rozwód

[suita]

jak wziąć rozwód z facetem, który nie chce zgodzić się na rozwód? gwałci mnie
argumentami o dobru dzieci (niewątpliwym), ale nic z tego nie wynika,
ponieważ dobro dzieci szlag trafia, kiedy widzą moje i jego miotanie się przy
sobie. czy każdy rozwód jest traumą dla dzieci? o rany, pomóżcie, bo już nie
wiem, jak z gościem gadać. i nie mówcie o porozumieniu, czas sie skończył.
chodzi o to, jak kulturalnie załatwić sprawy między sobą. bo ja naprawdę nie
chcę żyć do śmierci na łańcuchu jego argumentów o piekle i niebie i o
patologii emocjonalnej, jaka zorganizuję dzieciom po swoim odejściu od męża.

[kamfora]

A dzieci chcesz wziac ze soba, czy mu zostawic?

[suita]

chce wziąć ze sobą. on rzekł, że mogę sobie iść, ale dzieciaki zostają z nim. o
rany! nie mam argumentów. teraz mamy szopkę pod tytułem "jestem dobrym
tatusiem". po raz pierwszy od zaistnienia dzieci facet angazuje się w ich
sprawy. a ja węszę w tym podstęp.


suita

[duzychlop]

Musisz wystapic do sadu o orzeczenie rozwodu z jego winy
i ... udowodnic to. A po Twoim poscie jakos tak mi
wyglada, ze to nie za bardzo jego wina...

[suita]

duzychlop napisał:

> Musisz wystapic do sadu o orzeczenie rozwodu z jego winy
> i ... udowodnic to. A po Twoim poscie jakos tak mi
> wyglada, ze to nie za bardzo jego wina...

jasne, że masz rację. wina leży po obu stronach, każdy ma swoje wersje
wydarzeń, każdy ma swoją bajkę.
ale wiesz... w takiej sytuacji niekoniecznie należy dowodzić winy. można
załatwć to bez jej orzekania. no tak, ale jak przekonać sąd, że dzieci mają być
ze mną? rzeczywiście wywlekać brudy? dlaczego nie można się dogadać normalnie,
zwyczajnie, po prostu? no dlaczego?

suita

[kamfora]

suita napisała:
no tak, ale jak przekonać sąd, że dzieci mają być
>
> ze mną? rzeczywiście wywlekać brudy? dlaczego nie można się dogadać
normalnie,
> zwyczajnie, po prostu? no dlaczego?

Ale co to znaczy : normalnie sie dogadac?
Czy to znaczy, zeby bylo tak, jak Ty chcesz?

A dzieci z kim wolalyby byc?

[suita]

kamfora napisała:


> Ale co to znaczy : normalnie sie dogadac?

"normalnie" - czyt. bez agresji, bez upokarzania siebie nawzajem, a tym
bardziej przed obliczem sądu; po wysłuchaniu argumentów spokojne ocenienie,
wysnucie wniosków, że skoro związek nie ma szans, a my stworzymy jedynie
dzieciom dom pełen napięć i spięć, to jednak nie warto walczyć na siłę i
wytaczać pancernych argumentów o ich pozostaniu przy męzu.
zawsze ja opiekowałam się nimi. zawsze.

> Czy to znaczy, zeby bylo tak, jak Ty chcesz?

albo żeby było jak on chce?
napisałam, że każdy ma swoją bajkę i zupełnie odmienne argumenty. chyba to
pojmujesz.
>

> A dzieci z kim wolalyby byc?

zapytam dziś wieczorem.
sądzisz, że to dobre pytanie? zastanów się.
>

[kamfora]

suita napisała:

> > A dzieci z kim wolalyby byc?
>
> zapytam dziś wieczorem.
> sądzisz, że to dobre pytanie? zastanów się.

Widzisz...wszystko zalezy od wieku dzieci.
Musisz byc przygotowana, ze sad moze wyznaczyc
kuratora, ktory przeprowadzi z dziecmi rozmowe
na ten temat.

