tesciowa

[Gość: zona]

denerwuje mnie(krotko po slubie)
Nie lubie jej odwiedzac,ale czasami z mezem musze(mieszkamy oddzielnie i nie
korzystamy z zadnej pomocy rodzicow - zreszta takiej nie oferuja)
Bylam zaskoczona i zdenerwowana.Moja mama gosci traktuje jak gosci.
U mojej tesciowej zdarzylo sie tak(jeszcze przed slubem):wpadlismy na chwile(po
drodze- po odwiedzinach u innych ludzi),wypilam grzecznosiowo jakis sok(byli
tam tez inni goscie).Kiedy tamci goscie pojechali ,moj nazeczony zaprowadzil
mnie do pokoju i wlaczyl telewizor.Nagle wpadla przyszla tesciowa i
podniesionym glosem zrobila nam awanture, ze nie pomoglismy jej sprzatac po
tamtych gosciach.Zdenerwowal mnie jej brak dystansu do mnie. Co wy na to?

[Gość: xx]

żeby tylko takie przykrości cię spotykały....czego serdecznie życzę!
A swoją drogą czemu nie pomóc starszej pani. To ty jej nie lubisz i ty
wymyślasz sobie problemy i to ty je masz - zacznij od rewizji swoich występów.
Pozdrawiam

[Gość: ZONA]

Do XX:Uwazam,ze nie zrozumialas problemu.
Nie chodzi o to, ze nie chcialam pomóc, tylko o to ze ona tego żądała.

[Gość: yyy]

Tak, masz rację teściowa, zawsze jest wpatrzona w swojego synusia i synowa to
właściwie nie wiadomo po co jest. Też mam swojej dość.
Pozdrowienia

Najgorsze to wpatrzenie

[Gość: JK]

Że ta teściowa tak się wpatruje w twojego męża ! Żeby w jego kolegę z pracy to
rozumiem, ale w twojego męża ? Błąd ! Oczywiście. A takich wspaniałych ma
kolegów. Każdy uprzejmy, uśmiechnięty, same komplementy. Aaa i jeszcze każdy z
nich ma nieudane małżeństwo i straszną jędzę żonę. Jest kompletnie
nieszczęśliwy.

[Gość: Cumella]

Moja teściowa dzień po ślubie oświadczyła, że właśnie straciła syna... hmm...
moja Mama powiedziała, że zyskała syna. Co tu dużo gadać: z koleżankami w pracy
założyłyśmy klub "Uciemiężonych synowych", może chcesz się przyłączyć?

[Gość: zona]

Proponuję raz na jakiś czas żalić się tutaj i pisać czym nas wkurzyły.
pozdrowienia

[Gość: Lucy]

