jak zapomniec?

[lena_magda]

Jak zapomniec o mezczynie, ktorego kochalo sie tak, jak nikogo przedtem i
potem? Byl moim pierwszym mezczyną, zarowno duchowo jak i fizycznie. Do dzis
dzien nie moge o nim zapomniec. Znamy sie od 10 lat, nie mielismy kontaktu
kilka lat, bowiem ja odeszlam bez slowa, by o nim zapomniec. Zwiazalam sie z
cudowym mezczyną, ktory jest dzis moim narzeczonym. Kochanym i dobrym. Czulym
i madrym. Jednak ja marze o tamtym.
Mialm z nim cuodwne porozumienie duchowe, laczyly nas dlugie rozmowy i masa
doznanan sensualnych, seksualnych roznwiez ;). Co z tego, gdy to typ
kobieciarza, flirciarza, ktory wciaz i wciaz i wciaz musi miec nowe doznania
z kobietami, by zaspokoic swoje ego. Typ czlowieka, ktory chyba nigdy nie
bedzie umial stworzyc zwiazku opartego na zaufaniu, bo....zdradzi. Mial
cudowna kobiete, ktora kocha do tej pory, a ktora odeszla tak jak ja, bo nie
byla w stanie zniesc jego zdrad.
Zobaczylismy sie znow jakis czas temu i we mnie wszytko odzylo. Jest mi
bardzo ciezko. Wspominam nasze rozmowy, czasem sie widujemy, on chyba tez nie
jest wobec mnie obojetny, ale podejrzewam ze chodzi wylacznie o fizycznosc -
ponowne mnie zdobycie.
Jak zapomniec?

[Gość: ami]

lena_magda napisała:

> Jak zapomniec o mezczynie, ktorego kochalo sie tak, jak nikogo przedtem i
> potem? Byl moim pierwszym mezczyną, zarowno duchowo jak i fizycznie. Do dzis
> dzien nie moge o nim zapomniec. Znamy sie od 10 lat, nie mielismy kontaktu
> kilka lat, bowiem ja odeszlam bez slowa, by o nim zapomniec. Zwiazalam sie z
> cudowym mezczyną, ktory jest dzis moim narzeczonym. Kochanym i dobrym. Czulym
> i madrym. Jednak ja marze o tamtym.
> Mialm z nim cuodwne porozumienie duchowe, laczyly nas dlugie rozmowy i masa
> doznanan sensualnych, seksualnych roznwiez ;). Co z tego, gdy to typ
> kobieciarza, flirciarza, ktory wciaz i wciaz i wciaz musi miec nowe doznania
> z kobietami, by zaspokoic swoje ego. Typ czlowieka, ktory chyba nigdy nie
> bedzie umial stworzyc zwiazku opartego na zaufaniu, bo....zdradzi. Mial
> cudowna kobiete, ktora kocha do tej pory, a ktora odeszla tak jak ja, bo nie
> byla w stanie zniesc jego zdrad.
> Zobaczylismy sie znow jakis czas temu i we mnie wszytko odzylo. Jest mi
> bardzo ciezko. Wspominam nasze rozmowy, czasem sie widujemy, on chyba tez nie
> jest wobec mnie obojetny, ale podejrzewam ze chodzi wylacznie o fizycznosc -
> ponowne mnie zdobycie.
> Jak zapomniec?

poczytaj wątek czy to przyjaźń czy... wydaje mi się że ulegasz iluzji ale
możesz się nigdy o tym nie przekonać i zawsze go "kochać"... jeśli tak go
kochasz leć za nim, za swoją miłością ale jeśłi nie chcesz to zapomnij... a w
sumie każdy przypadek jest zupełnie inny...pozdro

[qw5]

Najważniejsze że wiesz doskonale z kim masz do czynienia i że raczej nie jest
to kandydat do stałego związku, skoro masz narzeczonego to znaczy że na
takowym - czyli stałym związku Ci zależy . Cóż tu więcej dodać ? Wybór należy
do Ciebie. A że boli? Jakoś tak często się zdarza że niestety zakochujemy się
tudzież imponują nam osoby zupełnie nieodpowiednie , niedostępne etc. Brak
kontaktu będzie najlepszym lekarstwem.

[lena_magda]

Byloby mi latwiej, gdyby nie wspolni znajomi....Jestem skazana na sluchanie co
u niego, oni nie wiedzieli o nas i to mi utrudnia zadanie.

