Poetyckie skojarzenia

[jmx]

...czyli forum w lirycznym zwierciadle.

hansii:

[jmx]

"Wyznanie mężczyzny od którego kobieta odchodzi jak lato i powraca jak lato"

Odchodzisz ode mnie
jak lato.
I powracasz do mnie
jak lato.
Wjeżdżasz nagle na rynek (Opel Rally 1900
o mocy 102 KM)
Ostatni raz ty. Ostatni raz ja.
Ostatnia moja cierpliwość
ale
nie ostatnia.
Tyle jej narosło że wystarczy
na całą naszą miłość.

Oby zabrakło. Oby nie.

A ty nawet nie wyłączasz świateł.
Zjawiasz się taka lekka jak karoseria.
Coraz więcej mniej ciebie.
Taka mniej więcej ty.
Zjawiasz się nagle jak katastrofa.
I kiedy oboje giniemy w tym wypadku
to nawet nie ma nikogo
kto by nas chciał przejechać
na przestrzał
(naszą miłość)
abyś już więcej nie mogła
odchodzić ode mnie
jak lato
i powracać do mnie
jak lato.

krish:

[jmx]

"Dziesięć dowodów na istnienie miłości"

świat jest pierwszym dowodem, jego opadające
i kwitnące magnolie i lipy, przesypujące się
po ich liściach ziarna mrówek, czytające
w ich cieniu stare panny

śpiew jest drugim dowodem, Archangielski głas
Bortiańskiego w nowogrodzkiej cerkwi Iwana
na Opokach (w latach 1922-40 magazyn
zboża i drewna)

Ty jesteś dowodem

i ból jest dowodem: wiertło przechadza się
po korytarzach miazgi, batystowa chusteczka
wyrywa się z odciętych przez czas dłoni

gorący, spieszny oddech po gwałtownej
wspinaczce do raju, jest dowodem, spotkanie
kogoś niegodnego z kimś, kto nie zasłużył

szóstym dowodem jest ucieczka świata
od jego początku: butelka "orężady"
z korkiem na sprężynce, na stole
paczka Sportów, "Patykiem Pisane"

Bronek Pichlak jest siódmym dowodem, kościelny,
który śpiewa "Poooomóżmy Chrystusoooowi" w chwilach
przerwy między dwoma skokami na wódkę

ósmy dowód jest tym, co widzisz: słomką
krążącą w mgle zielonego płynu,
przez który światło ma tak długą drogę,
że chcesz za nim wysyłać listy gończe

dziewiątym dowodem jest to, że wraca wszystko

dziesiątym, że nic nie wraca

Pamiętaj,
oszczędzaj swoje szczęście, tylko
cierpieniu można oddać się bez reszty

luty:

[jmx]

"Życie, to wnętrza zwiedzanie..."

