destrukcyjne związki

[pocopotka]

dlaczego tkwimy w takich toksycznych , wyniszczających związkach , proszę o
opinie osoby , które tego doświadczyły i jak się to skończyło , bo przecież
trwać dalej nie mogło , chyba , że się mylę.

[maureen2]

bywają slodkie trucizny, jednak powyżej pewnego stężenia związek rozpada się
na składniki,zgodnie z prawami chemii

[alfika]

a cóż to za nowe prawo chemii??? :))))))))))))
nie znam :))))))))))))))

[wiarusik]

Tak sobie patrzę na Twoją wizytówkę,na te wesołe oczy,brwi,okularki i
zastanawiam się,czy reszta wygląda równie korzystnie?

[alfika]

witam kolejne wcielenie i pozostawiam resztę wyobraźni :))))))))))

dodam złośliwie, że reszta wygląda wyjatkowo zniechęcająco, szczególnie kły i
szpony... ale co kto lubi, ja lubię akurat tak

[maureen2]

po alkoholu każdy tak wygląda

[alfika]

to juz wiesz, co zrobić, żeby się sobie spodobać ;)))))))

[wiarusik]

Nie było mnie tutaj ponad tydzień(wakacjowałem,niestety musiałem szybko wracać),
a Wy znowu z tą paranoją trolową.Nudne to.Niby jakie,według Ciebie,loginy
jeszcze posiadam?Powiedz-beczka śmiechu:)))
Syreny też miały szpony;)

[maureen2]

po prostu nie wyszło to kręcenie się wokół własnego ogona - zgadnij kto to,
poniewważ nikogo to nie interesowalo.

[wiarusik]

???
Wybacz,trochę dzisiaj ja niekumaty raczej.
Możesz jaśniej?

[maureen2]

taka zabawa w trolle-loginy, "zgadnij kto to,kto się za tym kryje", gra upadła
na skutek braku zainteresowania.

[wiarusik]

alfika dalej się w to bawi:))))
To znak,że zainteresowanie jest.Ludzie zawsze kochali teorie spiskowe.
Boom nastąpił po śmierci kenediego,tak myślę...

[alfika]

szczególnie po roku przynudzania wciąż na jedno kopyto przez młokosa z
problemami -
baaaardzo interesujące, baaardzo...
wręcz porażająco - i to właśnie widać na forum
ale oczywiście każdy widzi świat po swojemu

imagirowym buahahahaha się tymczasem znudzona pożegnam :)))))))))))))

[wiarusik]

Piszę od 2 miechów skarbie;)
Pomyliło ci się coś za tymi okularkami.
Lepiej wypocznij.

[amma10]

Piszesz - sprawdziłam :)

[wiarusik]

Od kiedy?;)

[amma10]

A nie pamiętasz ?

[wiarusik]

To tak dla porządku.
Zdajesz się stawać w mojej obronie,to powiedz że od 2 miesięcy.

[amma10]

No właśnie... jak by to powiedzieć,żeby było prawdziwie... :)

[wiarusik]

no...no...na końcu języka...

[amma10]

no właśnie....no...
ale chyba pozostanę jednak bezstronna :)
Ale to,że piszesz to fakt -i tą odpowiedź podtrzymuję :)

[wiarusik]

...............
...............
...............
Dużo ludzi robi mi na złość,dużo... >:|


A tak swoją drogą-skąd to wiesz?
Jest tu jakaś wyszukiwarka?
:)

[wiarusik]

Forum psychologia to kiepawy dział na pogaduchy interpłciowe.
Co tylko próbuję jakąś szturchnąć,od razu ucieka.
A dziwne,ponoć tu tyle samotnych(i ślepych).Zresztą-w komp stukają tylko
samotni.

[amma10]

wiarusik napisał:

> Forum psychologia to kiepawy dział na pogaduchy interpłciowe.
> Co tylko próbuję jakąś szturchnąć,od razu ucieka.

