wolność

[kamfora]

J.S.Mill(1806-1873) twierdził, że wolność od policji jest tylko częścią
i to drugorzędną wolności, potrzeba do jej pełni przede wszystkim
wolności od UCISKU OPINII PUBLICZNEJ.

Co o tym myślicie?

[Gość: Imagine]

kamfora napisała:

> J.S.Mill(1806-1873) twierdził, że wolność od policji jest tylko częścią
> i to drugorzędną wolności, potrzeba do jej pełni przede wszystkim
> wolności od UCISKU OPINII PUBLICZNEJ.
>
> Co o tym myślicie?
>
>

[Gość: maly.k]

Swoja wolnosc od ucisku opinii publicznej mozna w pelni kontemplowac dopiero,
gdy policja nie neka.

Pozdrawiam,

mk.

[melanie]

Niestety (a moze dobrze) nikt, kto chce zyc w spoleczenstwie nie moze byc wolny
od spoleczenstwa. Wolnosc calkowita jednej jednostki moze sie okazac
zniewoleniem innej.

[Gość: Monika]

Myślę, że chodzi tu o wolność od tzw. presji społecznej. Ileż to razy ulegamy
jej nawet podświadomie, bo "wypada": wyjść za mąż, urodzić (albo w niektórych
środowiskach) nie urodzić dzieci, robić karierę, itd. Nie słuchamy swojego
wewnętrznego głosu, tego swojego "ja", które wiedząc, jak akurat jesteśmy
przez naturę zaprogramowani - podpowiada, co powinniśmy robić. Niemniej presja
opinii bywa tak donośna, tak zjadliwa, że totalnie zagłusza ten głos
wewnętrzny. A czasami słyszymy go, ale obawa poza znalezieniem się poza
nawiasem powoduje, że się zniewalamy i robimy to, co aktualnie się robi. Mam
rację?

[kamfora]

Gość portalu: Monika napisał(a):
> Niemniej presja
> opinii bywa tak donośna, tak zjadliwa, że totalnie zagłusza ten głos
> wewnętrzny. A czasami słyszymy go, ale obawa poza znalezieniem się poza
> nawiasem powoduje, że się zniewalamy i robimy to, co aktualnie się robi. Mam
> rację?

Masz rację (a w dodatku piszesz z miasta mojej młodości :-)))

Ale...kto właściwie tworzy tę "opinię publiczną"? Bo zazwyczaj, słyszy się,
że ludzie wkoło to "zwykłe plotkary, ciemnogród",itp itd (bo przecież
"normalni ludzie" nie interesują się życiem innych nadmiernie, prawda?)
No więc - na czyjej opinii tak naprawdę nam zależy? A może zawsze tylko
jednego (kilku) osób, których zdanie z jakiegośtam powodu jest bardzo
ważne, a różne od naszego? I czasem zachowujemy się zgodnie
z życzeniem tej "opinii", a czasem odwrotnie, ale zawsze w kontekście...?
czy jest możliwe odstawić to lustro?

[Gość: M*]

Mówi się nawet o zjawisku tzw. "kontroli społecznej" - chodzi z grubsza o
to, że w społeczeństwie istnieje swoisty system obserwacji wszystkich przez
wszystkich, zapobiegający (w sensie zupełnie innym niż działania np. policji)
zachowaniom nie pasującym do przyjętej normy. Od dziecka nabierasz nawet
podstawowych nawyków, bo inni robią to samo, a jeśli nawet ktoś chciałby się
wyłamać i postępować odmiennie, odczuwa olbrzymią presję - w gruncie rzeczy
będącą obawą pred odrzuceniem prez grupę. Nie wyjdę na ulicę w mundurze z XIX
wieku (choć są przecież takie piękne) bo boję się że inni mnie wtedy nie
zaakceptują. Nie uwiodę siostry - z tego samego powodu, obawy przed odtrąceniem
przez otoczenie i świadomości że jestem przez ludzi obserwowany. Non stop. A
przecież człowiek ponad wszystko potrzebuje akceptacji innych
I ta kontrola, owszem, często jest szkodliwa, a nawet prowadzi do tragedii
(Romeo i Julia!) ale z drugiej strony to w dużej mierze na tym
systemie "odcinania" od grupy niebezpiecznych skrajności opiera się normalne
funkcjonowanie społeczeństwa. Człowiek wytrącony ze swego środowiska i
pozbawiony kontroli otoczenia traci często hamulce moralne - skoro nie naraża
się na wstyd, to wolno mu wszystko. I wtedy jest niebezpieczny dla innych...
A przy okazji, podział miast na w miarę samodzielne osiedla wziął się stąd,
że starano się zachować resztki owej kontroli społecznej, aby ludzie zanurzeni
w jednolitej masie, całkowicie anonimowi, nie popadali w nadmierne skrajności.
W miastach w USA tego nie było i to tam, nie w Europie, od dawna po ulicach
niósł się odgłos wystrzałów...

[Gość: kol5]

kamfora napisała:

> Gość portalu: Monika napisał(a):
> > Niemniej presja
> > opinii bywa tak donośna, tak zjadliwa, że totalnie zagłusza ten głos
> > wewnętrzny. A czasami słyszymy go, ale obawa poza znalezieniem się poza
> > nawiasem powoduje, że się zniewalamy i robimy to, co aktualnie się robi. M
> am
> > rację?
>
> Masz rację (a w dodatku piszesz z miasta mojej młodości :-)))
>
> Ale...kto właściwie tworzy tę "opinię publiczną"? Bo zazwyczaj, słyszy się,
> że ludzie wkoło to "zwykłe plotkary, ciemnogród",itp itd (bo przecież
> "normalni ludzie" nie interesują się życiem innych nadmiernie, prawda?)
> No więc - na czyjej opinii tak naprawdę nam zależy? A może zawsze tylko
> jednego (kilku) osób, których zdanie z jakiegośtam powodu jest bardzo
> ważne, a różne od naszego? I czasem zachowujemy się zgodnie
> z życzeniem tej "opinii", a czasem odwrotnie, ale zawsze w kontekście...?
> czy jest możliwe odstawić to lustro?
>
>

[Gość: Abi]

Wolność, to zdolność do pozbywania się złudzeń, uswiadomienia sobie swoich
rzeczywistych potrzeb, zdrowy dystans do świata zewnętrznego, proste reguły
postępowania, uczciwość wobec siebie i innych. To także wyeliminowanie ze
swojego życia potrzeby manifestowania czegokolwiek, bo jest to prośba o
akceptację. Proste pytanie; czym jest dla Was akceptacja tłumu wobec gestu,
usmiechu, obecności tych, których cenicie? Nie istnieje człowiek, który
zanegowałby wszystko, bo są na tym świecie sprawy dla których warto żyć,
problem w tym, że różne dla każdego z nas ale tu już pole do popisu dla
tolerancji.

[Gość: Monika]

To właśnie nasza potrzeba akceptacji i uczucia - wiedzie nas na manowce...
Często robimy coś, czego naprawdę nie chcemy zupełnie podświadomie - nie
chcemy znaleźć się poza stadem, poza grupą. Mamy też potrzebę poczucia
przynależności do grupy. Ciężko w tym nieraz się odnaleźć. Zresztą spójrzcie
sami - indywidualiści wszelkiej maści są wyśmiewani lub nawet tępieni.
Oj, ładniej bym to wyłożyła - ale mam dzisiaj b. zły dzień! Rodaka z Lublina
pozdrawiam serdecznie!