meska marynarka

[Gość: dodo]

tak mnie naszlo zeby wam to opowiedziec :-) zednych pytan, sugestii, wyzwan -
po prostu krotka historyjka z dzisiejszego poranka i nie tylko...
mam slabosc do meskich marynarek.
od dziecka tak mam. pamietam wciskanie nosa w marynarke taty, wywachiwanie
zapachow kurzu, potu, jakiejs wody po goleniu i tego czegos jeszcze...
zapach mezczyzny? to bylo schronienie, poczucie bezpieczenstwa i
przynaeznosci, moja wlasna wiara w czlowieka.
potem byly rozne marynarki roznych facetow napotykanych tu czy tam.
rekawy marynarek pod palcami, jakies szorstkie welny, milusinskie zamsze...
marynarki okrywajace mnie od zimna czy deszczu a majace byc jakims tam
wyznaniem, czasem moze nieporadnym, czasem na wyrost, czasem z przymusu...
no i jeszcze marynarki odswietne - na dobre i zle okazje, w ktore sama
wmuszalam moich ukochanych mezczyzn a potem patrzylam na nich z duma, ze tak
sie w tych szmatkach fajnie prezentuja.
dzis rano pilam sobie z moim szefem kawe na patio i bylo mi zimno. poniewaz
jednak rozmawialismy o czyms, co nalezalo omowic na patio, bez innych oczu
i uszu obok (taki zwyczaj w firmie - patio gwarantuje prywatnosc), marzalm
sobie dzielnie bez skargi, bo dodo sie skarzyc nie lubi;-)
i ten moj mlody szef, taki dzieciak jeszcze przed 40tka, wstal grzecznie
i okryl mnie swoja marynarka. pachnaca, a jakze... ciepla, czula, zyczliwa...
smieszne? moze, ale dla mnie w tym jest jakis symbol meskosci, tej
piekniejszej interpretacji "macho", tego dobra i opiekunczosci jaka przez
tyle lat przynosi mi wciaz ta czy inna meska marynarka.
jak to milo przekonac sie, ze mezczyzni naprawde sa wsrod nas.
i nosza marynarki :-)

[Gość: J.S.]

Dodo,
To wspanialy esej o marynarkach. Niestety nie mieszcze sie w twoich
kryteriach "mezczyzny". Nie cierpie garniturow i marynarek. Nosze dwa, trzy
razy na rok gdy juz naprawde inaczej nie wypada. Aczkolwiek zamierzam kupic
nowy troche luzniejszy bo kompletuje rzeczy od skarpetek poczawszy a na
krawacie konczac, by nie robic zbytecznego czy dodatkowego ambarasu rodzinie w
wiadomej godzinie. Taki cholerny zwyczaj w tym kraju ze czlowiek
musi "wystapic" wtedy w garniturze. Nie uzywam tez wod kolonskich ani nie pale
dobrego aromatycznego tytoniu w fajce. Mam natomiast dwa orginalne cudowne i
bardzo cieple swetry norweskie. Przyrzekam, jesli tylko zechcesz, otule gdy sie
moze kiedys spotkamy na tarasowej kawie o chlodnym poranku lub wieczorze.
Serdecznie pozdrawiam,
J.S. (jot-es)

[ich]

esej na dzień dobry, wspaniały początek dnia. Od razu cieplej mi się zrobiło.
Od dzis będe poszukiwać "marynarki" dla mnie.Jesień jest taka chłodna.

[Gość: inka_sama]

Dzięki Dodo!
Przypomniałaś mi taka jedną marynarke....
A nawet nie wiedziałam że ją "przechowuje" w pamięci.

A tak w ogóle - to przeciez raczej symbol. To czasem marynarka, czasem ciepły
sweter, czasem zwykła koszula zarzucona wspólnie na głowy w ulewie (dość
iluzorycznie chroni - ale ten gest!).

