Duże miasta

[bluean]

Dlaczego w nich tyle oziębłości ze strony ludzi tam mieszkających?Każdy niby
anonimowy, gdzieś spieszący.Nikt nie zwraca uwagi na to,że na ulicy może
leżeć chory człowiek ,który zemdlał i potrzebuje pomocy.Każdy przechodzi
obojętnie udając,że nie widzi drugiego człowieka...Żyjemy z dala nawet od
naszych sąsiadów w tej samej klatce nie potrafiąc się zdobyć choćby na chwilę
rozmowy z nimi bo każdy się spieszy.
Żyjemy niby razem ale obok siebie.Tacy zamknięci na drugiego
człowieka,nieufni,z dystansem,pochłonięci swoimi sprawami.
Według mnie takie są duże miasta.W jednym takim żyłam teraz jestem w małym
mieście i tu życie jest wolniejsze,na ulicy spotyka się znajomych z którymi
można pogadać a gdy na chodniku leżał jakiś człowiek zaraz wokół skupiło się
kilka ludzi zainteresowanych jego losem.To tylko kilka drobnych spostrzeżeń.
Nie chcę w tym wątku osądzać nikogo ani uogólniać ludzi z dużych i małych
miast.Jestem ciekawa waszych spostrzeżeń jednocześnie zadając pytanie:czy
duże miasta muszą być takie "chłodne"?Dlaczego tak musi być?

[wykrywacz.klamcow]

Mowisz pewnie o Warszawie...

[bluean]

Nie tylko a czemu tak uważasz?Chyba nie ma raczej znaczenia jakie są nazwy tych
dużych miast bo zbytnio pod tym względem raczej się nie różnią.

[wykrywacz.klamcow]

Oj roznia sie, oj roznia...
Wlasnie siedze w Monachium, miasto wielkosci Warszawy. A zycie kompletnie inne.

[bluean]

A w jakim sensie? W sumie też co kraj to i obyczaj...

[wykrywacz.klamcow]

W takim, ze zyje sie spokojnie, dosc beztrosko. Mieszkam w 11pietrowym budynku,
dzis gadalem przez chwile z sasiadem w windzie...
Wszystko spokojnie, na luzie.

[procesor]

ale cię poniosło! :)

cześć, miło cie znowu zobaczyc :)

[wykrywacz.klamcow]

Tzw. "wakacje z rodzina" :"P

I tylko na chwile, jak wroce to nie bede mial czasu bywac :")

[zigzaur]

"Jeśli masz kogoś zabić, to najpierw się do niego uśmiechnij!"

"Akwarium", Wiktor Suworow

[bluean]

Żeby było jasne to prostuję : nazwy miast dużych miast się oczywiście różnią
ale nie koniecznie ich mentalność.Oto chodziło.

[wykrywacz.klamcow]

Krakow jest kompletnie inny niz Warszawa, Wroclaw jeszcze inny... wiecej sie
nie wypowiadam, bo za malo bywalem.

[nom73]

wykrywacz.klamcow napisał:

> Krakow jest kompletnie inny niz Warszawa

Ale na Nową Hutę nie wybrałbym się sam po 22:00. :-)

[wykrywacz.klamcow]

> Ale na Nową Hutę nie wybrałbym się sam po 22:00. :-)

Za to mi w Warszawie zdarza sie zostawiac na noc otwarty samochod na parkingu
pod domem :"P
Kiedys wypadl mi z kieszeni portfel i przelezal cala noc na przednim fotelu...

[blakecarrington]

pisze tak bo w Polsce nie ma innych dużych miast. Tak naprawdę to jest jedno
miasto a reszta to miejscowości.
BC

[luksok]

blakecarrington napisał:

> pisze tak bo w Polsce nie ma innych dużych miast. Tak naprawdę to jest jedno
> miasto a reszta to miejscowości.
> BC
Jezeli Katowice, Kraków, Szczecin, Gdańsk, Wrocław to "miejscowości" a nie
miasta to ja jestem sniety mikolaj,. te miasta maja wieksza tradycje nz
niejedna swiatowa metropolia, i zapisane miejsca w historii na wieczne czasy!

