snuff

[fnoll]

co ludzi pociąga w oglądaniu czyjejś śmierci?

cudza śmierć była zawsze szczególną atrakcją - poczynając od ofiar z ludzi w
dawnych religiach, poprzez publiczne egzekucje na placach miast po lincze w
USA i wykonywanie kary śmierci w kameralnym gronie kilku obserwatorów, no i
snuff - czyli filmy dla nakręcenia których torturuje się i zabija naprawdę

kultura wysoka godzi nasz pociąg do śmierci z jednoczesnym szacunkiem dla
ludzkiego życia - aktorzy w filmach pełnych krwi giną na niby, ludzie biją
się na śmierć tylko w podziemnych klubach należących do kręgów przestępczych,
i tam też tworzy się snuff

co tak pociąga w obserwowaniu czyjejś śmierci?

[Gość: Imagine]

Przymiarka do ostatniej wieczerzy ?

[procesor]

Gość portalu: Imagine napisał(a):
> Przymiarka do ostatniej wieczerzy ?

Jakos nie zrozumiałam? Późno juz..

A śmierc jest fascynująca w swej nieuchronności. Boimy się jej i jestesmy
ciekawi. Cudza pozwala nam zmierzyc sie z myślą o własnej?
No i ta ulga - tym razem nie ja!..

[Gość: Imagine]

procesor napisała:

> Gość portalu: Imagine napisał(a):
> > Przymiarka do ostatniej wieczerzy ?
>
> Jakos nie zrozumiałam? Późno juz..

dokladnie to samo co powiedzialas w zdaniu: Cudza pozwala nam zmierzyc sie z
myślą o własnej?

Imagine.

[komandos57]

Cudza a najblizszej osoby to dwie rozne sprawy.
Ale...Nie boje sie smierci.Nie widze tego przez "wyjscie z ciala"
tylko.Smierc.Kropka.

[komandos57]

Czesto mysle nad wlasna smiercia.To znaczy nad chwila kiedy bede
umieral.Cichutko,spokojnie,samotnie.Jakie to romantyczne.A Ty myslisz o swojej
smierci?

[Gość: Imagine]

komandos57 napisał:

> Czesto mysle nad wlasna smiercia.To znaczy nad chwila kiedy bede
> umieral.Cichutko,spokojnie,samotnie.Jakie to romantyczne.A Ty myslisz o
swojej
> smierci?
Ja nie umre, tylko moje cialo.

[ziemiomorze]

Gość portalu: Imagine napisał(a):

> Ja nie umre, tylko moje cialo.

Twoje cialo to nie Ty?

z.

[procesor]

ziemiomorze napisała:
> Twoje cialo to nie Ty?

Odpowiem zamist Imagine'a - moje ciało to nie cała JA.
Ja to coś więcej niz tylko ciało i umysł.
To przede wszystkim dusza.

[komandos57]

Nie bzdety co i jak.Ale wy,wasza smierc!

[procesor]

komandos57 napisał:
> Nie bzdety co i jak.Ale wy,wasza smierc!

Widzisz to nie jest nowy temat dla starych forumowiczów.
Wałkowalismy sprawy smierci wiele razy.
Szczególnie Fnoll ma tu zasługi. Jak nie zasnę to poszukam w archiwum. Tam jest
konkretów!

[komandos57]

Mnie interesuje jego umieranie,jego trawienie tego,tej chwili.Nie frazesy
ksiazkowe,religia itp.On i jego umieranie.
Teorie odrobine znam.

[procesor]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=210&w=546112&a=546112

[ziemiomorze]

procesor napisała:

> > Twoje cialo to nie Ty?
>
> Odpowiem zamist Imagine'a - moje ciało to nie cała JA.
> Ja to coś więcej niz tylko ciało i umysł.
> To przede wszystkim dusza.

Z grubsza sie orientuje, co to cialo i umysl.
A co to jest dusza?

ziemiomorze

[procesor]

komandos57 napisał:
> Czesto mysle nad wlasna smiercia.To znaczy nad chwila kiedy bede
> umieral.Cichutko,spokojnie,samotnie.Jakie to romantyczne.A Ty myslisz o
swojej smierci?

Pewnie że myślę. :) Ciekawa jej jestem strasznie.
A ty ne przywiązuj się do wizji spokojnego umierania. Bo moż enadejdzie w
hałasie, błysku, w tłumie. Odarta z intymnosci, wśród piszczących szpiatalnych
urzadzeń.
Choć nie zycze ci tego.

[Gość: Malwina]

mnie nie pociaga. Czy to grozne ? czy moge z tego wyjsc ?

[komandos57]

Czy cie to pociaga czy nie.Przyjdzie taki czas ze trzeba bedzie odejsc.ODEJSC.
Nikt nie pomoze,nie pocieszy,nie powstrzyma,nie przekupi,nie odlozy na
zas.Zaraz ktos mi napisze ze jestem psychopata.Ale jest to mysl czesto
nurtujaca moja glowe.

[ta_]

Nie pociąga mnie, o nie !
Widziałam ją parę razy i jak nie pociągnęła, tak i nie pociąga.
I niech tak zostanie.
Brrr, ale temat na taką listopadową noc.
Fnoll, kufel piwa i pod kołderkę hycaj, a nie tamtakie

Ta_

[komandos57]

Ale przyjdzie taki czas ze zajrzy pod twoja cieplutka kolderke.Dotknie zimna
reka i powie "idziemy"Nie klame!