Znam takie okno, przez które widać wnętrze...
Piękno rodzi zachwyt i równocześnie zaprasza do wnętrza człowieka;
cierniowy krzew oczyszcza serce ze zwykłej ciekawości.
Cierniowe piękno zaprasza, a równocześnie strzeże dostępu,
bo spojrzeć do duszy ludzkiej to rzecz ogromna...
Znam taki kwiat, który płakał w samotności...
Zewnętrzne piękno
to tylko preludium do ludzkiej tajemnicy -
człowiek staje się naprawdę wielki
dopiero wtedy,
kiedy wypowie swoje wnętrze
w sakramencie łez.
By dostać się do wnętrza
i zrozumieć zrodlo piękna,
nie należy obrywać płatków
ani rozchylać ich boleśnie;
trzeba zamienić się w słońce
i z wielką delikatnością
otwierać kwiat najcieplejszymi z promieni...
Znam takie starocie, które były kolebką nowego geniuszu...
W życiu
należy odsłonić zasłony,
które zarzuciliśmy pomiędzy przeszłością a marzeniami;
nie należy szczelnie zamykać okien
oddzielając te dwa światy od ludzkiego istnienia.
Człowiek spełniając swoje jedyne powołanie do szczęścia
powinien z przeszłości wyprowadzić
promienie własnych marzeń,
żyjąc w doskonałej harmonii i pokoju.
Zatrzymanie się na przeszłości sprawia, że malujemy swoje marzenia
kolorami mroku...
Znam taki dom, który tęsknił za otwarciem drzwi...
Nie należy człowieka oceniać po tym,
co zewnętrzne;
często pod strzechą bolesnie minionego czasu
kryje się niepowtarzalne piękno,
jakaś ogromna mądrość.
Do człowieka noszącego na sobie pieczęć czasu
nalezy podejść z szacunkiem,
delikatnie otworzyć drzwi, jak się otwieranie przeżytą księgę mądrości,
by wyczytać z niej to wszystko,
co konieczne dla młodego życia.
Czasami spotkasz człowieka, który wygląda
jak dom z zatrzaśniętymi bolesnie drzwiami;
spójrz wtedy głęboko w jego otwarte oczy,
a zrozumiesz, że "zatrzaśnięte" drzwi
niekoniecznie znaczy "zaryglowane".
Znam takie 'kocham Cię' które sprawia, że istnieję...
Nawet codzienność człowieka
to wielkie święto -
bo nie jest rzeczą zwykłą,
że Ktoś strugami na ziemię wylewa miłość.
Każda chwila człowieka, to święto codzienne,
bo nie jest rzeczą powszednią,
że człowiek otwiera usta, oczy, dłonie
jakby z wielkiej głębiny wydobywał serce
budzony przeogromny:
"Kocham Cię Człowieku".
Badz zawsze otwarty na miłość,
a ona sobą przebarwi Ci serce i się uwieczni wokół Ciebie,
nie mogąc wyjść z podziwu,
że twoje serce, to przecież ona sama.
Znam taki ogień, który przetapiał jedynie złoto...
Najszczęśliwsza chwila w życiu człowieka to nie ta,
w której znalazł żyłę obfitującą złotem,
ale ta, w której wytopił złoto z siebie.
To nic, że serce człowieka bywa jak zamknięte naczynie.
Jeśli jest w nim coś szlachetnego,
jest taki ogień, który potrafi wszystko przetopić...

[luty10]

sledze Cie...:)))
ciiii...

;)

[jmx]

nie mam nic do ukrycia :)))

[hansii]

jmx napisała:

>
> nie mam nic do ukrycia :)))

bo odkrywa sie samo?

[xy2]

szanowny Hansii, obnaze sie na forum jako dziecko bez włosów.

szanowny tatus nie moze przebolec ze traci autorytet u ukochanej córusi, która
nie jest dzieckiem. boi sie kochany tatus zdemaskowania, które nastapiło dawno
temu. dołował inteligentna ko, wrazliwa kobiete, bo podswiadomie marzył o
kopciuchu, wyniósł to z domu, gdzie stary s.syn miał siłe, szczególnie jak sie
napił. ale cisza, w domu było idealnie, gadka jest jak inwokacja wyuczona na
pamiec...
problem w tym, ze urodziło mu sie inteligentne dziecko...

i cytuję "i widzisz, swoją inteligenję możesz sobie w dupe wsadzic, bo gdyby
nie ja nie miałabys co jeść, więc nie odzywaj sie, inteligentne nadaja sie na
kochanki, facet potrzebuje mieć "dom""... poruszyłam temat obłudnego potwora,
którego karmi i ubiera... ale w domu wszystko poukładane w kosteczke, jakby
inni mieli zajrzeć... wyżył sie wczoraj na mnie tak, ze po angielsku zmyłam sie
z wesela przyjaciółki... nie umiem sobie tego wybaczyć, ale nie byłam w stanie
sie bawic, zemste za moje słowa zaplanował na pół godziny przed ślubem dołując
mnie poprzez cytowanie słów, które dawniej zraniły mnie...

