Gdzie ta miłość?

[ola_rt]

Zwracam się do Was, bo często czytam posty i tutaj panuje bardzo przyjazna
atmosfera...prosze kogos by napisał mi czy keidys pzrezywał cos podobnego:(
Otóż, jestem z chłopakiem półtora roku, mamy (dopiero) 19 lat. Do tej pory
było między nami po prostu pieknie, kiedy mineło zauroczenie, przyszedl czas
na milosc, czulam sie szczesliwa,spelniona, wierzylam ze to własnie ten. On
zostawił mnie po pewnym czasie bycia razem-płakałam modliłam sie by wrocil, o
dziwo wrocil i widze ze teraz to w nim uczucie jest ogromne.a u mnie wygasa:(,
Nie wiem jak to jest mozliwe, bardzo tego nie chce. Czuje stabilizacje, byc
moze monotonnie, nie czuje juz tego szczescia co wczesniej. Moze jstem jeszce
za młoda, ale do tej pory marzylam ze to z nim bym chciala spedzic reszte
zycia,,planowałam wiele, a teraz boje sie myslec o przyszlosci...Jestem z nim
szczera, powiedzialam o swoich uczuciach obawach, on jest dobrej mysli wierzy
ze znowu wroci do mnie to co kiedys uratowało nasz zwiazek...Do tej pory nie
miałam żadnych wątpliwosci, a teraz się pojawiły- i nie trwa to tydzien, ale
wiecej-tylko tłumiłam to w sobie.Nie wiem co mam robić:(

[moc_ca]

ola_rt napisała:

> Zwracam się do Was, bo często czytam posty i tutaj panuje bardzo przyjazna
> atmosfera...

Wszystko się zgadza oprócz atmosfery! jest baaardzo nieprzyjazna więc wdziej
kolczatkę i nie zrażaj się na starcie.

Myślę że Twoja miłość odchodzi, tak po prostu. To smutne ale tak bywa
z miłością, szczególnie kiedy się ma 19 lat.Może to jeszcze nie ten?

[cham.zawsze.ten.sam]

jak cie nie bedzie moze porozmawiamy tu powaznie
na razie nie widze szans

[maureen2]

co robić? zmienić płeć, a miłośc powróci.

uczucie ma swoje przypływy

[blue_a]

i odpływy. możesz spokojnie poczekać albo próbować coś z tym, co się dzieje
robić. choćby urozmaicić czas spędzany wspólnie, ale gdy jesteś sama też staraj
się być aktywna. nie zasypiaj :) jeśli łączy was także głęboka przyjaźń, nie
jest źle...

[cham.zawsze.ten.sam]

widzisz anna mialas pecha
trafilas na kogos kto ma niebieskie oczy, jest blada, ma jasne brwi i rzesy a
ciemne wlosy (które nie pasuja jej i farbuje) i charakter po Romach, krorych
anno nie lubisz.
nie wygrasz c cyganami nie masz szans
bo oprócz tego trafiłas na cygana po matce i szweda po ojcu

[cham.zawsze.ten.sam]

a swoi sie trzymaja jak cholera

[maureen2]

nie nalezy się zniechęcać,nie ma rzeczy nie do wygrania.

A te kombinacje Cygana ze Szwedem to o Edytce Górniak ?

[caroll5]

Może adrenalinki potrzebujesz? Jak by znowu zaczął sie od Ciebie oddalać miłosć
by Ci błyskawicznie powróciła.

[koczkodanek25]

A nie pomyslałaś o tym, że po prostu w Tobie się coś może wypaliło, skoro on
odszedł?
Jak kiedys miałam podobną sytuację - też facet zostawił mnie i wrócił, to już
nie było to samo - zbyt mocno mnie zranił, zawiódł zaufanie. Rozpadło się to
ponownie, bo moje uczucia spłynęły wraz ze łzami, które wylałam po jego (wtedy)
odejściu.
I jeszcze jedno - jak masz takie odczucia, to na pewno to nie jest TEN i nie
warto zawracać sobie nim głowy.

[kamila1008]

19lat to nie czas na zakladanie rodziny.Im później tym lepiej zbieraj
doświadczenia innych, swoje, miej uszy i oczy otwarte.Poznaj stosunek
chlopaka,do ludzi, rodziców, sprawdź czy ma przyjaciól, jak zachowuje się gdy
dzieje się coć zlego,czy można na niego liczyć, jak się bawi...Uczucie milości
to nie wszystko.Musisz go sprawdzić.

[solaris_38]

nie da sie znic wuiecej zrobic niż obserwawac samą siebie

przecież dopiero sie dowiadujemy kim jeteśmy i co w nas siedzi

nei nalezy JUZ wiedziec

nalezy dobrze sie obserwowac i poznac włąsenpotzreby marzenia i reakcje

daj sobei czas na obserwację

nikt nie powieci wiecj niz sama zaobserwujesz

[vvitch]

Kiedyś przeprowadzono badania nad małymi rocznym dziecmi. Takie roczne dzieci
zostawiano pod opieką innych osób niż matka na 2 godziny na 6 godzin. W
pierwszych chwilach dzieci wszystkie razem płakały i były nieszczęsliwe po
rozstaniu z matką jednak, gdy ta wróciła po 2 godzinach reagowały radośnie i
spontanicznie, były po prostu szczęsliwe. Natomist, gdy czas się wydłużał do 6
gidzin, to na powrót matki dzieci reagowały obojetnością, a pózniej płakały i
miały zal do matki, były kaprysne i nieznosne.