Może niektóre wyznają zasadę króliczka :)

[miezekatze_78]

Wiarusiku a idźże Ty sobie na forum Szukam męża!, tam to dopiero będziesz miał
używanie :))
Moje ostatnie odkrycie i doprawdy bawię się równie dobrze, jak na CiPie (Ciąża
i Poród) :))

Ale, ale, żeby nie było, męża nie szukam, w ciąży nie jestem, samotna też nie,
tylko te wakacje takie długie :)

.......
Morgen wirst du sein was du heute denkst
.......
Byłam Daschą

[amma10]

wiarusik napisał:


> A tak swoją drogą-skąd to wiesz?
> Jest tu jakaś wyszukiwarka?
> :)

Jesteś na forum dłużej niż ja to powinienes wiedzieć:)

[wiarusik]

"Czy te oczy mogą kłamać?..."
Tak sobie popatrzyłem znowuż na tą wizytówkę...
"I ciągle sobie zadaję pytanie,czy..."reszta jest równie ociekająca sexem,czy
mi się zdaje?
:))
Ola,Ola "pokaż rogi!Dam Ci..." śmietankę do pierożka [Ocho!To było mocne;)].
Ale co to za czarny kołtun po lewej?Mam nadzieję,że wiesz jak wygląda grzebień?
;))))

[alfika]

powalające zanieczyszczenie chorej główki chorymi wyobrażeniami
błeee
lecz to, bo może zacząć boleć

[wiarusik]

Cierpię na POŻĄDANIE,a nie ból głowy.
Tylko TY możesz to uleczyć:))))
Byle szybko-jesień się zbliża i mam wysokie libido.To przecież czas RYKOWISK.
;)))))))))))

[alfika]

rycz, mały, rycz!
płacz, maleńki, płaaaaacz!...

[wiarusik]

Ty mnie Alfa nie zlewaj,bo w przeciwnym razie będę zobligowany do wycia na
Twojej skrzynce.
Chyba nie chcesz bym zaśmiecał Ci zaplecze jak rasowy troll?;))))))))

[3mocj4]

Szczerze powiedziawszy nigdy nie bylam w związku destrukcyjnym, bo jak mi coś nie pasuje to wyjaśniam, jeżeli nie działa rozstaje sie :/ szkoda czasu i energii ;) a tak sie nad tym wątkiem zastanawiałam, to sądze: że ludzie dziś dużo rzeczy nie chcą "wiedzieć" "widzieć" wolą przemilczeć wiele spraw, cierpiąc w duszy. Takie postępowanie jest konsekwencją, że ludzie boją się samotności :(... że on/ona zostanie sam. Brak pewności siebie... co u dzieci dziś można zobaczyć, szczególnie tych chamskich, bowiem chamstwo jest tylko przykrywką, ukryciem własnej bezsilności. Destrukcyjny związek... to obrona przed samotnością... przed przegraną... W sumie to nie kumam ludzi którzy w takich związkach tkwią... wydaje mi się, że to brak szacunku dla siebie :(, bo przecież destrukcyjność ma wiele wątków. Zazdrość, obłuda, fałsz, nieszczerośc... to schemat owego związku... a jak wiadomo nikt "święty" nie jest. Więc często ludzie tłumaczą sobie zachowanie destukcyjne partnera. A szkoda, że tak sie dzieje.......

W sądzie.....

[shangri-la]

Kiedy jedna strona "na odchodne " popełnia przestępstwo ( nawet kilka) i
wyczerpane zostają wszytkie polubowne środki powstrzymania takiego
patologicznego osobnika, nie pozostaje nic innego....
Szkoda , bo wystarczyło jedno, szczere "przepraszam".

[friday133]

W pewnym momencie było tak źle, że wybór stał się jasny - zostaję z nim i
umieram. Z własnej ręki. Albo odchodzę i żyję.
Odeszłam.

[a.niech.to]

Dobrze, że nie odebrano Ci takiego wyboru. Szczęśliwa ... ja ciągle się boję,
że los mi to udaremni... Rodzina, przyjaciele, opinia społeczna, dorobek wielu
lat małżeństwa - to wszystko staje mi na drodze przerażającą przeszkodą.

