Nagrobki

[Gość: dear]

Z okazji, z której zapowstał nam w kraju kolejny długi weekend, mam zaszczyt
zainicjować następującą zabawę: gdyby Wam się tak przydarzyć miało rychłe
wyzionięcie ducha (tudzież zgon), jaką inskrypcję życzylibyście sobie umieścić
na Waszych nagrobkach?... :-)

[Gość: Andrzej]

" Nigdy nie narodzony, nigdy nie zmarly. Przybyl z krotka wizyta na planete
Ziemia".
Andrzej.

Pies

[Gość: Melba]

Na wojskowych Powązkach jest taki grób, który mnie zawsze wzrusza. To grób
jakiegoś męzczyzny, a u jego "stóp" leży wyrzeźbiony śpiący pies. To
najbardziej poruszające,z tego, co widziałam na cmentarzach.

[Gość: Kreska]

Gość portalu: Melba napisał(a):

> Na wojskowych Powązkach jest /.../ wyrzeźbiony śpiący pies.

A w którym miejscu?
Bywam tam od wielu lat, a nigdy nie spotkałam...
Kreska

[Gość: Melba]

Wiesz, chodzę tam na pamięć, ale jeśli skręcisz z głównej alejki w prawo do
Kamińskiego, to jest to ten rejon, chyba jeszcze kawałek za, następna alejka
bodajże. Polecam, bo urocze.

[Gość: Kreska]

Gość portalu: Melba napisał(a):

> Polecam, bo urocze.
Poszukam, dzięki
Kreska

[Gość: kwieto]

Zadnej inskrypcji, zadnego nagrobka. Zadnego pogrzebu.
Pozostaje tylko pytanie, jak sie pozbyc ciala? :"))

[Gość: Czart]

kwiat zmienil sie w brzoze biala
lod w wiatr porywisty
szlag trafil czarta
slonecznik nigdy nie zakwitnie

[Gość: renka]

Jakos o tym napisie nie myslalam wczesniej.Poniewaz chcialabym byc
przechowywana w postaci popiolu w krysztalowej lub malachitowej malenkiej
urnie, chyba najbardziej odpowiednia bylaby data urodzin i smierci,plus napis
Renka, wyryte na zlotego koloru metalowej tabliczce.Przyznam, ze wolalabym
krysztalowa urne, bo moglabym "patrzec ", a i ja bylabym "widziana".Chcialabym
stac gdzies wsrod paproci, z dobrym widokiem na komputery.

[Gość: Jolo]

"Żyłem i kochałem razem z wami teraz żyjcie i kochacjie się sami"

[Gość: EDWARDA]

MÓJ POMYSŁ JEST TAKI -KREMACJA O POPIOŁY ROZSYPAĆ W MIEJSCU KTÓRE
NAJBARDZIEJ UPODOBAŁAM ZA ŻYCIA-I KONIEC PROBLEMU KTO PÓJDZIE NA
CMENTARZ ,ZA ILE POMNIK ,JAK MNIE KOCHAJĄ TO BĘDĘ W PAMIĘCI I NA
RODZINNYCH ZDJĘCIACH.AMEN

[Gość: Adam]

"Żyłem!!!"

[Gość: dear]

Heh. Ja też bym właściwie wolała bez pogrzebów, nagrobków, urn i takich tam
(nekrofagi jakoś by sobie z ciałem poradziły), ale przecie rodzina i tak byłaby
niezłomna. To jak już, na jakimś tam nagrobku bym chyba wybrała piosenkę Frania
Sinatry:
And now, the end is here
And so I face the final curtain
My friend, I'll say it clear
I'll state my case, of which I'm certain
I've lived a life that's full
I traveled each and ev'ry highway
And more, much more than this, I did it my way

Regrets, I've had a few
But then again, too few to mention
I did what I had to do and saw it through without exemption
I planned each charted course, each careful step along the byway
And more, much more than this, I did it my way

Yes, there were times, I'm sure you knew
When I bit off more than I could chew
But through it all, when there was doubt
I ate it up and spit it out
I faced it all and I stood tall and did it my way

I've loved, I've laughed and cried
I've had my fill, my share of losing
And now, as tears subside, I find it all so amusing
To think I did all that
And may I say, not in a shy way,
"Oh, no, oh, no, not me, I did it my way"

For what is a man, what has he got?
If not himself, then he has naught
To say the things he truly feels and not the words of one who kneels
The record shows I took the blows and did it my way!

Yes, it was my way

a'propos franka

[Gość: fnoll]

najbardziej mi odpowiada ten utwor w wersji sex pistols ;-)

ale - zainspirowany frankiem mysle, ze rownie dobrym tekstem byloby:

"nie rycz mala, nie rycz
ja znam te twoje bajery
twoje lzy kapia mi na koszule
z napisem King Bruce Lee Karate Mistrz"

mnie by wzruszyl taki napis na nagrobku

nie rycz mala, nie rycz...

a tak bardziej osobiscie - skonsultuje te sprawe z bliskimi, gdy juz czas bedzie bliski,
a jesli mnie zaskoczy - coz, decyzja jest ich

juz nie bede wtedy ta kwestia zbyt zaintersowany :-(

panta rhei!

fnoll

[Gość: tomciob]

Choć krótko tu byłem
Dobrze się bawiłem.
:)

[Gość: Kulka]

a jesli by mnie już pokarano nagrobkiem życzyłabym sobie: "i po co tu stoisz?
żyj póki możesz :)"

[Gość: sapcia]

Kim ja bylam - Ty jestas
Kim ja jestem - Ty bedziesz

[Gość: freand]

to haslo jest naprawde dobre,pelno optynizmu w nim i tak dalej.......ale czasem
Uuuuu...za czyms dusza tesni,ciekawe czemu...?