[Gość: pom]

Dodo, naprawdę wspaniały początek dla tego szaroburego dnia. Nie przypominam
sobie żadnej ważnej dla mnie marynarki, na tyle, bo o niej pisać aż tak...
Może najważniejsza marynarka jeszcze przede mną?
Albo inny sweter...:)

[agick]

moja "marynarka" ma prawie dwa metry, długie ramiona i mocne dłonie
koszykarza.. każdy sweterek, koszulka to dla mnie mały namiocik ale.. ale ten
namiocik jest dla mnie właśnie tym, co Ty Dodo tak ładnie napisałać... tym
poczuciem bezpieczeństwa, gestem, który jest tak ulotny, że o nim zapominamy
zaledwie w kilka minut po oddaniu marynarki...

my, kobiety potrafimy wiele reczy - wbijemy gwóźdź, przykręcimy śrubę, zmienimy
oponę itd.
i z dnia na dzień coraz bardziej jesteśmy pewne, że wszystkiemu podołamy a Ci
okropni faceci do niczego nie są nam potrzebni..

a jednak.. jak się chwilę nad tym zastanowić, wypić łyczek kawy i zadumać to
dochodzi się do wniosku, że wcale tak do końca nie jest.. że jednak są nam do
potrzebni, że pusta ulica w deszczowy wieczór jest dużo bardziej pusta i zimna,
gdy trzeba jej stawić czoła samemu niż gdy idziemy pod rękę w jego marynarce..

jaki wniosek?

człowiek nie może iść przez życie sam..
smutek dzielony na dwa jest jedną drugą smutku..
radość dzielona na dwa jest podwójna radością..

dbajmy o siebie wzajemnie - wszystkie marynarki i sukienki z krótkim rękawkiem,
które na tę marynarkę w duchu liczą..

dod, jeszcze raz dziękuję za ten zastrzyk uśmiechu w szary dzień..
uśmiechnę się dziś szerzej do mojej marynarki - niech wie, że jest wyjątkowa..:)

[proo]

Gość portalu: dodo napisał(a):

> tak mnie naszlo zeby wam to opowiedziec :-) zednych pytan, sugestii, wyzwan -
> po prostu krotka historyjka z dzisiejszego poranka i nie tylko...
> mam slabosc do meskich marynarek.
> od dziecka tak mam. pamietam wciskanie nosa w marynarke taty, wywachiwanie
> zapachow kurzu, potu, jakiejs wody po goleniu i tego czegos jeszcze...
> zapach mezczyzny? to bylo schronienie, poczucie bezpieczenstwa i
> przynaeznosci, moja wlasna wiara w czlowieka.
> potem byly rozne marynarki roznych facetow napotykanych tu czy tam.
> rekawy marynarek pod palcami, jakies szorstkie welny, milusinskie zamsze...
> marynarki okrywajace mnie od zimna czy deszczu a majace byc jakims tam
> wyznaniem, czasem moze nieporadnym, czasem na wyrost, czasem z przymusu...
> no i jeszcze marynarki odswietne - na dobre i zle okazje, w ktore sama
> wmuszalam moich ukochanych mezczyzn a potem patrzylam na nich z duma, ze tak
> sie w tych szmatkach fajnie prezentuja.
> dzis rano pilam sobie z moim szefem kawe na patio i bylo mi zimno. poniewaz
> jednak rozmawialismy o czyms, co nalezalo omowic na patio, bez innych oczu
> i uszu obok (taki zwyczaj w firmie - patio gwarantuje prywatnosc), marzalm
> sobie dzielnie bez skargi, bo dodo sie skarzyc nie lubi;-)
> i ten moj mlody szef, taki dzieciak jeszcze przed 40tka, wstal grzecznie
> i okryl mnie swoja marynarka. pachnaca, a jakze... ciepla, czula, zyczliwa...
> smieszne? moze, ale dla mnie w tym jest jakis symbol meskosci, tej
> piekniejszej interpretacji "macho", tego dobra i opiekunczosci jaka przez
> tyle lat przynosi mi wciaz ta czy inna meska marynarka.
> jak to milo przekonac sie, ze mezczyzni naprawde sa wsrod nas.
> i nosza marynarki :-)


Dodo ..??!!!! :-))
Jakież to bossskie i piękne!
A wiesz co jest najpiękniejszego w marynarce którą oni nas miękko okrywają .. ?
Ciepło zamknięte w splocie niteczek , ICH ciepło , ciepło mężczyzny , otula
nas .. owiewa - nie tylko ciało , także serce .. , duszę..