nielatwy temat

[lune]

najgorsze ze wchodzimy w to powoli - z biegiem czasu zatracajac siebie ;
granica, poza ktora nie ma zgody na pewne zachowania, slowa, ta
dotad 'nieprzekraczalna' granica przesuwa sie ciagle - w sposob dostrzegalny
dla osob z zewnatrz - ale my tego nie widzimy, ciagle jestesmy w stanie to
zaakceptowac, ufajac ze ON NAS KOCHA - pomimo ze krzywdzi ... trudno wyjsc z
takiego zwiazku o wlasnych silach ; poza tym - najbardziej ludzki : strach
przed zmiana - bo to co doswiadczone, znajome - nawet jesli gorzkie, nie budzi
takiego leku jak nieznane ;

dlaczego nie reagujemy na pierwsze niedobre oznaki ? COS JEST W NAS - ze
takich wlasnie partnerow wybieramy /to po pierwsze/, ze nie reagujemy w sposob
asertywny na zachowania ktore nas krzywdza ... a potem brniemy i brniemy ...
i 'jest za pozno' ...

to nie tylko problem 'toksycznego partnera', to takze nasz problem ;

czy wejscie w role 'osoby krzywdzonej' cos nam zalatwia ? to powazne pytanie ...

nie ma wiec mowy o tym ze - wychodzac z takiego zwiazku /wreszcie/ mamy problem
z glowy ; jesli nie zmienimy czegos w sobie - nasze kolejne wybory partnerow
moga byc rownie fatalne ;

lune

[sallvadore]

w pelni sie zgadza, to jest tak ze sami troche sobie pozwalamy na takie
trakotowanie. Kewstia charakterow jest osba silniejsza charalterem w zwiazku i
tam dominuje i czasem pozwala sobie na takie zachowania wobec partnera. A ten,
chyba, ze strachu przed samotnoscia brnie dalej lykajac "gorzkie pigulki" az sie
pochoruje ale wtedy to juz za pozno...

[hmatisse]

A ja jestem w takim związku. Po raz kolejny przesunęłam granicę i sama siebie
skazałam na wielki smutek. Wydaje mi się, że teraz jest dobry moment, żeby
powiedzieć stop. Ale już raz sobie stop powiedzieliśmy i strasznie mnie to
zabolało. I tak sobie w tym tkwię, jestem tego świadoma, ale nie mam pojęcia
jak się z tego wyplątać, jak nad sobą pracować, żeby zmienić się na tyle
bardzo, że mówiąc basta będę czuła ulgę a nie wielką rozpacz.

Do Hmatisse;)

[shangri-la]

Powiem Ci z doświadczenia, że każde "przesuwanie granic" tylko nakręca tą
drugą , bezduszną osobę i czynią ją ( w jej oczach oczywiście) bezkarną.
Tak więc NIE WARTO(!)
Są ludzie, którym nie warto dawać drugiej szansy.(!)
Uciekaj i koniecznie zmień numer telefonu, bo są tacy, co siedem miesiecy po
rozstaniu dostają nocnego ataku tęsknoty, jak jeden taki dzisiejszej nocy,
ech.....

[hmatisse]

shangri-la niestety problem jest bardziej złożony. Pracujemy w tej samej
firmie. Więc dopóki nie uda mi się zmienić pracy nie rozstaniemy się tak na
prawdę. Poza tym zawsze zostają mi wątpliwości, że może on na prawdę
potrzebował wyjechać sam (mamy ostatnio b. napiętą sytuację w firmie a on
zajmuje dość wysokie stanowisko)
Poza tym nie wiem czy jestem na tyle silna, żeby powiedzieć cześć i odejść... :(

[alfika]

jedyny problem to ten, o którym piszesz na końcu - jak pozbędziesz się jeszcze
więcej sił i dasz się pognębi przez parę lat - to juz będziesz miała i siłę, i
pomysł, i odwagę na rozstanie

oby przez ten czas nie wyrobił Ci się nawyk niezdrowego, niemającego nic z
miłością wspólnego, poświęcenia... ale to sama zobaczysz jak staniesz na nogi

[mmax20]

alfika napisała:


> oby przez ten czas nie wyrobił Ci się nawyk niezdrowego, niemającego nic z
> miłością wspólnego, poświęcenia... ale to sama zobaczysz jak staniesz na nogi
>

to geny alfiko, nawyki rodzą się z konstelacji genów,
ale może być gorzej, np. karma
i co wtedy?