Oczywiscie wszytko to mija to było tylko takie błahe doświadczenie bez większego
znaczenia. Jednak coś z takich reakcji małego dziecka człowiek ma w sobie.

Moze to w jego zachowaniu jest problem,że cię rzucił, a ty na niego czekałaś i
w tobie pozostał zal. Po prostu zal, który z ciebie nie wychodzi. Poza tym twoje
mechanizmy obronne i podświadomosc nauczyły cię,że na tym człowieku nie mozesz
juz polegać.
Napewno nigdy juz nie bedziesz kochac tak jak poprzednio, ale mozesz pokochac go
inaczej, bardziej dojrzale znajac go lepiej jesteś podswiadomie ostrożna i
czujna ponieważ już wiesz ,ze to co zrobił raz moze się jeszcze raz powtórzyć on
cię moze zranić i to jest to co cie broni przed ponownym 'zakochaniem' w nim.

[evilessence]

jezu, wiedzialam ze dobrze robie siedac z berbeciem w domu...

[cham.zawsze.ten.sam]

w dupie

[evilessence]

no i poziom ci spada jak nie rozmawiam z toba.

[cham.zawsze.ten.sam]

sugerujesz ze sie uzupelniamy

[evilessence]

sugeruje ze potrzebujesz pozytywnych wplywow by uczknac swoj ludzki potencjal.

[cham.zawsze.ten.sam]

co proponujesz?

[evilessence]

nic. proponuje popracowac nad nim samemu. :D bez mojej pomocy.
jak wroce to ci moze pomoge ;) pa pa

[vvitch]

[evilessence]

eee, nieeee...

[virusti]

Znam to z wlasnego doswiadczenia. Jak mialem 18 lat to poznalem dziewczyne -
pierwsza wielka, spelniona milosc. Ale ktoregos dnia powiedziala mi ze chce
bysmy byli przyjaciolmi. Nie kontaktowalismy sie 4 miesiace, az przyszedl list
od niej. I zaczelismy sie normalnie spotykac, jak przyjaciele. Ciagle ja
kochalem, ona wpadla w uczucie po uszy, przezyla swoj pierwszy raz i wogole
bylo nam jak w raju. Nie docenila tamtego zwiazku, a teraz wszystko bylo u
mniej o wiele mocniejsze. Ale u mnie z czasem szczęscie słabło. Tez juz
planowanie przez nia rodziny nie bylo czyms milym, dusilem sie. I zakonczylem
to. Wtedy mialem 19 lat. I dlatego rozumiem Ciebie i wiem ze jedzenie
odgrzewanego dania ktore moglo byc gotowe wczesniej, tylko ktos go nie docenil,
to juz nie to samo co uczta we wlasciwym miejscu i czasie. Zrywaj, ja swojej
decyzji nie zaluje. Uwazam ze to problem tych osob ktore wracaja, ale juz nie
maja w naszych sercach tej pozycji co kiedys poniewaz pozwolili sie nam poznac
jako osoby ktore nas rzucaja, a obraz ten nigdy nie jest pozytywny. Ty
natomiast musialas zostac doceniona, moze kogos mial i sie zawiodl, i nigdy nie
widzial tego co zobaczylas u niego jak Cie zostawial. Masz przewage i to Ty
teraz dyktujesz warunki. Zycze odwagi.

[evilessence]

i ty sie trzymaj. pozdrowienia virusti.

[ola_rt]

Dziekuję - w tym słowie już wszystko jest zawarte! Przyznam, że w momencie
kiedy mnie zostawił, doszukiwałam się w sobie złego, ze to pewnie z mojej winy
i byłam w stanie absolutnie wszystko wybaczyć- byle by tylko wrócił. Tak się
stało. Dopiero po długim czasie zaczęło do mnie docierać co tak napawdę się
wydarzyło. Że zawiódł moje zaufanie , że- po prostu mnie zranił. A wtedy
powtarzałam- ze cokolwiek sie stanie to ja nigdy nie poczuje zwątpienia.
Dlatego mnie to tak boli- nie chce go ranić. A wiem, że jak teraz ja bym go
zostawiła- to on czułby sie tak samo jak ja wtedy-a wiem jaka to katorga dla
człowieka. Tak czy inaczej cieszę się ze mu o tym powiedziałam. Rozmowa jest
bardzo ważna- gdyby o tym nie wiedział- dusiłabym sie jeszce bardziej, tak to
on wie i ja wiem i probujemy to naprawić. Myslę, że się uda-,,,a jesli nie- to
oboje wyciagniemy wnioski z naszej burzliwej, ale pieknej znajomości.