[ziemiomorze]

fnoll napisał:

> co ludzi pociąga w oglądaniu czyjejś śmierci?
>
> cudza śmierć była zawsze szczególną atrakcją - poczynając od ofiar z ludzi w
> dawnych religiach, poprzez publiczne egzekucje na placach miast po lincze w
> USA i wykonywanie kary śmierci w kameralnym gronie kilku obserwatorów, no i
> snuff - czyli filmy dla nakręcenia których torturuje się i zabija naprawdę

Nie da sie zrozumiec (bo nie da sie poznac) smierci.

Jest to jedyna sprawa, w obliczu ktorej jestesmy kompletnie bezradni, jedyne
tak naprawde do konca uchowane sacrum. Stad potezny lek - bo stoimy (samotnie)
w obliczu Tajemnicy. Jedyne zdarzenie naprawde nieuniknione, jedyna prawdziwa
koniecznosc, brak wyboru, ograniczenie wolnosci... Proby racjonalizacji sa
nieskuteczne, bo racjonalizacja usypia jedynie czujnosc swiadomej czesci
naszego ja, a strach kryje sie znacznie glebiej i w obliczu zagrozenia wypelza
i syczy, wyciagając rozdwojony jezor.

Oprocz racjonalizacji smierc mozna sprobowac oswoic. Sztuka mondo (nie znalam
nazwy 'snuff'), gapienie sie na wypadki drogowe, filmy gore (splash) to wlasnie
takie sposoby. Jest jeszcze rozsylanie dowcipnych emaili o tragedii WTT i
zartowanie na stypach. Smiech zabija sacrum (tak jak wiedza) i za to ludzie
kochaja czarny humor i dlatego ogladaja kroniki kryminalne. Ale dostepna wiedza
o smierci dotyczy jedynie umierania, a nie smierci jako takiej (o ile zalozyc,
ze smierc to 'koniec', takze 'koniec poznania'), czyli pudlo.

> kultura wysoka godzi nasz pociąg do śmierci z jednoczesnym szacunkiem dla
> ludzkiego życia - aktorzy w filmach pełnych krwi giną na niby, ludzie biją
> się na śmierć tylko w podziemnych klubach należących do kręgów przestępczych,
> i tam też tworzy się snuff
>
> co tak pociąga w obserwowaniu czyjejś śmierci?

Dyskutowalabym o wysokosci tej sztuki, mniejsza o to.

Troche tez tu chodzi o zblazowanie. Kilkadziesiat lat widownia syci sie
udawanymi emocjami, spektaklami zaspokajajacymi raczej potrzeby jej 'ja
idealnego' niz jej samej (zadna, nawet najlepsza sztuka nie _jest_ zyciem).
Stad tesknota do czegos autentycznego, popularnosc talk shows, docu-soaps i
reality shows. Przezyc wraz z bohaterami cos prawdziwego, poczuc piekno
prawdziwej empatii.

Szkoda, ze malo kto zdaje sobie sprawe z tego, ze to bujda taka sama jak inne.

Wyobrazam sobie, ze potrzeba zabicia nudy, wynikajaca z przebodzcowania
prowadzi takze niektorych do ogladania filmow snuff. Troche mnie niepokoi co
dalej, bo to tez sie znudzi.

zaniepokojone
ziemiomorze

szpryca, złoty strzał, adrenalinka

[fnoll]

śmierć jak narkotyk - działa silniej niż papieros, może jej widok uzależnia?

i teorie jakoby widok śmierci pomagał nam radzić sobie z własnym lękiem przed
przemijaniem można między romantyczne bajki włożyć, bo chodzi tylko o
szczególną "jazdę", jaką w kontakcie ze śmiercią serwuje nam matka natura,
melanż podniecenia ze znieczuleniem (na wypadek gdyby i nas za chwilę miał
dosięgnąć kieł drapieżnika)

nasza reakcja na śmierć bliźniego, szczególnie brutalną, jest instynktowna -
nadnercza od razu pracują pełną parą

człowiek, jak wiadomo i jak widać, jest istotą skłonną do odurzania się na
najrozmaitsze sposoby - może i śmierć wprzęga właśnie do zaspokajania tej
swojej skłonności?

stąd wyeliminowanie z kultury "narkomańskiego" podejścia do śmierci byłoby
chwalebnym krokiem na przód, dopiero to umożliwa nam świadome ogarnięcie
przemijalności życia - a kultywowanie "śmiertelnej używki" krokiem w tył, czy
to w postacie snuffu czy wiadomości telewizyjnych

jak sądzicie?

[komandos57]

A ja chcialem uslyszec ciebie.Rozumiesz co mam na mysli ciebie?Twoje
umieranie,ty.

do k57

[fnoll]

komandos57 napisał:

> A ja chcialem uslyszec ciebie.Rozumiesz co mam na mysli ciebie?Twoje
> umieranie,ty.

widzisz komandosie, jakbyś się wczytał uważnie to byś dostrzegł, że obecnie
nurtuje mnie dlaczego ludzie z takim zamiłowaniem wgapiają się w czyjeś
umieranie - a nie jak przeżywają potencjalność własnego zejścia

to zagadnienia tak różne, że niedobrze jest je mieszać - może załóż osobny
wątek?

mi podczas rozważania przyczyn popularności informacji telewizyjnych o
autobusie który spadł z mostu w Indiach etc. padło w głowie tyle neuronów, że
nie mam sił na zwierzenia o własnym doświadczaniu przemijania

siemanko

fnoll

?