Oj, temat rzeka, prawda????
Moja teściowa niby jest w porządku, niby mnie uwielbia, ceni, sznuje, ale....
No właśnie... Nie jestem specjalnie mściwa ani pamiętliwa, ale tego, co
zdarzyło się na moim weselu (tak tak!)nie będę w stanie jej zapomnieć... Mój
mąż tłumaczy mi teraz, że była zdenerwowana (a ja to nie????), że ona nie umie
nad sobą panowac (a ja to muszę, tak???), że trochę wypiła ( no to co???)...
W skrócie było to tak: wesele odbywało się w wynajętej sali, takie wiejskie,
była kucharka, która gotowała, jedzenie kupili moi rodzice i teściowie na
spółkę, kucharce płaciłam ja. Wiadomo było, że pozostałe po weselu jedzenie
będzie można podzielić na trzy części (rodzice, teściowie i my) i zabrać sobie
do domu. Moi rodzice postanowili wracac o 6 rano, towarzyszyła im moja babcia,
wówczas 86-letnia, której nieprzespana noc mocno sie dała we znaki. Chcieli
zabrać swoją część jedzenia i wracać do Warszawy. Wtedy teściowa urządziła mi
potworna awanturę, że moi rodzice "zabierają d... w troki" i sobie jadą, że
chcą zabrac jedzenie a przecież poprawiny, na wsi muszą być poprawiny bo wstyd
przed ludźmi itp, że zostawiają sprzątanie sali na jej głowie i w ogóle mają
wszystko gdzieś. Może i trochę racji miała, chociaż babcia się naprawdę
słaniała na nogach (nie mogła się położyc spać, bo wujek męża, u którego miała
nocować bawił się w najlepsze i nie wypadało mu powiedzieć, żeby szedł do domu,
bo moja babcia jest zmęczona). Racja może i w tym była, ale ta forma! Drzeć się
na pannę młodą, przy gościach w dniu jej wesela????
Potem wyszły jakies kontrowersje na temat pieniędzy, ja chciałam zabrać sobie
dwie świeczki (takie zwykłe, woskowe)bo mi sie podobały, ona kazała mi za nie
zapłacić... To było juz w dzień po weselu. Skończyło się to wszystko tak, że
mój mąż wyszedł z domu tak jak stał i chciał zerwać wszelkie stosunki, bo nikt
sie jego żony czepiał nie będzie! Leciałam za nim przez pół wsi i tłumaczyłam,
że to matka itp, nie chciałam, żeby ona mnie znienawidziła, to w końcu ona go
na świat wydała, wychowała, dzięki niej go mam...
To już tyle lat minęło, teraz jest wszystko OK, jestem ukochana synowa i
autorytet dla całej rodziny męża, ale tamtego zapomniec nie potrafę... Nie
mogę...
Dlaczego?
Lucy

[Gość: Ada]

Cześć dziewczyny

Nie chcę się z Wami licytować ale napiszę Wam jakie numery wycina moja teściowa.
Zaczęło się już od ślubu. Wszystko finansowaliśmy sobie sami ale żeby rodzice
się nie czuli odsunięci (o święta naiwności !!!) poprosiliśmy ich o pomoc w
przygotowaniach. Wtedy tesciowa stwierdziła, że ona jest przyzwyczajona , iż do
kogoś to jedzie na gotowe ... Ok , nie ma problemu do niczego nie zmuszliśmy.
Najlepsze numery zaczęły się jak nam się urodziło dziecko. Jak mały miał 2
tygodnie to zaczęła do mnie wydzwaniać , że powinnam już wracać do pracy
ponieważ jej syn nie będzie na mnie pracował. Najzabawniejsze jest to, że
miałam doskonale płatny urlop macierzyński a przed urodzeniem dziecka
pracowałam na wysokim stanowisku i zarabiałam pięć razy tyle co mąż. Jak
ośmieliłam się wyjechać z małym dzieckiem do mojej mamy na kilka dni aby
odsapnąć to wydzwaniała kilka razy dziennie abym natychmiast wracała do męża
poniewaz w domu nie ma gospodyni a jej synusiowi nie ma kto jeść zrobić i
pewnie jest bałagan w domu, itd. itp. Natomiast jak ją kiedyś poprosiliśmy aby
została dwie godziny z małym bo naprawdę nie mieliśmy wyjścia to stwierdziła,
że nam pomoże jak będziemy mieli piątkę (czyli nigdy ). Opowieści dziwnej
treści można tu mnożyć. Na przykład na ostatnie Boże Narodzenie jak rozpakowała
prezent od nas (srebrna biżuteria, drogi sweter) to stwierdziła żebym jej
więcej takich prezentów nie kupowała bo już z tym kaszmirowym sweterkiem sprzed
roku nie ma co zrobić ponieważ zupełnie się nie nadaje do noszenia
( "niepraktyczny kolor ecru"). Nie muszę mówić , ze jestem za chuda (ważę 56 kg
przy wzroście 168 cm) włosy mam za mało "żółte" (mam naturalny jasny blond),
źle ubieram dziecko etc., etc, etc. I co Wy dziewczyny zrobiłybyście z taką
teściówką ????
Akcent optymistyczny: Mój mąż jest naprawdę OK i zwraca jej permanentnie
uwagę , niestety bez skutku.

