znów weekend

[Gość: sebo]

Jak pozbyć się, proszę Państwa, poczucia przemijania tego dnia.
Za każdym gdy wychodzę z pracy w piątek, czuję się coraz gorzej. Otóż zjadłem
kolejny tydzień. O tydzień jestem starszy. Nie ruszyłęm się przez tydzień ani
kroku wprzód.
Pustka taka, nicość, niespełnienie.

[Gość: Sara]

"Ważne są tylko te dni, ktrych jeszcze nie znamy..." Znasz to. Jaką masz
pewność, że nie posunąłeś się do przodu? Może ty zauważyłbyś dopiero krok
wykonany w siedmiomilowych butach? Każdy dzień nas wzbogaca, rozwija tylko my
nie chcemy dostrzegać malutkich kroków. Nigdy nie wiesz, czy to co przeżyłeś
dzisiaj nie będzie miało skutków w bardzo odległej przyszłości.
Minął kolejny tydzień. Jestem bogatsza w przeżycia, w wiedzę, w doświadczenie.
A przede mną kolejny weekend, który przeżyję albo w radości albo będąc w dołku.
W dużej mierze zależy to odemnie.

[Gość: Bes]

A ja dopiero wychodząc z pracy w piątek dostaję potężnego kopa
energii.....czego to ja nie zrobię w weekend:-)))))
Zazwyczaj kończy się na dobrych chęciach, ale i tak lubię bardzo atmosferę
wolności.
Jeśli masz poczucie stracnego czasu - to czemu nic nie robisz?

Bes

[Gość: kwieto]

A dlaczego pragniesz sie wzbogacac, robic cos, nie przemijac?

Przemijanie tez moze byc fajne, zacytuje fragment jednego z ulubionych
wierszykow:

Siedze cicho
nic nie robie
wiosta idzie
trawa rosnie

[Gość: fnoll]

lubie kiedy sie zieleni
lubie gdy sie piwo pieni

:-)))))))))

a zima - grzane wino

poooozdro!

[Gość: sebo]

> Jeśli masz poczucie stracnego czasu - to czemu nic nie robisz?

O to chodzi właśnie - robię.
Ale okazało się, że zupełnie nie to.
Nadzieja znikła, rozpłynęła się. Wiara schowała pod płaszczem.
Mam na sobie niedostępną zbroję.
Rozbije się ona chyba dopiero jak się wywalę, albo ktoś trzaśnie mnie kamieniem.

[malwinamalwina]

prawdopodobnie trzasniecie kamieniem pomoze ;-)

[Gość: sebo]

> Nigdy nie wiesz, czy to co przeżyłeś
> dzisiaj nie będzie miało skutków w bardzo odległej przyszłości.

No tak, nasze myśli są jak 2 różne filmy Kieślowskiego.
Ty - "PRZYPADEK"
Ja - "PERSONEL", jestem w swoim "na razie na stałe"

Wpadłem w taki marazm. Nie potrafię nic ruszyć. Czego się chwycę, jeszcze
bardziej utrwala mnie w zawieszeniu.
Nadzieje przychodzą i odchodzą, często i regularnie. Tylko ja patrzę na nie jak
przez szybę. I moje nastroje coraz bardziej mnie dezorientują.

[Gość: fnoll]

sebo! polecam zajecia w domach kultury:
lekcje tancow, lepienie garnkow, malarstwo,
generalnie robienie czegos "ladnego" dla samego
robienia tego, by znalezc cel w danej chwili i
odpoczac nieco od "powazniejszych" kwestii

jedna z zasad tworczego myslenia mowi:
chcesz rozwiazac problem? zapomnij o nim zajmujac
sie czynnie czyms innym (czyli ogladanie TV odpada)

ja osobiscie mam w rezerwie sklejanie modeli samolotow :-)

pozdrowienia i rychlego rozjasnienia!

[Gość: sebo]

Ja mam basen i długaśne spacery z psem.
Nie lubię siedzieć w domu. Gniotę się tam.
Zawodowo - ostatnio duży sukces.
I w związku z nim koleżanka mnie przygnębiła, mówiąc, że nie trzeba mi nic więcej
do szczęścia.
Nie mam skąd czerpać sił i energii. Czuję, że wszyscy wokół potrzebują mojej.