Nie piszesz nic, czy jest ktos inny w Twoim zyciu,
dla kogo chcesz odejsc od meza. To moze wydaje Ci sie
nieistotne dla sprawy, ale na pewno jest istotne dla sadu.
I na pewno istotne dla dzieci.

[suita]

> Widzisz...wszystko zalezy od wieku dzieci.
> Musisz byc przygotowana, ze sad moze wyznaczyc
> kuratora, ktory przeprowadzi z dziecmi rozmowe
> na ten temat.

małe są, 7 lat i 2 lata.

>
> Nie piszesz nic, czy jest ktos inny w Twoim zyciu,
> dla kogo chcesz odejsc od meza. To moze wydaje Ci sie
> nieistotne dla sprawy, ale na pewno jest istotne dla sadu.
> I na pewno istotne dla dzieci.

nie, nie ma nikogo. przeszłośc z mężem daje mi w kość i nieszczególny brak
przyszłości. chodzi o to, że postanowiłam zająć się sobą, postanowiłam zacząć
pracować, zarabiać, utrzymywać się... ech.

[kamfora]

suita napisała:

> nie, nie ma nikogo. przeszłośc z mężem daje mi w kość i nieszczególny brak
> przyszłości. chodzi o to, że postanowiłam zająć się sobą, postanowiłam zacząć
> pracować, zarabiać, utrzymywać się... ech.

Czyli mlodsze do zlobka/przedszkola a starsze do swietlicy?
Czy masz juz prace?
Czy jest jakas babcia?
Czy to wszystko masz przemyslane naprawde?

Nie, nie chodzi mi o namawianie Cie do zmiany decyzji.
Chodzi o to, ze musisz sie liczyc z naprawde roznymi
argumentami meza i pytaniami ze strony sadu.

Moim zdaniem nalezy bez emocji (trudne) i bez podejrzewania
meza o zlosliwosc - postarac sie wszystko przemyslec
jeszcze raz. Nie: jak go przekonac, zeby sie zgodzil
na rozwod i oddal Ci dzieci, tylko
jakie jest optymalne rozwiazanie dla dzieci.

[Gość: gg]

suita na
pisała:
>


>
>. chodzi o to, że postanowiłam zająć się sobą, postanowiłam zacząć
> pracować, zarabiać, utrzymywać się... ech.

powinnas najpierw zaczac od tego pkt,azeby przygotowac podstawy bytu dla
siebie i dzieci tzn jakby przygotowac grunt/b.istotne dla sadu w przypadku
kiedy dzieci ida z Toba/
Niestety nikt chyba nie jest w stanie Ci poradzic jak sie masz dogadac z
mezem,Ty to powinnas wiedziec najlepiej.
Wg mnie poprostu usiadzcie i rozmawiajcie rozmawiajcie az dojdziecie do
jakiegos wspolnego mianownika....zycze zeby Wam sie to udalo
Ale wiem,ze z reguly gdy dzieci wchodza w rachube...tj walka drugiego rodzica
o prawa.
Nie wlaczaj w ta gre dzieci...trzeba je oszczedzic..bo i tak chyba maja ciezko
Badz silna i rozsadna pozdrawiam G

[klaryska]

nie mam dzici wiec wlasciwie nie wolno mi doradzac ale wolalabym zeby moi
rodzice rozwiedli sie jak bylam mlodsza. Oni byli razem w imie dobra dziecka.
Nie wierze ze jezeli Matka jest szczesliwa to dziecko moze nie byc szczesliwe.
A wciaganie tematu dzieci w taki konflikt to chwyt ponizej pasa.

[malwinamalwina]

dzieci sa male , sad ci przyzna opieke nad nimi,
poczekaj kilka diabelskich miesiecy, maz sie zgodzi na ten rozwod
widzialam takie przypadki wokol siebie, dociera do nich, powoli ale dociera
w piekle dlugo nikt nie wytrzyma

sprobuj blufowac gdy cie szantazuje dziecmi w stylu : swietnie, wez ten ciezar na swoje barki, bede
nareszcie wolna, bede mogla prowadzic nocne zycie, bawic sie do upojenia, spotykac sie bez przeszkod z
mezczyznami. Jesli bedziesz wiarygodna to ci da spokoj. No i dotrze do niego przyszla wizja jego
obowiazkow.
Dzieci znakomicie rosna w rozwiedzionych rodzinach pod warunkiem ze otaczajacy je dorosli sa
zrownowazeni (wyrzuc valium i alkohol !) i darza je uczuciem. Nie wierze w ten durny determinizm. No i
mam wlasny pozytywny przyklad ze swoim przychowkiem. Uszy do gory !