[jmx]

nie.... "samo" nic się nie robi :)))

[luty10]

bardzo Ci dziekuje jmx, za ten wiersz...:)) pa

nie ma za co :) nt

[jmx]

fleur:

[jmx]

"Pal moje listy. Pognębiaj papier.
Za to, że nie czuje ciepła. Nie wie,
ze płonie. Pal papierosy. Zachłannie,
jak przed egzekucją. Każdy z nich
zbliża cię do mnie. Pal mosty.
To też zbliza. Zaciera dystans.
Dystans to mój
sprzemierzeniec. Pal go licho."

(Renata Putzlacher)

r.richelieu:

[jmx]

"ręka w rękę, miłość w miłość oddalamy się gubimy
w odrobinach
my nie my odrobiny, ledwo uściśnięte a już zdmuchiwane
a już o gruchawkę w sercu ciszej
po nas
z tego prochu kurzu, nie trzyj oczu, gdzie jesteś, tak
cię pusto"

[r.richelieu]

to coś jak "gdzieś w hotelowym korytarzu krótka chwila"
i faktyczne
że tak to widać, a w burce niewygodnie

[jmx]

to nie tylko tak :)
skojarzenie nie tylko związane z treścią ale i formą - trafianie kilkoma
słowami w sedno na przykład :)

imagine:

[jmx]

Wyszedłem nocą na taras i ogarnął mnie lęk.
Zimny język powietrza polizał moje ramię i
poczułem, że oto nigdy się nie narodziłem.
Bo przecież ten chłód, mork i inne rzeczy
splatające się w przestrzeń dotykały tak samo innych ciał.

Wciągnąłem powietrze, które smakowali umarli.
Wszyscy. Umarli od początku świata.

Czułem jak materia śmierci ociera się
o moją skórę. Ten całun za dnia rozedrgany,
ruchliwy gdy o świcie przeciera go furkotanie trznadla
i niewidzalny jakby ptak rzeczywiście go rozcinał,
teraz toczy się w ciemność jak zwitek bandaża
aż po pierwszy dzień, po ciała pierwszych ludzi.

Tak. Poczułem strach. Bo zbyt wiele śmierci
obejmowała ta przestrzeń bym mógł wierzyć,
że teraz stoję wsparty o drewnianą szorstką poręcz.
Za wiele - tak myślałem - nawet na to wątłe skrzypienie
zmiękłych od wilgoci desek.
(Andrzej Stasiuk)

skojarzenie

[fleuret]

przekonamy się pewnego dnia, że śmierć nie moze wydrzeć
naszej duszy jej zysku, ponieważ jej zdobycz i ona sama to jedno.
R.T.

kvinna:

[jmx]

"Firanka"

Wyjdź na chwilę z ciemności.
Jeszcze spływa po ścianie tamten szept.
Wyjdź na chwilę z ciemności.
Odejmę od Ciebie mokry mrok.
Dwie cisze, dwa słowa o dwóch lustrach.
Krew Czasu jest zegara krwią.
Lustro zasypia we mnie tobą.
Pająk o deszcz modli się.
Legają wzdłuż ściany sny. Wiatr czeka.
Lyżki na stole leżą skrzyżowane.
Z ust moich sączy się atrament.
Dzień nade mną płacze, nad tobą noc.

[kvinna]

Nie wiem, czy to właściwa reakcja, ale mi się podoba :)

[fleuret]

a to ważne czy własciwa?
po prostu prawdziwa

[jmx]

jeśli prawdziwa to jak najbardziej właściwa :)

iwan_w:

[jmx]

"Ten, który nic nie wie
mówi poezja jest jak muza
(jak ciało, które akurat pożąda)
jak źrebak skrzydlaty
(wyścigowy ideał).
Jest to raczej
niezgłębiona wada systemu nerwowego
wysypka chorobliwej ambicji.
Maga powieszą w ogniu wydarzeń
zahartowany już pięknie wiem.
Człowiek zwrócony ku sobie we śnie
dialog nawiązuje z człowiekiem na jawie."

ivek:

[jmx]

"Rozczesz włosy i już rozpuść albo upnij -
i tak z nocą w jedną gęstwę sie poplączą.
Na grzebyku twym zabrzdąkam jak na lutni
moją nutę - szeptem, świerszczem brzdąkającą.

