Zdrada emocjonalna-jak wybaczyć?

[dostojka]

Było jak w ksiazce-niewiarygodnie pieknie-miłość,przyjaźń,pożądanie,czułość,
szczerość, nadzieje, plany - związek dwóch bratnich dusz-bez zobowiązań,
wymagań, obietnic-prawie ideał (jednak sie zdarza!).Milion "kocham
cię"powtarzanych do samego końca. Właśnie-do końca-bo jednak nastąpił. Kiedys
uczciwie przyznał, że podrywa go koleżanka z pracy (rozwódka)-tyle.Potem
nadal trwała idylla. Ufałam bez zastrzeżeń wobec ciągłych zapewnień o
miłości. Koleżanka okazała sie sprytniejsza niz myslałam i wygrała-zabrała mi
jego uczucie.On przyznał,że jest nia zainteresowany na tyle by odejść ode
mnie.Powiedział przepraszam,podobno przestał mnie kochać,popłakał się!!i
odszedł.No i to koniec bajki.Nie jestem w stanie wybaczyc choc on ma poczucie
winy-nie wróci -ale chce przebaczenia.Niedawno przychyliłabym mu nieba a
teraz kocham, nienawidzę i przeklinam w duchu.Okropne uczucie, ale upajam sie
nim. Chyba silniejsze od miłości tylko niestety-destrukcyjne dla mnie.
Zdecydowanie byłoby mi łatwiej gdyby tylko poszedł z nia do łóżka. Zdrada
fizyczna nie jest tak bolesna-to tylko seks

[blue_a]

współczuję, ale napisałaś "związek dwóch bratnich dusz-bez zobowiązań"

[dostojka]

Istotnie, tak napisałam bo tak było. Jednak chodzi mi o sposób w jaki to zrobił-
bez uprzedzenia, do samego końca, do ostatniej godziny niemalże utrzymujac że
wciaż kocha.Gdyby dał wcześniej jakis znak że cos sie dzieje-nic.Gdyby przestał
mówic ze kocha-domysliłabym sie. Mówił otwarcie o niej, że szuka partnera ale
juz jej powiedział,że nie jest sam

[speer]

No coz, zycie takie wlasnie jest.

Najlepiej, jakbys sie z nim wogle nie kontaktowala przez dluzszy czas, co
najmniej rok. Za rok ci przejdzie, moze znajdziesz innego i wtedy automatycznie
wybaczysz, bo ten stary juz cie nie bedzie interesowal.

Jesli jednak chcesz z nim sie kontaktowac, utrzymywac jakies stosunki w nadziei
na to, ze wroci, to:

- moze wroci, ale nie bedziesz juz mu przeciez nigdy ufala, bedziesz strasznie
zazdrosna o wszystko, zraniona wewnetrznie, czysty horror,

- moze nie wroci, ale ty bedziesz sie wypalala, meczyla roznymi formami
kontakow z nim, czysty horror,

Zycze ci bys dala sobie z nim spokoj,

[dostojka]

Wiem,ze nie wróci.Juz nie chce zeby wrócił.Nie wiem kiedy mi przejdzie-moze za
rok,może wcześniej,może później.Wiem,że nie zniosłabym nastepnego
rozstania.Staram sie,ale nie moge na razie przestac mysleć,że przecież musiał
mnie zwyczajnie oszukiwać.

[speer]

>Staram sie,ale nie moge na razie przestac mysleć,że przecież musiał
>mnie zwyczajnie oszukiwać.

oj tam, od razu oszukal.. pewnie mu sie znudzilas, to normalne. Jesli musisz z
kims byc, na pewno znajdzie sie ktos inny po jakims czasie

[leeaah]

Kiedy mi się wydawało, że mój mąż i ja to historia - nie widzieliśmy się 14
miesiecy( on w tym czasie przez jakis czas z nią) wrócił - prosił o wybaczenie.
Sytuacja jest skomplikowana bo ja przeniosłam się zagranicę, ale kocham gada i
nic na to nie poradzę...
Lekarstwem okazało się odcięcie - zero kontaktu - zaczął dzwonić do moich
rodziców, szukać mnie. a rozstanie też było nagłe wszystko rozegrało się w ciągu
kilku dni - od poniedziałku do czwartku

[viel]

Tak z babskiego punktu widzenia to ta twoja miłość, ten chłopak, mi się bardzo
ale to bardzo nie podoba.Mówił ci czułe słówka, a znienacka zmiana o 180 st? Tak
się nie zachowują normalni ludzie. Przynajmniej nie ci zdrowi na umyśle.Brak mu
zapewne emcjonalnej stabilności, jest niedojrzały. Sprubój sama go przeanalizować.
Zapomnij o nim i nie marnuj czasu, poszukaj sobie kogoś dla kogo słowo
'kocham'ma jakąś wartośc. Widać dla niego po prostu nie ma. Raczej współczuję
kobiecie, ktora trafia na takiego osobnika.

[dostojka]

Teraz tez uważam, ze nie dojrzał-ale dopiero teraz.Jak sie kogos kocha nie
widzi sie wszystkiego.Moze nie powinno sie nigdy tak do konca komus ufać?Uczymy
sie na błędach-najczęściej swoich niestety.

[...]

[kapitan_rykow]

Post niedostępny ze względu na naruszenie prawa lub regulaminu.

[99lolalola106]

Dziwne to i z lekka niesamowite:) IP i styl maruski, czyzbym miała halucynacje?

[kapitan_rykow]

99lolalola106 napisała:

> Dziwne to i z lekka niesamowite:) IP i styl maruski, czyzbym miała
halucynacje?
:) Trzym sie Psychcia, lece:)

[sprawdzilem.to]

99lolalola106 napisała:

> Dziwne to i z lekka niesamowite:) IP i styl maruski, czyzbym miała
halucynacje?

Sploszylas takiego ladnego ptaszka i po co Ci to bylo?

[speer]

>nie umiecie nawet porzadnie ptaka sprawic i co tu mowic czyszczeniu waszych
>kominow.
>Zaprawde, kazdy sznujacy sie men wolalby w rure wydechowa trabanta wepchac,
>jak juz potrzeba zajdzie, niz sie paprac w kalafiorach

heh? NIe rozumiem, co ma wspolnego rybolustwo, rolnictwo i kominiartwo z
psychologia?

[bba4]

dostojka napisała:

> Było jak w ksiazce-niewiarygodnie pieknie-miłość,przyjaźń,pożądanie,czułość,
> szczerość, nadzieje, plany - związek dwóch bratnich dusz-bez zobowiązań,
> wymagań, obietnic-prawie ideał

ja czegoś nie rozumiem.... nadziela , plany a z drugiej strony zwiazek dwóch
bratnich dusz bez zobowiazan ,wymagan, obietnic
jakos to sie ze soba gryzie

[dostojka]

Nic sie nie gryzie-napisałam tez ze jak w bajce-czysta,nieskazona miłośc.
Dawaliśmy sobie siebie nie żądając nic w zamian- i to właśnie było piekne.Jedno
chciało jak najlepiej dla drugiego Cieszyliśmy sie sobą. Nadzieją było to że
tak będzie trwać.Wymagania? "nic nie mów-tylko bądź"

[ania1022]

No bo widzisz, zycie to nie jest bajaka. takie dyrdymaly to tylko w bajce. W
zyciu wszystko ma swoj poczatek i swoj koniec. Nic nie trwa wiecznie.
Zostawil cie , nie kocha, no boli, ale co, tak to juz bywa. Wiecznie bolec nie
bedzie, staraj sie byc ponad to i zyj. Czas ucieka, szkoda czasu na rozmyslanie
o tym co bylo a co juz nie wroci.
Sorrki moze troche ostro ale nie ma co rozpamietywac tego czego juz nie ma.
Bierz sie kobito do zycia i przestan chlipac, zaden facet nie jest wart zeby
lzy po nim wylewac. Powodzenia !

[bba4]

Jesli na poczatku zostało jasne powiedziane zwiazek bez zobowiązan, czyli bez
planów na przyszlosc, w trakcie Was poniosło itd ale sie jak widac nie
rozwinęło, to własciwie kazde z was mogło odejśc kiedy chciało....
dalej...
uczciwie przyznał, że podrywa go koleżanka z pracy...no własnie, czyli był w
poprzadku

Ty miałas za duze oczekiwania,rościłas sobie do niego prawo, liczyłas na
wiecej..i nic nie ma w tym złego, tylko,ze to było nieodwzajemnione

Sobie przebacz...

[dostojka]

Owszem,myślałam że to będzie trwac ale nie rościłam sobie do niego prawa!A
własciwie to nawet mogłam-to trwało 5 lat!wiec sie znaczy rozwinęło.