[Gość: ja]

wiecie....nie chciałabym aby na moim nagrobku widniało coś co już się stało,
ale jakieś przyszłe w tym lepszym świecie marzenia, lub o tym lepszym
Powiem Wam - zwizytowałam onegdaj grób mojego Wychowawcy i o zgrozo na grobie
odczytałam: mgr taki to a taki... wybaczcie, ale to chyba nie miejsce!!!!!! No
cóż - są takie i są takie ...są bardzo różne, jak to w moich "nowych" stronach
mawiają!
Pozdr

[Gość: Kreska]

Gość portalu: ja napisał(a):

> /.../ w tym lepszym świecie marzenia, lub o tym lepszym
> /.../grób mojego Wychowawcy i o zgrozo na grobie
> odczytałam: mgr taki to a taki...
Ale dorastanie łączy się z bólem odkrywania, że, hmm... kura na talerzu to jest
ten sam żółty kurczaczek biegający po podwórkach i kreskówkach, zdobiący
koszyczki ze święconką, w którym kiełbasa, szynka, jaja, i - niewinny - chleb...
Kreska

[Gość: dike]

W powodzi papierowych mądrości znalazłam kiedyś taką myśl, która,
być może, nadawałaby się na nagrobek(?)
"W martwych rękach trzymamy już tylko to, co daliśmy innym"

[Gość: Una]

"Popiół i diament" ktoś tam chodził po cmentarzu i na jednym z nagrobków
przeczytał fajny napis... Kto pamięta? Męczy mnie to od rana!

[Gość: Una]

Już mam! Sama sobie odpowiem, mam nadzieję, że nic nie poplątałam:
Przechodniu, byłem kim jesteś
Będziesz kim jestem
Módlmy się za siebie nawzajem

Sapcia napisała wyżej coś b. podobnego

[Gość: Z]

Wyczytałem kiedyś nekrolog w gazecie. Był opatrzony moim imieniem i nazwiskiem,
a brzmiał:
" Odszedł nasz największy przyjaciel Z..., po prostu człowiek"

Kultura smierci

[Gość: Andrzej]

Oto kultura smierci i jej wyznawcy. Juz nawet nie wiedza skad ta cala idea
umierania sie wziela. A moze by tak przestac umierac ? He ?
Andrzej.

[Gość: dike]

Gość portalu: Andrzej napisał(a):

> Oto kultura smierci i jej wyznawcy. Juz nawet nie wiedza skad ta cala idea
> umierania sie wziela. A moze by tak przestac umierac ? He ?
> Andrzej.

Chyba się nie da przestać umierać...
Przez tę bramę trzeba przejść, czy się chce, czy nie...

[Gość: Andrzej]

Piszesz CHYBA ? Wiec masz watpliwosci. Wiec tli sie w Tobie maly plomyk
nadzieji ? Nie uswiadamiasz sobie go, tylko czasami niesmialo przygladasz
sie sobie zyjacemu na zawsze. Przez ten portal smierci przechodzimy, bo
zapomnielismy juz, jak to bylo kiedys. Czy musimy ? CHYBA nie musimy,
popelniajac zbiorowe samobojstwo, bo tak nas nauczono, ze nie widzimy
poza ramami w ktore nas wstawia spoleczenstwo. Inni umieraja, wiec ja tez musze.
Moze nie musze ?
Pozdro, Andrzej.

[Gość: dike]

To "chyba" bardziej dla formy, niż dla treści było..
A co rozumiesz pod pojęciem "ŚMIERĆ"? Bo może znowu okaże się, że stare pojęcia
- a każdy rozumie inaczej, i stąd niepotrzebne nieporozumienia...
Pozdrawiam.

[Gość: Andrzej]

Gość portalu: dike napisał(a):

> To "chyba" bardziej dla formy, niż dla treści było..
> A co rozumiesz pod pojęciem "ŚMIERĆ"? Bo może znowu okaże się, że stare pojęcia
>
> - a każdy rozumie inaczej, i stąd niepotrzebne nieporozumienia...
> Pozdrawiam.

Bylo jak bylo, poiedziale(a)s CHYBA. To sie liczy. Pierwszy impuls. Teraz
niejako przestraszony, niesmiale wycofujesz sie speszony swa butnoscia.
Nie chcesz chyba rozdzielic teraz slowo SMIERC na dwadziescia dwa tysiace
rodzajow. Dla mnie smierc znaczy zaprzestanie funkcjonowania podstawowch
funkcji organizmu i w konsekwencji zejscie z tego swiata.
Andrzej.