Oddaj grzebyk i już węcej włosów nie czesz.
Niech się gwiazdy zbiegną do nas na nasz koncert,
niech się jedna zabłąkana gwiazda wplecie
w twoje włosy spadające, wzlatujące -

Na ich falach przeprawimy się dziś, żeby
na ląd świtu dotrzeć przez zatokę srebrną.
Oddaj grzebyk, moja gwiazdo, oddaj grzebyk.
Rozpuść włosy. Upnij włosy. Wszystko jedno."
(Jerzy Ficowski)

jeny piękne.. dziękuje

[ivek]

Trafiłaś, bo i o muzyce tak ważnej dla mnie i o gwiazdach i daje do myślenia..
Wczoraj miałem ciary jak słuchałem po długim postoju mojej ukochanej płyty
młodszej młodości..w tym momencie:

I know someday you'll have a beautiful life, I know you'll be a star
In somebody else's sky, but why
Why, why can't it be, why can't it be mine
E. Vedder
przy przekładzie traci..

szkoda, że nie umiem się odwdzięczyć.. nie umiem no..albo inaczej wymaga to
więcej czasu.
aj.

[jmx]

umiesz, umiesz.... zresztą, przecież nie chodzi o "odwdzięczanie"
:)))

[ivek]

jmx napisała:

>zresztą, przecież nie chodzi o "odwdzięczanie"

Tobie może nie chodziło, ale ja bym chciał..

czyżbyś "wywierania wpływu na ludzi"* nie czytałaś ;)))

*[to za Chmielewską i weklsowanie na tapczanie]
:p

[jmx]

A iiii Ty :))))

ziemiomorze:

[jmx]

NIE WIESZ JESZCZE, ILE WE MNIE NIEPRZEBYTYCH ŚCIEŻEK,

ile nieodkrytych, ciemnych, aczkolwiek czarujących korytarzy,
ile zachwaszczonych we mnie,
opuszczonych wysypisk, po których wałęsają się rozczochrane psy.
Ile przeze nie przebiega konnic,
tratując.

Zamiast księżyca – na niebie jest klucz do drzwi,
które prowadzą do moich nieodkrytych, ciemnych,
aczkolwiek czarujących korytarzy,
w których zapalasz światła,
kontakt za kontaktem
(Robert Rybicki)

scylla:

[jmx]

"Piosenka której nie da się przestać śpiewać"

Słońcem byliśmy!
Cieniem jesteśmy!
Słońcem będziemy!
Dziećmi swych dzieci!
[da capo senza fine]

eary:

[jmx]

Kochałem cię dzis rano
ust naszych ciepła slodycz
jak senna złota burza
nade mna Twoje włosy
przed nami na tym świecie
już inni się kochali
i w mieście albo w lesie
też tak się uśmiechali
A teraz trzeba zacząć
rozłączać się po trochu
twe oczy posmutniały
Maleńka, nie wolno się żegnać w ten sposób

Na pewno cię nie zdradzę
odprowadź mnie do rogu
ty wiesz, że nasze kroki
zrymują się ze sobą
twa miłośc pójdzie za mną
a moja tu zostanie
i tak się będą zmieniać
jak brzeg i morskie fale
czy miłość to kajdany?
nie mówmy lepiej o tym
twe oczy posmutniały
Maleńka, nie wolno żegnać się w ten sposób

(L. Cohen)

[eary]

:) masz wyczucie.. już to kiedyś dostałam..
niby smutne.. ale chyba moje!

dziękuje..