[Gość: Malwina]

ty mi lepiej powiedz, fnoll'u gdzies wyczytal o tej fascynacji bo sie o siebie
obawiam. Od lat rodzina jest uprzedzona : Malwina bedzie jak zwykle nieobecna
na pogrzebie, wypadki drogowe : Malwina nadusza na gaz i odwraca oczy (jak
trzaaa ratowac to ratuje -jestem w tym b. dobra), nawet na przejechanego kota
nie patrze. Czy jestem chora ?

[ziemiomorze]

fnoll napisał:

> śmierć jak narkotyk - działa silniej niż papieros, może jej widok uzależnia?
>
> i teorie jakoby widok śmierci pomagał nam radzić sobie z własnym lękiem przed
> przemijaniem można między romantyczne bajki włożyć, bo chodzi tylko o
> szczególną "jazdę", jaką w kontakcie ze śmiercią serwuje nam matka natura,

Podoba mi sie to, co piszesz. Jestem ciekawa argumentow.

> melanż podniecenia ze znieczuleniem (na wypadek gdyby i nas za chwilę miał
> dosięgnąć kieł drapieżnika)
> nasza reakcja na śmierć bliźniego, szczególnie brutalną, jest instynktowna -
> nadnercza od razu pracują pełną parą

A nie brutalna?
Tak czy inaczej - to, ze dziala biologia nie wyklucza dzialania kultury.

> człowiek, jak wiadomo i jak widać, jest istotą skłonną do odurzania się na
> najrozmaitsze sposoby - może i śmierć wprzęga właśnie do zaspokajania tej
> swojej skłonności?
>
> stąd wyeliminowanie z kultury "narkomańskiego" podejścia do śmierci byłoby
> chwalebnym krokiem na przód, dopiero to umożliwa nam świadome ogarnięcie
> przemijalności życia - a kultywowanie "śmiertelnej używki" krokiem w tył, czy
> to w postacie snuffu czy wiadomości telewizyjnych
>
> jak sądzicie?

Jesli widok smierci uzaleznia: co z lekarzami z ostrego dyzuru albo karetek
pogotowia? Wolontariuszami z hospicjow?

zaciekawione
ziemiomorze

[fnoll]

ziemiomorze napisała:

> A nie brutalna?
> Tak czy inaczej - to, ze dziala biologia nie wyklucza dzialania kultury.

śmierć od choroby czy ze starości, czy od trucizny - są inne od śmierci
brutalnej, bo nie towarzyszy im instynktowne poczucie zagrożenia nas samych;
czyjejś chorobie może towarzyszyć wrodzony lęk, że przerzuci się na nas,
szczególnie gdy wywołuje ona zmiany na ciele - wiadomo, że w czasach
przedmedycznych lepiej dla grupy było takiego chorego porzucić; z drugiej
strony instynktownie opiekujemy się chorymi, jak dziećmi

tak czy siak nie daje to takiego "kopa" jak śmierć brutalna, wywołuje raczej
lęk oraz instynkty opiekuńcze

> Jesli widok smierci uzaleznia: co z lekarzami z ostrego dyzuru albo karetek
> pogotowia? Wolontariuszami z hospicjow?

no właśnie oni mają do czynienia z tą mniej "narkotyczną" śmiercią - zanurzoną
w dodatku głęboko w kontekście społecznym, towarzyszy jej więcej lęku niż
podniecenia, bo wróg, przyczyna zagrożenia życia, jest nieokreślony,
niekonkretny

to rodzi inne ryzyko - z braku jasno określonego wroga istnieje pokusa, by
uprościć tą sytuację w ten sposób, że samemu staje się wrogiem, przyczyną
śmierci, urojeniowo obejmując nad nią władanie


tak na marginesie - ostatnio trafiła do sądu pierwsza sprawa o walki psów, ja o
nich słyszałem od lat, bo odbywają się w okolicach miasta z którego pochodzę

zastanawiam się - kiedy widzom pies to będzie za mało? wiadomo - uzależnienie
często oznacza konieczność zwiększania dawki

jak się zatem chronić przed tym nałogiem? malwina chyba dostała skuteczną
szczepionkę :)

[ziemiomorze]

fnoll napisał:

> śmierć od choroby czy ze starości, czy od trucizny - są inne od śmierci
> brutalnej, bo nie towarzyszy im instynktowne poczucie zagrożenia nas samych;
> czyjejś chorobie może towarzyszyć wrodzony lęk, że przerzuci się na nas,
> szczególnie gdy wywołuje ona zmiany na ciele - wiadomo, że w czasach
> przedmedycznych lepiej dla grupy było takiego chorego porzucić; z drugiej
> strony instynktownie opiekujemy się chorymi, jak dziećmi

To sie ladnie tlumaczy socjobiologicznie, ale ja nie o tym.

Smierc nagla istotnie wyzwala nieco inne (bo gwaltowne) emocje niz smierc, do
ktorej mamy czas - mimo wszystko - sie przygotowac.
Ale strach jest ten sam (obawa o nas samych tez jest), upre sie - tzn jego
skala, byc moze inna jakosc.

> tak czy siak nie daje to takiego "kopa" jak śmierć brutalna, wywołuje raczej
> lęk oraz instynkty opiekuńcze

Byc moze - nie wiem, znasz jakies badania na ten temat? - byc moze rzeczywiscie
chodzi tu chemie? Tego typu uzaleznienie, wydaje mi sie, cechuje ludzi
uprawiajacych sporty ekstremalne np.

Ale czy to na pewno wszystko?