[bba4]

5 lat to sporo..
coz prawda jest bolesna, znudziłas sie, przestało jemu zalezec itd...
swinia z niego i tyle

[malvvina]

a musisz mu wybaczac ? po co sie przejmujesz jego "prosbami" ? lepiej energie
przeznaczyc na przezycie trudnego okresu

[dostojka]

Nie muszę wybaczać i na razie sobie nie wyobrażam jak mogłabym choc czasem..i
wtedy zjawia sie myśl jak czerwona lampka-przecież nie zawiniłam w niczym-to on
mnie oszukał-czemu mam mu zapewniać spokój i jakby rozgrzeszenie na dalsze życie

[speer]

jak to cie oszukal?
obiecywal ci ze bedzie z toba na cale zycie?
a nawet jesli obiecywal, przeciez ma prawo zmienic zdanie? A moze nie?

[dostojka]

Nie obiecywał.Miał prawo decydowac o swoim życiu ale nie zmienia sie go z dnia
na dzień, nie przestaje sie kochac z dnia na dzień, nikt nie kazał mu
mówić "kocham" kiedy juz nie kochał.Ja nie pytałam o to codziennie

[ania1022]

dostojka napisała:

> Nie muszę wybaczać i na razie sobie nie wyobrażam jak mogłabym choc czasem..i
> wtedy zjawia sie myśl jak czerwona lampka-przecież nie zawiniłam w niczym-to
on mnie oszukał-czemu mam mu zapewniać spokój i jakby rozgrzeszenie na dalsze
życie

Bo jestes o cale niebo od niego lepsza i wspanialomyslna i stac Cie na taki
gest...

[dostojka]

Owszem-5 lat to niemały kawałek życia.Uśpiłam swoja czujność myśląc, że to juz
tak zostanie. Też czasem w duchu tak o nim myślę

[bba4]

z tym wybaczaniem to takie troche naciągane, facet cię zostawia,zdeptał twoje
uczucia, a ty zeby byc taka wspaniała, mądra, empatyczna itd powinnas wybaczyc
tak samo jak z powiedzeniem..jesli go kochasz to zycz mu szczescia,mnie takie
teksty po prostu rozwalają, szybciej jemu noż w plecy wbijesz czy tej innej...
zwłaszcza jeśli rana jest niezagojona...
napisałam to ogólenie do wiekszosci przypadków

[dostojka]

Moja rana jest świeżutka. Nie moge sobie z nią poradzić a on faktycznie-
ponieważ jak mówi zależy mu na moim zdaniu-chce żebym życzyła mu szczęscia. Nie
wiem czy uważa mnie za idiotkę czy może jeszcze cos do mnie czuje,czy to
sentyment,czy przyzwyczajenie.Czy ktos zna faceta,który z płaczem mówi że juz
nie kocha?Czy ja istotnie jestem jakaś nienormalna i wmawiam sobie jakies
urojenia

[bba4]

zalewa sie łzami, szkoda,ze nie padł na kolana i nie zaczął z tej rozpaczy
włosów z glowy wyrywac... po czym uspokaja sie i wpada w ramiona tej innej.. z
płaczem mówi kocham cie... itd..
a gra chłopina na twoich emocjach, uczuciach,chce sie wybielic , oczyscic, cos
na zasadzie ja nie chciałem, naprawde nie chcialem sie odkochac,nie chciałem
jej spotkac, poderwac i byc z nią, jakos samo sie zrobilo. itd

chce wybaczenia,zyczenia mu jak najlepiej ,poniewaz bedzie czuł się
spokojny,oczyszczony z winny itd,
spróbuj odwrócic sytuacje, ty zostawiasz jego, poniewaz zakochałas sie w
innym , chcesz wybaczenia, po co? hmm

wiesz co a wez się od niego calkowicie odizoluj, nie pisz, nie dzwon, nie
odbieraj tel.,nie badz matka teresa, ktora wszystkich musi uszczesliwiac
włacznie z byłym,on juz wybrał.....a ty cóz.. ty myśl o sobie, ty jestes teraz
najwazniejsza...
:)

[dostojka]

Ja to wszystko wiem.Teoretycznie wiem co powinnam.Tylko to tak strasznie
trudno.Wiem na pewno jedno-nie moge teraz mu wybaczyć.Zycze mu najgorszego w
myslach a w duszy-gdzies głęboko inaczej.Jestem wściekła na siebie,że niczego
nie zauważyłam wcześniej,że mówiłam "kocham"kiedy on może myslał juz o
innej.Jak można tak zaślepnąć?!i czytam na forum tyle wypowiedzi
nieszczęśliwych kobiet.Tylko zawsze myślimy że nas to nie spotka i współczujemy

[don.experto]

Czy psychologia sprowadza sie do zwiazkow i zdrady?
Myslalem,ze to szersze pojecie ...

[shachar]

slaba to pociecha, ale znakomita wiekszosc z nas przeszla przez tego typu
historie
a kiedys wydawalo mi sie ze moja historia jest wyjatkowa, ze nie ma drugiej tak
bardzo nieszczesliwej dziewczyny na swiecie !!!!
i ze to wszystko niemozliwe
teraz smieje sie z tego, Ty tez bedziesz,masz to ode mnie na pismie, uszyska do
gory :)))

[dostojka]

Dziekuje!istotnie słaba pociecha,ale zawszec jest.Staram sie z tymi uszami-
zebys wiedziała jak bardzo!!

[bba4]

wiesz....jak chcesz sie poduczyc, poszerzyc swoja wiedze z zakresu psychologia
to masz:
a)ksiązki
b)internet
c)gazety branzowe
d)studia

i inne wątki

jak ktos ma jakiś problem to go rozwiązuje co nie? no i chyba to dobre miejsce,
moze ty jak bedzie cię cos uwierac to pojdziesz na forum motoryzacja czy jakies
takie inne, tam na pewno ci pomoga

amen

[mskaiq]

Przestan nienawidziec, nie upajaj sie tym, to straszne uczucie, przyniesie Ci
depresje ktorej nie bedziesz mogla zniesc.
Ta nienawisc jest w Tobie, nie ranisz Jego, ranisz Siebie. Milosc jest
najsilniejszym uczuciem, ale kazdy z nas ma wybor, mozesz wybierac milosc albo
nienawisc, milosc albo strach. Wybor nienawisci to zniszczenie siebie, nie
mozna z tym zyc.

[melania.k]

Nie odpowiem Ci jak wybaczyć, ale może Ci podpowiem dlaczego tak się stało.
Piszesz, że byliście ze sobą 5 lat i bez zobowiązań.

5 lat!!!! BEZ ZOBOWIĄZAŃ!!!

Oto właśnie przyczyna Twojej klęski - przez 5 lat nie okazałaś mu, że
potrzebujesz z jego strony zobowiązania, nie odbyliście poważnej rozmowy o
przyszłości. Z ofiarnością godną lepszej sprawy tolerowałaś niepewność, czas
uśpił Twoją czujność, a może od początku byłaś pewna, że on będzie tylko z Tobą...

Tak czy owak - nie wierzę, że odszedł do innej, bo mu się znudziłaś - odszedł,
bo związek z Tobą był nie satysfakcjonujący, brakowało w nim bowiem "kośćca" -
szkieletu, struktury, która dałaby mu poczucie, że warto się o Ciebie starać.

Mówiąc językiem potocznym: skoro dawałaś mu bez zobowiązań i nie pytając o
przyszłość w jego odczuciu Tobie samej na przyszłości nie zależy.

Nie usprawiedliwiam go - on też naturalnie powinien dążyć do bezpieczeństwa w
związku, a nie celebrowania zawieszenia w próżni. Byliście wspólnikami w
udawaniu, że Wam na owych zobowiązaniach nie zależy... A na pewnym poziomie -
jeśli nie zależy Ci na zobowiązaniach to tak jakby nie zależało Ci na samym
związku, jakbyś nie bała się go stracić...

[k7a7r7o7]

Melania, racje masz zapewne, ale przeciez to nie musialo wcale tak byc! moj
facet tak samo mnie zostawil, a zobowiazania byly, w zasadzie oswiadczyny,
wspolne mieszkanie, wspolne inwestycje... wiec to nie zobowiazania facetow
trzymaja.
jezeli mialabym szukac przyczyny, to juz raczej chory "idealizm". kocha cie
taki miloscia czysta i nieskazona, a potem placze na rozstaniu bo... na tej
czystej milosci pojawila mu sie w glowie jakas rysa, cokolwiek: nuda, rutyna,
zobowiazania (!), cokolwiek, nawet zupelnie od czapy. a ta nowa wydaje mu sie -
z oddalenia - nieskazona. i tak sie kreci.
a dostojce? trzymaj sie dziewczyno. nie wybaczaj, jesli nie chcesz. pomysl o
sobie - chyba z kazdej z nas takich chwilach wychodzi male skrzywdzone dziecko,
ktore ktos musi poglaskac po glowie. poglaszcz sie sama. a jakby nie
wystarczalo, mozesz napisac do mnie na maila ;)

[andzia353]

zgadzam się z przedmówcą, mnie też chłopak zdradził i zostawił, a spędziliśmy
razem prawie 4 lata i plany poważne też były - ustalona data ślubu itp.