[eary]

dziekuje dziekuje dziekuje dziekuje dziekuje dziekuje dziekuje dziekuje
dziekuje dziekuje dziekuje dziekuje dziekuje dziekuje dziekuje dziekuje
dziekuje dziekuje dziekuje dziekuje dziekuje dziekuje dziekuje dziekuje
dziekuje dziekuje dziekuje dziekuje dziekuje dziekuje dziekuje dziekuje

[jmx]

a bardzo proszę :)))))
ale wg mnie to nie jest smutny tekst...

m.malone:

[jmx]

Gdziekolwiek będziesz, cokolwiek się stanie,
Będą miejsca w książkach i miejsca przy stole.
Kasztan kiedy kwitnie lub owoc otwiera
Będą drzewa, ulice, ktoś nagle zawoła.

Ktoś do drzwi zapuka, pamięć przyniesie
Z kwiatem, z godziną, z kolorem.
Gdziekolwiek będziesz, cokolwiek się stanie.
Gdziekolwiek będziesz...

Gdziekolwiek będziesz, cokolwiek się stanie,
Będą miejsca w książkach i miejsca przy stole.
Kasztan kiedy kwitnie lub owoc otwiera
Będą drzewa, ulice, ktoś nagle zawoła.

Wciąż będzie początek, bo wszędzie są mosty
Prawdziwe jak powietrze, ode mnie do ciebie,
Gdziekolwiek będę, cokolwiek się stanie.
Gdziekolwiek będę...

Gdziekolwiek będziesz, cokolwiek się stanie,
Będą miejsca w książkach i miejsca przy stole.
Kasztan kiedy kwitnie lub owoc otwiera
Będą drzewa, ulice, ktoś nagle zawoła.

Ktoś do drzwi zapuka, pamięć przyniesie
Z kwiatem, z godziną, z kolorem.
Gdziekolwiek będziesz, cokolwiek się stanie.
Gdziekolwiek będziesz...

(M. Grechuta)

[m.malone]

zamurowało mnie - do dziś jestem zamurowany. Lirycznie{)

Pięknie Ci dziękuję, J:)

xy2:

[jmx]

"Boję się, ale potajemnie.
Niczym liść polny i kamień przy drodze,
bo wiatr zbyt silny, zbyt ostre cierpienie
i nóż przecina mą miłość na dwoje.

Boję się, ale potajemnie.
Żeby nikogo nie skrzywdzić, nie ranić,
zbyt podniesioną ku niebu nadzieją."

[xy2]

"Mimozami jesień się zaczyna,
złotawa, krucha i miła,
To ty, to ty jesteś ta dziewczyna,
która do mnie na ulicę wychodziła.

Od twoich listów pachniało w sieni,
gdym wracał zdyszany ze szkoły,
a po ulicach w lekkiej jesieni
fruwały za mną jasne anioły.

Mimozami zwiędłość przypomina
nieśmiertelnik żółty - październik.
To ty, to ty, moja jedyna,
przychodziłaś wieczorem do cukierni.

Z przemodlenia, z przemodlenia senny,
w parku płakałem szeptanymi słowy.
Księżyc z chmurek prześwitywał jesienny,
od mimozy złotej majowy.

Ach czułymi, przemiłymi snami
zasypiałem z nim gasnącym o poranku,
w snach dawnymi bawiąc się wiosnami,
jak ta złota, jak ta wonna wiązanka."

Julian Tuwim

[jmx]

tak się widzisz? hmmm... :)

[xy2]

ten wiersz nazywa sie wspomnienie...

komandos

[jmx]

"Tylko"

To tylko oczy co chcą widzieć dalej
to tylko uszy co pochwycą ciszę
ręce tak smutne jak skrzydła za małe
serce jak kogut zatrzymany w klatce
zmysły co kryją sekret przed poznaniem

Trzeba mieć ciało by odnaleźć duszę

jmx

[reporter7]

Miłość, to Nieba zrywanie...