Ciepluśko pozdrów szefa , kochane dodo :-)
proo /wzruszona/

[qw5]

Oj marynarka - będzie to pewno mniej romantyczne . Mnie się kojarzy z szafą,
gdzie w szeregu na wieszakach wisiało kilka mojego taty , a ja jako podlotek
grzebałam po kieszeniach tych marynarek w poszukiwaniu drobnych pieniążków ,
które mój ojciec zwykł był nosić w tymze miejscu. Zawsze coś tam się uzbierało
na loda :-)

[Gość: pom]

A może specjalnie je tam zostawiał dla Ciebie?:)

Pozdrawiam serdecznie

[roseanne]

ach, marynarka - wspanialosc



czasami gruba koszula sztruksowa tez spelnia ta role :)

[Gość: Imagine]

Gość portalu: dodo napisał(a):

> tak mnie naszlo zeby wam to opowiedziec :-) zednych pytan, sugestii, wyzwan -
> po prostu krotka historyjka z dzisiejszego poranka i nie tylko...
> mam slabosc do meskich marynarek.
> od dziecka tak mam. pamietam wciskanie nosa w marynarke taty, wywachiwanie
> zapachow kurzu, potu, jakiejs wody po goleniu i tego czegos jeszcze...
> zapach mezczyzny? to bylo schronienie, poczucie bezpieczenstwa i
> przynaeznosci, moja wlasna wiara w czlowieka.
> potem byly rozne marynarki roznych facetow napotykanych tu czy tam.
> rekawy marynarek pod palcami, jakies szorstkie welny, milusinskie zamsze...
> marynarki okrywajace mnie od zimna czy deszczu a majace byc jakims tam
> wyznaniem, czasem moze nieporadnym, czasem na wyrost, czasem z przymusu...
> no i jeszcze marynarki odswietne - na dobre i zle okazje, w ktore sama
> wmuszalam moich ukochanych mezczyzn a potem patrzylam na nich z duma, ze tak
> sie w tych szmatkach fajnie prezentuja.
> dzis rano pilam sobie z moim szefem kawe na patio i bylo mi zimno. poniewaz
> jednak rozmawialismy o czyms, co nalezalo omowic na patio, bez innych oczu
> i uszu obok (taki zwyczaj w firmie - patio gwarantuje prywatnosc), marzalm
> sobie dzielnie bez skargi, bo dodo sie skarzyc nie lubi;-)
> i ten moj mlody szef, taki dzieciak jeszcze przed 40tka, wstal grzecznie
> i okryl mnie swoja marynarka. pachnaca, a jakze... ciepla, czula, zyczliwa...
> smieszne? moze, ale dla mnie w tym jest jakis symbol meskosci, tej
> piekniejszej interpretacji "macho", tego dobra i opiekunczosci jaka przez
> tyle lat przynosi mi wciaz ta czy inna meska marynarka.
> jak to milo przekonac sie, ze mezczyzni naprawde sa wsrod nas.
> i nosza marynarki :-)

Kurcze, dodo, mam podobny stosunek do spodniczek. Uhhhhhh !!!! Tylko jakby to
bylo, gdyby moja szefowa zdjela spodnice i mi zarzucila na plecy ? A mloda, nie
powiem.
Imagine.