Dlatego , ze w miastach zyja ludzi , ktorzy maja

[hans_2000]

[hans_2000]

aja swoje wlasne sprawy i nie musza zyc czyims zyciem i wtykac nosa w czyjes
sprawy ... Proste , prawda ?

[dupek.jak.kazdy.facet]

W mieście Łodzi raczej mało jest takich ludzi co gdzieś spieszą. Życie się toczy
powoli, jak w małym miasteczku, żeby nie powiedzieć na wsi. Ale ładnie tu wcale
nie jest, w małych miasteczkach jest ładniej.

A co do ludzi - kiedyś przechodziłem przez ulicę na czerwonym świetle i uderzył
mnie samochód. Parę osób się znalazło, które nie pozwoliły mi odejść z miejsca
wypadku, tylko zadzwoniły po pogotowie i kazały czekać na przyjazd.
Prześwietlenie kolan nie wykazało złamania, a z ambulatorium odwieźli mnie do
domu mili panowie policjanci. Skończyło się nawet bez mandatu.

[baba2005]

No bo miasta, to ludzie....
Wszedzie bywaja rozni.
Jestem dobrej mysli :)

hihihi.... niezle ;) <n/t>

[j_ar]

[czarna_porzeczka]

pochodze ze sredniego miasta (200 tys mieszkancow). i w tym srednim miescie rok
temu napadl na mnie dres na przystanku autobusowym, na ktorym stalo kilka
innych doroslych osob (ja mam troche powyzej 20). wyrwal mi plecaki zaczal
uciekac. bylam strasznie zla wiec nie namyslajac sie dlugo zaczelam go gonic.
mimo, ze wiele osob widzialo cala sytuacje, nikt nawet nie probowal dresa
zatrzymac, kiedy przebiegal obok. na moje krzyki, zeby go zatrzymac
przechodzacy faceci reagowali: "a co to, my go znamy?". dogonilam tego dresa,
zabralam mu plecak, swaidkiem naszej szamotaniny przy klatce bloku byla cala
rodzina przechodzaca na spacerze i paru facetow i nikt nawet nie spojrzal na
mnie bijaca sie z dresiarzem. odebralam swoj plecak, wrocilam na ow przystanek
z placzem, dopiero wtedy wszyscy mi wspolczuli i pytali. jedyne co mi pozostalo
z tego zajscia, to satysfakcja, ze nie dalam sie okrasc i spuszczone glowy
doroslych facetow, ktorych prosilam o pomoc, a odmowili mi. szczeny im opadly,
jak mnie zobaczyli wracajaca z tym plecakiem.
teraz natomiast mieszkam w warszawie na osiedlu-blokowisku, mimo, ze mieszkam
tu tylko od 7 miesiecy, znam swoich sasiadow, zagadujemy ze soba czesto w
windzie czy przed klatka, kazdy sobie pomaga, a jak ostatnio zostwilam przez
przypadek otwarty samochod przed blokiem, to sasiadka zadzwonila do mnie i
szybko mnie poinformowala.

[kixi]

Mnie próbowano okraść w autobusie przy Nowym Świecie w W-wie.Autobus nie był
przepełniony a ja stałam na przeciwko drzwi bo miałam zaraz wysiadać.Za mną
jakiś koleś stał i mimo braku tłoku nachalnie pchał się na mnie co zaczęło mnie
powoli denerwować i gdyby nie to,że miałabym wysiadać to kolesiowi bym odpaliła
jakiś tekst.Za tym gościem stały inne osoby.Co się okazało.Koleś się pchał bo
dobierał się do mojego plecaka co zauważyłam wychodząc z autobusu bo miałam
rozpięty plecak.Na szczęście nic nie ukradł bo portfel i dokumenty miałam gdzie
indziej.Zadziwiające jest to,że nikt nie zauważył tego,że ktoś się dobiera do
mojego plecaka i nikt nie dał mi tego znać.

[jarososik]

No właśnie, mysle że najpierw trzeba spróbować się otworzyć na sąsiada z
piętra, pogadać, a potem zna sie nagle wiele osób z klatki. Mi sie udało w
nowej dzielnicy. Problem jest fakt, iz każdy mysli że to inni sa zamknięci w
sobie a nigdy nie zaczyna od siebie .