[alfika]

pleciesz

[mmax20]

to udowodnij:)

[alfika]

nie mam zamiaru
a jak kto plecie, to może sam powinien usiłować udowodnić swoje zdanie?
tak mi się przynajmniej wydaje

[mmax20]

dlaczego ja mam jakoby wierzyć w to, że plotę, mimo że zdanie bardzo szanuję??

[mmax20]

pletę??

[alfika]

chcesz powiedzieć, że geny i karma decydują o naszych przyzwyczajeniach, zaś
to, co człowiek przeżywa, nie?
i że nalezy to przyjąć jako pewnik i kropka?

ps. podpowiadam: "plotę"

[mmax20]

dlaczego tak sądzisz, czy moje wypowiedzi naprawdę determinują kropkę?
a co do twierdzenia to tylko mówi się, oczywiście, mówi się dużo
jedno zauważam, że z wszystkich tutaj wypowiedzi bije tęsknota
no niech każdy sobie wyzna jaka, każdy ma inne cele, inną drogę
logiką tego nie ujmiesz

[alfika]

to nie jest logika, to zwykła odpowiedź na choćby pytanie - skąd się wziął
alkoholizm u Indian, jak blade twarze im świeżutko przywiozły, skoro to geny?
jak długotrwały choćby ból fizyczny zmienia połączenia nauronowe w mózgu, jak
to wpływa na zachowanie...
no cokolwiek...
i dlaczego różniste psychoterapie ludziom pomagają, zamiast im geny reperować...

nie, no tak naprawdę to napisać można wszystko :) a jak nie "kropka", to ja
naprawdę widzę drugą możliwość: jakieś argumenty przedstaw albo co...

karmę uruchamia się też samemu, na siłę nie przyjdzie

[mmax20]

oczekujesz rozwiązania problemu, podaj proszę jakiego?
ale tak naprawdę to nie wierzę,
popatrzyłem z ciekawości na wizytówkę, poza tym to nie ten ton

ale żeby nie być gołosłownym jakieś argumenty przedstaw albo co...

myślę, że nie można niczego tak sobie odrzucić, bo to nie to

[mmax20]

no dobra
geny, karma, przeżycia i inne, można się kłócić o definicje, co jest czym i
nie, jak długo i tak dalej, bo to jest przecież nasze główne zajęcie tutaj na
tym ziemskim padole
moim zdaniem punktem zwrotnym jest świadomość tego, że kiedyś kończy się to co
jest, a ...
i tu każdy musi sobie dopowiedzieć
i skojarzyć, że nie pomoże ani tatuś ani mamusia ani ta/en, z którą/ym , a jak
skojarzę jeszcze, że on/a ma ten sam problem,
to o czym tutaj jeszcze mówić?
:)

tylko, że mówienie czasami też pomaga:)))))))))

[alfika]

tylko się domyślam, że ciągle usiłujesz mówić o przyzwyczajeniach
udanego wieczoru :)

[mmax20]

alfika napisała:

> tylko się domyślam, że ciągle usiłujesz mówić o przyzwyczajeniach
> udanego wieczoru :)
>
raczej o przyzwyczajaniu sie do udanych wieczorow :)

[alfika]

udany wieczór to pokazanie własnego skretynienia światu?
więc więcej takich pokazów, szczególnie na żywo, bez ograniczania się do netu,
ci życzę

[mmax20]

pleciesz

[a.niech.to]

alfika napisała:

> oby przez ten czas nie wyrobił Ci się nawyk niezdrowego, niemającego nic z
> miłością wspólnego, poświęcenia...
Tu raczej należałoby mowić o wykorzystaniu. Poświęcenie to całkiem inna
kategoria, np niedołężnej matce, kalekiemu dziecku.
Będziesz się podstawiać, będzie Cię wykorzystywał.

[a.niech.to]

a.niech.to napisała:

> Będziesz się podstawiać, będzie Cię wykorzystywał.
Będzie się ..., będzie ją ... . Przepraszam.

[alfika]

sama się nie wykorzystuje - ona się co najwyżej poświęca :)

Jestes silna!:)

[shangri-la]

Uwierz w siebie , dziewczyno i nie wahaj się podjąć ryzykowną decyzję, bo cena
jaką zapłacisz póżniej może być daleko wyższa od obecnej.
Rozumiem, że praca w jednej firmie stwarza trudną sytuację , ale tym bardziej
UCIEKAJ , bo zacznie Ci robić świństwa w miejscu pracy.

