Nienawidzę siebie

[martyna_wu]

Nienawidzę tego jak wyglądam, nie znoszę siebie, tego, że ciężko jest mi
poradzić sobie w stosunkach z ludźmi. Denerwuje mnie, że jestem nieasertywna,
że nie potrafię postawić na swoim. Za dużo tego wszystkiego się nazbierało.
Ciężko mi w ogóle zacząć robić jakieś zmiany w moim życiu. Jak się za to
zabrać?

Zobacz

[blue_a]

Pierwszy krok już zrobiłaś.
Wściekasz się, jesteś zła, wiesz, że masz problem, potrafisz go nieźle nazwać.

Jak wyglądasz?

[martyna_wu]

Właściwie głównym problemem jest moja cera, niedawno było koszmarnie, powoli
się to zmienia, ale nadal nie potrafię się pozbyc nawyków z okresu, gdy się
bardzo wstydziłam swojej cery. I właśnie przez to się dosyć zamknęłam w sobie.
Co do reszty to nie mam nic do zarzucenia.

[ala-a]

martyna_wu napisała:

> Właściwie głównym problemem jest moja cera, niedawno było koszmarnie, powoli
> się to zmienia, ale nadal nie potrafię się pozbyc nawyków z okresu, gdy się
> bardzo wstydziłam swojej cery. I właśnie przez to się dosyć zamknęłam w
sobie.
> Co do reszty to nie mam nic do zarzucenia.

o cere trzeba zadbac,,isc do dermatologa jesli jest trydzk albo akne..
ten da odpowiednie masci ,moze lekarstwa..
potem dbac o nia..

[varia1]

Zawsze, każda nawet najdłuższa podróż zaczyna się od pierwszego kroku.

1.Napisz sobie na kartce te cechy których nie lubisz
2.Wykreśl te, z którymi nic nie możesz zrobić (np. wysoki wzrost)
3. Z pozostałych postaraj się okreslić tę, która najbardziej cię "uwiera"
4. Zastanów się, jak możesz tę jedną rzecz zmienić
5. Napisz to w 2- 3 punktach.
6. Zrealizuj to
7. Przejdź do kolejnej cechy, której nie lubisz
8. I tak dalej...

Może to głupie... ale pomaga. Ja się pozbyłam niektórych swoich problemów, a te które pozostały, nie wydają mi się już teraz tak ważne...
Pozdrawiam

Varia - tka

[b-beagle]

Pciesz sie,że takie cery jak twoja wolniej sie starzeją ))))

[varia1]

jeśli chodzi o cerę - a jak wnioskuję jestes młodą osóbką - czy próbowałaś kuracji drożdżowo- owsianej?

[ya_bolek]

Taa... typowy kompleks nizszosci. Na poczatek proponuje dwa kopy w doope za
osadzanie innych ludzi. Odwal sie od innych ludzi i skup sie na swoim zyciu,
zacznij o nie dbac. Pielegnowanie swojego zycia, szacunku do samego siebie i
innych to nie yest yednorazowa robota, to proces ciagly, ktory konczy sie
dopiero ze smiercia.

martyna_wu napisała:
> Nienawidzę tego jak wyglądam, nie znoszę siebie, tego, że ciężko jest mi
> poradzić sobie w stosunkach z ludźmi. Denerwuje mnie, że jestem nieasertywna,
> że nie potrafię postawić na swoim. Za dużo tego wszystkiego się nazbierało.
> Ciężko mi w ogóle zacząć robić jakieś zmiany w moim życiu. Jak się za to
> zabrać?

[linoskoczek]

Witaj Marto,
trudno cokolwiek wyrokować w ciemno, ale myślę, że Twoje problemy zwiazane z akceptacja
siebie tkwią gdzieś glęboko nie od wczoraj, może od wczesnego dziecinstwa. Tutaj może pomóc
dobry psychoterapeuta. Tak sobie też myślę, jak osoba, ktora nienawidzi siebie może byc
asertywna? Bycie asertywnym to nie bułka z maslem, ale zachowanie wynikające z zaufania do
siebie, z poczucia własnej wartości i akceptacji własnego życia (z przyznawaniem sobie prawa
do popełniania błędów). Nie bądź wobec siebie zbyt krytczna. Naprawdę polecam
psychoterapeutę. Niech Twoje zmiany w życiu dokonają się przy pomocy osoby, która bedzie Ci
wspierać. Powodzenia.