[Gość: Z]

Śmierć to koniec. Czego koniec? Dla każdego koniec czegoś innego, dla
wszystkich koniec tego samego. Czasami śmierć to Kostucha, czasami to objęcia
miłościwej nicości...

Możemy znów zastanawiać się czy umieramy naprawdę pozostawiając po sobie
cokolwiek, choćby tylko nagrobek bez pamięci...
Ale czyż nie możemy uszanować śmierci i pozwolić jej odejść...

umierac czy nie umierac - oto jest pytanie...

[Gość: mariposa]

a ja nie chcialabym nie umrzec...

[Gość: Z]

Byle nie za szybko...

[Gość: Andrzej]

Czy to znaczy ze nie kochasz zycia ? Jestem ciekaw jak mi odpowiesz na to
pytanie ?
Andrzej.

[Gość: Z]

Kochać życie to jedno, a żyć wiecznie i widzieć jak umierają po kolei inne
osoby które się kocha, to drugie...

[Gość: Andrzej]

Gość portalu: Z napisał(a):

> Kochać życie to jedno, a żyć wiecznie i widzieć jak umierają po kolei inne
> osoby które się kocha, to drugie...

Pomylka merytoryczna. Nie mozesz zalozyc swego zycia wiecznego z jednoczesnym
umieraniem innych.
Andrzej.

[Gość: dike]

> Nie chcesz CHYBA rozdzielic teraz slowo SMIERC na dwadziescia dwa tysiace
> rodzajow. Dla mnie smierc znaczy zaprzestanie funkcjonowania podstawowch
> funkcji organizmu i w konsekwencji zejscie z tego swiata.
> Andrzej.

(to podkreślenie jest moje - widzisz, nie czepiaj się "chyb"
No, to się zgadzamy, co do definicji...
Nie chcesz , mam nadzieję, powiedzieć, że Ciebie to "zejście z tego świata" nie
dotyczy?!!
Całkiem niezależnie od jakichkolwiek racji śmierć była, jest i pozostanie
wydarzeniem dramatycznym i głęboko smutnym, wydarzeniem, z którym trudno się
pogodzić, ale wydarzeniem, które NA PEWNO nas nie ominie.Jeśli ktoś tak
oczywistych realiów nie zauważa - jest po prostu albo głupcem albo hipokrytą
( a może nawet razem...) Niewiadome jest tylko miejsce, które każdy z nas
zajmuje - kto przed kim...
Chrześcijaństwo nazywa śmierć wrogiem, każe myśleć o nadziei jej "zniweczenia",
mówi o "życiu wiecznym" - ale "PO" śmierci.
Pozdrawiam.

Znowu to samo, czyli smierc cielesna a duchowa

[Gość: kwieto]

Andrzej, jesli masz na mysli wieczne zycie duszy - ok, jest to mozliwe, zgoda
(o ile dusza istnieje). Tyle, ze wtedy nie ma o czym dyskutowac, bo to jak
wyobrazamy sobie zycie po smierci (ciala) jest indywidualna sprawa kazdego z
nas.
Jesli masz na mysli zycie ciala, to Twoj poglad jest z mojego punktu widzenia
po prostu naiwny. Jak zalatwisz sprawe wypadkow drogowych? Jak zalatwisz chocby
sprawe odzywiania sie (bo aby cos zjesc, trzeba najpierw to cos ZABIC,
niezaleznie, czy mamy do czynienia z czlowiekiem, zwierzeciem, czy roslina)

Tezy:
1. Smierc nie jest straszna i dramatyczna - po prostu jest naturalna koleja
rzeczy, wiec nie widze powodu aby smierc traktowac smierc jako dramat, a np.
porod jako szczescie - z punktu widzenia cyklu zycia jest to wlasciwie to samo,
tak samo naturalne. (P.S. - jesli nie ma smierci, nie powinno byc tez narodzin,
starzenia sie - jak to wytlumaczysz?)
2. Smierc jest dobra spolecznie - uzmyslawia, ze wszystko przemija, zarazem
umarly zwalnia "miejsce" dla nowego pokolenia
3. Smierc jest dobra ekologicznie - aby cos moglo zyc, cos musi umrzec (rosliny
rosna dzieki nawozowi, ktory powstaje ze smiertelnych szczatkow wlasnie; za
roslinami idza pozostale organizmy zyjace)

Ergo: Smierc jest po prostu POTRZEBNA

Dopisek 1: Zdaje sie, ze nawet Bog nie mogl przeciwstawic sie smierci (casus
Jezusa) Bogowie (lub osoby traktowane jako bliskie umyslem boskosci, np. Budda,
Dalajlama) ktorzy istnieli na swiecie a nie byli tylko wytworem fantazji (np.
bogowie greccy) - wszyscy oni odeszli, umarli. Jak to wytlumaczysz? Nawet oni
umierali!