[Gość: pom]

A figi jako nauszniki.....
Przepraszam, nie mogłam sie powstrzymać.:)

[Gość: Imagine]

Gość portalu: pom napisał(a):

> A figi jako nauszniki.....
> Przepraszam, nie mogłam sie powstrzymać.:)

Nie szkodzi, mam sentyment do kobiecych fatalaszkow. To czesc mojej sexuality.
Pozdrawiam wszystkie szefowe w spodnicach i niech fruwa moja marynara.
Imagine.

[vicca]

najlepiej na biurku - między komputerem a kubkiem z kawą ;))

Przepraszam - też nie mogłam się powstrzymać
V*

[vicca]

Męskie marynarki...
hmm... pamiętam, że kiedy zmarł mój ojciec z jego najlepszej garniturowej
marynarki zrobiłam sobie żakiet. Był dla mnie co najmniej 1,5 raza za duży.
Po czym - zdecydowanie znienawidziłam wszelkiego rodzaju "umundurowanie" i ...
przeniosło mnie na inne męskie wierzchnie odzienie mianowicie - kurtki. Ciepłe,
pachnące mężczyzną (zwłaszcza jak jest on w środku rzeczonej kurtki ;)).
Ostatnio... hmmm... polubilam polar (zwłaszcza w kolorze zielonym ;))

Pzdr ciepło
V*

[Gość: Imagine]

vicca napisała:

> Męskie marynarki...
> hmm... pamiętam, że kiedy zmarł mój ojciec z jego najlepszej garniturowej
> marynarki zrobiłam sobie żakiet. Był dla mnie co najmniej 1,5 raza za duży.
> Po czym - zdecydowanie znienawidziłam wszelkiego rodzaju "umundurowanie"
i ...
> przeniosło mnie na inne męskie wierzchnie odzienie mianowicie - kurtki.
Ciepłe,
>
> pachnące mężczyzną (zwłaszcza jak jest on w środku rzeczonej kurtki ;)).
> Ostatnio... hmmm... polubilam polar (zwłaszcza w kolorze zielonym ;))
>
> Pzdr ciepło
> V*
Powiedzcie mi jak to jest z tym "pachnacym mezczyzna". Kobiety pachna, to
rozumiem, ale chlopy ? Nigdy Was nie zrozumiem.
Imagine.

Imagine...

[vicca]

Wbrew temu co twierdził niejaki Demetriusz, zapach odgrywa olbrzymią rolę.
Mężczyzna również pachnie - nie tylko perfumami ale również całą gamą innych
zapachów - tytoniem (o ile pali), miętą (gdy żuje gumę, lub własnie umył zeby),
potem, tym co w danej chwili robi.
Mieszanina tych zapachów tworzy pewne odczucia, budzi emocje - dobre i złe.
Czasem zapachy te są mało zachęcające (np. spocony, pijany robol na budowie),
czasem - wręcz przeciwnie.
Czasem zapach mówi więcej o mężczyźnie niż cokolwiek innego.

Pzdr ciepło Vicca

Imagine

[roseanne]

to taka specyficzna nuta - mieszanina dziwnych skladnikow
bardzo przyjemne

Zapach meżczyzny

[Gość: pom]

Co jakiś czasm męzczyźni pytają mnie o mój ulubiony meski zapach, oczekując
odpowiedzi stojącej w dobrej i drogiej prefumerii. A ja niezmiennie odpowiadam,
że najpiękniejszy zapach meżczyzny to...
... męski zapach skóry zaraz po wyjściu spod prysznica - taka mieszanka zapachu
au naturell z lekką nutą mydła, owinieta w pasie w ręcznik frotte...
I choć brzmi to dość prowokująco - nic nie poradzę, taki zapach jest mym
ulubionym.:))

[fnoll]

jeden z subtelnych nawyczkow skazujacych nas na taka a nie inna role w
spoleczenstwie :) - wsrod mezczyzn w marynarkach

ciekawe...

[Gość: Imagine]

fnoll napisał:

> jeden z subtelnych nawyczkow skazujacych nas na taka a nie inna role w
> spoleczenstwie :) - wsrod mezczyzn w marynarkach
>
> ciekawe...
Co ciekawe ?