Ze wszystkich źródeł, z jakich czerpałem?
Życiodajnym była tylko Miłość?
Miłość jest jak strumień, który wypływa z góry wysokiej,
Rozlewa się w człowieku z taką mocą, jakby rozerwało się łono
Nieba- ponad miarę nabrzmiałe miłością.
Miłość wlewa się do duszy po zboczach skalistych;te przestrzenie życia, którym
człowiek nie daje najmniejszych szans,ona zamienia w urodzajny ogród.
Nie zatrzymuj miłości na tym, co wysokie w Twoim życiu- ona im niżej spłynie,
tym większe przestrzenie ogarnie.
Ze wszystkich źródeł wiedzy o Niebie,
Najhojniejszym była natura?
Zrywać Niebo to jakby czynić z ziemi ołtarz,
na którym nie zabraknie człowiekowi ani chleba, ani miłości.Zanim chleb na
ołtarzu zespoli się z Miłością,już wcześniej łany zboża uduchawiają się pięknem
kwiatów.
Chleb i Miłość, zboże i kwiaty,praca i piękno
- to podstawowe elementy urzeczywistniającego się Nieba na ziemi.
Chleb na ołtarzu krwawi miłością
-Spostrzegaj świat oczyma pełnymi zachwytu,A tajemnicę Nieba odsłoni Ci
ziemia.Ze wszystkich decyzji,najtrudniejszą była decyzja na miłość?
Aby doświadczyć miłości, należy oderwać dłonie od tego, co pewne.
Wszystkie ziemskie pewności próchnieją;
Należy podnieść dłonie otwarte ku górze i schwycić miłość;
Tylko ona może obdarzyć człowieka -niekończącym poczuciem bezpieczeństwa i
pokoju.Smutno Ci, miłość znowu przeszła obok Ciebie.
To nie Dawca był skąpy, tylko Twoje ramiona nie potrafiły jej przygarnąć.
Nie należy tulić swego serca do rzeczy bezdusznych,Dla serca człowieka bija
ludzkie serce.Tylko w człowieka można przetoczyć miłość.Ze wszystkich
natchnień, najpiękniejsze były te,które czerpałem ze słońca?
Są ludzie, którzy żyją na równinach i są szczęśliwi;
ale ludzie, którzy spędzają życie w górach wysokich i są szczęśliwi;
ale są też tacy, którym to, co najważniejsze na ziemi, nie wystarczy,
Więc unoszą się w przestrzeni,jakby ich serce napędzane było energią
jaśniejącego słońca.Jeżeli chcesz poznać i wyśpiewać całe bogactwo swojej duszy,
Zechciej ją naświetlić miłością.Ze wszystkich wzlotów, prawdziwymi były
te,które dokonałem nie o własnych siłach?
Można wyjść na górę wysoką i ciągle jeszcze być na ziemi.Wędrować ku Niebu -
nie znaczy zdobywać szczyty ogromne,
Rozrywać własnym ciałem gęste obłoki chmur.Podążać ku Niebu to oderwać się od
ziemi bez łez niepotrzebnych,że czujemy jeszcze przyciąganie ziemskie
,a Niebo zbyt wysoko szybuje nad nami.
Cieszysz się z własnych sukcesów, to dobrze.
Zechciej jednak czasami zwrócić swoje oczy ku górze i zrozumieć,
Kto w każdej chwili podciąga Cię coraz wyżej.
Ze wszystkich wypraw, najmilej wspominam marzenia?
Życie godne jest szaleństwa, bo czy jest rzeczą normalną i zwykłą,że ktoś się
wybiera, aby zerwać Niebo?
Jest taka ogromna moc w człowieku,która każde ciało uniesie ku górze - to
Miłość.Nie ma ludzi małych, jeżeli uwierzyli, że dosięgną

[fleuret]

pamietam, że Hansii napisał kiedys cos w tym rodzaju:
'Jmx, Ty kiedys siegniesz nieba'
moim zdaniem, Ty juz siegasz
fleur

[hsirk]

jak wydasz tomik


to ja chce egzemplarz z dedykacja

[caprissa]

