Zakończyć, ale jak...?

[dzioucha_z_lasu]

Z moim... powiedzmy - przyjacielem... doszliśmy do wniosku, że nasz związek
jest bez przyszłości. Ja mam męża, on jest wolny. Wiem, że nie mam prawa
zatrzymywać go przy sobie, że zasługuje na kogoś normalnego, bez zobowiązań,
bez problemów, zasługuje na to, żeby ułożyć sobie życie, wszystko to wiem.
Ale jest mi strasznie ciężko, kocham go, a moje małżeństwo się wali, nie wiem
jednak, ile to potrwa i niczego nie mogę mu obiecać. Mamy pozostać
przyjaciółmi.. heh... nie wiem, czy umiem... Od kilku dni wewnętrznie wyję z
bólu, nie potrafię sobie znaleźć miejsca, nie mogę spać... Nie zdawałam sobie
sprawy, jak bardzo mi na nim zależy. Ale nie mogę do niego wrócić i już nie
będzie tak jak było... Na zewnątrz muszę być jak zwykle uśmiechnięta i
zorganizowana, a tak na prawdę mam ochotę upić się do nieprzytomności i
płakać... Nie sądziłam, że coś takiego jeszcze mi się przytrafi.. Co zrobić,
żeby to tak nie bolało?

[jenny2]

ja mam jeszcze wieksze bagno. Ja mam meza a on ma zone... szkoda gadać :-(

[mskaiq]

Probujesz zabijac milosc, stad ten bol. Zostaw ta milosc, kochaj go tak jak
dawniej. Z tego co piszesz wynika ze On Ciebie kocha rowniez. Reszte zostaw
czasowi tylko on moze rozwiazac ten uklad.

[inhaler]

Zakończyc w imię czego? Skoro twoje małżeństwo sie wali to sztuczne
utrzymywanie go przy życiu nie ma kompletnie sensu...dla mnie zwiazek w którym
pojawia sie ktos trzeci a przy tym uczucie to juz trup...daj sobie i innym
szansę na szczęscie...czasem po prostu nie wychodzi...od czego sa rozwody?

[dzioucha_z_lasu]

Niestety - rozwód na razie nie wchodzi w grę, muszę wytrzymać w tym związku
jeszcze rok, może dwa - przyczyna jest bardzo prozaiczna, pieniądze. Rozwodząc
się teraz tracę absolutnie wszystko, czego do tej pory się dorobiłam na prawdę
ciężko pracując i zostaję z ogromnymi długami. Nie mam już 20 lat i powrót pod
dach rodziców i wypracowanie wszystkiego od nowa wydaje mi się straszną wizją.
Dla tego zdaję sobie sprawę z tego, że mój... przyjaciel... ma prawo ułożyć
sobie życie a nie czekać nie wiadomo jeszcze ile. Taki ładny cytat " If you
love somebody, set them free", tylko to wcale nie jest takie łatwe. Na razie
walczę ze sobą, żeby nie dzwonić do niego, nie pisać zadnych czułych SMSów,
najlepiej nie myśleć - ale wspomnienia dopadają mnie znienacka i mam wrażenie,
że brakuje mi powietrza. Wiem, że takie rozwiązanie jest dla niego najlepsze,
ale nie wiem, czy ja dam sobie z tym radę

[mezczyzna.prawdziwy]

Tych przyjaciół było kilku w jednym czasie, masz wielkie serce, tak kochać

[dzioucha_z_lasu]

Ciekawe, skąd masz takie informacje?

[mezczyzna.prawdziwy]

Byli tacy, co widzieli:)

[dzioucha_z_lasu]

Zawsze się zastanawiałam, czy na wszystkich forach pojawiają się tacy ludzie,
czy też jest jakiś jeden dyżurny idiota do głupich wpisów?

[mezczyzna.prawdziwy]

Wszystkich łapałaś na litość swojego małżeńskiego nieszczescia, szczególnie na
wyjazdach słuzbowych

[violetta_wypukol]

zerwać raz a dobrze, najlepiej uzywajac do tego sms-a
telefon lub spotkanie tylko pogorszy sprawę , unikać jak ognia, po pewnym
czasie przestaje sie cierpieć
w ten sposób oczyścic swoje życie i zacząc od nowa
sama tak zakończyłam związek bez przyszłosci z zonatym nie zdecydowanym i już
dzisiaj jestem zdrowa!