[fnoll]

Gość portalu: Imagine napisał(a):

> fnoll napisał:
>
> > jeden z subtelnych nawyczkow skazujacych nas na taka a nie inna role w
> > spoleczenstwie :) - wsrod mezczyzn w marynarkach
> >
> > ciekawe...
> Co ciekawe ?

no jakby pomyslec, ze o wyborze naszej profesji i w ogole drogi zyciowej nie
decyduja takie rzeczy jak ambicja, rozne rzucajace sie w oczy nagrody, ale np.
zapach i dotyk ubran zwiazanych z ta profesja i z ta droga... albo butow...
albo co tam moze byc jeszcze dla czlowieka podswiadomym symbolem dobrostanu

ciekawe, ciekawe... widze swa przyszlosc w wedkarskiej pikowanej fufajce :)

pzdr

fnoll

[vicca]

Fnoll - mężczyzna w marynarce wygląda:
albo jak słup telegraficzny
albo jak pomnik pt. "solidność".

;)) V*

[Gość: Imagine]

vicca napisała:

> Fnoll - mężczyzna w marynarce wygląda:
> albo jak słup telegraficzny
> albo jak pomnik pt. "solidność".
>
> ;)) V*
albo nieboszczyk.

Vicco, na pewno?

[kwieto]

A co jesli marynarka jest w kolorowe paski? Albo w kwiatki? Albo w rozne
dziwne wzorki?
:")))

[ta_mar_ta]

kwieto napisał:

> A co jesli marynarka jest w kolorowe paski? Albo w kwiatki? Albo w rozne
> dziwne wzorki?
> :")))

W takiej marynarce, jak opisujesz powyżej nie siedzi mężczyzna o jakiego mi
chodzi ,nie taki, jakiego widzę czytając piękny post dodo.
Nie chciałabym być otulana w marynarkę w kwiatki, nawet na bezrybiu i w
chłody ;)

Ta_

[zlakobieta]

No chyba, ze bylyby to Hawaje. Wtedy hawajska marynarka w kwietny wzor nie razi
tak bardzo hy hy hy...
;)

[kwieto]

Ech, wybredna jestes :"))
A sportowe marynarki? Chyba nie kojarza sie z solidnoscia, a raczej z
dandysoneria?

[fnoll]

kwieto napisał:

> A co jesli marynarka jest w kolorowe paski? Albo w kwiatki? Albo w rozne
> dziwne wzorki?
> :")))

no wlasnie - ja na ten przyklad z duma trzymam w szafie jasnozielona marynarke
w subtelna krateczke w ktorej czuje sie jak wybarczony za pomoca wieszaka Tom
(ten kot z serialu Tom & Jerry) - czyli zarazem szykownie jak i na luzie

ani slup, ani "solidnosc", ani boszczyk - jeno KOT (i to cartoonowy), o!

kolorystyka granatowo-czarna jest blednie postrzegana jako elegancka - ona
jest niedzielna

pzdr

fnoll

Kwieto - wybacz ;)

[vicca]

Ale mężczyzna w kolorowej marynarce kojarzy mi się z ... cyrkiem ;))

Pzdr ciepło V*

Ale cyrk

[kwieto]

Zatem cyrk synonimem solidnosci? nono...
:")

[vicca]

Kwieto, nie chodzi o samą marynarkę lecz o jej kolor i deseń ;)

Solidnie wygląda mężczyzna np. w granatowej lub grafitowej marynarce.
W kolorowej z deseniem - nie.

Pzdr ciepło Vicca

[kwieto]

A grafitowa w kwiatkowy rzucik?

[Gość: inka_sama]

Vicco - a jesli ten rzucik na grafitowej marynarce bedzie KWIETOWY???