[Gość: fnoll]

Gość portalu: sebo napisał(a):

> Nie mam skąd czerpać sił i energii. Czuję, że wszyscy wokół potrzebują mojej.

TY to mowisz. Czy nie chciales byc przypadkiem silny i nieugiety?

Doly bywaja sygnalem, bysmy wyluzowali. Czasem trzeba sie poddac, czasem trzeba
przegrac - by zobaczyc, ze w gruncie rzeczy nic strasznego sie nie stalo.

Pooozdro! :-)))) (tez lubie king crimson :-)))) )

[Gość: ewik]

Gość portalu: sebo napisał(a):

> Ja mam basen i długaśne spacery z psem.
> Nie lubię siedzieć w domu. Gniotę się tam.
> Zawodowo - ostatnio duży sukces.
> I w związku z nim koleżanka mnie przygnębiła, mówiąc, że nie trzeba mi nic więc
> ej
> do szczęścia.
> Nie mam skąd czerpać sił i energii. Czuję, że wszyscy wokół potrzebują mojej.


jakbym czytała o sobie...
okazuje się, że są też inni którzy mają podobne odczucia
świadomość tego podnosi nieco na duchu
pozdrawiam

[Gość: Sławek]

Więc pijmy wino szwoleżerowie
Troski utopmy w rozbitym szkle
Że nam jest smutno nikt się nie dowie
Że nam jest smutno - nigdy źle

Zamiast wina można wstawić dowolny alkohol
Wstawiać go należy w piątek, sobotę i niedzielę
Za tydzień proszę przyjść do kontroli

NASTĘPNY !!!
:-)))

Pozdrawiam

[Gość: Z]

Dopadło mnie ostatnio coś takiego, a może gorszego. Stwiedziłem, że mimo nowych
codziennych doświadczeń, uwsteczniam się. Wstałem więc jednego dnia rano i
rzekłem (sorry za wyrażenie) pieprzyć to! To świat jest dla mnie, a nie ja dla
świata! Zmieniam pracę, kupuję mieszkanie, a trzy tygodnie temu jeszcze się
męczyłem.

[Gość: sebo]

Jasne. Gdyby tak było się czego chwycić...
Na razie wyłażą na wierzch wspomnienia. Te stają się coraz bardziej uporczywe.
Zaczynam tęsknić za sprawami, które nie nie angażowały moich emocji zbytnio do
tej pory.

[Gość: Bes]

Myślę, że życie w oczekiwaniu, w przyczajeniu to również życie.
Zycie wspomnieniami to też życie.
Czy myślisz, że można stale żyć w pełnym biegu? chyba powinien być czas na
refleksję, zbieranie sił do następnego skoku.
Widocznie Ty akurat jestes w takim momencie. Już wkrótce dojdziesz do jakichś
wniosków, które moze pozwolą zmienić Ci Twoje nastawienie.

pozdrawiam
Bes

[Gość: sebo]

Przyczajeniu...
Nic po mnie nie zostanie - tego zaczynam się obawiać.

"Chaos będzie moim epitafium, gdy pełznę popękaną i połamaną ścieżką..."

[Gość: Sławek]

Gość portalu: sebo napisał(a):

> "Chaos będzie moim epitafium, gdy pełznę popękaną i połamaną ścieżką..."

Sebo czyje to ? Podoba mi się !

pozdrawiam

[Gość: sebo]

> > "Chaos będzie moim epitafium, gdy pełznę popękaną i połamaną ścieżką..."
>
> Sebo czyje to ? Podoba mi się !
>
> pozdrawiam

Chodzi toto za mną od lat. Wraca, kiedy wracają podłe klimaty.
piosenka
King Crimson "Epitaph"

Lekarstwo mi potrzebne albo coś...

[Gość: Z]

Lekarstwo to: za..., fajna impreza, niezła dziewczyna (albo facet), znajomi z
pomysłami i ... (co tu jeszcze wymyśleć?) Ty idź do BB, to Ci się odmieni.