Dopisek 2: Jest takie opowiadnanie S.Lema "Kobyszcze" (w tomiku "Cyberiada"),
ktore co prawda jest o czym innym, ale zawiera pewna idee. Mianowicie
konstruktor Trurl (byt automatyczny, robot) udaje sie na cmentarz, porozmawiac
ze swoim zmarlym nauczycielem. Poniewaz obaj sa robotami okazuje sie, ze mistrz
po prostu uznal, ze juz zrobil to co mial zrobic, chce odpoczac - wiec
ZDECYDOWAL sie umrzec (czyli sam poszedl do grobu i sie po prostu wylaczyl).
Piekna alegoria przemijania...

punkt widzenia cyklu zycia

[babcia-sapcia]

Gość portalu: kwieto napisał(a):


Tezy:
1. Smierc nie jest straszna i dramatyczna - po prostu jest naturalna koleja
rzeczy, wiec nie widze powodu aby smierc traktowac smierc jako dramat, a np.
porod jako szczescie - z punktu widzenia cyklu zycia jest to wlasciwie to samo,
tak samo naturalne. (P.S. - jesli nie ma smierci, nie powinno byc tez narodzin,
starzenia sie - jak to wytlumaczysz?)

Czy Kwieto w ogole zastanawia sie , co pisze?
Czy pisze, byle duzo? A moze przepisuje z ksiazki jakiejs madrej? Na temat zycia
na planecie?
Czy Kwieto powie to samo matce swojej, ojcu swojemu, (a w przyszlosci zonie albo
dziecku?)
Zamknac oczy i krzyczyc : nie boje sie.

Wszystko mozna podwazyc.
Wiecej czlowiek musi wierzyc niz rozumiec.
Wiecej ufac drugiemu niz byc go pewnym.
Ale mowic trzeba ze swojego punktu widzenia.

Zycze zdrowia.
Sapcia

[Gość: Andrzej]

Juz taki jestem dike, i nie popuszcze. Czy nie przyszlo Ci do glowy, ze
np. taki Adam i Ewa stworzeni byli ku zyciu wiecznemu, i tylko dzieki swej
ignorancji, obojetno co by to nie bylo, wybrali smierc, cierpienie i choroby ?
Nie jestem wcale pewny czy dobrze interpretujesz slowa Chrystusa i sprawe
zycia wiecznego. Nie potrafie zacytowac z pamieci, ale jesli nie zapomne
spojrze na odpowiednie slowa Chrystusa i odpowiednia interpretacje, swiadczaca
o tym, ze mowiac o zyciu wiecznym, mowil o zyciu fizycznym, a nie po smierci.
Widzisz, ja jestem z natury niedowiarkiem. Nie wierze w to, ze nie ma predkosci
wiekszych od predkosci swiatla. Ty pewnie powiesz, zem zmysly postradal.
Nie wierze tez w to, ze musimy umierac. Po co bylaby ta wola zycia w tym
momencie, jesli musi sie to wszystko zakonczyc. Jedyna rzecz w ktora tak
naprawde wierze, to to ze mamy nieograniczone mozliwosci egzystencji. Nie
moglbym sie zaczapkowac w NA PEWNO MUSIMY UMRZEC. Ja zwyczajnie nie uznaje
niewoli pod jakimkolwiek wezwaniem. Nawet jesli to kloci sie ze zdrowym
rozsadkiem. Zreszta coz to jest ten zdrowy rozsadek ? pamiec doswiadczen
naszych i innych ludzi, ktore wcale nie musza byc jedynymi, mozliwymi w calym
zbiorze doswiadczen dostepnych czlowiekowi ? I tak jest ze smiercia.
Idiotyczne wydaje mi sie stwierdzenie: ZAMIERZAM UMRZEC. Dlatego ja wybieram:
NIE ZAMIERZAM UMRZEC. A jesli tak czy inaczej umre, to bedzie to swiadczylo
tylko o mej glebokiej ignorancji na temat zycia samego.
pozdro, Andrzej.

[Gość: kwieto]

CHRYSTUS ROWNIEZ UMARL.

Tak na prawde, smierc jest w Ciebie wpisana juz od momentu narodzin. Z kazdym
dniem umieraja w Tobie dziesiatki komorek Twojego ciala. Cale zycie jest
procesem wolno postepujacej smierci (degradacji, jesli wolisz)

A mowienie, ze smierc ogranicza Twoja wolnosc jest smieszne. Rozumiem, ze
rowniez jedzenie ogranicza Twoja wolnosc (bo zmusza Cie do marnowania czasu na
posilek czy tego chcesz, czy nie), zalatwianie potrzeb fizjologicznych? Uczucia
tez sa ograniczeniem - w tym rowniez przyjazn, wiernosc, milosc...
Rozumiem, ze jako szczegolna perfidie, ktora Cie ogranicza traktujesz na
przyklad istnienie grawitacji, dzieki ktorej chodzisz po ziemi, a nie latasz w
powietrzu? No to umowmy sie, ze zdejmujemy to ograniczenie - stajemy sie wolni,
grawitacja nie istnieje. Otworz teraz okno, i polec sobie na maly spacer wsrod
chmur... Opisz jak wrazenia, Ja bez grawitacji czuje sie swietnie, jestem
nareszcie wolny i nieograniczony!