Wspomniany w poprzednim poście osobnik dwa dni temu napisał mail do mojej
pracy, usiłując mnie skompromitować. Został zignorowany i stąd te nocne dowody
tęsknoty z mną....

Oni nie przebierają w środkach, pamiętaj.(!)
Jeśli bedziesz zmieniać pracę , nie zostawiaj po sobie żadnych śladów. On
absolutnie nie może wiedzieć , gdzie będziesz pracować.

I jeszcze jedno.....bardzo Cię, proszę, nie tłumacz jego nieodpowiedzialnego
zachowania zmęczeniem, przepracowaniem itp. Takie "furtki" bywają zgubne w
przyszłości.
Jesteś kobietą i oczekujesz szacunku w takim samaym stopniu od zmęczonego jak
i wypoczętego mężczyzny.
Oczekujesz uczucia , wsparcia i zrozumienia.
Masz prawo oczekiwać jeśli to samo oferujesz.
Trzymaj się dzielnie:))))

[a.niech.to]

hmatisse napisała:

> Poza tym nie wiem czy jestem na tyle silna, żeby powiedzieć cześć i odejść...
To stań sobie z boczku, tak bez zobowiązań. To może być całkiem przyjemna forma
koleżeńskiego kontaktu.

[a.niech.to]

hmatisse napisała:

> tak sobie w tym tkwię, jestem tego świadoma, ale nie mam pojęcia
> jak się z tego wyplątać, jak nad sobą pracować, żeby zmienić się na tyle
> bardzo, że mówiąc basta będę czuła ulgę a nie wielką rozpacz.
Poczekaj, to przyjdzie do Ciebie samo. Ten moment już gdzieś jest, wystarczy,
że do niego dojdziesz. W ukojeniu rozpaczy pomoże Ci siła odzyskanego spokoju.

[hmatisse]

Dziękuję za zainteresowanie tematem.
Znam go dość dobrze i na tyle, na ile znam do robienia świństw mu daleko. Już
kiedyś się rozstaliśmy. Bardzo dużo wtedy pracował i nie poświęcał mi tyle
czasu, ile bym chciała. Ja jestem osobą dość zaborczą i zazdrosną. No i
spotkaliśmy się w pracy, pojechaliśmy na delegację, byliśmy obok siebie i mnie
ciągle było ogromnie smutno, każde z nas prowokowało sytuacje, w których
mogliśmy się spotkać, przejść obok siebie. W końcu coś pękło i znów zaczęliśmy
dzielić nasze życia. Takie trochę katharsis. Od tego czasu rozmawialiśmy
więcej, starał się lepiej okazywać uczucia (on ma z tym problem, ja też, jestem
DDA). Teraz też było cudownie, aż do dnia, w którym powiedział, że musi
pojechać na te parę dni, że nie wyklucza tym samym naszego urlopu, że wie, że
odbiorę to jako krzywdę, ale on na prawdę potrzebuje pobyć daleko od firmy, a
chcąc nie chcąc twierdzi, że mu się z nią kojarzę. Zapewniał, że to już nie
potrwa długo, bo wkrótce rozkręci swoją firmę i wtedy powinno być między nami
zdrowiej.
I ja się w tym gubię, czasem na prawdę czuję, że mnie kocha, a czasem wydaje mi
się, że mnie krzywdzi. Chyba nie potrafię zrozumieć własnych i jego uczuć. I
najgorsze jest to, że nie wiem jak zacząć się zmieniać, jak nad sobą pracować,
żeby osiągnąć maksimum szczęścia.

[amma10]

hmatisse napisała:

Chyba nie potrafię zrozumieć własnych i jego uczuć.

On również powinien myśleć o tym ,zeby zrozumieć Ciebie .


> najgorsze jest to, że nie wiem jak zacząć się zmieniać, jak nad sobą
pracować,


Dlaczego uważasz,że tylko Ty masz coś zmieniać ? A On?

Nie powinnaś czuć się za wszystko odpowiedzialna.

Pozdrawiam :)

[a.niech.to]

hmatisse napisała:

< nie wiem jak zacząć się zmieniać, jak nad sobą pracować,
> żeby osiągnąć maksimum szczęścia.
Najpierw ogranicz nieco wymagania co do wielkości szczęścia. Z pewnością
poprawi Ci się zdrowie - rzecz niebagatelna.