To jakie wiersze czytamy, jakich poetów znamy
To mówi kim jest osoba i jaka jej dusza.
Czym człwoeik nasiąknie tym pęka. Jak taką piekna liryka, nie mozliwe, aby nie
pozostał po niej głeboki slad.. w nas samych:):)

Poezja to mowa duszy:)
W duszy mieszka serce
a wnim skarby naszego ja
I ...
MIłość:)

PS. I wiersze piekne, zwłaszcza jmx to jak romantyczny hendrix:)

[jmx]

Ale wy fajni jesteście... :))))
Tomiku nie będzie, bo, yyy, wiecie... prawa autorskie ;). Ale nad dedykacją
pomyślę :). Niebo to poważna sprawa ale czasem mam wrażenie, że jest zupełnie
blisko... tylko ręką sięgnąć...

Poezję znam całkiem nieźle, myślę ;), ale trudno się opisuje takie
indywidualności ;).

chyle czoła

[eary]

A robie to rzadko..
Jesteś wielkim człowiekiem.. teraz mi tak troche głupio ze frywolnie z toba
mailuje.. tak normalnie i nieskładnie..
Zawstydziła mnie waga tego watku i zawstydza mnie jakie bzdury wychodza z tego
co ja mowie.

:) nie wiem co napisać :)

[ivek]

eary napisał(a):

> A robie to rzadko..
> Jesteś wielkim człowiekiem.. teraz mi tak troche głupio ze frywolnie z toba
> mailuje.. tak normalnie i nieskładnie..
> Zawstydziła mnie waga tego watku i zawstydza mnie jakie bzdury wychodza z tego
> co ja mowie.
> :) nie wiem co napisać :)

dobrze wiedzieć, że nie jest się samotnym i inni czują podobnie..
:)

ajajaj

przestańcie....

[jmx]

:))))
żebyście tylko wiedzieli co ja bym chciała a co wychodzi... :o)

Czasem trafiam, czasem nie, czasem coś pasuje bardziej czasem mniej - jak w
życiu :). Czasem mam problem bo pasuje za dużo a czasem nic... Ale nie czuje
się kimś szczególnym, czy lepszym od innych. Każdy ma coś i każdy się z tym
dzieli - tak jak umie ;).

to specjalne dzielenie - ono mnoży:)

[m.malone]

Jmx:

>Każdy ma coś i każdy się z tym
>dzieli - tak jak umie ;).

Tak. Ty jesteś jednak bardzo hojna. By nie powiedzieć rozrzutna

:)))

[jmx]

Cieszę się, że Cię odmurowało! :DDD
Ale, tak to jest - zakłada się wątek, żeby sobie ludziska mogli miło pogawędzić
a tu.... cisza ;)

Otylia zdobyła złoto i pobiła rekord świata... wzruszona przy dekoracji...
Ot, poezja dnia codziennego :)

Dziwi Cię, że cisza?

[m.malone]

Jeśli na wysypisku śmieci ludzie dostrzegają nagle wspaniałe klejnoty...dziwisz się ich milczeniu?
:)))

ps. wspaniale popłynęła. Respekt!

nieee.....

[jmx]

...na śmietniku tyle bym nie siedziała.... ;))))))
wolę sformułowanie: kalejdoskop :)


ech, Australijczycy chcieli wrobić Otylię w oszustwo, co za ... ;/

gf:

[jmx]

Myślą o niej
Jest silna
jest pewna siebie

Poziomki zamienia
w krople słońca
albo rozgniata je
cieniutkim obcasem
czerwonego pantofla

Zapala i gasi
słoneczniki

Przebiega przez potok
po zielonej nitce
powoju

Nie wiedzą
że uciekając przed samotnością
ukryłaby się
w fioletowym dzwonku
albo w dziupli
opuszczonej przez sowę

