ŚWIATŁO...

[lawok]

Czy może ktoś z obecnych zna receptę na to w jaki sposób można zdobyć pewność,
czy maleńkie światełko, które wczoraj bez uprzedzenia pojawiło się w
bezgwiezdnym tunelu mojego żywota, to na pewno nie kolejny rozpędzony pociąg
emocjonalnej destrukcji, lecz upragniony promyk otuchy, który powinien
rozgorzeć z czasem dając na powrót życiodajne ciepło najbardziej obolałej
części mojego ciała – duszy.

l.

[Gość: sebo]

Zapukaj, wejdź, zapytaj.
Może przeżyjesz kilka chwil w złudnym szczęściu.

[Gość: samanta1]

bez wzgledu na wszystko i tak przeciez podazysz za tym swiatelkiem...Pewnosc?
Po co?

[Gość: masaker]

Myślę, że nie masz wyjścia, jak podążyć za światłem, ale uważaj, żeby cię nie oślepiło, bo wówczas
możesz nie zauważyć pociągu.
Ponadto proponuję nieco wyluzować, jeśli idzie o językowe ujęcie zagadnienia. Wiesz, posługując się
taką retoryką ryzykujesz, że adresat (adresatka) twocih wypowiedzi zgasi tę pieprzoną latarkę i tyle
będzie z tego całego światła.

Powodzenia!

[Gość: kwieto]

A moze warto samemu sie wyposarzyc w latarke, zamiast czekac rozpaczliwie na czudza?

[Gość: Z]

Latarke, latarke, proponuję usiąść za sterami tego pociągu, włączyć wszystkie
światła i dalej naprzód....

[Gość: Sławek]

Skup się i posłuchaj czy nie słychać gwizdania

[Gość: bioenerg]

Drogi lawok!
Nie istnieje taka recepta. Ty sam musisz wewnętrznie czuć, że owo światełko
jest zapowiedzią pozytywnych zmian w Twoim życiu. Jednak musisz się oswoić z
myślą, że nasze życie składa się zarówno z tych dobrych jak i złych chwil.
Życzę Ci jak najwięcej zmian na lepsze i ...odnalezienia światła w duszy.

[Gość: barabasz]

dusza jako "czesc ciala". co za nonsens !!!
-b.

[Gość: niunia]

ja nie ludzila bym sie, jak bym nie miala pewnosci