[andzia353]

dostojko, wysłałam Ci maila na konto gazety

[dostojka]

Na poczatku nie bylam pewna,nawet dlugo nie bylam,ale po jakims czasie-istotnie
myslalam ze takie uczucie ktore nas łączy zdolne jest przenosic góry, ze
przetrwa wszystkie przeciwności.Moze inaczej pojmowalismy zobowiazania.Wszyscy
uwazaja, że jesli związek trwa dłuzszy czas to przychodzi kolej na wspólny
dom,ślub,dzieci.Owszem mielismy wspólne plany-nieco odmienne od
stereotypu.Mysle że był szczesliwy przez te lata-jestem pewna ze był!Ale
mezczyzne łatwo jest omamić-zwłaszcza jesli to jest sprytna kobieta

[lakrimoza]

No nie wiem. Chyba zdrada fizyczna jest znacznie bardziej bolesna - na nią ma
się wpływ. A na uczucia, niestety nie. Serce nie sługa...

[dostojka]

Zdrade fizyczna mozna wybaczyć-tak myslę-to tylko zmysły ale jak ci facet mówi
ze nie spał z nia ale cos do niej czuje na tyle zeby zostawic te która kocha to
jest szok

[speer]

dostojka napisała:

> Zdrade fizyczna mozna wybaczyć-tak myslę-to tylko zmysły ale jak ci facet
mówi
> ze nie spał z nia ale cos do niej czuje na tyle zeby zostawic te która kocha
to
>
> jest szok


musisz sie przyzwyczaic. Nie widzisz, ze faceci teraz tak dzialaja... zadko
ktory jest wierny do grobowej deski.

[dostojka]

A mozna sie do tego przyzwyczaic? Nie wierze-choc teraz bede ostrozniejsza-na
pewno!

[trixxx]

myslisz, ze zdrada fiyzczna mniej boli? ja uwazam, ze boli inaczej. zadawalbys
sobie inne pytania i mialbys zupelnie inny problem niz obecnie.

[dostojka]

Być może masz racje.Nie wiem jak to jest-tak to sobie wyobraziłam

[jan_stereo]

czegoz Ty od tej miłosci wymagasz,uczucia najsilniejsze trwaja najkrócej, te
słabe ciagna sie natomiast w nieskonczonosc, to normalne,nic nadzwyczajnego sie
nie wydarzyło.
Zyczyc Wam mozna udanych dalszych losów i to wszystko,no moze jeszcze innych
miłosci mniej lub bardziej burzliwych.

[dostojka]

Te słabe..nie wiem czy to w ogóle jest miłość.A za zyczenia dziekuję.Myślę,że
tak burzliwych juz nie bedzie

[hellaa]

Kurczę, a ja po przeczytaniu tego aż się chichoczę, że ludzie są tacy różni i
tak różnie postrzegają rzczywistość!
Ja np. zupenie nie rozumiem powagi pojęcia "zdrada emocjonalna", natomiast
przejmowałabym się na serio i bardzo zdradą fizyczną.
Chyba nie lubisz seksu, skoro piszesz o nim "To tylko seks" i dajesz do
zrozumienia, że wyżej stawiasz wspólne wzdychanie do księżyca...
Ja sobie myślę: Księżyce - dobre! Ale seks - to dopiero coś!...
Z tobą miał tylko księżyce, z nią ma i seks, i księżyce... Szczęśliwy gość! :)))
Rozumiem go bardziej niż ciebie, i tę rozwódkę też... Sorry, ale chyba jestem z
przeciwnej drużyny! ;)))

[ishtarr]

dziewczyno, olej go jak on ciebie. nie przebaczaj, zeby jemu poprawic humor. i
glowa i uszy do gory- spojrz na to z tej strony- zrobil ci przysluge i juz :))

[dostojka]

Własnie sie zaparłam!nie daruje i nie przebaczę.Było pieknie ale wszystko
zepsuł wiec nie zamierzam uspokajać jego sumienia.Dziękuje

[dostojka]

No i tu sie akurat grubo mylisz!Nie da sie na forum opisać wszystkiego!Seks
jest dla mnie bardzo ważny- a najbardziej lubie przy ksiezycu! moze zapytaj
gdzie tego nie robilismy-bedzie mi trudno odpowiedziec i to akurat ja w tej
dziedzinie wykazywałam wiecej checi

[anula52]

w połowie się z Tobą zgadzam ale w życiu nie tylko sex się liczy! uczucie też,
dlatego zdrada emocjonalna jest chyba gorsza od fizycznej. Nie rozumiesz
pojęcia"zdrada emocjonalna" bo takiej nie doświadczyłaś, nie życzę Ci jej.

[anula52]

oj, moja wypowiedź miała być do helli ;)

[dostojka]

No wlasnie!a juz myslalam,ze zle mnie zrozumialas!Seks jest tylko milym i
przyjemnym dodatkiem do prawdziwego uczucia,uzupelnieniem.Milosc to przede
wszystkim zaufanie,bezpieczenstwo,przyjazn,cieplo,oddanie,to te wszystkie
najwieksze wartosci duchowe ktore mozesz powierzyc komus bliskiemu,Jesli cie
oszuka-tracisz wiare w sens zycia.Seks?i owszem-jesli tak kochasz jest
cudowny.Daje taka bliskosc,ze wiekszej juz nie mozna,ale nic nie zrani bardziej
niz podwojna gra,niz oswiadczenie tej nablizszej ci osoby,ktorej ufalas,ze
wprawdzie nie jestes mu obojetna ale jest juz ktos drugi-jakas ona i to od
jakiegos czasu ona zajmuje jego mysli

[lutyl0]

hellaa napisała:

> Kurczę, a ja po przeczytaniu tego aż się chichoczę, że ludzie są tacy różni i
> tak różnie postrzegają rzczywistość!
> Ja np. zupenie nie rozumiem powagi pojęcia "zdrada emocjonalna", natomiast
> przejmowałabym się na serio i bardzo zdradą fizyczną.
> Chyba nie lubisz seksu, skoro piszesz o nim "To tylko seks" i dajesz do
> zrozumienia, że wyżej stawiasz wspólne wzdychanie do księżyca...
> Ja sobie myślę: Księżyce - dobre! Ale seks - to dopiero coś!...
> Z tobą miał tylko księżyce, z nią ma i seks, i księżyce... Szczęśliwy
gość! :))
> )
> Rozumiem go bardziej niż ciebie, i tę rozwódkę też... Sorry, ale chyba jestem
z
> przeciwnej drużyny! ;)))

Helluu, czy jak klienci przychodzili do Ciebie po platna milosc nie bylo Ci zal
ich zdradzonych zon ...?:)

luty

[zeussss]

lutyl0 napisał:


> Helluu, czy jak klienci przychodzili do Ciebie po platna milosc nie bylo Ci
zal
> ich zdradzonych zon ...?:)
> luty

Bardzo trafne spostrzezenie

ZEUSSSS

[rybka_zwana_sledziem]

Zapomnij o nim. Ratuj siebie, bo w takich styuacjach samoocena osoby,
zdradzonej emocjonalnej bardzo spada i moze doproawdzic do b. przykrych
konsekwencji. Idz do psycholoa. Zacznij wszystko od nowa...bez niego.

[dostojka]

Zapomnij,zacznij od nowa-jak to latwo powiedziec.Ja to wszystko wiem.Wiem ze
tak trzeba.Powiedz jak przestac myslec o tym.To myslenie doprowadza mnie do
obledu-tego nie moge sie pozbyc,to sprawia ze nic mi sie nie chce choc usilnie
staram sie znajdowac sobie tematy zastepcze.Przychodzi wieczor,noc i przychodza
mysli o nim-teraz to mysli mnie wykanczaja.Wiem-nie wiem-tak mowia -ze to
minie.Ja naprawde pracuje nad soba.Kobieta kocha albo nienawidzi,trzeciej
ewentualnosci nie ma.Jestem juz na etapie nienawisci.Tak jest lepiej.Zaczne od
nowa-obiecuje

[torsten1]

to juz miesiac sie zadreczasz... ja rok temu zadreczalem sie trzy miesiace,
kiedy odszedl ode mnie facet ktorego kochalem. Ale to przeszlosc, po trzech
miesiacach jakosc powoli zaczalem wracac do normalnosci, po pol roku bylo juz
ok. Teraz tylko pilnuje, by przypadkiem go nie spotkac. O wysylaniu zyczen na
swieta czy nowy rok, oczywiscie nie ma mowy. Czas i nieutrzymywanie kontaktu to
dobre lekarstwa.

[dostojka]

Miesiac??ja sie zadreczam od wrzesnia!ja juz po prostu mam dosyc jego i
siebie.Powiedz jak przestac myslec.Juz nie mam kontaktu a wciaz mysle i
mysle.Jak sie tego pozbyc?Prosze..