[luksok]

jarososik napisał:

> No właśnie, mysle że najpierw trzeba spróbować się otworzyć na sąsiada z
> piętra, pogadać, a potem zna sie nagle wiele osób z klatki. Mi sie udało w
> nowej dzielnicy. Problem jest fakt, iz każdy mysli że to inni sa zamknięci w
> sobie a nigdy nie zaczyna od siebie .


Tak jest pelna racja, trzeba sie otworzyc na innych, a oni odwdziecza sie z
wzajemnoscia zdwukrotniona :-)

[zkhanna]

Na mojego 12-letniego syna wracającego ze szkoły napadło dwóch dresiarzy.
Grozili mu pobiciem, a chodziło o komórkę. Oczywiście zrabowali mu ją. Syn tak
się przestraszył, zaczął płakać i mimo tego nikt z przechodniów nawet nie
spytał co się stało. Jego droga do domu wiodła przez ruchliwie miejsca: ulica,
pętla tramwajowa. Wszędzie pełno ludzi, nikt nie zareagował, ilu ludzi nosi
przy sobie telefony, z których można zadzwonić pod darmowy numer 112, aby
policja przyjechała na miejsce zdarzenia. NIKT MU NIE POMÓGŁ !!!
To działo się w Poznaniu.

[luksok]

Racja pelna, ak wlasnie jest w duzych miastach ale nic z tego, bo ne mozna miec
tysiecy przyjaciol i byc z nimi na ty, po prostu nie ma na to czasu, a krag
przyjaciol (w przeciwienstwie do malego miastecza) jest rozproszony w dosc
duzych odleglosciach, bo przeciez nie da sie zeby akurat wszyscy twoi bliscy
tobie ludzie mieszkali na jednej ulicy albo nr domu, a co do nieszczesc
przylpadkow losowych to sie nie zgadzam bo jezeli ktos upadnie lub cos mu sie
zlego przydarzy, kazdy pomoze (moga sie zdarzyc wyjatki jak zbiorowa
znieczulica ale to sie zdarza tez w malych msiedlach.

pozdrawia gosc w temacie...!-)

[rysiowa]

Ja mieszkam w małym mieście (ok 20 tys.mieszkańców) i zgodze się z tym, że nie
jest się takim anonimowym. Wychodząc z domu zawsze zobaczę kogoś znajomego i
wiele, wiele twarzy zna się z widzenia i nie tylko ze swojego osiedla.Właściwie
z każdego kąta w mieście. Ale co z tego? Miasta tworzą ludzie. Kiedyś kuzynka
zobaczyła gościa leżącego na ławce, nikt się nim nie interesował (miał pecha bo
nikt go nie znał ;)), zadzwoniła po pogotowie, chyba to był zawał. Ja widziałm
faceta leżącego przed knajpą, wokół kupa ludzi, gdy podchodziłam zobaczyłam,że
pochyla się nad nim zakonnica i woła coś do tych ludzi. Nikt się nie ruszył z
miejsca , ale wszyscy nadal patrzyli. A zakonnica "Ludzie! Przecież to
człowiek!" Wtedy ktoś się ruszył. Facet był pijany, brudny, obrzygany i
pokrwawiony. NIE CHCĘ zapomnieć tego okrzyku zakonnicy...
Chodzę do szkoły na wywiadówki, wiele twarzy jest znajomych, ale gdy
podchodziłam i zagadywałam w odpowiedzi dostawałam krzywy uśmiech. Teraz te
mamuśki olewam. A co do sąsiadów to myśle, że każdy kombinuje ta: jak się
odezwę to pomyślą,że jestem wścibski-a przecież nikt nie chce wyjść na takiego.