> > Jesli widok smierci uzaleznia: co z lekarzami z ostrego dyzuru albo karete
> k
> > pogotowia? Wolontariuszami z hospicjow?
>
> no właśnie oni mają do czynienia z tą mniej "narkotyczną" śmiercią -
zanurzoną
> w dodatku głęboko w kontekście społecznym, towarzyszy jej więcej lęku niż
> podniecenia, bo wróg, przyczyna zagrożenia życia, jest nieokreślony,
> niekonkretny

Wiecej mistyki, mniej chemii?

> to rodzi inne ryzyko - z braku jasno określonego wroga istnieje pokusa, by
> uprościć tą sytuację w ten sposób, że samemu staje się wrogiem, przyczyną
> śmierci, urojeniowo obejmując nad nią władanie

Nie rozumiem. Mozesz jasniej?

> tak na marginesie - ostatnio trafiła do sądu pierwsza sprawa o walki psów, ja
o
>
> nich słyszałem od lat, bo odbywają się w okolicach miasta z którego pochodzę
>
> zastanawiam się - kiedy widzom pies to będzie za mało? wiadomo - uzależnienie
> często oznacza konieczność zwiększania dawki

Gdzies czytalam o amerykanskich zolnierzach, ktorzy wrocili z Wietnamu - wielu
z nich podczas terapii opowiadalo, ze maja wrazenie nierealnosci otaczajacego
ich 'normalnego' swiata, tesknili do intensywnych przezyc, ktore okreslali
jako 'prawdziwe' - zwiazanych z wojna, bolem, strachem i sytuacja zagrozenia.

Istnieje spora grupa ludzi, ktorzy poszukuja tego typu wrazen - np mlodzi
ludzie, bywalcy stron, gdzie obok bardzo wyuzdanej pornografii pokazywane sa
zdjecia z wypadkow, egzekucji i samobojstw. Podobno ich to podnieca, zazwyczaj
sa to mezczyni.

Moze chodzi o jakies dzialanie zastepcze, mroczny spadek po naszej przeszlosci?
Seryjni mordercy i wiekszosc brutalnych zabojcow to mezczyzni w 'wieku
wojownika' - 20-35 lat.

Co z brutalizacja zachowania kobiet?

Nasza kulture charakteryzuje szybkie zuzywanie sie bodzcow - slowo 'nowe' jest
wartoscia sama w sobie (a nuda tematem a osobny watek). To sie chyba wiaze z
ich (bodzcow) powszechna dostepnoscia. Dobrze to ilustruje przyklad pornografii.

> jak się zatem chronić przed tym nałogiem? malwina chyba dostała skuteczną
> szczepionkę :)

Tak mi sie wydaje, ze malwina (ze Ty, Malwino ;-) po prostu temat smierci
wypiera ze swojej swiadomosci - to tez metoda (fajnie o tym pisze np Bauman -
mialaby temu sluzyc przestrzenna separacja zmarlych, cmentarze jako 'pierwsze
getta' itd),

ziemomorze.

[komandos57]

Preferuje wypowiedzi w liczbie pojedynczej.A tam zaczyna sie -
umieramy,przezywamy.Ten jeden jedyny czlowiek i jego wlasna smierc.Ja i moje
umieranie.

[cossa]

moze ciekawosc? nie mowie o sobie. staram sie unikac
wszelkich tego typu widokow.
ciekawosc, gdyz smierc dla zyjacych jest zagadka. poki
jej nie zaznamy nigdy nie bedziemy pewni co ona ze soba
niesie. to moment w czasie ktorego znika zycie. jestes i
Cie nie ma. szok. smiales sie, miales cos pod sufitem,
znales przepis na babke, poglady, kompleksy, a za chwile
jestes martwym cialem. dla wielu to juz koniec. wydaje mi
sie, ze moze to byc fascynujace.

warto by sie zastanowic kto jest odbiorca tego typu
"rozrywki".

cudza smierc jest odlegla. mozna przyjzec sie jej z boku.
nie wiem co mozna zobaczyc. i w ogole nie wiem po co
zabralam glos w tej sprawie:)

cossa

fnoll napisał:

> co ludzi pociąga w oglądaniu czyjejś śmierci?

[Gość: oak]

fnoll napisał:

> co ludzi pociąga w oglądaniu czyjejś śmierci?

panem et circenses ???

nie nie nie

[Gość: Malwina]

inaczej : jakich ludzi pociaga przygladanie sie smierci ?

[Gość: oak]

Gość portalu: Malwina napisał(a):

> inaczej : jakich ludzi pociaga przygladanie sie smierci ?

znudzonych ?

[Gość: Malwina]

zyciem ?
wiec depresyjnych ?
morbides ?
czy pustych ?

[Gość: oak]

Gość portalu: Malwina napisał(a):

> zyciem ?
> wiec depresyjnych ?
> morbides ?
> czy pustych ?

proszę o zaznanczenie odpowiedzi - "pustych", choć może warto by zapytać
publiczność

[ziemiomorze]

Gość portalu: Malwina napisał(a):

> inaczej : jakich ludzi pociaga przygladanie sie smierci ?

Kiedy bedziesz mijac rozbite samochody na drodze - sprobuj zauwazyc, kto
przyglada sie temu wypadkowi. Zazwyczaj jest to jakies 95% mijajacych go ludzi.

Wiec: ogladanie smierci pociaga niemal kazdego.
I slowo 'pociaga' nie jest raczej na miejscu - to niemal odruch.

Ciekawi mnie tych 5%, ktore - tak jak ty - daja na gaz i szybko odjezdzaja.