[libra22]

trochę zgadzam się z jedną z przedmówczyń: 5 lat "nic nie mów - tylko bądź" to
nie jest wg mnie dojrzała miłość, która dąży do zobowiązań, dzieci itepe
ale nie takich uwag potrzebujesz, prawda?

rozstanie, szczególnie takie, z zupełnym brakiem zrozumienia ("jak to się mogło
stać? jak on tak mógł?" )jest szczególnie bolesne, musi minąć czas, żeby jakoś
zacząć żyć;

mi pomogło w najgorszych chwilach:
koleżanki, którym mogłam mówić, co czułam - do znudzenia
płacz, a nawet wycie w poduszkę (głośno nie mogłam, bo synek nie mógł widzieć
jak się rozpadam)
praca i konieczność opanowania codzienności
wizyty u psychoanalityka (można znaleźć państwowo w dużych miastach - na
prywatną terapię nie było mnie stać)
i to ostatnie polecam szczególnie

teraz przywiązałaś się bardzo do swoich złych uczuć do niego, nie dajesz im
odejść - jeśli NAPRAWDĘ chcesz, żeby sobie poszły, a sama nie umiesz tego
odpuścić - idź po pomoc do fachowców

jeśli tego nie zrobisz - to znaczy, że podoba ci się w jakiś sposób to, co
teraz czujesz i tak naprawdę nie potrzebujesz pomocy, tylko utwierdzenia w tym,
że to co czujesz jest słuszne (masz prawo do swoich uczuć, ale złe uczucia
trwające tak długo zatruwają ciebie, a nie jego)

przepraszam, jeśli to co napisałam było za ostre
ale może skorzystasz i będzie ci lżej
czego serdecznie życzę

[dostojka]

Nie bylo za ostre.Ja nie oczekiwalam ze ktos bedzie plakal ze mna.Moze wlasnie
trzeba mna potrzasnac?Jak to sie moglo stac-do dzis nie rozumiem-pozostaje w
szoku.Wiem,ze to co teraz czuje jest gorsze dla mnie.Juz nie placze-juz sie
wyplakalam i wywylam(jest takie slowo?)Masz racje-podoba mi sie to co teraz
czuje-moze to jakis etap przez ktory musze przejsc?Nie ma tu psychoanalityka-sa
przecietni psychiatrzy,ktorym nie zaufam.Nie potrafie na razie myslec o nim
inaczej niz z nienawiscia.Nie masz za co przepraszac.To ja dziekuje

[sestre]

Nie wiem, czy to coś wniesie, ale chce sie podzielić z Tobą swoim
doświadczeniem. Spotykałam sie z chłopakiem 2,5 roku. Nie bede ukrywać, że
myslałam o nim b. powaznie, mimo że mam 22 lata. Jutro minie rok jak juz nie
jestesmy ze sobą... Ten "rok", o którym niektórzy tu pisali. Sytuacja mniej
więcej wyglądała podobnie: wielkie słowa, obietnice itp. Nie bede przedstawiała
tu powodów rozstania, bo nie o to mi chodzi. Ważne jest, że czułam to co Ty po
zerwaniu- frustracja, złość, niemożność przebaczenia...Mija rok, a nie ma dnia,
żebym o nim nie myślała....ale te myśli są juz inne...Kontaktów ze sobą nie
utrzymujemy, bo wiem, ze to by mi nie pomogło. Czas rzeczywiscie leczy rany i z
czasem sie wybacza, ale mi to nie przyszło tak łatwo. Dzis wiem jednak, że można
przebaczyć. To przyjdzie samo.... Nie staraj sie jednak tego przyspieszać,
czy na siłe wybaczyć. Niech to w Tobie dojrzeje...,
pozdrawiam

Idiotyzm...

[iwona334]

autorka napisala:)

nienawisc... Chyba silniejsze od miłości tylko niestety-destrukcyjne dla mnie.

to co to byla za milosc...???

[dostojka]

Moze idiotyzm..albo nigdy nie kochalas tak naprawde,albo nikt nigdy nie
zostawil cie z dnia na dzien dla innej czego ci nie zycze-oby nigdy ci sie to
nie przytrafilo!Ciekawe co bys myslala gdyby facet z placzem mowil ci ze
wlasnie przestal kochac-rozumiesz??z placzem?-bo ja nie rozumiem

[iwona334]

Rozumiem i znam. Gdybym tego nie znala,
to nie odwazylabym Ci sie moich slow napisac.
Co to za milosc ,gdy pozniejsza nienawisc jest silniesza od milosci?

To chyba byla tylko zraniona iluzja niespelnionej milosci?
Pomysl nad tym i zasnij.

[dostojka]

To byla prawdziwa milosc-tak z mojej jak i jego strony.Mysle,ze nienawisc
kiedys minie-to tylko etap przejsciowy, a mysle juz chyba za
duzo.Przepraszam.Trudno mi zrozumiec,pojac,przyswoic.A wieczorem,dzien przed
zerwaniem dostalam jak codzien smsa-spij dobrze Kwiatuszku.Potrafisz zrozumiec?

[torsten1]

> To byla prawdziwa milosc-tak z mojej jak i jego strony.

niepotrzebnie sie nakrecasz, wmawiajac sobie takie rzeczy.
Jeszcze miesiac, dwa, trzy i ci przejdzie. Mozg bedzie na tyle zmeczony,
mysleniem ciagle o tym samym, ze w koncu przestanie. Wazne jest jednak, bys sie
z tym chlopakiem nie widywala, nie wysylala smsow, nie sluchala historii o nim
itd.

no dobra

[libra22]

coś co mi pomogło u psychoanalityka
(a dodam, że zostawił mnie mąż po 12 latach małżeństwa, a wliczając w to
chodzenie przed - po 15 latach, który też krótko przedtem mówił, że nie rozumie
innych kolegów, którzy zostawiają żony z dziećmi itepe):

- zastanów się i przeanalizuj co dają ci twoje obecne uczucia? bo coś ci dają
skoro tak długo w nich trwasz, to "coś" to może być np że podoba ci się twój
obraz w swoich oczach lub innych tej skrzywdzonej, porzuconej,
a może coś innego? tylko ty możesz do tego dotrzeć, a świadomość, choć może
czasem niemiła w pierwszej chwili (że nie jesteśmy tacy jak udajemy przed sobą)
jest wolnością tak naprawdę
- zostaw go i przestań się zastanwaić nad tym "dlaczego on tak?" i "jak on tak
mógł?", bo nie znajdziesz odpowiedzi, a myśląc o tym, nie możesz się od niego
uwolnić; nie masz wpływu na to, co i jak on robił i robi, nie masz wpływu na
swój obraz w jego oczach;
nie analizuj waszego związku;
nie myśl, co byś mu powiedziała, jakie pytania zadała i co on by ci
odpowiedział;
nie jesteś winna tego, co i jak on zrobił;
zostaw go (bo nie zostawiłaś) i myśl o sobie,
tylko to cię uwolni


u psychoanalityka nie jest jak u koleżanki, która pocieszy i powie, że on jest
szuja,
tam masz się przejrzeć w lustrze i zobaczyć siebie prawdziwą, nie zawsze jest
to miłe, ale wyzwala
mi pomogło,
nawet, jak się okazało, co było moją winą w naszym małżeństwie

a z innych sposobów zupełnie:
a jak ktoś mądry kiedyś napisał - w takich momentach warto zająć się cudzym
nieszczęściem, żeby przestać myślec o swoim,
albo jakąś działalnością charytatywną,

pozdrawiam

[dostojka]

No dobra!musialam sie zastanowic zanim Ci odpowiedzialam.Czuje sie
skrzywdzona,porzucona,upokorzona-cierpi moje serce,dusza i duma.Moj obraz wiec
wcale mi sie nie podoba,a to ze czuje sie podle wie najlepiej moja rodzina choc
staram sie zachowywac normalnie-nie wszystkie uczucia da sie ukryc.Nie zwierzam
sie nikomu,nie wyplakuje bo taki mam charakter-zgubny dla mnie samej.Masz racje-
nie zostawilam go,nie uwolnilam sie od niego choc bardzo sie staram.Nie mam
wspomnien-zapomnialam te dobre,ale-tu tez masz racje-mysle co by bylo gdyby..co
bym powiedziala,jak zareagowala..Naprawde nie czuje sie winna-czuje sie
oszukana w okrutny sposob.Nie zrozumiem mezczyzny..Nigdy nikt..az tak ze mna
nie postapil..Dziekuje i tez pozdrawiam

[dostojka]

Moj mozg juz jest zmeczony okrutnie,a jednak wciaz mysle.Nie widuje go-to
prawie niemozliwe-mieszka w drugim koncu miasta,albo nie wysiada z samochodu-
taka praca.Juz nie pisze-przyznaje ze pisalam-to bylo silniejsze ode mnie albo
probowalam cos zrozumiec albo sila przyzwyczajenia-nie wiem..juz nie pisze

A po co wybaczać?

[linoskoczek]

dostojka napisała:
> Było jak w ksiazce-niewiarygodnie pieknie-miłość,przyjaźń,pożądanie,czułość,
> szczerość, nadzieje, plany - związek dwóch bratnich dusz-bez zobowiązań,
> wymagań, obietnic-prawie ideał (jednak sie zdarza!).

"Bez obowiązań, wymagań, obietnic". To czego oczekujesz? Miłość oparta na
zrozumieniu i szcunku do uczuc drugiej osoby, opiera się właśnie na
zobowiązaniu oraz obietnicy dobrej teraźniejszości i wspólnej przyszłości. Jak
widać, nie ma ideałów, tylko idalistyczne spojrzenie na partnera.