To moze jakaś solidność da sie w tym dostrzec???
;))

i_s

[vicca]

A! Skoro Kwietowy... ;)))

Pzdr ciepło Vicca

[Gość: theCat]

witam ;>
cos jest w tych meskich marynarkach ;))
kiedy poraz pierwszy zobaczylam swego mezczyzne [jestem z nim juz ponad 3
lata], mial na sobie garnitur - raczej jasny, zielonkawy, gdy przyjrzalam se
blizej, byl w niewielki czarny rzucik... opadla mi szczeka [:>>]. Znalismy sie
wczesniej z netu, a on przyjechal tylko zlozyc papiery na uczelnie, na ktorej
wtedy bylam. I przepadlam :)
Teraz, gdy moj mezczyzna zaklada garnitur - ten garnitur, lub jakakolwiek inna
marynarke, po prostu..eh, tego sie nie da wypowiedziec slowami :) nawet zlosc
mi na niego mija [oczywiscie jezeli jestem na niego o cos zla :>].
Moze to jest zwiazane ztym, ze rzeczywiscie, jak ktos to juz chyba na tym forum
powiedzial, ze mezczyzna w garniturze/marynarce sprawiawrazenie solidnego...
stwarza poczucie bezpieczenstwa..? nie wiem ;) aha: dla freudystow, moj ojciec
nie chodzil w marynarce, a jak chodzil, to i tak nie robilo to na mnie
wrazenia :>
pozdrawiam serdecznie w ten chlodny [w Krakowie] dzien :)

Dodo, a co bylo dalej?

[melinek]

Rozumiem, że szef uratował cię przed przeziębieniem a sam sie rozchorował? Albo
też na twój widok tak mu zawrzała krew, że musiał sie troche ostudzić?
Ogólnie podoba mi sie, to co napisalaś.
Jak wygląda ta marynarka? Jak taki niewinny kobiecy fetyszyzm. A może to po
prosutu męskie feromony na ciebie tak dzialają? Marynarki sa nim wyjątkowo
mocno nasiaknięte.

[eva07]

I ja przyłączę się Dodo, do tej serii zachwytów nad marynarkowym esejem. Bardzo
ladnie napisane. I zgadzam się z przedmówczynią w sprawie "feromonów". Wazny
jest jednak także ten gest. Naprawdę. Nawet tej najsamodzielniejszej potrzeba
trochę "męskiego ramienia". Mnie może ten gest nie kojarzy sie tak z marynarką,
jak ze swetrem, kurtka, lub cos w tym rodzaju, ale tez się kojarzy. I pozostaje
magia męskiego zapachu. Bardzo lubiłam zapch eleganckiego męzczyny starej daty -
tak pachniał mój tata (troche woda kolońska, troche tytoniu i ten specyficzny
zapach męzczyzny), a potem porzucona, wwąchiwałam sie w sweter ukochanego,
zapach męskiego potu bywa najpiękniejszy. Te damskie zachwyty nad zapachem
męskiej marynarki to przestroga dla panów, ze wazne jak pachną. Latami pamięta
się zapach jego ulubionej wody kolońskiej... Mialam i taki moment, ze szłam do
perfumerii specjalnie powachac wodę, która pachniał mój ówczesny kochanek (a
była daleko ode mnie).

[Gość: dodo]

wszyscy zdrowi, dziekuje :-)
moj szef nie dostaje palpitacji serca na moj widok, bo
moglby spokojnie byc moim synem wiec marynarkowa
intymnosc jest tu w innej skali :-)
marynarka jest dla mnie oczywistym symbolem (moze byc
sweter, kurtka, koszula) tego, czego najbardziej nawet
samodzielna kobieta moze jednak wciaz oczekiwac od
mezczyzny. i to niekoniecznie "jej" mezczyzny - ja raczej
mam na mysli pewien typ gentlemana, ktory pewne odruchy
ma wkodowane w dna.
i bardzo mnie cieszy, gdy od czasu do czasu przekonuje
sie, ze choc swiat sie zmienia, muzyka coraz glosniejsza
a rain forest coraz mniej, ow "marynarkowy" odruch
zyczliwego mezczyzny wciaz jest obecny.