[Gość: Tao]

Zupełnie nie rozumiem dlaczego wdajesz się w takie polemiki na forum.Czy nie
rozumiesz że Ci ludzie nie są Ci w stanie nieczego sensownego wskazać.
Procedury sądowe w takich przypadkach są dosyć kłopotliwe {wiek dzieci}.
Na tzw ich dobro składa się wiele czynników nie zaś ich wybór.To sąd po
konsultacji z psychologiem decyduje o tym z kim dzieci pozostają.Sama piszesz że
zamierzasz dopiero podjąć pracę,pozostaje problem mieszkania,utrzymania,opieki,
i kupa kupa innych.
Napisz i złóż wniosek rozwodowy i czekaj na dalszy ciąg sprawy najważniejsze zaś
konsekwentnie działaj. Przestań liczyć na cud i pomoc ludzi zupełnie nie
zorientowanych ponieważ każda sprawa jest inna.
Jeżeli podasz adres emeilowy opiszę Ci bardzo dużo istotnych szczegółów które
mają w takich sprawach ogromne znaczenie.

pozdrawiam

[e-mail]

[kwieto]

Pytanie czy rodzice ktorzy sie nie znosza powinni ze soba zostac ze wzgledu na
dzieci, to troche tak jak pytanie czy dziecko zostanie "zlane" pasem czy kablem
od zelazka. W OBU przypadkach dziecko bedzie to przezywac i w OBU przypadkach
nie jest to zbyt dobre dla dziecka. Owszem beda to przezycia nieco innego
rodzaju, ale w sumie... i tak na jedno wychodzi. Plusem rozstania sie jest to,
ze (o ile rodzic z ktorym zostaja dzieci jest w stanie zapewnic im cieplo i
milosc) "traumy" beda trwaly nieco krocej, i pozniej szybciej bedzie mozna
sobie z nimi poradzic.

Sam argument, ze rozwodzac sie, funduje sie dzieciom "patologie emocjonalna" to
zaden argument, skoro zostajac funduje sie prawie ze identyczna.

[Gość: Melba]

Zostając, funduje się gorszą, o wiele, wiele gorszą.

[Gość: eva07]

Dyskusja bez dobrej odpowiedzi. Mnie sie wydaje zupełnie inaczej (a bardzo
blisko taki przykład ogladałam): ze jednak ocalenie rodziny, w której było masę
kłotni i nawet poważny kryzys (teraz ojciec juz nie zyje) było jakąś wartością.
Tak to teraz widzę. A i ja sama doskonale pamietam jak budziłam sie z płaczem
(po kłótni rodziców) bojąc się, że "sie rozwiodą". Najgorsze jest jednak
szarpanie sie o dzieci i tego trzeba naprawdę uniknąć.I spieszę wyjaśnić dzieci
nie sa szczęśliwe szczęściem swoich matek. Sa zupełnie autonomicznymi istotami
i kochaja takze swoich ojców.
A swoja drogą to troche dziwne, że piszesz o mężczyźnie z którym przeżyłaś
conajmniej 8 lat i masz dwoje dzieci - "ten facet".To tez daje do myslenia. E.

[kamill_a]

Witaj! Jestem obecnie w sytuacji Twojego meza tzn. ja chce walczyc, chce
zachowac rodzine! Wierze, ze czlowiek moze sie zmienic, ze jesli chce jest w
stanie walczyc i wywalczyc to co najlepsze, znalezc jakich "zloty srodek".
Mowiesz ze juz za pozno, czas sie skonczyl, powiedz szczerze ile czasu
uplynelo? I jeszcze cos masz kogos?