>Nie jestem w stanie wybaczyc choc on ma poczucie
> winy-nie wróci -ale chce przebaczenia.Niedawno przychyliłabym mu nieba a
> teraz kocham, nienawidzę i przeklinam w duchu.Okropne uczucie, ale upajam sie
> nim. Chyba silniejsze od miłości tylko niestety-destrukcyjne dla mnie.

Czy musisz mu wybaczać? Skoro Cię zostawił, skoro czujesz się zraniona - to
przeżyj swoją złość, rozpacz i nienawiść do końca. Ktoś z forumowiczów dziwi
się, że czujesz nienawiść. A przecież powiedzenie "od miłości do nienawiści
droga krótka" ma oparcie naukowe: w mózgu, w ukł. limbicznym powstają emocje.
Miłość i nienawiść są to stany emocjonalne pozostające ze sobą w dużej
bliskości i zależności (powstają w bliskim obszarze mózgu). Jeżeli kochamy
kogoś do szaleństwa to szansa na to, że będziemy żywili do niego głęboką
nienawiść nie tylko nie maleje, ale wręcz wzrasta.
Teraz czujesz nienawiść, ale z czasem zaakcetujesz fakt konca miłości. Teraz
czujesz się źle, bo chyba tylko patologiczne jednistki czują się dobrze, gdy
nienawidzą. Myślę, że uczucia które przeżywasz są jak najbardziej naturalne.


> Zdecydowanie byłoby mi łatwiej gdyby tylko poszedł z nia do łóżka. Zdrada
> fizyczna nie jest tak bolesna-to tylko seks

Kolejny mit o tym, że facet up[rawiający seks, wyłącza mózg i uczucia. Nic
bardziej błednego!

[dostojka]

Masz racje z tym idealistycznym spojrzeniem-kochalam wiec bylam slepa.Jednakze
ja tez mysle i wiem ze milosc ta porywajaca kiedys sie konczy-pozostaje
przywiazanie i szacunek.Po 5 latach jest-a moze powinno byc-i jedno i
drugie.Przywiazanie bylo bo plakal,ale szacunku dla mnie nie mial-zdradzil!
zdradzil moje i swoje uczucia.Podobno teoria jest bezplodna i ma niewiele
wspolnego z zyciem.Koniec milosci zaakceptowalam-sposobu w jaki to zrobil nigdy
nie zaakceptuje.Nigdy!

[linoskoczek]

dostojka napisała:
Koniec milosci zaakceptowalam-sposobu w jaki to zrobil nigdy nie
zaakceptuje.Nigdy!

I nie zmuszaj się. Masz prawo tego nieakceptować.

[dostojka]

Zaakceptowalam juz swoj wybor-nigdy!Nie wiem czy uczucie nienawisci mi
pozostanie-oby nie,ale nie wybacze-to wiem na pewno.

2

[solaris_38]

no no piszesz że był jak ideał że jednak sie zdarza

to ja ci moze życze przremyslenia pojęcia ideał bo jak nastepnym razem
spotkasz ideał to .... będzie to samo

lepiej za ideał uznac kogoś na kim mozna polegać a gośc kóry sie nie
sparwdził to chyba raczje zagubiony albp palantunio

zas koeżanka raczej nie bardzo sprytna bo sobie takiego niepewngo gościunia
wygrała czego jej głuptasie zazdrościsz?

[dostojka]

Naprawde myslalam ze to ideal!naprawde!ja glupia!nie ma idealow-teraz to
wiem,czuje na wlasnej skorze.Podobno czlowiek uczy sie na wlasnych bledach-
prawda!To nie palantunio-wg mnie to nikt.Nikt przez kogo warto byloby tak
cierpiec-teraz to wiem.Nie zazdroszcze jej ani nie nienawidze tak jak jego-
szukala ostro i bez pardonu i znalazla-sa takie i takie kobiety.mysle ze ja tez
zostawi kiedys-no chyba ze to jest dla niego jedyna droga ucieczki od
rodzicow.Ona ma mieszkanie a ja nie mialam wlasnego.Poszedl na latwizne dlatego
stracilam nawet szacunek dla niego.Nie byl wart mojego uczucia-nie byl..

[solaris_38]

ale i tak musisz się zastanowić nad sobą
bo wiedzieć PO fakcie jak okazało sie jaki jest naparwdę to żadna sztuka

ty musisz wiedzieć to wczesniej

musisz rozpoznac fajnego faceta od palantunia

jesli raz się pomyliłaś jest duża szansa że zrobisz to znowu
a szkoda zcasu

problem nie ejst w facecie
mnie by ten facet nie skzrywdził bo by mnie nie oslepił

co innego być otwartym a co innego slepym choć trudno to na początku rozpoznac

buziaczki i walcz o siebie

[dostojka]

Mnie niestety oslepil,ale czlowiek uczy sie cale zycie-najlepiej na swoich
bledach.Naprawde to trudno rozpoznac tak od razu-u mnie to okazalo sie po 5
latach.Przeciez przez 5 lat poznaje sie czlowieka-tym bardziej kiedy do konca
mowi ze kocha.Swietnie udawal!Mialam prawo zaufac.Nie dam sie juz drugi raz-o!
nie!Tymczasem nie mam ochoty na zadne milosci.Chce pobyc sama.Dziekuje i
buziaki tudziez!

3

[solaris_38]

zwróć jednak uwagę że pzrez pęc lat nie poznałaś
gdyby nie zechciał odejśc to dalej pzrez kolejen 20 lat byś myślała że ideał

dlatego warto sie nauczyć czegoś

ale nie wiem jak masz to zrobić
na pewno samo uświadomienie sobie włąsnej nie-uwazności nie wystarczy
bo pzreciez nie chodzi o to żeby się zamknąć na uczucie lub być podejrzliwy
do końca zycia

ale swoją droga uwazam że dobzre rtobisz że NA RAZIE sie nie wiążesz

tzreba swoje odczekac

:)

[sestre]

Nie wiem, czy to coś wniesie, ale chce sie podzielić z Tobą swoim
doświadczeniem. Spotykałam sie z chłopakiem 2,5 roku. Nie bede ukrywać, że
myslałam o nim b. powaznie, mimo że mam 22 lata. Jutro minie rok jak juz nie
jestesmy ze sobą... Ten "rok", o którym niektórzy tu pisali. Sytuacja mniej
więcej wyglądała podobnie: wielkie słowa, obietnice itp. Nie bede przedstawiała
tu powodów rozstania, bo nie o to mi chodzi. Ważne jest, że czułam to co Ty po
zerwaniu- frustracja, złość, niemożność przebaczenia...Mija rok, a nie ma dnia,
żebym o nim nie myślała....ale te myśli są juz inne...Kontaktów ze sobą nie
utrzymujemy, bo wiem, ze to by mi nie pomogło. Czas rzeczywiscie leczy rany i z
czasem sie wybacza, ale mi to nie przyszło tak łatwo. Dzis wiem jednak, że można
przebaczyć. To przyjdzie samo.... Nie staraj sie jednak tego przyspieszać,
czy na siłe wybaczyć. Niech to w Tobie dojrzeje...,
pozdrawiam

[dostojka]

Witam i nie przerazaj mnie-rok???ja tego nie przetrzymam,nie wytrzymam
nerwowo,wypale sie sama.To ja napisalam ze uraz trwac moze do roku,moze i
dluzej-zaleznie od odpornosci psychiki osoby skrzywdzonej albo takiej ktora
czuje sie skrzywdzona.Dzis wiem ze nie wybacze-nie moge.Powiedzialam ze nie
wybacze tego ze mnie oszukiwal-mialam go za przyjaciela, a przyjazn to
lojalnosc i uczciwosc przede wszystkim.Smial po zerwaniu prosic mnie o przyjazn!
Nie wiem co bedzie kiedys...moze kiedys,nie wiem-moze zmienie zdanie i wtedy
bede radzic komus na tym forum opierajac sie na wlasnych przezyciach-oby
szybko..

[dostojka]

Witam i nie przerazaj mnie-rok???ja tego nie przetrzymam,nie wytrzymam
nerwowo,wypale sie sama.To ja napisalam ze uraz trwac moze do roku,moze i
dluzej-zaleznie od odpornosci psychiki osoby skrzywdzonej albo takiej ktora
czuje sie skrzywdzona.Dzis wiem ze nie wybacze-nie moge.Powiedzialam ze nie
wybacze tego ze mnie oszukiwal-mialam go za przyjaciela, a przyjazn to
lojalnosc i uczciwosc przede wszystkim.Smial po zerwaniu prosic mnie o przyjazn!
Nie wiem co bedzie kiedys...moze kiedys,nie wiem-moze zmienie zdanie i wtedy
bede radzic komus na tym forum opierajac sie na wlasnych przezyciach-oby
szybko..