Co powoduje Toba? Jak napisalam gdzies wczesniej, stawiam na chec wyparcia tego
akurat tematu z Twojego zycia,

ziemiomorze.

siste viator

[Gość: oak]

ziemiomorze napisała:

> Kiedy bedziesz mijac rozbite samochody na drodze - sprobuj zauwazyc, kto
przyglada sie temu wypadkowi. Zazwyczaj jest to jakies 95% mijajacych go ludzi.
<

Wypadek samochodowy to nie wyreżyserowany spektakl. I zwykle nie widuje się
samej agonii ofiary. Raczej mamy tutaj do czynienia z podpowiedziami wyobraźni.
Bo czyż mijając rozbite samochody na drodze, mijamy je tylko kilka sekund po
zdarzeniu. W 95%, nie.

> Wiec: ogladanie smierci pociaga niemal kazdego.
> I slowo 'pociaga' nie jest raczej na miejscu - to niemal odruch.

Ja też zdejmuję nogę z gazu. Nie, pierwszą myślą nie jest myśl o ewentualnym
niesieniu pomocy. Pierwsza jest myśl, "gdyby na tamtym skrzyżowaniu było
zielone światło, byłbym tu parę minut wcześniej, a wtedy być może ja
bym "spotkał" tego Jelcza". Taki już mam tchurzliwy odruch - noga z gazu przed
majestatem Jej Wysokości Śmierci. Znajdzie się choć jeden procent dla
takich "niezafascynowanych" jak ja ?

oak

[ziemiomorze]

Gość portalu: oak napisał(a):
oak napisal:

> > Kiedy bedziesz mijac rozbite samochody na drodze - sprobuj zauwazyc, kto
> przyglada sie temu wypadkowi. Zazwyczaj jest to jakies 95% mijajacych go
ludzi.
>
> Wypadek samochodowy to nie wyreżyserowany spektakl. I zwykle nie widuje się
> samej agonii ofiary. Raczej mamy tutaj do czynienia z podpowiedziami
wyobraźni.

Oczywiscie - ale wyciagajac szyje w kierunku takiego nie-spektaklu wiadomo
przeciez, ze mozna zobaczyc agonie albo trupa.
Jesli sie zobaczy, czesto opowiada sie o tym komus jeszcze kilka lat - czyli
jest jakas potrzeba przezywania tego na nowo.

[cut]
> > Wiec: ogladanie smierci pociaga niemal kazdego.
> > I slowo 'pociaga' nie jest raczej na miejscu - to niemal odruch.
>
> Ja też zdejmuję nogę z gazu. Nie, pierwszą myślą nie jest myśl o ewentualnym
> niesieniu pomocy. Pierwsza jest myśl, "gdyby na tamtym skrzyżowaniu było
> zielone światło, byłbym tu parę minut wcześniej, a wtedy być może ja
> bym "spotkał" tego Jelcza". Taki już mam tchurzliwy odruch - noga z gazu

Strach nie ma nic wspolnego z brakiem odwagi.

> przed
> majestatem Jej Wysokości Śmierci. Znajdzie się choć jeden procent dla
> takich "niezafascynowanych" jak ja ?

Mysle, ze 'fascynacja' nie jest tu dobrym pojeciem. Chodzi mi - caly czas - o
potrzeby, z istnienia ktorych nie zdajemy sobie sprawy: lek przed 'nie-byciem'
(na codzien uspiony, budzacy sie wlasnie w takich chwilach) i - byc moze - cos
jeszcze, o czym czesciowo pisal fnoll, a czego nazwac nie potrafie jeszcze.

Masz jakis pomysl?

ziemiomorze

[Gość: oak]

ziemiomorze napisała:

> Oczywiscie - ale wyciagajac szyje w kierunku takiego nie-spektaklu wiadomo
> przeciez, ze mozna zobaczyc agonie albo trupa.
> Jesli sie zobaczy, czesto opowiada sie o tym komus jeszcze kilka lat - czyli
> jest jakas potrzeba przezywania tego na nowo.

Ludzie są ciekawscy nie przeczę. Natomiast nie zawsze "wyciąga się szyję" z
powodów opisanych przez Ciebie. Czasem by ... /nie wykupiłem czasu reklamowego
na tym forum/.

> Mysle, ze 'fascynacja' nie jest tu dobrym pojeciem. Chodzi mi - caly czas - o
potrzeby, z istnienia ktorych nie zdajemy sobie sprawy: lek przed 'nie-byciem'
(na codzien uspiony, budzacy sie wlasnie w takich chwilach) i - byc moze - cos
jeszcze, o czym czesciowo pisal fnoll, a czego nazwac nie potrafie jeszcze.
Masz jakis pomysl? <

a ja myślę, że to o czym pisał Fnoll, to spokojnie można nazwać "fascynacją".
Przecież tu nie chodzi o same oglądanie odejścia z tego świata. Nikt z
przywoływanych tu przez Fnolla "miłośników", nie będzie zawracał sobie głowy
oglądaniem kilkugodzinnej spokojnej agonii starca. Ani, wymarzonego przez
wielu, cichego odejścia we śnie. Ci ludzie(?) pragną spektaklu, to musi być
medialne (tfu), "ciekawe", inne niż we wczorajszym "odcinku", mocniejsze.
To fascynacja. Fascynacja na podłożu nudy, oparta o apatię w stosunku do tej
pospolitej rzeczywistości. Swego rodzaju snobizm.

hominem, te memento )))

[Gość: ewa]

sadysci

[joanna_1]

Byłam świadkiem kilku samobójstw. Kiedyś myslałam, że może takie wypadki
zmieniają coś w ludziach, ale zwykle jesteśmy refleksyjni tylko przez kilka
dni. Plamy na betonie pozostaja czasem dłużej. Nic się nie zmienia, jedynie
nadzór w szpitalu psychiatrycznym bardziej ostry.