[hmatisse]

Masz rację co do szczęścia. Absolutną.
Co do tego, że ja chcę zrozumieć swoje uczucia i siebie, chcę to robić tylko
dla siebie, nie dla niego. Chcę móc potrafić poprawić poczucie własnej
wartości. Kupiłam nawet książkę o tym. Rano zaczęłam czytać..

[a.niech.to]

Nie bądź za ambitna, perfekcjonizm szkodzi. Obok książek istnieje zwyczajne
życie.

[wichrowe_wzgorza]

Z obserwacji - jest tak, kiedy jedna ze stron w związku jest znacznie slabsza i
ma skłonność do dawania więcej. To wlasnie te "slabsze" osoby tworzą sytuacje
przyzwalania, bo kochają za bardzo i sa w stanie zapomnieć o sobie. Nie jest to
oskarżenie, to się dzieje nieświadomie. Chodzi o to, by w odpowiednim momencie
umieć przywrocic rownowagę wlasnie w dawaniu i braniu między dwojgiem ludzi,
zeby pamiętać o prostej prawdzie: nie mozna kochać kogoś bardziej niż siebie.

Doświadczenie....

[shangri-la]

...ma wartość większą niż obserwacje, nie negując wartości tych drugich.:)

Jakiś przedziwny mit o "kochajacych za bardzo" krąży w tym miejscu , jakby dla
zaprzeczenia wszytkich opisywanych dramatów oraz faktu, że to nie zbyt wielka
miłość , ale jej BRAK przynosi ludziom cierpienie.....

Równowagi nie ma w związku, w którym jedna osoba kocha, a druga miłość udaje
(oczywiście tak długo, jak jej samej to pasuje).
I nie ma wówczas sensu "walczyć o przywrócenie równowagi", skoro brakuje
zwykłej ,ludzkiej uczciwości i szacunku dla drugiego człowieka.

Dobra nigdy zbyt wiele, pamiętaj.....:)

[wichrowe_wzgorza]

shangri-la napisała:

> ...ma wartość większą niż obserwacje, nie negując wartości tych drugich.:)

Skąd teza o braku doświadczenia? Własne doświadczenie pozwala na najtrafniejsze
obserwacje i powinno się z niego wyciągac wnioski.

> Jakiś przedziwny mit o "kochajacych za bardzo" krąży w tym miejscu , jakby dla
> zaprzeczenia wszytkich opisywanych dramatów oraz faktu, że to nie zbyt wielka
> miłość , ale jej BRAK przynosi ludziom cierpienie.....

Ponoc większym szcześciem niz byc kochanym, jest moc kochać. Pewnie, to, ze ktos
Cie kocha nie jest tragedia, ale jesli Ty kochasz za bardzo - to juz tak. owszem
BRAK milosci wlasnej ( nie mylic z narcyzmem) przynosi cierpienie...


>
> Równowagi nie ma w związku, w którym jedna osoba kocha, a druga miłość udaje
> (oczywiście tak długo, jak jej samej to pasuje).
> I nie ma wówczas sensu "walczyć o przywrócenie równowagi", skoro brakuje
> zwykłej ,ludzkiej uczciwości i szacunku dla drugiego człowieka.

Coż, zanim sie stwierdzi, czy to jest milosc, czy zwykla fascynacja musi minac
sporo czasu, podobnie jak z przyjaznia i innymi uczuciami. I co? Nie widzisz tu
błedu osoby, która wierzy? Ktora zanadto ufa i zanadto pragnie? Przeciez to, w
co wierzymy jest naszym wyborem i to, jak szybko komus zechcemy uwierzyc.

> Dobra nigdy zbyt wiele, pamiętaj.....:)

Dziekuje za radę, akurat nigdy o tym nie zapominam. Uwazam jednak, że to sztuka
byc dobrym czlowiekiem i nie dac się wykorzystać innym.

pozdrawiam

Nie widzę błędu....:)

[shangri-la]

....widzę różnicę poglądów wynikającą zapewne z różnych doświadczeń ...i nie
tylko:)

[wichrowe_wzgorza]

shangri-la napisała:

> ....widzę różnicę poglądów wynikającą zapewne z różnych doświadczeń ...i nie
> tylko:)


Roznica doswiadczen i...?
:)

pozdrawiam

[l.i.f.e]

Dobrze by byłó, gdyby to tak prosto wyglądało...