[ikaria3]

Ja byłam z facetem 2,5 roku. Po czym tydzień temu po wielkich męczarniach
wyznał że już mnie chyba nie kocha, że juz nic nie czuje. A jak go pytam
konkretnie o uczucia do mnie to po prostu NIE WIE. I tak mi szarpie nerwy już
od tygodnia. Wyprowadził sie ode mnie do rodziców i nie kontaktujemy sie wcale
bo on musi przemyśleć i nabrać dystansu. Raczej nikogo nie ma bo to już
wyśledziłam.
Mam tego juz dość. Trzeba mieć swój honor.Tez juz go chyba przez to wszystko
przestałam kochać. On mi brak miłości okazywał już od miesięcy, a ja głupia
skakałam przy nim i troszczyłam się o niego. Po co to wszystko? Tez mam żal.

[dostojka]

Choc uwazam,ze w milosci ambicje i honor trzeba przestawic na dalszy plan-kazdy
ma wady i trzeba umiec je zrozumiec i pojsc na kompromis-na tym polega zycie-to
w Twoim przypadku-nie zawracaj sobie nim glowy chyba,ze chcesz jeszcze raz
przezywac upokorzenie i gorycz rozstania-nie sadze bys tego chciala.Im szybciej
o nim zapomnisz tym lepiej dla Ciebie.Pozdrawiam i zycze wlasciwej decyzji

[libra22]

nie musisz wybaczać, po prostu to wszystko minie i nie będzie
dylematu "wybaczać-nie wybaczać", bo ma on sens raczej w odniesieniu do osoby,
której już w twoim życiu nie będzie;

co do jego słów, że chce być twoim przyjacielem, to ja to samo usłyszałam od
mojego:-) to jest bardzo wygodne z jego strony - skrzywdził cię i myśli, że
słowa o przyjaźni wszystko rozwiążą,
ale być może i kobiety, które rzucają, też tak mówią;

acha - mój mąż też "cierpiał" jak mnie zostawiał,

co do mojego wcześniejszego postu - nie oczekiwałam odpowiedzi, to raczej
było "zadanie domowe", jeśli zechcesz je przyjąć,
tylko dla ciebie,
i na to trzeba czasu
:-)

[dostojka]

Dziekuje!

[sestre]

Chciałabym sie odniesc na wstepie do posta "libra22". Może i nie bedzie juz
dylematu, ale nie sądze, zeby zapomniała nasza autorka o mezczyźnie, z ktorym
była 5 lat! I jesli sie wybacza, to nalezy to zrobić dla siebie, a nie dla
niego!!!!Ja bynajmniej kontaktu nie utrzymuje z moim byłym i moze dlatego było
mi łatwiej wybaczyć. O przyjaźni nawet nie chciałabym słyszeć, bo to nie jest
jednak dobra terapia....To moze sie sprawdzic u osób, ktore obopólnie dochodzą
do wniosku, że nic jednak z ich związku nie bedzie....

A teraz do autorki.... nie wiem do końca czego tak naprade od siebie wymagasz?
niby nie potrafisz mu wybaczyć, piszesz ze nie jestes w stanie, a mimo to jednak
ten problem ciągle sie przewija...Moja rada...Nie zmuszaj sie do niczego! Te
odczucia bedą bardzo różne! Na razie czujesz, że nie potrafisz, ale tak naprawde
za dwa miesiące możesz stwierdzić, że jednak mu przebaczysz....
Jesli chodzi o mnie, to nie pamietam dokładnie kiedy to sie stało. Na pewno nie
po roku:) Po roku to ja mogłabym sie z nim spotkac i spokojnie pogadać, nie
czując ani złosci ani miłosci:)....
pa

[dostojka]

Ja juz nie mysle o tym czy wybaczyc czy nie-tymczasem nie bylabym w stanie
nawet z nim rozmawiac-nie mowiac o rozgrzeszeniu go z tego co mi zrobil.Moj
problem to niemoznosc pozbycia sie mysli o nim.Mam nadzieje ze bedzie jak
mowisz-kiedys stanie sie obojetny dla mnie,ale czy bede chciala go spotkac?tez
tego nie wiem.Jesli chodzi o przyjazn pomiedzy bylym-mam takie samo zdanie-
tylko w przypadku gdy oboje dojda do wniosku,ze zwiazek dalszy nie ma sensu

[markizz.de.sade]

Wiekszego przynuszania nie da sie przeczytac na zadnym innym forum oprocz tego
i Forum Kobieta

[kleopatryx]

Dostojko, teraz jesteś nieszczęśliwa i bardzo dobrze zdajesz sobie sprawę, co
powoduje to nieszczęście.
A spróbuj sobie wyobrazić, że jesteś szczęsliwa, obrzydliwie szczęśliwa? Jak
wtedy wygladasz? Co robisz? Czym się zajmujesz, jak spędzasz czas. Za każdym
razem, kiedy tylko jesteś świadoma, że w danym momencie myslisz o nim na siłę
wyobrażaj sobie siebie szczęśliwą. Opisuj to. Delektuj sie tym obrazem.
Jest to bardzo skuteczna terapia z serii tych "poza gabinetem".
Jego wyobrażaj sobie jako słabą małą istotę, cos na kształt bezbronnego,
chorego dziecka. Wyobrażaj sobie, że musisz się nim opiekować, bo jest słaby.
Że musisz go pogłaskać, przytulić. Wtedy wybaczenie przyjdzie samo.
Przypuszczam, że zignorujesz mój post, bo w stanie obecnym nic ciekawego nie
wnosi i nie jest w stanie ukoić twojej pustki. Ale wiem bardzo dobrze przez co
przeszłaś, ja miałam podobna sytuację z tym, że doszła zdrada fizyczna.
Zapewniam cię, że jesli poinforumjesz go, że mu wybaczyłas i ostatecznie
zerwiesz kontak poczujesz się o lata świetlne lepiej. Zadzwoń z własnej
inicjatywy do niego i poinformuj, że wszystko ok, że mu życzysz szczęścia i
jesteś już szczęśliwa. Zrób to wbrew sobie, to bedzie najlepsza rzecz jaką
zrobisz, aby wyjść z tego jak najszybciej. Poczujesz się piekna, doskonała i
silna. I będziesz mogła spokojnie zająć się planowaniem szczęścia na resztę
zycia.
Kiedy już wyobrazisz sobie i uświadomisz, co sprawi, że będziesz
najszczęśliwsza na świecie zacznij to realizować małymi krokami. Wszystkie
marzenia spełniają się, jeżeli codziennie robisz coś, aby je zrealizować.

[markizz.de.sade]

Jakie to musi byc wspaniale uczucie, moc kazdego zrozumiec, miec zawsze podobne
doswiadczenia, echhhh jestem pod wrazeniem:)

[binka]

sestre napisała:

"Chciałabym sie odniesc na wstepie do posta "libra22". Może i nie bedzie juz
dylematu, ale nie sądze, zeby zapomniała nasza autorka o mezczyźnie, z ktorym
była 5 lat! I jesli sie wybacza, to nalezy to zrobić dla siebie, a nie dla
niego!!!!Ja bynajmniej kontaktu nie utrzymuje z moim byłym i moze dlatego było
mi łatwiej wybaczyć. O przyjaźni nawet nie chciałabym słyszeć, bo to nie jest
jednak dobra terapia....To moze sie sprawdzic u osób, ktore obopólnie dochodzą
do wniosku, że nic jednak z ich związku nie bedzie...."

Nie pisałam o zapomnieniu, tylko o tym, że prawdopodobnie ona nie będzie się z
nim stykała, więc on fizycznie zniknie z jej życia. O miłosci 5letniej trudno
by było zapomnieć. Ale jeśli chodzi o "wybaczenie" - dla mnie ma ono sens,
jeśli ludzie dalej chcą być razem - wtedy jest dylemat: "wybaczyć - nie
wybaczyć?"
jeśli on odszedł i nie ma już związku, to pojęcie "wybaczania" jest puste:
on chce żeby mu wybaczyć? po co? żeby uwolnić się od poczucia winy?
to już nie jest problem dostojki
jej problemem teraz jest się pozbierać i zacząć żyć, nie zgorzknieć, móc się
kiedyś tam otworzyć na nową miłość
ten mężczyzna zawsze w niej jakoś będzie, ale nie musi mu wybaczać lub nie
wybaczać, kiedyś to samo przyjdzie wraz z zapomnieniem, z tym, że jej miłość i
jej ból się wypali

przepraszam jeśli nieskładnie piszę

acha - gorzej jest, jak się ma wspólne dziecko, wtedy trzeba utrzymywać kontakt

[dostojka]

Dostojny Markizie-nie musisz czytac co Ciebie nie interesuje.Pozdrawiam jednak
i ciesze sie ze czytales i wyraziles swoja szanowna opinie

[dostojka]

Wiem jak sie czulam kiedy bylam szczesliwa-cos unosilo mnie w
powietrzu,wszystko dawalo radosc,usmiechalam sie do wszystkich jak mi sie zdaje-
w kazdym razie nawet ludzie reagowali na mnie inaczej.Teraz usmiecham sie,ale
to nie jest to samo.Nie mysle o nim na sile-to przychodzi samo obojetnie czy w
dzien czy w nocy-nawet czasem mnie to budzi.Opisywania swoich uczuc,tego co
akurat czuje probowalam-pisalam i darlam i musze przyznac ze to pomaga-
oproznialam swoj mozg jak kosz na smieci.Na razie nie moge-ani zadzwonic,ani
powiedziec "badz szczesliwy"-nie jestem w stanie tego zrobic.To dopiero byloby
wbrew temu co czuje.Nie jestem az tak wspanialomyslna,doskonala,silna.Moze z
czasem..zmienie zdanie i zrobie to.To juz nie ma i nie bedzie mialo znaczenia-
jego nie ma i nie bedzie.Rzeczywiscie moze to tylko mnie pomoc.Nie wszystkie
marzenia sie spelniaja,ale ja nadal mam swoje i z nich nie zrezygnuje!Wbrew
wszystkiemu i wszystkim bede zyc!