[alfika]

nie wiem
ale spróbuj sobie wyobrazić, że jesteś sama na świecie i nikomu podobać się nie
musisz
wrażenia robić nie musisz
starać się dla czyjegoś doznania estetycznego nie musisz
jesteś taka jaka jesteś i tyle
masz wszystko, czego potrzebujesz w życiu i to jest ok

[martyna_wu]

Tyle że właśnie, to czego potrzebuję to jest kontakt z drugim człowiekiem.

[aurora0]

Witaj w klubie ludzi nienawidzących siebie Martyno. Moja nienawiść do siebie
samej sprawiła, że przed 4-ema miesiącami skończył sie mój sześciletni związek
(a może i facet zapatrzony w siebie nie rozumiał moich problrmów ), nie mam też
przyjaciół, znajomych i nigdy nie potrafiłam przyciagnąć i zatrzymać przy sobie
ludzi.
Linoskoczek wspomniał, że przyczyn może trzeba szukać w dzieciństwie. Ja
jeszcze dodam, że wpływ na to jak postrzegamy siebie i otaczajacy nas świat ma
nasza osobowość. Wiem, że zmiana sposobu myślenia jest bardzo trudna może i
czasem nie wszystko jest możliwe do zmiany ale trzeba próbować, nie poddawać
się.
Polecam Ci stronę www.psychologia.net.pl.
Pozdrawiam

[mija_mar]

Ja też boję się,że zniszczę swój zwiazek przez nienawiść do własnej osoby.Ta nienawiść przekłada się bowiem na innych ludzi i w ogóle cały świat.Rodzi cynizm i paranoiczną nieufność.Wierzę,ze zmiana postrzegania siebie jest możliwa.Ale na chwilę obecna wydaje mi się to niezwykle trudne.Ostatnio miałam taki "szalony" pomysł aby przez tydzień czasu nie zatruwać siebie i innych tą nienawiścią-myśleś pozytywnie i wyrazac sie pozytywnie.To miał być taki eksperyment...niestety okazał sie niemożliwy do zrealizowania.Zbyt jestem przywiązana do starego toku myslenia.Myśle,że zmiana jest niezwykle trudna jeśli przez całe lata pielęgnowało sie takie negatywne postrzeganie siebie.

[alfika]

to ok, potrzebuj, ale się nie uzależniaj
jak popatrzysz na siebie łaskawym okiem, to będzie Ci nawet o niebo weselej w
tym kontakcie z bliźnim

Martynko, ja tez taka jestem....

[elleves]

Witam. Byc może nie uwierzysz, ale weszlam dzis na Forum w jednym celu - by
szukac pomocy; forum zapewnia mi anonimowosc i byc moze doda sił przed
anstepnym ruchem; mam podobny problem a na dodatek moge wspomniec, ze chyba od
13tego do 20tego roku zycia moim najwiekzym problemem byla CERA; teraz mam 22
lata i to przeszlo samoistnie, mam bardzo ladna, swietlista cere. Jednak
problemy pozostaly-np. zawsze przy innych dziewczynach czuje sie brzydka ( a
nie jestem-wiem od osob trzecich); ogolnie rzecz biorac jestem zyciowa pipa i
nieudacznikiem, nie potrafie niczego zaltwic, BOJE SIE LUDZI i brakuje mi
pewnosci siebie a co za tym idzie oczywiscie nie wykazuja sie zbytnia
asertywnoscia. Wiem, ze to jest ogromny problem, a tym bardziej, ze zyjemy w
czasach kiedy trzeba byc pewnym siebie i umiec ,, umiec rozpychac sie
lokciami"; a ja tego nie potrafie:( Ostatnio zaczelam myslec o terapii, jakims
dobrym psychologu, ale niestety - studenckie zycie mi na to nie pozwala.
rowniez szukam pomocy, wiem jedno - musimy przestac bac sie ludzi; musimy
otworzyc sie na swiat i najlepiej metoda malych kroczkow - UCZYC SIE ZYC OD
NOWA - gdyz najwyrazniej nas tego nie nauczono.

Pozdrawiam Cie serdecznie i trzymam kciuki.
P.S. Moze chcesz pogadac np. za pomoca maili ? Moze dobrze by sie bylo
zjednoczyc i razem probowac z tym walczyc ??? hmm wszytkie grubaski
odchudzaja sie grupowo - podbno tak latwiej:P wiec moze i my sprobujemy ???
JEsli TAK - dajcie znac !!!

[...]

[bender_rodriguez]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.