Czasem zerwanie to Samodzielnosc ..............??

[elleves]

Witam.
Chyba tkwie w złym zwiaku, kiedys chyba sie bardzo kochalismy, ufalismy
sobie , pomagalismy, ale kłotnie, sprzeczki, awantury o chociazby krzywo
zaparkowny samochod - zniszczyly, zabily ta milosc. Cala noc probowalam sobie
odpowiedziec na pytanie - czy ja go jeszcze kocham??? Nie wiem! A jesli sa
watpliowsci to juz chyba wowczas brak watpliwosci. Chyba nie ma sensu dalej
byc.
Za bardzo sie roznimy albo jestesmy do siebie podbni - nie wiem, ale wiem ze
kazda milosc moga zniszczyc codzienne awantury.
Zwiazek nie pielegnowany z obu stron, zamiera.
Smutne.
Prawdziwe.
Mam 22 lata, boje sie samotnosci (jedyny argument by z nim zostac), czy sie
odwazyc? Serce mi mowi - Tak, zas rozum - nie, bo nie chce byc sama. Znam
smak samotnosci, ale rowniez znam smak łez po klotni...........
Chyba zaczynam juz to wszytsko rozumiec.

elleves,

[annreal]

piszesz o strachu przed samotnoscia. wiem co masz na mysli. dokladnie-jedyny
argument zeby pozostac, jak bym przezywala sytuacje sprzed kilku miesiecy.
tez sie balam. bylam z nim kilka lat, nei pamietalam juz nawet jak to jest sie
spotykac z chlopakami;)) balam sie cholernie, ze juz sama, ze nikt sie nie
pojawi. oczywiscie ogolnie zly nastroj w tym okresie sprawial ze widzialam
siebie jako ta ktora niewarta jest uwagi, co jeszcze bardziej potwierdzalo, ze
na pewno nikt nie bedzie chcial ze mna byc.

ale w pewnym momencie tak sobie pomyslalam.. " czy ja naprawde chce byc z kims,
z kim zre sie codziennie? czy naprawde nie mam juz dosc tych klotni, bolu, jaki
sobie nawzajem zadajemy? czy ja chce tak spedzic zycie? ze sciskiem z zoladku i
zalem ze nie porzucilam go na czas??" i wiesz co stwierdzilam?? stwierdzilam ze
"jesli tak to ma wygladac, to mam to w d*** i nawet wole byc sama, a on niech
spierdz*** na bambus"
smialam sie nawet w pewnym momencie ze zaloze jakies kolko "starych panien" i
bedziemy organizowac sobie zloty i zapewniac rozne atrakcje np wyjazd na
wspinaczke skalkowa albo wspolna nauka wloskiego;))

po czym poprwiil mi sie humor i zacelam bardziej realnie patrzec na zycie.
jesli potrzebujesz milosci, znajdziesz ja lub ona Ciebie.
jesli obawiasz sie samotnosci, masz naturalna reakcje na tak drastyczna zmiane
jesli nie skonczysz tego, skazujesz sie na jeszcze gorsza samotnosc - samotnosc
przy drugim czlowieku.
popatrz na ludzi wokol, na ludzi po 40stce, na pewno slyszalas o roznych
niezdrowych malzenstwach, o chorych rodzinach
moze oni tez bali sie w pewnym momencie tej samotnosci i.. dokonali zlego wyboru
- pozostali razem.

uwolnij sie
zobaczysz, jak dobrze oddychac

potrafisz byc sama, potrzebujesz tego, jesli tak sie boisz
samotnosci-potrzebujesz ja oswoic.
wiem ze to moze brzmiec niedorzecznie, ale tak jest. inaczej wpakujesz sie w
jakis niezdrowy zwiazek, chcac szybko przed nia uciec.
jesli chcemy byz szczesliwi, musimy wiedziec dlaczego z kims jestesmy. i nie
mozemy byc z nikim z obawy przed samotnoscia czy strachem ze sobie nie poradzimy.
pobadz sama. odpocznij. wkrotce, w odpowiednim czasie ktos sie pojawi. moge Ci
to gwarantowac.

zycze pozytywnych mysli i wiecej wiary w siebie
pozdrawiam:)

[witch-witch]

Aleś ty mnie ubawiła...22 lata i takie myśli, strach przed samotnością? Ejże,
wszystko przed tobą, jesteś taka młoda i już chcesz się wiązać z kims na stałe?
Toć to czytsy masochizm...Zostaw tego faceta, rusz się z domu, w świat,
poznawaj ludzi, nastaw się na nauke i poznawianie...Takaś młoda, a taka
STARA...nie znam ludzi w twoim wieku, aby mysleli podobnie, wszyscy sprawy
relacji zostawiają na drugi plan i szukają przygód, nowości, poznają siebie i
życie.....Całe życie przed tobą..Właśnie moja sąsiadka po śmierci męza spotkała
miłość swego życia, nigdy mówi, że taka szczęsliwa nie była......a ma 78
lat!:)))

[nancyboy]

Jedno jest pewne - jeśli kogoś kochasz naprawdę, to nie kłócisz się z nim o
krzywe parkowanie (bo taka kłótnia ma kontekst rywalizacji: "ja to robię
lepiej", albo "to ja mam rację".
Jeśli ktoś nie umie się przyznać drugiemu do swego błędu, to znaczy, że go nie
kocha (albo dokładniej - kocha siebie bardziej niż jego).

[solaris_38]

myslę że warto dobzre i aktywnie żyć i długo czekać na kogoś fajengo
ale nei an ideał
tylko na kogoś o podbnym systemie wartości
kogoś kto spełnia tyleko te najwazniejsze kryteria

ale anjwazniejsze

warto długo czekac ale do czasu

22 lata to nei duzo

szukaj czejak tęsknij bądz aktywna poznawaj ludzi
wchodz w bliższe związki
:)

na zły związek masz jeszcze czas

masz też jeszcze zcas aby sie przyzwyczaić że faceci sa Inni i w pewnych
sprawach sa marni
wszystcy lub prawie i z tym da sie zyć
tak jak oni musza żyć z kobietą która pod innymi względami jest marna słabsza
i gorsza

:)