[Gość: Andrzej]

Gość portalu: kwieto napisał(a):

> CHRYSTUS ROWNIEZ UMARL.
>
> Tak na prawde, smierc jest w Ciebie wpisana juz od momentu narodzin. Z kazdym
> dniem umieraja w Tobie dziesiatki komorek Twojego ciala. Cale zycie jest
> procesem wolno postepujacej smierci (degradacji, jesli wolisz)
>
> A mowienie, ze smierc ogranicza Twoja wolnosc jest smieszne. Rozumiem, ze
> rowniez jedzenie ogranicza Twoja wolnosc (bo zmusza Cie do marnowania czasu na
> posilek czy tego chcesz, czy nie), zalatwianie potrzeb fizjologicznych? Uczucia
>
> tez sa ograniczeniem - w tym rowniez przyjazn, wiernosc, milosc...
> Rozumiem, ze jako szczegolna perfidie, ktora Cie ogranicza traktujesz na
> przyklad istnienie grawitacji, dzieki ktorej chodzisz po ziemi, a nie latasz w
> powietrzu? No to umowmy sie, ze zdejmujemy to ograniczenie - stajemy sie wolni,
>
> grawitacja nie istnieje. Otworz teraz okno, i polec sobie na maly spacer wsrod
> chmur... Opisz jak wrazenia, Ja bez grawitacji czuje sie swietnie, jestem
> nareszcie wolny i nieograniczony!

Smierc jest wpisana ? Moze i jest kwieto. Jestes tego pewny ? A nie uwazasz,ze
moznaby sie pokusic o WYPISANIE jej z mojego DNA ? A komorki to umieraja we mnie i
regeneruja sie nieustannie ( niektorzy mowia ze co 7 lat wszystko jest we mnie
wymienione). Oj, ten Twoj nie do dobicia materializm. O ile pamietam nie wierzysz
w Chrystusa, wiec po co zaczynasz tymi wielki literami ?
Jendrek.

[Gość: kwieto]

Nigdy nie twierdzilem, ze nie wierze w Chrystusa...

Natomiast moj post wyzej opisuje, dlaczego uwazam, ze smierc jest NIEZBEDNA i
POTRZEBNA. I nie ma w niej niczego tragicznego.
Zreszta tragizm przypisywany smierci tez jest wzgledny - dlaczego jako
tragedie, dramat uznajemy smierc czlowieka, a np. sciecie drzewa traktujemy
jako normalne? Pamietaj, ze zywimy sie smiercia - wszystkie potrawy jakie
zjadasz to konsumpcja smiertelnych szczatek, trupow...

[Gość: Andrzej]

No juz przestan, bo schabowe dzisiaj mam....
Kwieto, na Twoj chlodny, niezaprawiony rozum: jaki jest cel, jesli wogole,
naszej egzystencji ? Tylko nie pisz mi, zeby godnie przezyc zycie i byc dobrym.
Jandrzej.

[Gość: kwieto]

Cel biologiczny - przetrwac, przedluzyc gatunek
Cel duchowy, metafizyczny - zadnego.

Ja osobiscie mam zamiar cieszyc sie tym, ze zyje i nie musze do tego wymyslac
sobie jakichs abstrakcyjnych celow.
Wlasciwie to mysle, ze pytanie o sens zycia jest bez sensu.

Jaki jest sens tego, ze niebo jest niebieskie?
Jaki jest sens tego, ze woda jest mokra?
Jaki jest sens tego, ze morze jest slone?

Pytanie o sens zycia jest ta sama kategria co pytania powyzsze.

Do czego jest Ci potrzebny jakikolwiek sens w zyciu?
Bo inaczej bedziesz zagubiony, wyskoczysz z ustalonych torow egzystencji i nie
bedziesz wiedzial co robic? Wierz mi, to naprawde wspaniale uczucie byc
zagubionym jesli chodzi o sens zycia - nagle otwiera sie tyle mozliwosci!

Do kwieto

[Gość: Andrzej]

Nie przedstawie Ci kwieto scenariusza, co bedzie gdy przestaniemy umierac.
Prawdopodobnie potrzeba posiadania dzieci zejdzie na margines, gdyz nie bedzie
juz potrzeby potrzymywania gatunku. Nigdy nie spotkalem zadnego z obroncow
naszej fizycznej niesmiertelnosci mowiacego o czlowieku NIE DO DOBICIA.
To nie ma tak wygladac, ze gilotyna nie zetnie lba nikomu, ani ze samochod
nie zrobi nikomu garazu. Bedzie zawsze mozliwosc "polozenia sie" do grobu
jak owe roboty. Przyznam sie ze mam klopot z tym aspektem niesmiertelnosci,
w szczegolnosci, ze teoretycy czystej fizycznej niesmiertelnosci nie uznaja
duszy ludzkiej, ktora mialaby przetrwac np. smiertelny wypadek czy cos w tym
stylu. Ale moze jest cos, co poznawalne byloby dopiero po osiagnieciu
niesmiertelnosci.
PS. A co mnie bogi obchodza. Nie chcieli zyc to umarli, hihihi.
Pozdro, Andrzej.

Od kwieto

[Gość: kwieto]

No ale wracam jak pijak do plota z tematem jedzenia - aby zyc, musisz cos
usmiercic - jak to pogodzic??

No i napisales: "a co mnie bogi obchodza. Nie chcieli zyc to umarli"
Mozesz mi odpowiedziec na pytanie, do czego wlasciwie jest Ci potrzebna
cielesna niesmiertelnosc? Bo rozumiem, ze Ty w przeciwienstwie do bogow chcesz
zyc?
Dlaczego kurczowo trzymasz sie zycia?