[Gość: kreska]

Gość portalu: sebo napisał(a):

> Jak pozbyć się, proszę Państwa, poczucia przemijania tego dnia.
Próbowałam żartami. Pomaga, ale nie przybliża do rozumienia.
Co jest złego w przemijaniu? Dlaczego masz zostawiać ślad?
(Tylko na pozór pytam naiwnie...)
Kreska

[Gość: Z]

Gość portalu: kreska napisał(a):
> Próbowałam żartami. Pomaga, ale nie przybliża do rozumienia.

Zartować z siebie, z czasu, czy z przemijania tego co nieuniknione? Żartować jak
najbardziej, ze wszystkiego, bo wesołemu człowiekowi łatwiej idzie się przez
życie i łatwiej wszystkim dookoła, a jak im łatwiej to i nam pomogą, a jak nam
pomogą to i my... ot taki łańcuszek zależności i możliwości.

> Co jest złego w przemijaniu? Dlaczego masz zostawiać ślad?

No chyba raczej niewiele przyjemnego, że coś już minęło, ale czy na pewno?
Cieszymy się przecież, że trudne i nieprzyjemne sprawy mamy za sobą. Pozostają te
przyjemne, ale gdybyśmy ich nie doświadczyli, to czy bylibyśmy pewni że na pewno
byłyby przyjemne? Wracamy pamięcią do zjawisk przyjemnych i znów jest nam miło.

> (Tylko na pozór pytam naiwnie...)
> Kreska

Czemu naiwnie? Wierzysz, że są tacy którzy nie chcą zostawić śladu? Kurcze jak
czytam co sam przed chwilą wymyśliłem, to dochodzę do wniosku, że okiedy zacząłem
patrzeć przed siebie, a za siebie tylko wracać pamięcią, to jest mi lepiej.

Pozdrawiam wszystkich, którym weekend (byle nie Łyk na End) nie straszny.

[Gość: sebo]

Ale czuję jak wysycham z czasem.
Część mnie zamienia się w proszek.
Nic nowego nie kiełkuje.
Chce mi się krzyczeć (robię to na forum).
Brak mi... miłości. A raczej nie mam jej komu dać.
Co miałem - chyba popsułem już, albo minęło. A ja nie przypilnowałem.

[Gość: Iza]

I to jest właśnie przykład, że z jednego IP (tak to sie nazywa?) może pisać
wiele osób. Chcę podkreslić, że ja nie jestem Sebo, co nie znaczy, że go
deprecjonuję czy coś w tym rodzaju. Jestem jednak trochę bardziej konkretna i
może dlatego niezupełnie wiem o co mu chodzi. Sebo ma chandrę, tak? Chłopie,
poszukaj takiego obszaru na którym udowodnisz sobie, że jesteś wielki.
Podobno faceci to doskonale potrafią. ;-)))))))))))))))))))))))

[Gość: sebo]

Gość portalu: Iza napisał(a):

> I to jest właśnie przykład, że z jednego IP (tak to sie nazywa?) może pisać
> wiele osób.

Może. My mieszkamy od siebie niedaleko i korzystamy z internetu za pomocą modemu,
to tylko to oznacza.
A co ze sobą zrobić, chyba wiem, nie wiem tylko jak się z tego doła pozbierać.

[Gość: Alik]

Sebo i to jest właściw odpowiedź natwoje pytanie . Brakuje ci Miłości, kogoś
dla kogo chciałbyś osiagać te sukcesy, nie psa , ale towarzysza życia z krwi i
kości. I tego Ci życzę bo drugi człowiek nadaje sens naszemu życiu,jest punktem
odniasienia dla wszystkich naszych poczynań. I tego właśnie ci życzę : kogoś
bliskiego i serdecznego jako towarzysza tych spacerów z psem.

[Gość: sebo]

Masz rację.
Mam żonę. Ona przestała być moim towarzyszem.
To jest mój ból największy. Jesteśmy, ale dla siebie nieobecni.