(M.Hillar)

skojarzenie

[fleuret]

poziomka

Gdybyś był blisko
dałabym ci
tę pierwszą poziomkę

Mówiłabym
Weź najmilszy
to jest kropla słońca

Ty jesteś daleko
a poziomka ma kształt
łzy

M. Hillar

myga:

[jmx]

Odejść w tło,
jednością czuć się z pejzażem.
Na pierwszym planie:
twarze,
Dobro i Zło,
Miłość, Walka, Zbrodnia
i pomsta za nie.
A tam, w tle, dogasające pochodnie
i pręgi barw pozachodnie
dojrzałe, zrozumiałe.
I wody niewidzialnej flet
daleko, głęboko w tle.

(K.Iłłakowiczówna)

[myga]

wzruszylam sie. Lzy mi leca. I dobrze mi z tym....

[jmx]

Nie chciałam nikogo doprowadzać do łez. Ale jeśli tak jest dobrze... :)
Trzymam kciuki - za wszystko :)))

[myga]

> Trzymam kciuki - za wszystko :)))
________________
dziekuje

:)))

[jmx]

Jeszcze coś dla Ciebie :)

"gwiazdy zaplatają się od gwiazd
w dolinę napływają cienie
czułość świateł pulsująca od szyb
i samotność między niebem a ziemią

stłumione głosy pastelowy zmierzch
psów ujadanie czyjeś kroki na ścieżce
po ogrodach szeleszczą wspomnienia
i na pogodę cykają świerszcze

szarówka utkana cała z domysłów
aż po lasu czarny widnokrąg
i chce się iść - nie wiadomo z kim
na nieskończony spacer Bóg wie dokąd

i z zachwytu chce się wstrzymać oddech
wiecznie trwać w tym wieczornym czerwcu
i jest tak jakby ktoś daleki kochany
łaskotał cię piórkiem po sercu"

J.Baran

to jest piekne

[myga]

brak mi slow........

procesor:

[jmx]

Na wszystkie moje pogody, na niepogody duszy mej -
trzeba mi wielkiej wody, trzeba mi wielkiej wody,
tej dobrej i tej złej...
Oceanów mrukliwych i strumieni życzliwych,
czarnych głębin niepewnych i opowieści rzewnych...

Na wszystkie moje złe bogi i na niebogi z moich snów -
trzeba mi wielkiej drogi, trzeba mi wielkiej drogi
wśród wiecznie młodych bzów...
Drogi białosrebrzystej, dróżki nieuroczystej,
piachów siebie niepewnych i ptasich rozmów śpiewnych...

Na wszystkie moje tęsknoty
i na ochoty duszy mej - trzeba mi wielkiej psoty,
tzreba mi wielkiej psoty, trzeba mi psoty, hej...
Nocnych wypraw pod Kraków, długich rozmów rodaków,
wysokonogich lasów i bardzo dużo czasu.

Taką mnie ścieżką poprowadź,
gdzie śmieją się śmiechy w ciemności
i gdzie muzyka gra.
...i nie daj mi, Boże, skosztować
tak zwanej życiowej mądrości,
dopóki życie trwa!

(A.Osiecka)

[procesor]

dziękuję :)

i wody
i drogi
i psot
i muzyki
i rozmów
tego mi trzeba :)

PS dopiero co byłam na tej najwiekszej poskiej wodzie słodkiej :)

[jmx]

:)

A ja dopiero będę - nad słoną, za jakiś miesiąc. Żal trochę, bo obchody
solidarnościowe mi przepadną... Szczęściarze z miejscowych :).

alfika:

[jmx]

Dopóki śnieg ma barwę bieli
a wiatr w porywach
rześkość chwili
dopóki słońce świeci jeszcze
woda zaprasza fali gestem
wiem
że jestem.

Jeśli w pochwale dźwięknie drwina
nautka zawiści
w pochlebstw słowie
jeśli pomyślę - byłeś
a obok mnie
chyłkiem przemyka
spojrzenie czyjeś
wiem
że żyję.

(L.Pietruszkowa)