Dla mnie smierc jest po prostu kolejnym elementem pewnego procesu - dlatego nie
chce nagrobka i napisu na nim, bo tak jak kiedys nie istnialem, tak kiedys nie
bede istnial - jest to normalna kolej rzeczy. Dlaczego mialbym ta mala
iskierke, jaka jest moje zycie, probowac utrzymywac wiecznie? Nie jest to wyraz
mojej pychy?

No i ciekawe jest rozumowanie "wygnania z raju" - czlowiek byl niesmiertelny, i
zostal ukarany za przewinienia smiertelnoscia. Nie uwazasz, ze jest to swego
rodzaju ponizanie sie? No bo jesli jestem smiertelny za kare, to znaczy ze
jestem "gorszy" od... no wlasnie. Od czego wlasciwie?

No i (trzymamy sie konwencji Chrzescijanskiej) dlaczego Bog, ktory jest tak
milosierny, byl az tak okrutny, ze kazal umierac miliardom ludzi za blad
popelniony przez jedna osobe??? To sie kloci z pojeciem Boga
1. Sprawiedliwego (kara jest niewspolmierna do winy),
2. Milosiernego (no bo nie wybaczyl przewinienia)

Za duzo luk w tym rozumowaniu..

Nie odpowiedziales jak Ci sie zyje po zanegowaniu grawitacj! :")))

[Gość: Andrzej]

Nie trzymam sie az tak kurczowo zycia, ale je lubie i chyba to naturalne, jesli
mysle o jego przedluzeniu, chocby w nieskonczonosc. Ty tez je lubisz, ale
dlaczego tak kurczowo, bez walki oddajesz je ziemi ?
A co z ta antygrawitacja ? Nic mi nie przychodzi do glowy.
Powiedz mi kwieto, jakbys zareagowal na wiadomosc, ze jutro umierasz ?
Andrzej.

[Gość: kwieto]

Jesli oddaje zycie ziemi, ciekawe jak moge to robic "kurczowo"? Kurczowo rezygnowac?
Troche bez sensu, nie uwazasz?
No ale to tylko czepianie sie slowek...

Na wiadomosc, ze jutro umieram zareagowalbym nijak. Pewnie zadzwonilbym do paru
znajomych zeby sie pozegnac, Postaral sie poukladac, skonczyc pewne sprawy, aby moi
bliscy nie mieli klopotow z pochowaniem mnie, przejeciem odpowiedzialnosci za pewne
rzeczy. Czyli zaczalbym po sobie sprzatac.

Ja nie rezygnuje z zycia - po prostu uwazam, ze jesli mam umrzec to i tak umre, wiec po co
sie przejmowac? A czepianie sie idei niesmiertelnosci (cielesnej) jest po prostu stresujace

[Gość: Andrzej]

Zastanawiam sie kwieto, skad ten lodowaty charakter i brak emocji.
Czy moglbys tez zabic, no bo co to zaproblem oddac cialo ziemi ?
Andrzej.

[Gość: kwieto]

Dlaczego brak emocji i lodowaty charakter? Wlasnie brak emocji i kamienna maska to wynik
marzen o niesmiertelnosci. Bo jesli na niesmiertelnosc mam sobie zasluzyc, nie bede sie
zachowywal jak czlowiek, nie bede sie cieszyl zyciem, a raczej "robil to co powinienem" aby
uzyskac niesmiertelnosc. Brrr - to takie nieludzkie!

Argumentu o zabijaniu nie rozumiem - jest zupelnie nie trafiony. To ze kazdy kiedys umze, i
ze to normalne, nie oznacza ze nalezy mu w tym pomagac, nieprawdaz? No i co innego
smierc "naturalna", a co innego smierc zadana przemoca, gwaltem. Bo w morderstwie nie
chodzi o smierc, a sposob w jaki ona przyszla - jako wynik przemocy i agresji.

Natomiast mam jeszcze jedno pytanie.
Bo wyszlo mi, ze kazda wizja dotyczaca niesmiertelnosci - czy duchowej (niebo,
reinkarnacja), czy cielesnej (to co proponujesz Ty) zaklada w pewien zawoalowany sposob,
ze zycie na ziemi sklada sie glownie z cierpienia, przechodzenia roznego rodzaju "prob",
"sprawdzianow" - innymi slowy: "zycie doczesne to pasmo cierpienia" podporzadkowane
wyzszemu celowi jakim jest doskonalosc, czy zbawienie. Czy naprawde tak uwazasz? Nie
znajdujesz niczego wspanialego, pieknego w zyciu jako takim?????