[pastwa]

Najbardziej przyciagajace publiczność walki to te najkrwawsze, stąd Tyson
człek „bestia” był rarytasem medialnym tegoz sportu. Sam cel walki też przeca
anty człowieczy, tak walnąć trzeba w mózg przeciwnika by się zagotował i po
wstrzasnięciu tym stracił swiadomośc ,a najlepiej by potrwał w tym stanie nim
do dziesieciu pan sedzia zliczy. Były już przypadki kiedy znokautowany i
nieprzytomny trafiał na stół operacyjny, tam otwierano wieko jego czaszki z
której to miast mózgu wylewała się dosłownie sama papka.
Dzieci maja w zaleznosci od wieku swego rózne sny, czasem jawa niczym sen się
zdaje i wyglada jak ponizej.
Mama zbudziła mnie rano, wiedziałem ze „dziś” jest niezwykłe, miał to być dzień
egzekucji, jeszcze wczoraj ogladałem ustawiona gilotynę, podest był wysoki,
wszystko powinno być widoczne nawet z daleka.
Jednakze nie ma co ryzykować, trzeba wstać wczesniej i wywalczyc sobie miejsce
jak najblizej, zdarzenia rzadkie wymagają poswięceń.
Tłum był spory cała gawiedź się zeszła i szemrajac miedzy soba gapiła się w
strone z której przyprowadzić mieli straceńca , człowieka w średnim wieku,
mężczyznę, załapanego za pisanie na forum bzdur wierutnych, zgromadzony tlum
forumowiczów czuł zbierajaca się w nich adrenalinę. Kat z namaszczeniem ułozył
głowe przyszłego denata tak, by ostrze gilotyny zgrabnie i płynnie ją od
tułowia rozdzieliło. Doswiadczeni widzowie znali przypadki kiedy zbyt krępa
szyja wymuszała powtórne podciagniecie ostrza by to dokonczyło załozonego celu.
Widok charczącego przez rozcieta krtan człowieka budził dreszcze przez swa
bliskość i namacalność, te kilka pół oddechów złapanych po raz ostatni ,nim
powróci nieczuła stal było głeboko dojmujace, bo zbedne z punktu widzenia
logiki, jednakze na wpół zywe cialo walczyło odruchowo. Na naszych oczach
uchodziło w sposób okrutny z ludzkiego pojemnika zycie, dar jednorazowy,
hodowany w nas jak najdłuzej, najcenniejszy, bezpowrotnie zabierany, stad takie
emocje wzbudzajacy. W swiecie gdzie cierpienie mimowolnie nas nasyca z racji
swej powszednosci, z trudem znajdujemy nowe impulsy ,silniejsze od tych
otaczajacych nas zewsząd, które dawałyby nam wyraziste poczucie że zyjemy, brak
tego stanu (jakkolwiek uzyskanego) doprowadzic może do stanu wegetacji, która
zdrowego psychicznie człowieka boli bardziej od rozpalonego zelaza.
Gdyż człowiek to istota odzywiajaca się emocjami( w zaleznosci od "żołądka"
rózne moga byc ich odcienie), a głód jest straszny...

ps.bez zadnych skojarzen odnosnie powyzszego proszę, tak mi zwyczajnie przyszło
do głowy, bez konkretnego podkładu w rzeczywistosci.

do pastwy

[fnoll]

to jak sądzisz pastwo - życie nie jest pełne, gdy je pozbawić możliwości
bezrefleksyjnej konsumpcji czyjejś śmierci?

gdyby wykonać taki eksperyment myślowy i wyobrazić sobie człowieka, który
śmierci doświadczał jedynie w kontekście rodzinnym, gdy odchodzili bliscy, i
zawsze czyjeś odejście pociągało za sobą opowieść, nadającą temu odejściu sens,
wpisując je w historię rodziny - a nigdy nie widział śmierci podanej jako forma
rozrywki

co szczególnego miałby w sobie świadomość tegoż człowieka?


osobiście podejrzewam, że śmierć zjadana jak chipsy, to nie najlepsza dieta, i
ze zdziwieniem uprzytamniam właśnie sobie, jak nasza kultura jest pełna
konsumpcyjnej śmierci - uciekając jednocześnie przed tą prawdziwą, wśród
bliskich


telewizji już nie oglądam - ale gdy ładuje mi się portal GW czy gdy kupię
gazetę w kiosku, to łykam śmierć jak słone paluszki chcąc nie chcąc - stąd
trudno mi sobie wyobrazić, jakby to było bez tego?


i doprawdy nie wierzę, że ta śmierć rozrywkowa pomaga nam jakoś w ułożeniu się
wobec przemijania - nie, tak jak od chipsów nie nabiera się zdrowia, tak od
śmierci rozrywkowej wcale nie stajemy się mądrzejsi

a może nawet wręcz przeciwnie?

[pastwa]

fnoll napisał:

> to jak sądzisz pastwo - życie nie jest pełne, gdy je pozbawić możliwości
> bezrefleksyjnej konsumpcji czyjejś śmierci?