Zastanawiam sie na ile wykreowalam jego obraz, a na ile jest on prawdziwy.
Trudno mi szczegolnie, ze narzeczony jest zupelnie odmiennym typem osobowosci.
Jednak kocham Go bardzo...

Ale tamten mi sie sni

[nowia]

Myślę, że będąc z tamtym mężczyzną często miewałaś chwile, kiedy czułaś się
bezradna, zrozpaczona, zraniona do żywego, targana na przemian miłością i może
nawet nienawiścią. Chwile niepewności, kiedy on nie wracał na czas, a Twoja
wyobraźnia tworzyła okrutne i nie do wytrzymania obrazy. I ten ból nie do
zniesienia, i brak odpowiedzi na pytanie "dlaczego?"
Przypomnij sobie jak się wtedy czułaś, i czy chciałabyś kiedykolwiek jeszcze
przeżywać coś takiego, nawet za cenę jaśniejszych promyków, które niewątpliwie
w waszym związku również były.
Przypominaj sobie to zawsze, kiedy dopadnie Cię niepewność. Może to pomoże?
Wtedy odeszłaś, bo nie mogłaś tego znieść.
Czy teraz czujesz się silniejsza??

[lena_magda]

nowia napisała:

> Myślę, że będąc z tamtym mężczyzną często miewałaś chwile, kiedy czułaś się
> bezradna, zrozpaczona, zraniona do żywego, targana na przemian miłością i
może
> nawet nienawiścią. Chwile niepewności, kiedy on nie wracał na czas, a Twoja
> wyobraźnia tworzyła okrutne i nie do wytrzymania obrazy. I ten ból nie do
> zniesienia, i brak odpowiedzi na pytanie "dlaczego?"
> Przypomnij sobie jak się wtedy czułaś, i czy chciałabyś kiedykolwiek jeszcze
> przeżywać coś takiego, nawet za cenę jaśniejszych promyków, które
niewątpliwie
> w waszym związku również były.
> Przypominaj sobie to zawsze, kiedy dopadnie Cię niepewność. Może to pomoże?
> Wtedy odeszłaś, bo nie mogłaś tego znieść.
> Czy teraz czujesz się silniejsza??


Tak, własnie tak sie czulam - bywaly dni, ze nie wiedzialam jak sie nazywam,
tak bardzo oddalam moje mysli jemu...Dziekuje Ci za te slowa.

Czy czuje sie silniejsza? Napewno dojrzalsza, bardziej odpowiedzialna,
ale tez troche zagubiona.

Zastanawiam sie czego pozadam w nim - chyba tego, ze jest dla mnie nie do
zdobycia...

[nowia]

Kiedyś ktoś powiedział mi tak: życie stawia nam różne poprzeczki. To nie
znaczy, że wszystkie musimy pokonać. Czasem trzeba sobie powiedzieć: "trudno,
ta jest nie dla mnie, nie mam szans jej przeskoczyć", i odpuścić ją sobie.
Nie myśl już więcej o tych wszystkich kobietach, które teraz czy później mogą
być z tamtym mężczyzną, nie zazdrość im. One będą przeżywały to samo, co Ty
kiedyś, więc naprawdę nie ma im czego zazdrościć. Bo on się przecież nie
zmieni.
Pozdrawiam cieplutko.
:))

[lena_magda]

nowia napisała:

> Kiedyś ktoś powiedział mi tak: życie stawia nam różne poprzeczki. To nie
> znaczy, że wszystkie musimy pokonać. Czasem trzeba sobie powiedzieć: "trudno,
> ta jest nie dla mnie, nie mam szans jej przeskoczyć", i odpuścić ją sobie.
> Nie myśl już więcej o tych wszystkich kobietach, które teraz czy później mogą
> być z tamtym mężczyzną, nie zazdrość im. One będą przeżywały to samo, co Ty
> kiedyś, więc naprawdę nie ma im czego zazdrościć. Bo on się przecież nie
> zmieni.
> Pozdrawiam cieplutko.
> :))

Najgorsze jest ludzenie sie, ze moze jednak....moze jednak bedziemy razem...?
Wysyla mi takie dziwne sygnaly, ale to gra, zeby mnie zdobyc. Oprocz tego
zamieszana jest w to takze bliska mi osoba, wobec ktorej on nie jest obojetny,
a ktora zdaje mi szczegolowe relacje z ich spotkan. Meka!