[isabelle30]

nawet nie probuj wybaczac na sile, to kiedys pryjdzie samo...

[dostojka]

juz nie probuje..jeszcze miesiac temu bilam sie z myslami czy powinnam.Teraz
wiem juz na pewno-niczym nie zasluzylam na takie potraktowanie po 5 latach
oddania.to,ze bal mi sie powiedziec rozumiem,ale nie zrozumiem dalszego
postepowania-na drugi dzien po zerwaniu stal sie zimny,obcy-jakby nie bylo
nigdy "nas",ale zalezalo mu na mojej akceptacji(dziwne cokolwiek) i
przyjazni.teraz pamietam to co zle.moze z czasem wroca do mnie dobre
wspomnienia.czy wybacze?nie wiem-chociaz jako Skorpionica mocno w to watpie

[aga3101]

no to gośc sobie zakpił z ciebie może nie byłas dla niego ? A zresztą ja bym
takiego faceta miała po czymś takim dlaeko gdzieś

[dostojka]

Moze nie zakpil..moze naprawde nie byl dla mnie..moze chcial sprobowac
odmiany..moze trafil na kobiete,ktora umie uwodzic mezczyzn bez skrupulow,bez
ogladania sie na to ze kogos krzywdzi,moze wziela go na litosc jako
sponiewierana przez bylego meza-juz nie wiem,ale nabieram dystansu do tego co
sie stalo choc wciaz nie zrozumialam do konca dlaczego wlasnie tak i chyba po
malu mam go nawet dalej niz gdzies

[shelly_poe]

czesc Dostojka,minelo wprawdzie troche czasu od twojego ostatniego wpisu i
zastanawiam sie, czy jeszcze tu zagladasz...szukajac materialow w necie
zajrzalam dzis na to forum, przeczytalam caly temat i postanowilam napisa pare
slow..
nie wiem czy ty probowalas przeczytac wszystkie twoje posty od poczatku, jesli
nie to goraco ci to polecam, wiesz czemu? poniewaz z nich wynika zmiana jaka w
tobie zachodzi.ty pewnie czujesz sie wciaz mniej wiecej tak samo, jak na
poczatku, natomiast twoje slowa pokazuja, ze w tobie zachodzi transformacja, co
z drugiej strony jest bardzo korzystne i najnormalniejsze na swiecie...o ile na
poczatku wpisy przepelnione byly bolem i checia ZROZUMIENIA czemu i jak stalo
sie to, co sie stalo, to z biegiem czasu pozwolilas sobie na wyrazenie
nienawisci, zlosci a ostatnio nawet pogardy dla twoje bylego partnera...
bo widzisz, tak to funkcjonuje w nas ludziach...zwlaszcz wtedy, kiedy dotyka
nas cos naprawde poteznego, ze aby wyjsc z tej spirali, w ktorej sie
znalezlismy, musimy przebrnac przez wszystkie jej kolejne poziomy. Przebrnac i
wyjsc ..po trodze dojrzewajac.
na nic sie zdadza "dobre rady" w stylu "zapomnij, machnij reka, zaczni zyc,
splun na niego" itp, itd...
jesli w tobie siedzi ten potwor, ktory nie pozwala ci oderwac mysli od tego, co
bylo, to zaden racjonalizm go nie zniweczy, a przynajmniej... nie goly
racjonalizm.
rozum jest potrzebny do okreslenia tego, co przezywamy, do nazwania, do
zaklasyfikowania, i my bedac istotami rozumnymi, sadzimy, ze jestesmy w stanie
znalezc wszystkie odpowiedzi i wszystkie rozwiazania przy pomocy rozumu...(to
stad twoj metlik w glowie), ale blizsze i bardziej bezposrednie sa nam nasze
emocje, bo sa reakcjami, ktore powstaja w nas spontanicznie, niejako bez
naszego udzialu i bez czy wrecz wbrew naszej woli. Ktos napisal : emocje są jak
anioły - czyste i niewinne...ilez w tym prawdy...

przy czym, aby czuc sie dobrze, abysmy postrzegali i przezywali nasze zycie
jako pogodne (czy jesli wolisz, szczesliwe) pomiedzy rozumem i emocjami musi
istniec harmonia lub jesli nie harmonia, to przynajmniej nie moze byc
dysonansu:-)
i mysle, ze nie mozna nigdzie zajsc,niczego rozwiazac, dopoki sie sobie tego
nie uswiadomi.
trzeba sobie uswiadomic jeszcze pare innych rzeczy, na przyklad to, ze nie ma
emocji negatywnych. wprawdzie tendencja prawie wszystkich rodzicow (i nie
tylko) jest wpajanie nam od najmoldszych lat, ze np. zlosc jest bee, ze nie
ladnie jest tupac nogami i krzyczec, ze smutek, to nie jest cos, co mozemy
swobodnie demonstrowac; ile razy slyszalas w zyciu „no juz nie placz”
zamiast „ a placz sobie do woli, jesli to jest to, co ci przyniesie ulge” ?no
a juz mezczyzna, ktory placze, to nie jest „prawdziwy” mezczyzna...w opinii
niektorych...
a przeciez jesli czujesz smutek czy zlosc, to to jest tak samo TWOJE odczucie,
tak jak i radosc, a poniewaz jest twoje, to pozwol sobie na to, zeby go
doswiadczac, bez wstydu i bez biczowania siebie za to .
Nie zatrzymuj w sobie zlosci na twojego bylego chlopaka, czy na siebie sama,
pozwol, zeby sie uzewnetrznila, nie kryj smutku, jest tak naturalny i jest
twoj, nie chowaj w zakamarkach zalu, stracilas przeciez cos, co bylo dla ciebie
cenne... i jesli potrafisz, to sprobuj nazywac, okreslac, to co czujesz, nawet
zapisywac (czasem bardzo pomaga).
ah, i rozumiem ,ze czasem nie ma sie rewelacyjnych relacji z wlasna rodzina,
ale moze zamiast odcinania ich od stanu, w ktorym jestes, pozwol im sie
zblizyc, jesli to mozliwe...

no i jeszcze temat przewodni wszystkich wpisow tutaj - wybaczenie....ilu ludzi
na naszej planecie, tyle bedzie roznych opinii...kazdy reaguje inaczej i
kazdemu co innego pomaga poczuc sie lepiej...moim zdaniem, do „wyleczenia sie”
po rozstaniu z osoba, ktora sie kocha, wybaczenie nie jest niezbedne. Nie
musisz wybaczac, jesli tego nie czujesz. Mozna zyc dalej nie wybaczajac. Ale
musisz zrobic cos, zeby czuc sie lepiej. Teraz, dzisiaj! Spraw sobie jakis
prezent, zrob to, co cie interesuje, czy to bedzie przyjemna kapiel czy
pogawedka z kumpela, czy wyjscie na koncert....Nie zapominaj, ze najwiecej
milosci w zyciu trzeba ofiarowac samemu sobie (nie mowie o egoizmie, tylko o
pokochaniu samego siebie, takim jakim sie jest) bo „kto nosi w sobie pieklo,
nie moze ofiarowac nieba innym”.
a przeciez ty mozesz jeszcze tak wiele zaoferowac innym ...oczywiscie gdy
bedziesz znow do tego gotowa...:-)


pozdrawiam serdecznie

BRAWO!!! Nie da sie przeczytac:)

[1natasha]

[dostojka]