Pelnię, mysle, można uzyskac na kilka sposobów, ten „bez refleksyjny” jest dla
co poniektórych jednym z takich, są i inne nie dotykajace smierci w ten
prostacki sposób, zalezy do jakiego stanu doszedł dany człowiek, jak subtelny
jest wciąż jego narząd odczuwania. Przypuszczam ze wiekszośc z nas potrafi czuć
się spełnionym bez tego. Emocje zwiazne z seksem są niejako wiodacym
substytutem tejze rozrywki, choc czasem się to jakos z sobą wiąże

> co szczególnego miałby w sobie świadomość tegoż człowieka?

Bardzo możliwe, ze smierc nabrałaby u takiego kogos człowieczego charakteru,
śmierc ta żyłaby poniekąd jako zlepek znanych nam ludzkich osobowosci, bliskich
nam( zakładam) stąd pozbawiona byłaby ta kostucha elementu rozrywkowego.Pewnie
i relacje z bliskimi byłyby nieco inne, bardziej "czujne".



> i doprawdy nie wierzę, że ta śmierć rozrywkowa pomaga nam jakoś w ułożeniu
się
> wobec przemijania - nie, tak jak od chipsów nie nabiera się zdrowia, tak od
> śmierci rozrywkowej wcale nie stajemy się mądrzejsi
>
> a może nawet wręcz przeciwnie?

pomagac nie pomaga, raczej zapycha w sposób niewyszukany „dziury/dziurki”
emocjonalne, których nie potrafimy bardziej wysublimowanym duchowo działaniem
zalepic, bo nijak owa smierc ma się z madroscią. raczej z apetytem
instynktownej ciekawosci tego, co działa mocno na umysł i jest nie do
doswiadczenia osobiscie , a jedynie za czyims posrednictwem.
Ludzie, wydaje mi się, mogą wytwarzac i/albo wchłaniać potrzebne im emocje
poprzez pewien wysiłek intelektualny/fizyczny, jeśli ich aparat zmysłowo-
intelektualny temu podoła lub robic to bezwolnie, idac na łatwiznę( tu
najczęściej pojawia się wszelakie „masakry rozrywkowe”), choc przyjemnosc, a
raczej intensywnośc przezycia, w obu przypadkach może być podobna.

noga na gazie

[Gość: Malwina]

gdy sa ludzie (lub karetki) mnie nie trzeba do pomocy. Moja obecnosc traktuje
tylko i wylacznie w kategoriach niesienia pomocy. Zdarzylo mi sie byc raz sama
przy wypadku i zrobilam absolutnie wszystko co trzeba bylo. Nie pytajcie mnie
skad potrafie - nie wiem.
Zyje i nie mam ochoty patrzec na smierc. A gdy bede martwa nie bedzie mnie juz
obchodzic.

M.
nie chce jej sie przygladac bo jest mi zbyt bliska, nosze ja w sobie jak
kazdy, nie fascynuje mnie. Poki dane mi zycie, nim sie zajmuje (i to
nieudolnie , co sie mam rozpraszac ;-)

[Gość: miau]

nijaki sw.Augustyn wyznawal ze musi sie odzwyczaic od chodzenia na walki
gladiatorow (z przyszlym biskupem Rzymu). Ogladanie smierci dla roz-rywki pewnie
towarzyszylo ludziom od wiekow. Ponoc wojowanie, a wiec rzniecie, rozrywanie,
gardzenie ciele-snoscia, ma cos z posmaku posiadania wladzy NAD istnieniem.
Krolowie czesto uwieczniali sie w polowaniach na dzikie, wolne bestie (wpierw
lwy, byki, potem tylko chytre lisy - cokolwiek smialoby byc nieposluszne
wzgledem JEGO prawa).Nie wiem czy jest w tym tylko zaznawanie rozkoszy z utraty
cudzej cielesnosci, a moze to taka plebejska ciekawosc tego co subtelnie
podgladal Michal Aniol krojac potajemnie oczy, przygladajac sie ze spokojna
obserwacja dyndajacym na szubienicach cialom, ruchom, wyrznietym z kontekstu
istnienia. A fe, brrr, wole zbytnio nie obserwowac. Ale smierc zdarza sie co
dzien. Nie ma dowodu na to ze slonce Musi jutro swiecic. Kazde przebudzenie
(zaswiecenie) jest przezwyciezeniem ciemnosci, jesli nie ciemnoty. Zycie plata
tyle smakowitych i gorzkich doswiadczen przygotowujacych do odejscia fizycznego
w taki sposob ze nawet robi sie to z ochota, kiedy juz trzeba (nawet organizm
'szykujacy' sie na odejscie wydobywa z siebie samoznieczulajace soki, by odejsc
jak najbezbolesniej) Przylgniecie na sile do zycia tutaj jest troche robaczywym
zajeciem. W dawnych czasach ponoc ludzie masowo i czesto popelniali orgiastyczne
samobojstwa, az nastal samozachowawczy matriarchat, ale to tylko jedna z
nieskonczonych teorii. Kazda zmiana w zyciu jest smiercia i odrodzeniem. Smierc
jest powszechna, tylko brzmi nieswojo, ma to pietno ostatecznosci utraty, a to
tylko (i az) doswiadczenie utraty posiadania zycia. Czasem kusi rozne istoty, z
roznych stron. Dzieci zaboijaja muchy, mrowki, pajaki. Dorosli karaluchy, etc,

Parodia boskości?