ja równiez pozdrawiam bardzo cieplutenko

[nowia]

Wiesz, jeszcze coś mi się nasunęło. Nie wiem, czy to akurat na temat, ani czy
z tego kiedykolwiek skorzystasz.
Uważam, że nikt nie ma prawa ranić drugiej osoby. Za to każdy ma prawo
przedsięwziąć wszelkie środki, żeby się przed zranieniem chronić. Jeśli
oznacza to zerwanie kontaktów z kimś, kto tylko czycha, żeby wpakować Ci jakąś
szpilę prosto w serce, to trzeba ich zaprzestać. Nie ma sensu dobrowolnie
poddawać się czyjejś złośliwości i niepohamowaniu.
A jeśli ktoś rani Cię nieświadomie - najpierw warto poprosić go, by tego nie
robił. To ostatnie a' propos bliskiej Ci osoby, której relacji naprawdę nie
musisz wysłuchiwać.

[Gość: p]

Lenko...przegoń demona.Wiesz o nim to najważniejsze, wszystko w Tobie(
wszystko, co świadome) przed nim się broni.Czy wystarczą Ci chwile ekstazy a
potem doły bez dna? Smutne noce, lęki, ból?Przecież nie tego chcesz. Już
wszystko przeanalizowałaś. Wiesz, że nie dostaniesz tego, na czym Ci zależy.
Niektórzy mają nieprzeparty urok dla nas właśnie dlatego, że potrafią nas
skaleczyć.Ale nie jesteś już dzieckiem. Nie musisz wsadzać palca w ogień żeby
przekonać się, czy naprawdę będzie bolało. Idź naprzód. Tamtego już nie ma i
koniec.

[lena_magda]

Gość portalu: p napisał(a):

> Lenko...przegoń demona.Wiesz o nim to najważniejsze, wszystko w Tobie(
> wszystko, co świadome) przed nim się broni.Czy wystarczą Ci chwile ekstazy a
> potem doły bez dna? Smutne noce, lęki, ból?Przecież nie tego chcesz. Już
> wszystko przeanalizowałaś. Wiesz, że nie dostaniesz tego, na czym Ci zależy.
> Niektórzy mają nieprzeparty urok dla nas właśnie dlatego, że potrafią nas
> skaleczyć.Ale nie jesteś już dzieckiem. Nie musisz wsadzać palca w ogień żeby
> przekonać się, czy naprawdę będzie bolało. Idź naprzód. Tamtego już nie ma i
> koniec.

I wlasnie ta swiadomosc, ze nie mam tego na czym mi zalezy jest chyba kluczem...
Masz racje, to trzeba skonczyc. Dziekuje.

[alfika]

Hej :)
Kiedyś śnił mi się co noc - tak jak u Ciebie.
To była magia - po paru dniach przemyśleń w Zakopanem, podjęciu decyzji, że
musimy być razem, w drodze do domu spotkałam go. Na kolejne 2 lata.
Musiały minąć, bym mogła spokojnie dojsć do wniosku, że naprawdę wszystko
między nami przebrzmiało.
Nic Ci nie umiem doradzić :)
Bo przecież u Ciebie może nie warto poświęcać tych kolejnych lat?
A może nie przebrzmi, ale uda Wam się cud?

[atlantis75]

lena_magda napisała:

> Jak zapomniec o mezczynie, ktorego kochalo sie tak, jak nikogo przedtem i
> potem? Byl moim pierwszym mezczyną, zarowno duchowo jak i fizycznie. Do dzis
> dzien nie moge o nim zapomniec. Znamy sie od 10 lat, nie mielismy kontaktu
> kilka lat, bowiem ja odeszlam bez slowa, by o nim zapomniec. Zwiazalam sie z
> cudowym mezczyną, ktory jest dzis moim narzeczonym. Kochanym i dobrym. Czulym
> i madrym. Jednak ja marze o tamtym.
> Mialm z nim cuodwne porozumienie duchowe, laczyly nas dlugie rozmowy i masa
> doznanan sensualnych, seksualnych roznwiez ;). Co z tego, gdy to typ
> kobieciarza, flirciarza, ktory wciaz i wciaz i wciaz musi miec nowe doznania
> z kobietami, by zaspokoic swoje ego. Typ czlowieka, ktory chyba nigdy nie
> bedzie umial stworzyc zwiazku opartego na zaufaniu, bo....zdradzi. Mial
> cudowna kobiete, ktora kocha do tej pory, a ktora odeszla tak jak ja, bo nie
> byla w stanie zniesc jego zdrad.
> Zobaczylismy sie znow jakis czas temu i we mnie wszytko odzylo. Jest mi
> bardzo ciezko. Wspominam nasze rozmowy, czasem sie widujemy, on chyba tez nie
> jest wobec mnie obojetny, ale podejrzewam ze chodzi wylacznie o fizycznosc -
> ponowne mnie zdobycie.
> Jak zapomniec?