[Gość: Andrzej]

Oczywiscie, ze widze piekno w tym zyciu. Stad cala masa technik, jakie ludzie
powymyslali, zeby z jednej strony zrobic je jeszcze piekniejsze a ponadto,
uczynic to zycie wiecznym, badz tu na ziemi, poprzez niesmiertelnosc, lub
poprze kolejne wcielenia, ktore sluzyc maja "oczyszczeniu".
Ty kwieto albo nie dostrzegasz, ze to zycie, dla wiekszosci jest cierpieniem,
albo nie chcesz tego widziec. Dlatego u Ciebie wszystko jest tak ladnie
poukladane. Tobie sie poprostu udalo. I to bez wzgledu na to, czy pracowales
nad tym, czy zwyczajnie sie takim urodziles. Dla mnie pozostanie to
niezrozumialym, jak mozna kochac zycie a jednoczesnie miec gdzies, kiedy sie
ono skonczy. Twoja postawa przypomina mi bardzo taoistyczne podejscie do zycia
i smierci. Akurat mam pewien fragment przed soba. Taoisci twierdza, ze czlowiek
nie umiera, tylko transformuje sie w inne obszary... taoisci ucza ze koniec
czlowieka jest powrotem do Wielkiej Rzeczywistosci. Rowniez Einstein zapytany
czy boi sie smierci, odpowiedzial: "Nie, nie boje sie, poniewaz czujac sie
calkowicie zlaczony z zywa i nieozywiona przyroda, nie ma dla mnie znaczenia
czy jestem zywy, czy tez nie". Czy Ty myslisz podobnie kwieto ? czy jeszcze
inaczej ?
Pozdro, Andrzej.

[Gość: dike]

> No i (trzymamy sie konwencji Chrzescijanskiej) dlaczego Bog, ktory jest tak
> milosierny, byl az tak okrutny, ze kazal umierac miliardom ludzi za blad
> popelniony przez jedna osobe??? To sie kloci z pojeciem Boga
> 1. Sprawiedliwego (kara jest niewspolmierna do winy),
> 2. Milosiernego (no bo nie wybaczyl przewinienia)
Chrześcijański Bóg powiedział: Możesz.
Dał gotową instrukcję, jak żyć. Ale powiedział: możesz wybrać dobro, albo zło.
Ale tak naprawdę, to co chcesz udowodnić, Kwieto?
Bo Andrzej - to , że sam brak zgody na śmierć zwolni go od niej. A Ty?
Pozdrawiam, życzę spokojnej nocy.

[Gość: kwieto]

Ze prosta negacja smierci, oraz wizja niesmiertelnosci cielesnej jako takiej sa bardzo naiwne.
Ze w samej idei niesmiertelnego czlowieka (i utraty niesmiertelnosci) jest mnostwo
sprzecznosci nie do pogodzenia.

Co do wybierania dobra lub zla, moglbym tez sie poklocic (uwazam, ze nie ma czegos
takiego jak bezwzgledne, absolutne dobro lub zlo, ze wszystko zalezy od subiektywnej
oceny), ale to juz temat na inna pogawedke, bez zwiazku z tematem...

odpad

[Gość: renka]

Czlowiek z racji posiadania rozumu kieruje zyciem innych stworzen.W ludzkim
rozumie zawarta jest teoria ludzkiej niesmiertelnosci.Umieranie , zabijanie,
smierc oznacza tylko przejscie jednej formy energii w druga.Zycie sie
skonczylo, energia przemian chemicznych sie wyczerpala, pozostal produkt
odpadowy, ktory trzeba ZUTYLIZOWAC.W ogniu , w ziemi,lub w wodzie.

[Gość: kwieto]

Gość portalu: renka napisał(a):

> Czlowiek z racji posiadania rozumu kieruje zyciem innych stworzen.

To zdanie mi sie bardzo nie podoba. :(

cialo to sacrum a nie odpad

[fnoll]

w czasach, gdy krewni obmywali sami ciala swych zmarlych bliskich i asystowali
im w drodze do grobu czy na stos, bylismy pod wzgledem kultury umierania
bardziej cywilizowani niz dzis, gdy konczymy swe zycie w obcych, sterylnych
murach szpitala, chowani potem wstydliwie w czarne worki

ale - kulture tworzymy my sami, i nasza wola nie jest bez znaczenia w tym jak
MY zachowamy sie wobec swoich odchodzacych bliskich, a czasem nieznajomych

pzdr

fnoll

[Gość: Kreska]

fnoll napisał(a):

> ale - kulture tworzymy my sami, i nasza wola nie jest bez znaczenia w tym jak
> MY zachowamy sie wobec swoich odchodzacych bliskich, a czasem nieznajomych
To sedno tematu.
Ja mam silne i ważne przeżycia, ale nie opowiem o nich, bo bardziej mnie dotyczą
i bardzij sa wstydliwe niż uprawianie seksu, o którym też trudno mówić. Mogę
opowiedziec natomiast i urodzeniu dziecka - ale to nikogo nie interesuje. Jak to
początki.
Ciekawa gradacja trudności

[Gość: Toi]

Gość portalu: Kreska napisał(a):

> Ja mam silne i ważne przeżycia, ale nie opowiem o nich, bo bardziej mnie dotycz
> ą
> i bardzij sa wstydliwe niż uprawianie seksu, o którym też trudno mówić. Mogę
> opowiedziec natomiast i urodzeniu dziecka - ale to nikogo nie interesuje. Jak t
> o
> początki.
> Ciekawa gradacja trudności

Kresko, dlaczego uwazasz, ze to nikogo nie interesuje? (A czy blizniaczki i w
domu? :)))
Poza tym, jesli dobrze Cie zrozumialam z gradacja trudnosci, to mowienie o seksie
powinno byc najprostsze. :)