[kixi]

A ja miałam taką historię.Kiedyś pracowałam w sklepie w dużym
mieście.Przychodziła tam często pewna klientka,która zresztą kupowała drogie
rzeczy.Kiedyś gdy już tam nie pracowałam a byłam przypadkiem w okolicy mojego
miejsca pracy spotkałam tę Panią.Ona pierwsza mnie zauważyła i przywitała się z
delikatnym uśmiechem na twarzy zwykłym >dzień dobry<.Jakież było moje
zdziwienie zresztą bardzo miłe,że potrafiła mnie można powiedzieć zwykłą
ekspedientkę rozpoznać w tym anonimowym tłumie ludzi.To był niestety pojedynczy
przypadek ale jakże miły.I chyba to nie koniecznie chodzi zaraz o przyjażń
tylko o dostrzeganie drugiego człowieka,życzliwość,dostrzeganie ewentualnej
krzywdy drugiej osoby i odpowiedniej reakcji.

[01agata]

a moze inny rodzaj znieczulicy... w komunikacji miejskiej widnieja naklejki nad
miejscami dla inwalidow, osob starszych i matek(rodzicow) z dzieckiem itp..mam
4ro latka z ktorym jezdze ciagle autobusami itd i BARDZO rzadko sie zdarza ze
maly moze skorzystac z miejsca. Tu przeciez nie chodzi o wygode lecz o
bezpieczenstwo! taki maly czlowiek naprawde nie jest w stanie sie utrzymac
poreczy lub reki mamy! Raz, akurat jechalam bez malego, wsiadla pani z malym
(ok.3 lata) dzieckiem. Dziecko powiedzialo do mamy ze chcialby usiasc. I
zaczela sie dyskusja pan ktore siedzialy obok niego "...pomyslec, tyle maja
energii by latac po podworku a w autobusie nagle nogi bola...". Mama malucha az
sie zaczerwienila, stwierdzilam ze powinnam cos powiedziec. I
powiedzialam "moze i maja sile biegac, ale utrzymac sie w tak ostro hamujacym
autobusie to nie potrafia!" Bez slowa jedna z pan wstala dla mamy z dzieckiem.
Ale czesto mi sie przytrafia ze nie ustepuja, jak bylam w ciazy tez nie
ustepowali...a kolzanka w 8mym miesiacu ciazy zostala przerzucona przez caly
tramwaj gdy ostro hamowal i dziecko zmarlo....Czyz to nie znieczulica??? Ile
razy ludziom zwracalam uwage i prosilam o miejsce dla ciezarnej gdy widzialam
ze jakas biedna ledwo stoi i ludzie sie obijaja o jej brzuch...i ile razy
siedzialam z dzieckiem na kolanach i MNIE babcie prosily o ustopienie
miejsca...ile razy pomagalam kobietom z wozkami i staruszkom z tobolami wsiasc
do tramwaju gdyz inni na sam widok wozka, tobolkow uciekali do tylnych
drzwi...ile razy widzialam mlodych o kulach stojacych bez slowa...pomagac nie
kosztuje! Jedynie zyskamy. Mi, przynajmniej, wystarczy usmiech i "dziekuje" i
wiem ze komus jest lepiej bo okazalam zainteresowanie!

[madda_m]