Witam Shelly i dziekuje-przepraszam,ze z opoznieniem.Jestem tu,ale jakos nie
mam odwagi wlaczac sie w dyskusje,a moze nie mam nic nowego do powiedzenia.Nie
musze czytac tego co napisalam-ja to wiem-poznalam wszystkie stany emocjonalne
jakich doswiadczyc mozna.Nawet nie wiedzialam,ze to potrafie-ze potrafie
nieniawidzic szczegolnie.Probowalam zrozumiec,probowalam zapomniec,probowalam
nawet zostac przyjacielem,probowalam zajac sie soba,zyc dla siebie,robilam
sobie prezenty,probowalam udawac przed soba sama,ze na tym zycie sie nie konczy-
nadal ten jak to nazywasz "potwor"siedzi we mnie.Moja rodzina wie,ze"byly"to
temat tabu i wszyscy tego przestrzegaja.Nie daja mi rad typu "bedzie
lepiej","czas leczy rany",moj rozum niby wszystko sobie poukladal tzn.jego juz
nie ma-on juz ma kogos,kogo znowu kocha,powinnam sie usunac i zyczyc mu
szczescia jesli kochalam.Wydawalo mi sie,ze juz wyplakam wszystkie lzy,wylam
gdy bylam sama,przeklinalam i zle mu zyczylam.Czy czlowiek moze przezyc cos
wiecej?A jednak wciaz cierpie,wciaz jest mi zle,wciaz nie pojmuje-kazde
wspomnienie to wiekszy bol.Jestem zmeczona.Moze cos ze mna nie tak?moze nie
przystaje do dzisiejszch warunkow zycia,moze jestem zbyt romantyczna,wciaz
wierzaca w milosc?Nie potrafie wybaczyc dopoki nie zrozumiem,a chyba nie da sie
do konca zrozumiec postepowania drugiego czlowieka-mnie sie tak tylko
zdawalo,ze go znam.Zaluje,ze mnie nie utopil tak jak w zartach obiecalismy
sobie gdyby ktoremus z nas przeszlo kochanie.Musze nadal z tym zyc i miec
nadzieje,ale tak ufac juz nie bede nikomu-to we mnie zabil.
Dziekuje raz jeszcze i pozdrawiam

[lzeusl]

A to kto przeczyta oprocz ciebie widzac ze nie dotyczy?

z mojego wiersza

[alpha01]

psychologow lepszych w swiecie
niz na forum nie znajdziecie
zlote mysli przytaczane
zawsze pochwa podpierane

kiedy ktoras jest zdradzona
pochwa jej jest rozwichrzobna
cyc na bacznosc,srom napiety
twarz czerwona,cyc nadety
oto potwor napalony
ktory che byc pie..ny

[dostojka]

Ty wierszokleto masz naprawde talent!Twoja poezja jest tak wysublimowana,ze
uwazam iz marnujesz sie na tym forum-tu nikt cie nie doceni.Najlepiej zaloz
swoje forum prywatne pt.JA i moje wiersze.A moze ty masz jakis psychiczny uraz
do pochwy?

[magdalenav]

Cześć Dostojko. Przeczytałam właśnie cały wątek, bo wciąż szukam pomocy. U mnie
ten stan trwa prawie dwa lata. Powoli, bardzo powoli z tego wychodzę. Juz nie
płaczę cały dzień, nie budzi mnie płacz, zaczynam racjonalniej myśleć. Ale
droga przede mną daleka. Nie będę opisywac szczegółów, bo przeżyłam, a
właściwie wciąż przeżywam to samo co Ty. Ból, uczucie poniżenia, żal, rozpacz,
miłość i chęć powrotu i zaraz pytanie czy mogłabym mu wybaczyć? A właściwie
ważniejsze pytanie: czy mogłabym mu zaufać? Odpowiedx brzmi NIE. Nie
potrafiłabym. A więc nie ma powrotu i nie ma wybaczenia. I nienawiść, drugie
obok wciąż miłości uczucie. Bardzo silna nienawiść. Jestem osobą, która nie
skrzywdzi nawet muchy. Jego mogłabym zabić. Chyba tylko to sprawiłoby mi ulgę.
Tak się zapewne nie stanie, ale taki jest stan moich uczuc w tej chwili.
Tu na tym forum staram się rozładować to kłębowisko. Jak na kanapce u
psychoanalityka. To pomaga, pomaga wyrzucić ból, uporzadkowac myśli.
Nie bedę odnosić sie do wszystkiego co napisałaś - czuje i myślę to samo. Ale
zatrzymam się nad czymś na co uwage zwróciła Solaris i co mnie na którymś
etapie myślenia przyszło do głowy. Ty byłaś ze swoim menem 5 lat, ja ze swoim
13. Tak naprawdę zaś poznałyśmy ich dopiero wtedy, gdy nas rzucili. Wtedy
pokazali swoją prawdziwą twarz. Jak mogłyśmy pokochać takie NIC i tego nie
zauważyć przez tyle lat. Zaślepienie? I jak nastepnym razem sie nie pomylić? A
może wszyscy faceci sa tacy sami? Więc jak znów zaufać? A może z nami jest coś
nie tak skoro wybieramy sobie takich pustych i prymitywnych drani? To kolejny
mój ból, taki wstyd, że byłam tak głupia. Że może on to wykorzystał? Czuje się
podle, gdy tak pomyślę.

[dostojka]

Ciebie tez przepraszam,ze dopiero teraz odpisuje.Myslalam,ze to zakonczony
watek i nikt juz tego nie czyta.Ja prawde mowiac tez nie chcialam czytac juz
rozpaczliwych listow porzuconych kobiet-tyle ich na forum.To jakas choroba?
mezczyzni tez bywaja porzucani-oni nie potrzebuja wsparcia?Przerazasz mnie-2
lata??ja juz jestem wykonczona po pol roku.Zdaje sobie sprawe,ze to jeszcze
potrwa,bo czuje sie fatalnie-prawie tak jak na poczatku-tak samo boli.Ani nie
wybacze,ani nie zaufam i mialam taki moment,ze bylabym zdolna zabic siebie,ale
chetnie zabilabym i jego.Chyba lepiej znioslabym jego smierc niz zdrade-ale nie
wolno tak myslec wciaz to sobie powtarzam i wciaz i juz nie jestem pewna co tak
naprawde byloby lepsze.Byloby lepiej zapomniec-na pewno,ale to tez trudne.Zbyt
duzo zaangazowalam w ten zwiazek uczucia-wlasciwie wszystko co mialam do
zaoferowania i to byl podstawowy blad.Nie wiedzialam tego-gdybysmy wiedzieli,ze
sie przewrocimy-usiedlibysmy.Dlaczego nie uczymy sie na bledach innych?Nie
zauwazylam nic,NIC do ostatniego dnia-NIC-tak doskonale udawal!Zaslepienie?
odsylam pytanie-wybacz-tez czuje sie jak glupia naiwna
Pozdrawiam

Pisanie wierszy nie zwalnia z odpowiedzialnosci

[yebbur]

[alfika]

jak wybaczyć? powoli! i we właściwym czasie
zadbawszy najpierw o siebie, o swoje uczucia i o to, co uważasz za najlepsze
teraz dla siebie właśnie

i on, i inni mogą sobie chcieć, niech się zadowolą swoim chceniem i twoim
chceniem wybaczenia
jak Ty będziesz gotowa - to wybaczysz
i już!

[dostojka]

To ja-dostojka-po raz ostatni.Czuje sie niejako w obowiazku zakonczenia
tematu.Byc moze jakas dziewczyna,czy kobieta znajdzie sie w podobnej sytuacji
jak ja;byc moze gdy przeczyta caly watek bedzie juz wiedziala co ja
czeka,jakich uczuc przyjdzie jej doznawac,jaki bol odczuwac,pozna jak milosc
przeradza sie w cierpienie,a potem w nienawisc-a po tym jak nastepuje spokoj
(?).Przygotowanie sie do tego rodzaju emocji to bardzo duzo,bardzo
wazne.Pisalam na forum,gdy nie moglam sobie z nimi poradzic(emocjami),nie
mialam ich komu wykrzyczec-tu jest bezpiecznie i zawsze znajdzie sie
przyjaciol,ktorzy doradza,pomoga,pociesza.Dziekuje wszystkim,ktorzy chcieli
mnie podtrzymac na duchu-pomoglo,choc mam zastrzezenia co do rady o calkowitym
zerwaniu kontaktu-sprawdzilam na wlasnej osobie-pisalam maile do niego-nigdy
nie dzwonilam!-pisalam maile,pisalam to co czulam na papierze i darlam;pisalam
to wszystko co mnie bolalo i mysle,ze dzieki temu zyje-inaczej skonczylabym ze
soba albo z depresja.Kazdy czlowiek odczuwa inaczej swoj bol-wykrzyczec go to
jest sposob-nie wolno dusic go w sobie.Ja tak wlasnie robilam.Nie wyleczylam
sie zupelnie,ale czuje sie o wiele lepiej-czy to czas,czy moj wlasnie sposob-
pisanie,pisanie,pisanie-niewazne-wazne,ze pomoglo.Co czuje?nie wiem jeszcze
dokladnie.Na pewno nie wybaczylam "jak"-cala reszta juz nie ma znaczenia dla
mnie.Jest mi tylko przykro,ze ktos z kim łaczylo mnie kiedys tak wiele jest
teraz dla mnie obcym czlowiekiem-to chyba wlasnie czuje.Jeszcze jedno-na tym
forum i dzieki(?)temu,ze tu sie pojawilam zyskalam przyjaciolke-taka
wirtualna,ale prawdziwa (to o Tobie M.:))))),ktora cierpliwie i wyrozumiale
wysluchiwala moich zalow,placzow;przetrwala moje wzloty i upadki
psychiczne;moje dolki,pijane rozpaczliwe maile i jest nadal(to o Tobie M.:))))i
mam nadzieje,ze bedzie nadal..Zycze takich przyjaciol..


Dziekuje Wszystkim i Tobie M.