śmierć nie zawsze nas przerastała

[Gość: fnoll]

przecież nie zawsze mieliśmy takie trudności z byciem wobec umierania jak dziś,
niektóre inne, istniejące dziś kultury, zapewne radzą sobie z tym lepiej od nas,
także nie jesteśmy skazani na "ucieczkę przed śmiercią"

sami, własnym wysiłkiem, możemy się przyczynić do odbudowania kultury umierania w
polsce - osobiście porządkując sobie problematykę przemijania, starając się
zachować dojrzale wobec osób, które odchodzą, i mając w głowie, że dla nas czas i
choroba są równie nieubłagane

choćby w taka kwestia o której mówi przyslowie że "starych drzew sie nie
przesadza" - czyli docenienie, jak ważne jest dla starszej osoby spędzenie
ostatnich lat życia w znajomym jej miejscu, wśród bliskich

albo rozmawiając o śmierci - ucząc się o niej rozmawiać tak samo właśnie, jak
uczymy rozmawiać się o seksie, przełamując własne lęki i zahamowania

pzdr

fnoll

[Gość: kwieto]

Ja sie tu upre (upiore?) przy swoim pogladzie - dla mnie smierc jest tak samo
potrzebna jak zycie. Unikanie rozmow o smierci, przemijaniu - a dlaczego
wlasciwie? Wszyscy kiedys umzemy, wszyscy kiedys sie narodzilismy - dlaczego
wiec o narodzinach mowi sie z radoscia, a smierc traktuje jako temat tabu?
Kultura smierci? Mi sie to pojecie kojarzy z jakims specjalnym podejsciem do
instytucji smierci. A nie wystarczy po prostu zwykle przyjecie smierci do
wiadomosci? Bez specjalnego wychwalania, bez specjalnego potepiania?

[Gość: fnoll]

Gość portalu: kwieto napisał(a):

> A nie wystarczy po prostu zwykle przyjecie smierci do
> wiadomosci? Bez specjalnego wychwalania, bez specjalnego potepiania?

pewnie, pewnie, ale:

przyjac do wiadomosci mozna na rozne sposoby - i to jest wlasnie ta kultura
a to przyjecie moze wyrazic sie w roznym postepowaniu - i to jest kultura w akcji

mozna przyjac do wiadomosci smierc jako kare za grzech pierworodny na przyklad i
zwloki oraz starzenie postrzegac jako obrzydliwa koniecznosc - ktora trzeba
maksymalnie shigienizowac (biale sciany, biale przescieradla, sterylne czarne
worki, specjalni ludzie najeci do mycia zwlok)

no nie?

w naszej kulturze nad grobami sie placze - a tacy zydzi poza odmawianiem modliwtw
zalobnych na nagrobku takze ucztuja (!) wspominajac zmarlego w atmosferze radosci
zycia

takze jest wiele mozliwych rytualow wokol starzenia sie, choroby i odchodzenia z
tego swiata

ale kto ich uczy? z kim je wypelniac? nie wystarczy zmiana naszego osobistego
stosunku wobec smierci - musimy jeszcze uzgodnic z innymi jak zachowamy sie wobec
chorego, starzejacego sie czy umierajacego czlowieka, bliskiego lub nieznanego

dlatego pisze o "kulturze umierania" - zbiorze spolecznych zachowan wobec
przemijania ludzkiego zycia i nagle konczacych go wypadkow

taki przyklad: nie wiem jak to jest na pewno, ale dzis nie tylko godzimy sie na
oddanie naszych ciezko chorych i umierajacych bliskich w rece obcych ludzi (bo
przeciez maja im pomoc!), ale, byc moze, jestesmy do tego nawet zmuszeni

zdziwienie wywoluja w nas cyganskie rodziny koczujace przed szpitalem gdy jeden z
ich bliskich lezy w srodku - a jednak oni w tym momencie sa dla mnie bardziej
ludzcy niz my, wracajacy do swych domow w takiej sytuacji

ze cos sie zmienia to widac po zmianach w "rytuale" hospitalizacji malych dzieci,
kiedys oczywistym bylo, ze rodzice zostawiaja swe chore dzieci w szpitalu - dzis
w wielu szpitalach moga juz pozostac caly czas z nimi

moze kiedys podobnie bedzie z osobami starszymi, ze nie bedziemy ich wyrywac z
ich ziemi "dla ich dobra", ale rozwinie sie opieka domowa lub mozliwosc
ustawicznego towarzyszenia im w szpitalu

jasne, ze tu musi isc rownolegle zmiana w mentalnosci ludzi ze zmiana instytuacji

moze kiedys upadna zaklady pogrzebowe i na powrot sami bedziemy myc, ubierac i
chowac swych zmarlych bliskich?

pzdr

fnoll

do Fnolla

[dike]

Dobrze, ze sa tacy ludzie, jak Ty.:)

Wlasciwie to chcialam cos jeszcze napisac, ale...jest taki maly klawisz "delete"

Niech zostanie tyle.
Pozdrawiam

do dike

[Gość: fnoll]

dobrze ze sa tacy ludzie jak Ty - wrazliwi na takie tematy

pozdrawiam! :-)))))

fnoll