Co do pochylania się nad nieprzytomnym, cuchnącym alkoholem itd. człowiekiem –
mam mieszane uczucia. Niestety – obrzydzeni bierze górę nad litością –
przyznaję się. Ilość zapijaczonych na naszych ulicach sprawia, że w każdym
leżącym upatrujemy takiego zaplutego pijaka. Niedawno uświadomiłam sobie, że
byłabym skłonna jednak przejść obok. Straszne.... Inna sprawa - pamiętam, że
kiedy robiłam prawo jazdy, podczas wykładów z pierwszej pomocy wręcz odradzano
nam prób udzielania takiej pomocy polegającej na sztucznym oddychaniu usta-
usta w stosunku do obcych, nieprzytomnych ludzi, jeśli nie dysponujemy na
przykład! w braku innych narzędzi – choćby plastikową torebką jako
zabezpieczeniem przed ewentualnym zarażeniem się mnóstwem chorób łącznie z
gruźlicą i żółtaczką. Poważnie. A gdzie w tym wszystkim miłość bliźniego i
pośpieszanie na ratunek kosztem własnego życia? Nie wiem ... A teraz o
sąsiadach – kiedy mój sąsiad z lewej przekręca się na łóżku w salonie ( nie
mówiąc o innych rzeczach) ja to słyszę. Wiem też, kiedy ten z góry robi siusiu
w łazience. Sąsiad z prawej codziennie ok. 23.30 włącza alarm, który robi
cichutkie pik,pik. Za to przyznam się, że nie mam nic przeciwko doborowi
repertuaru muzycznego przez dzieci sąsiada z lewej, nawet, kiedy śpiewają do
taktu– jest super! Za wyjątkiem wyjących imprezek w weekendy (na szczęście
rodzice rzadko wyjeżdżają). Kiedy ostatnio było u mnie parę osób i po 23
jeszcze sobie gadaliśmy, sąsiad z góry walił w kaloryfer aż iskry szły!
Reasumując - kiedy widzę na żywo sąsiada z góry, z prawej albo lewej mam
ochotę udać, że to złudzenie fotooptyczne. I przyznam się, że to samo
dostrzegam w ich oczach. Niestety, człowiek (no dobrze, niektórzy ludzie) aby
jakoś funkcjonować psychicznie, jeśli ostatnie kilka-kilkanaście godzin spędził
otoczony przez tłum w korkach, komunikacji miejskiej, i „dogęszczonym”
pomieszczeniu w pracy, jak ryba wody potrzebuje odrobinę przestrzeni na
wyłączność. Jeśli w realu nawet w domu nie ma szans na taką przestrzeń, to
przynajmniej udaje, że ona istnieje... Mimo wszystko uwielbiam duże miasta,
poczucie swobody i możliwość rozpłynięcia się w tłumie. I to, że mogę wybrać -
czy sąsiedzi będą sąsiadami, tylko ludźmi, którzy mieszkają obok. Przyznacie,
że nie jest to możliwe w takim stopniu w mniejszej społeczności....

Bot

[r.richelieu]

Dlaczego? A tu historyjki jacy to przechodnie brzydcy.
Jeśli widzę w mieście swoje wartości to łatwej mi zaakceptować moje w nim
życie. I nie złoszczę się, bo plakaty mojej ogranizacji wiszą drugi dzień bez
popisania. I spotykam ludzi, których też cieszy ten spokój. W małych miastach
jest prościej, łatwiej tworzy się społeczność jednolita, i nie ma
wyróżniających się. Byś w tym miasteczku oponowała przeciw powiedzmy ich
religijności to wywieźliby Cię na taczkach. W dużym mieście jest do wybory do
koloru postaw, sęk teraz w wartościach prezentowanych przez przedstawicieli
miasta, przez symbole miasta. Ponadlokalne, ogólnonarodowe, czy w ogóle
absolutne jednoczą. Postaw jednak prezydenta faworyzującego którąkolwiek ze
społeczności, np. bogatych mieszkańców kondominiów albo zwolenników praskiej
ulicy. Albo takiego, który wyznaje zasadę po trupach do celu i bez
patyczkowania się ze zboczeńcami, niesnaski wzrosną, bo zwolennik prezydenta na
własnego sąsiada-geja będzie teraz krzywym okiem patrzył. Symbole miasta nei
mogą być kontrowersyjne, bo inaczej ludzie wściekać się będą wzazajemnie, a
przez złość zauważą i to, co wcześniej im nie przeszkadzało. Dwumetrowy mur
wielgich państwa z pieskami za 3 tysiące, żebrak pod kościołem co "wstydu nie
ma" i leżący z niewiadomo jakiego powodu na przystanu, ale gó.. mnie chlejus
obchodzi

[lzygan]

>Nikt nie zwraca uwagi na to,że na ulicy może
> leżeć chory człowiek ,który zemdlał i potrzebuje pomocy.Każdy przechodzi
> obojętnie udając,że nie widzi drugiego człowieka...
> Według mnie takie są duże miasta

z mojego doświadczenia nie jest tak źle,
tak się złożyło, że jestem chory na epilepsję, zdarzyło mi się niestety 2 albo
3 razy zemdleć na przystanku autobusowym, mówię tu o Wrocławiu, ocknęłem się za
każdym razem w szpitalu, nic mi nie zginęło, łącznie z komórką i forsą, może
dlatego, że było w miarę duzo ludzi na przystanku...
z tego co widzę w autobusach i tramwajach młodych ludzi raczej nie trzeba
zachęcać do ustępowania miejsc siedzących starszym ludziom, początkowo byłem
rzeczywiście zaskoczony, że tak się sprawy mają, bo nie mieszkam we Wrocławiu
od urodzenia, ale potem się po prostu do tego przyzwyczaiłem, może to kwestia
tego, że przyjmujemy pewne rzeczy tak jak przedstawiają nam to masmedia