Magdaleno lub Leno Magdo ;) Nie staraj się zapomnieć za
wszelką cenę. Żeby pozbyć się tego, o czym chcemy
zapomnieć, musimy to najpierw zrozumieć. Ludzie, którzy
nas fascynują są dla nas w pewnien sposób niedostępni. I
ta niedostępność sprawia, że intensywnie o nich myślimy,
pragniemy ich, marzymy o nich... Były mężczyzna jest dla
Ciebie pociągający, bowiem pamiętasz tylko to, co w nim
dobre. Co dawało Ci poczucie szczęścia: porozumienie dusz,
cudowny seks. A jednak odeszłaś od tego człowieka z bardzo
ważnego powodu. Nawet gdybyś nie ujawniła go w poście,
mogłabym się domyśleć, że ten powód był ogromnie dla
Ciebie ważny, bo nie skreśla się wielkiego uczucia z
powodu przesolonej zupy, czy spóźnienia na kolację...
Zdradzał, nie mogłaś mu zaufać. Dlatego odeszłaś. Domyślam
się, że cierpiałaś, czułaś się być może poniżona,
oszukana... Wybrałaś dobrą drogę, odeszłaś by ułożyć sobie
życie z człowiekiem, który wyznaje podpobne do twoich
wartości: wierność, szczerość (itd.). Spotkałaś takiego
człowieka. Piszesz, że jest cudowny, czuły mądry. Jest na
pewno INNY od tamtego mężczyzy. Kochasz go? Zastanów się
dlaczego, go kochasz, jakie cechy lubisz w swoim
narzeczonym. Za co go cenisz, dlaczego z nim jesteś... I
czy warto ryzykować związek, z powodu człowieka, który Cię
kiedyś zawiódł? Nie możesz zapomnieć o tamtym mężczyźnie.
Nie próbuj na siłę. Pomyśl, że spotkałaś go na swojej
drodze, by zdobyć pewne doświadczenie, by zrozumieć pewne
sprawy. Wyciągnij z tego, to co dobre. Pamiętaj w swoim
byłym dobre cechy, ale nie zapomninaj o drugiej stronie
medalu. Szkoda niszczyć dobry związek (aktualny) z powodu
przeszłości. Sama napisałaś, że były traktuje Cię dziś
prawdobodobnie jako potencjalną zdobycz.
Pamiętaj tylko, że wybór należy do Ciebie :)
Oby był słuszny.
Atlantis

[Gość: Orka]

Leno ja mam dla Ciebie tylko krótki cytat. "Najbardziej odczujesz brak jakiejś
osoby kiedy [...] będziesz wiedział, że ona nigdy nie będzie Twoja..." GARCIA
MARQUEZ.
Życzę Ci abyś w tym zapominaniu osiągnęła rezultat.
Pozdrawiam ciepło.

[von_trupka]

leno_magdo, czytam Twój post, zupełnie jakby był napisany przeze mnie.
też wielka miłość - pierwszy facet fizycznie i duchowo, potem rozstanie. to
było prawie 3 lata temu, mam teraz kogoś bardzo kochanego - prawie
narzeczonego, ale jednak pozostaje coś, co sprawia, że myslę, iż tamto
było "lepsze" (?). wiem że on nie zasługuje na moje uczucie nawet w połowie tak
jak obecny partner, ale właśnie ta niedostępnośc sprawia, że tak bardzo mi
brakuje tych chwil. na pewno dziś już nie pamiętam minusów naszego związku,
pozostały tylko te dobre chwile, ale jednak nie mogę pozbyć sięmyśli, że byłoby
super i taki głupi cien nadziei, że mogło by to wrócić, cienki, bo cienki, ale
jednak...