[cruciverba]

Chyba nie można generalizować, tzn. dla różnych ludzi różne rzeczy mogą być
toksyczne, dotyczy to niestety nie tylko związków. Ale Ty pytasz o te ostatnie
więc odpowiadam...
Sama kiedyś byłam w megatoksycznym związku. Na całe szczęście po wielu
sytuacjach otworzyły mi się oczy i dziś jestem szczęśliwa, że tamto to już tylko
przeszłość, bo toksyczny związek zjada cię od wewnątrz, jest takim cichym
zabójcą, zabija ciebie wewnątrz i chociaż na zewnątrz żyjesz, to w zasadzie
jesteś żywym trupem. Nie daje ci nic albo bardzo niewiele, a zabiera wszystko,
przede wszystkim ten wewnętrzny spokój, który dla mnie jest bezcenny. Po takim
związku wychodzisz poraniona i musisz na nowo budować samą siebie we własnych
oczach, musisz jakby wyzdrowieć nim w ogóle będziesz zdolna dalej normalnie
funkcjonować. Ja wiem jedno - na coś takiego nie wolno się godzić. Życie jest za
krótkie, żeby skazywać samego siebie na bycie nieszczęśliwym. Ono samo przynosi
takie sytuacje, na które nie mamy wpływu a które musimy mimo ich ciężaru nieść.
Jeszcze mielibyśmy do tego sami wybierać cierpienie, czyli toksyczny związek
właśnie? Ja parę lat temu powiedziałam temu zdecydowane "nie" i decyzji nie
żałuję. Facet próbował mnie zmieniać na swoją modłę, całą mnie, a ja głupia na
początku próbowałam. Aż w końcu przejrzałam na oczy, zrozumiałam, że coś tu jest
nie tak, bo ja przecież lubię siebie właśnie taką jaką jestem i nie chcę żeby
ktoś mnie zmieniał, szczególnie te cechy, które w sobie cenię. Zrozumiałam, że
siebie, swojej osobowości, siebie samej będę zawsze bronić i nie dam tego
zmieniać. Nie żałuję tamtej decyzji, a wręcz uważam, że uchroniłam się od
koszmaru zrywając z tamtym facetem. Nie żałuję tego i nigdy żałować nie będę.
Ale pamiętam, że wtedy w tamtym związku było makabrycznie, każdy dzień
przepłakany, wieczne niezadowolenie z siebie i lęk... Takie życie to nie dla
mnie. Naprawdę lepiej już być samemu. Pamiętam, że wtedy pomogli mi przyjaciele,
pomogli otworzyć oczy, a potem na nowo stanąć na nogi i uwierzyć w swoją wartość
i za to jestem im wdzięczna do granic.

[pocopotka]

bardzo jesteśmy podobne w opini i ocenie ,ja przekroczyłam linię z
napisem "koniec" , teraz juz tylko przed siebie ,do przodu.

[bszalacha]

Ja myslę,że te związki dają nam bardzo dużo emocjonalnie i zwyczajnie
dowartościowują,póki trwają.Wiem też/jestem psychologiem/,ze wynikaja z naszych
deficytów uczuciowych w rodzinach pochodzenia/nie było aż takiej więzi,zeby
tam,przy ojcu i matce/nabrać poczucia wartosci na reszte zycia.Bardzo,bardzo
wiele osób szuka potem tego bezpieczeństwa i tej własnej wartosci w związkach z
partnerami.A partnerzy NIE MOGĄ PO PROSTU TEGO DAĆ.To dostaje sie tylko w
domu.Dlatego czasem okresla sie takie nieszcęśliwe kobiety,jako"kochajace za
bardzo",tak przywiazujące sie do meżczyzny-partnera jakby był ich ojcem.TO JST
WŁAŚNIE TOKSYCZNOŚĆ.

[vitoria3]

Nie tylko w domu się to dostaje
Na szczęście :)
Inaczej dla tych ludzi nie byłoby już nadzieji

pozdrawiam