[kawusia76]

w duzych miastach zyje sie szybko.mnie to odpowiada,czuje sie w w-wie jak ryba
w wodzie,tu sie urodziałam i ja i kilka pokoleń mojej rodziny.ludzmi
spotykanymi na ulicy sie nie interesuje i nie zyczę sobie zainteresowania
np.wścibskich lub nazbyt towarzyskich sąsiadów,rozmów na ulicy z ledwo co
znanymi ludzmi itd.mam swoje życie,duzo spraw,rodzine - tym żyje.i dziwi mnie
to pragnienie kolektywizacji - juz raz udało sie przerwać to słynne ,,pomożecie-
pomożemy" i działania zespołowe.moim zdaniem dzisiejsze czasy nie sprzyjają
podtrzymywaniu przypadkowych znajomości,obowiązuje zasada bardzo ograniczonego
zaufania.

[sensej]

Pośpiech jest dzisiaj modny, trzeba się spieszyć , bo to dobrze wyglada, że
jesteśmy tacy zaradni. Kończy się to najdłuzszym tygodniem pracy i niską
efektywnością jak pokazują statystyki. Smutne, ale nie bierzy pod uwagę, że w
złożonych społecznościach w długim okresie więcej korzyści jest ze współprapacy
niż rywalizacji. ZAWSZE.

[jmwaw]

Taki obrazek. Zdecydowanie male miasto albo duza wies, gdzies w okolicach
Radzynia Podlaskiego. Zjezdzam z mostu przez Wieprz, wjezdzam do miejscowości i
co widze? Pijany czlowiek spi na srodku ulicy. Rozbawieni mieszkancy (?)
przygladaja sie z przystanku na rozwoj wydarzeń. Nikt nie ruszy się żeby znieść
go z ulicy i połozyć w bezpiecznym miejscu jak juz upodobał sobie wypoczynek na
swiezym powietrzu.
Czym to sie rozni od Warszawy? Raczej Warszawy tylko, bo w innych miastach
polskich jest mniej znieczulicy, wiecej serdecznosci, bezinteresownej pomocy.
Warszawa to skupisko dawnych fornali z po wojnie rozparcelowanych majątków z
całej Polski i ich dzieci, wnuków. Czegóz wymagać?

Znieczulica i ustępowanie miejsc w autobusach

[bielinka]

Jak byłam w ciąży to stałam się "nieiwidzialna" - miasto Warszawa. Od momentu
kiedy ciąża stała się widoczna bez skrupułów podchodziłam do miejsc dla
uprzywilejowanych i spokojnie - BEZ PRETENSJI prosiłam o ustąpienie miejsca. Z
reguły na tych miejscach siedzieli młodzi zdrowi mężczyźni. Jeśli miejsce było
zajęte przez starsza osobę lub podobną do mnie prosiłam o jakiekolwiek miejsce.
NIGDY NIKT MI NIE ODMÓWIŁ i nikt nie był nieuprzejmy. Ja ze swojej strony z
uśmiechem dziękowałam. Wyszłam z założenia, że może rzeczywiście ludzie są
zamyśleni i nie dostrzegają nie ze złej woli. Może wyjdźmy z takiego założenia?

[ziemiomorze]

jmwaw napisał:

> Czym to sie rozni od Warszawy? Raczej Warszawy tylko, bo w innych miastach
> polskich jest mniej znieczulicy, wiecej serdecznosci, bezinteresownej pomocy.
> Warszawa to skupisko dawnych fornali z po wojnie rozparcelowanych majątków z
> całej Polski i ich dzieci, wnuków. Czegóz wymagać?