[trzcina]

Pouvoir. Moc i władza.
Także, a może i przede wszystkim.
Ja_bóg patrzę z boku na kres zadany. Nie przeze mnie, moja bóg być dobry.
Ja_bóg zadaję śmierć i szklanym okiem patrzę z wyżyn własnej
póki_co_nieśmiertelności.
Złudzenie mocy, złudzenie kontroli i władzy.
Przymiarka boskości uzurpowanej.
Najwyraźniej widać to w przypadku płacących za filmowanie zapłaconego
uśmiercania.
Widzów walk psich i liżących ekrany obserwatorów egzekucji, choćby i fikcyjnych.
A nawet i owa władza dla ubogich, z pilotem zamiast berła.
Oto ktoś krwawi, pstryk, dusi się, tonie, pstryk, o, jeszcze krwawi. Skończył.

Wiem, że władzy nad śmiercia nie uzyskam. Nie muszę jej oglądać.
Chyba, że muszę przy niej być – kiedy umiera ktoś bliski. Tego wystarczy.

t.

żądza boskości

[fnoll]

trzcina napisała:

> Oto ktoś krwawi, pstryk, dusi się, tonie, pstryk, o, jeszcze krwawi. Skończył.

czy rodzi się z tego pragnienie, by włodarzem zgonów być także w rzeczywistości?


gdy była ta afera w łódzkim pogotowiu mówiono zwykle, że to pragnienie mamony
spowodowało tak podłe "łowienie skór" i wstrzykiwanie pavulonu - a może coś
jeszcze było za tym? nie zauważyłem, by ktoś się domyślał, iż czyny te mogły
mieć inne od pieniężnych motywy, ale kto wie, czy te pieniądze nie były tylko
dodatkiem, świadectwem wyróżnienia, hmm?


tak starannie oddziela się ustawowo erotykę od pornografii - a ze śmiercią
pozwala się zrobić wszystko - dlaczego?

[ziemiomorze]

fnoll napisał:

> gdy była ta afera w łódzkim pogotowiu mówiono zwykle, że to pragnienie mamony
> spowodowało tak podłe "łowienie skór" i wstrzykiwanie pavulonu - a może coś
> jeszcze było za tym? nie zauważyłem, by ktoś się domyślał, iż czyny te mogły
> mieć inne od pieniężnych motywy, ale kto wie, czy te pieniądze nie były tylko
> dodatkiem, świadectwem wyróżnienia, hmm?

Gdzies czytalam, ze pragnienie wladzy jest jedna z wazniejszych motywacji u
seryjnych mordercow.
Czegos takiego mozna takze sie dopatrzec u dzieciakow, dokonujacych masakry
kolegow ze szkoly (bylo kilkanascie? kilkadziesiat? takich wypadkow w ciagu
ostatnich kilku lat na swiecie) - za bron chwytaja ci, ktorzy sa na marginesie
zycia szkoly, nie zauwazani.

> tak starannie oddziela się ustawowo erotykę od pornografii - a ze śmiercią
> pozwala się zrobić wszystko - dlaczego?

No wlasnie - dlaczego?

'Zlego' - choc przynosil podobno niezle dochody, na skutek spolecznych
protestow przestano wydawac i - choc minelo juz kilka lat - nikt nie probuje
reaktywowac pisma o podobnej tematyce.
Czyli - mimo koszmarnych relacji z wojen, ktorymi racza wiadomosci, jakis opor
jest. Pytanie - skad on i na jak dlugo.

ziemiomorze

Powrót do Koloseum?

[trzcina]

fnoll napisał:


> czy rodzi się z tego pragnienie, by włodarzem zgonów być także w
rzeczywistości ?

niewykluczone, przemawiają do mnie dwa zaobserwowane zjawiska:
u siebie - zaawansowana korozja czytania, nie bez zwiazku z pilotem i
mozliwoscia wpływu na dozowanie coraz intensywniejszych bodźców, mimo
rzadkiego kontaktu z tv zwiększona pokusa panowania nad dziełem, nie -
uleganie tekstowi
u znajomej młodzieży - odrealnienie śmierci(gry i filmy), bezkonfliktowe
zestawianie śmierć - śmieszność (funny filmiki z wypadków, nagrody Darwina
itd.)
już w niedalekiej przyszłości całkiem mozliwym mi się jawi show typu: ma
umrzeć -naciśnij 1 lub wyślij sms-a o treści 666, to będzie tylko niewinna
kontynuacja już przerabianego w grach, interaktywna fikcja, jeszcze nie
Koloseum
czyż w Agencie nie zatłuczono królika czy innego zwierzaka, przy aplauzie i
akceptacji publiki, wynikającej z wiary, że tłukący robili to z głodu, nie
mając innego wyjścia, przecież mózg staje dęba
Malwina pisała tu kiedys, w rozmowie o prostytucji, o zbiorowych gwałtach we
F., będących prostą konsekwencją przyjęcia za pewnik, że ofierze nic to
ja mam władzę, ofiara nie czuje - bardzo wygodne, łatwo się moze przekleić z
ekranu



> tak starannie oddziela się ustawowo erotykę od pornografii - a ze śmiercią
> pozwala się zrobić wszystko - dlaczego?

bo dopiero od niedawna zaczynamy dostrzegać przekraczanie granic??
bo śmierci jakoś nikt na taką skalę do sich pór nie ruszał?
moze trzeba wcześniej "odtabić", zdemitologizować, by potem móc "robić
wszystko"? tak jak niżej pisze Ziemiomorze - ciągle jest opór, dopiero jak on
zniknie, starty i zmielony - hulaj dusza

t.

[komandos57]

A Ty nie zdozyles opowiedziec mi o swojej smierci.Ale zyj sobie zdrowy i szczesliwy.Po co o niej opowiadac?Po
zyczeniach od jednej z forumowiczek,postawilem pastucha elektrycznego przy moim lozku.Pozdr.