terminie. Na drugich studiach zaraz będę pisać drugą magisterkę, a dopiero co
wypociłam w bólach tę pierwszą. Chciałabym może robić doktorat, ale jestem za
głupia na doktorat. Jak pomyślę o zajściu w ciążę i ślubie to ogarnia mnie
panika, a lata lecą i młodsza się nie robię. Kiedyś myślałam, że to ten, ale
teraz nie jestem pewna. Jak pomyślę, że jeszcze (licząc statystycznie 40 lat
życia przede mną) to mi słabo. Tyle lat się męczyć! Bo przecież co lepszego
może mnie spotkać? Boję się marzyć. Dla każdej sytuacji mam nagorszy
scenariusz: małżeństwo? rozwód. Praca? wyzysk i marna pensja (przecież jestem
głupia i bez doświadczenia). dzieci? gary, brak rozwoju osobistego, skazana na
łaskę męża i przede wszystkim- moje dzieci miałyby mnie za matkę. Jakie ja bym
im przekazała podejście do życia?
I skąd to się bierze?
Cholernie się boję.
Boję się, że nic się nie uda.
Ale teraz pomyśl- jest nas dwie. We dwie damy radę. Przynajmniej do jutra.
Trzymaj się Ewelina.