[Gość: Iza]

Lucy, współczuję ci a jednocześnie cieszę się, że teściowa w końcu Cię docenia.
Przeżyłam podobną sytuację na moim ślubie, siostra mojego męża zrobiła mi dziką
awanturę i do dzisiaj (minęło 5 lat)nikt mnie i mojej rodziny nie
przeprosił.Bardzo szybko zrozumiałam, że u nich to normalne?! W dodatku teść
zażyczył sobie ode mnie zwrotu pieniędzy za rzekome wesele,pomimo tego że moja
mama przed ślubem wyłożyła niezłą sumę.Tego typu sytuacje mogłabym mnożyć w
nieskończoność.Nie muszę Ci chyba tłumaczyć ile upokorzeń przeżyłam.Pochodzę z
rodziny gdzie przestrzega się pewnych zasad i nie potrafię akceptować chamstwa!
Bywam u nich rzadko, ale za każdym razem słyszę jakieś aluzje pod moim
adresem.Mąż nie chce zwrócić im uwagi przez fałszywy szacunek do nich. Jak się
zapewne domyślasz dochodzi na tym tle do awantur z mężem. Czuję się zaszczuta i
szczerze mówiąc marzę o rozwodzie.Z przykrością muszę stwierdzić, że własny mąż
stał mi się obcy i coraz bardziej podobny do teściów.Żal mi straconych lat,chcę
odzyskać radość życia i znaleźć pokrewną duszę.

[Gość: Lucy]

Iza, rzeczywiście Twoja sytuacja jest niepomiernie gorsza, bo u Ciebie problemy
trwają cały czas, podobnie jak u innych dziewczyn wypowiadających się w tym
wątku. Cały czas są jakieś tarcia, jakieś pretensje, zarzuty, wyssane z palca
problemy. Mój problem tkwi we mnie: nie potrafię zapomnieć, nie umiem
przebaczyć. Też szybko zauważyłam, że takie sytuacje są w rodzinie męża na
porządku dziennym, kłócą się każdy z każdym, awanturują. Mnie nigdy poza tym
jednym razem nie spotkał z ich strony żaden afront, jacy są tacy są, ale akurat
nie odbija się to na mnie, do mnie nikt nic nie ma, do mojego męża również.
Tylko widzisz, we mnie cały czas tkwi tamto. Nie potrafię jej polubić, po
prostu nie mogę i męczę się z tym.

[Gość: Anna26]

A moze my mlode zony jestesmy po prostu zazdrosne? Ja tak, gdy maz dwie
godziny gada z mamuska przez telefon. Ale widze jakie to glupie z mojej
strony. Tesciowa mnie traktuje bardzo dobrze. Moze jest nadopiekuncza
chwilami, ale to chyba zboczenie zawodowe pielegniarki.
A jednak....gdyby maz mial dajmy na to wybrac miedzy mna a matka, to nie wiem
czy byloby mu latwo wybrac mnie. Dlatego tez postaram sie by nigdy nie musial
wybierac. Ale zazdrosna jestem....i musze te zazdrosc wypic, bo sama nawazylam.

Moja mama nie znosila swojej tesciowej. I ja nie chce powielac lancuszka
swietego Antoniego. Sama na wlasne oczy widzialam, ze synowa (moja matka) byla
brdziej bojowniczo nastwawiona niz tesciowa. A gdy jescze do tego miesza sie
maloletnich to juz jest brazylijski serial.

Trzeba sie przelamac wobec tesciowej i tyle. Z tesciowa sie nie wygrywa. A
jesli nawet to zwyciestwo jest pyrusowe. Zreszta my tez bedziemy tesciowymi...