Ale co, jakies kompleksiki sie odzywaja?
Wiesz - mysle, ze gdyby wawa byla istotnie cala z plebsu, to temu pijanemu
rzucilyby sie na pomoc setki rak (w koncu kto jak kto, ale chlop zywemu
pomoze). Rozumiem, ze jestes uprzedzony do stolicy, ale moglbys poprzec swoja
wypowiedz chocby polowa argumentu zamiast garscia stereotypowych przesadow?

Rozparcelowany Fornal

jak to fajnie szufladkować...

[xy2]

w małych miastach i na wsi, gdzie jest największe skupisko biedy, ciemnoty,
alkoholizmu i awanturnictwa sąsiad sasiadowi uzyczy cukru czy bimbru. Leje
stara w 4 ścianach, dzieci z przymieraja głodem...
to jest życie i ciepło rodzinne

[brynika]

To nie oziębłość, ale psychologia. Też się nad tym zastanawiałam i jedyne
wyjaśnienie które mi przychodzi na myśl to to, że w dużych miastach panuje
"zasada rozmytej odpowiedzialnośći" nikt nie reaguje bo wszyscy myślą że
zareaguje ktoś inny. Dobrze to widać na przykładzie pijaczka leżącego na
chodniku. Koleś leży i się nie rusza, ale wszyscy go mijają myśląc ze wstydem
:pewnie ktoś inny zadzwoni, nie mam czasu, nie mam kompetencji, nie wiem co
zrobić...

[ja-ninka]

Jeśli chodzi o tych sąsiadów w bloku o których wspominasz...Hmm, mieszkam w
bloku i tak, jak piszesz, nie zdobywam się na chwile rozmowy z sąsiadami z
klatki. Poza "dzień dobry". Akurat moi sąsiedzi są ode mnie znacznie starsi,
ale wiem, że to nie jest powodem...
Z sąsiadami jesteśmy "skazani na siebie". Mieszkam w takim bloku, że słyszę,
gdy ktoś do sąsiadów wchodzi, gdy dzwoni u nich domofon, albo telefon, w nocy
słysze nawet odgłosy z łazienki...Czuję zapach tego, co ugotowali na obiad, gdy
ide po schodach. Słyszę podniesione głosy, gdy się kłócą. I oczywiście wiem, że
oni to samo słyszą ode mnie. I to dlatego, ja zachowuje dystans. Bo i tak,
wiedzą o moim życiu więcej, niż bym chciała aby wiedzieli obcy ludzie.

[vlad-srollovnik]

a w cholere z sasiadami, dzien dobry wystarczy

[impatiens.noli.tangere]

ja-ninka napisała:

> Jeśli chodzi o tych sąsiadów w bloku o których wspominasz...Hmm, mieszkam w
> bloku i tak, jak piszesz, nie zdobywam się na chwile rozmowy z sąsiadami z
> klatki. Poza "dzień dobry". Akurat moi sąsiedzi są ode mnie znacznie starsi,
> ale wiem, że to nie jest powodem...
> Z sąsiadami jesteśmy "skazani na siebie". Mieszkam w takim bloku, że słyszę,
> gdy ktoś do sąsiadów wchodzi, gdy dzwoni u nich domofon, albo telefon, w nocy
> słysze nawet odgłosy z łazienki...Czuję zapach tego, co ugotowali na obiad, gdy
>
> ide po schodach. Słyszę podniesione głosy, gdy się kłócą. I oczywiście wiem, że
>
> oni to samo słyszą ode mnie. I to dlatego, ja zachowuje dystans. Bo i tak,
> wiedzą o moim życiu więcej, niż bym chciała aby wiedzieli obcy ludzie.

Dokładnie. Również nie odczuwam potrzeby rozmawiania z ludźmi, z którymi mnie
łączy jedynie tyle, że mieszkamy w jednym bloku.
Mieszkam w dużym mieście ponad 3 lata i podoba mi się o niebo bardziej niż w
50tysięcznej rodzinnej mieścince :/

[itsmeagain]

Moi sasiedzi w bloku to maja pewnie mnie dosyc :))) Ostatnio siedze sobie do
pozna i przesluchuje sobie cos podspiewujac oczywiscie od czasu do czasu :D Ale
z drugiej strony nie moja wina, ze mamy taka dobra akustyke.