Rzeczywistość.

[clarissa3]

Dopadła mnie! Do niedawna byłam specjalistką od życia w swoim
własnym świecie. Olewania wszystkiego. Życia w fantazji? Było
zupełnie fajnie ;) I szło! Ale oczytałam i osłuchałam się tych
wszystkich nauk jak to do ludzi, jak to głębiej, jak to z innymi i
dla innych, tak jak inni.. (A czemu ja jeśli inni nie?) Rany!! Teraz
za dużo wiem, za dużo widzę... Przedtem było dużo fajniej niż
teraz, ... chyba... Bueeeeeee...
Chcę być głupia!! ... i młoda? ;))
Czy istnieje mentalny botox? :O)=(_>< Wiecie gdzie go dają? Pls! :)

Imago

[solaris_38]

rzeczywistość to nie wróg tylko przyjaciel

to siła która cię stworzyła z jakiegoś niczego

współpracuj
a nie ogladaj za larwalnymi stanami które były dobre tylko kiedy był ich czas


teraz jest czas większej głębi przeżyć
większej czujności
większej pokory

wiekszej siły
odpiwedzialnosci

fantazje i bajki sa dla dzieci

postzrega=sz dorosłośc jako jakiś ciezar

??

to tak jakby gąsienica nie chciała dorosnąć
i latać
bo tzreba skrzydełkami sie namachac

machaj :)

fruwaj

porzuć gąsiecniczne radosci i wejdź do króestwa IMAGO

[clarissa3]

:0
Cholera! A nie mogłabyś ze mną na osobności chwilę porozmawiać?
Sprawiasz wrażenie że WIESZ. A tu się coś .. zakorkowało, myślę ;(
Te stany: teraz jest czas większej głębi przeżyć
> większej czujności
> większej pokory
> większej siły odpowiedzialności<
są mało interesujące!!! Męczące, nazwałabym ;((
Ja nie uważam że życie MUSI być cierpieniem, ostrzegam!!
No i, ni diabła, się teraz z nikim nie idzie dogadać ;(
____
Co to jest "królestwo IMAGO"?

Pozdrawiam!:)

[solaris_38]

jestem raczej słabą osobą

musiałam zobaczyć jeśli chciałam przeżyc
dziękuję za każdy dzień

cieszę sie życiem choć miewam tradycyjnie depresje

nie jestem guru
jednak coś mam do podzielenia się
bo jakąś radość osiągnęłam której wcześniej we mnie nie było



sama też sie wykluwam

witaj w procesie

miło cię poznać

sadzę ze jesli masz tendencję do cierpienia
to ona ci być może pozostanie całe życie w formie bardziej lub mniej jawnej
ale pomimo tego warto sie rozwijać

zresztą chyba nie ma wyboru ;)

jak sie wychyliło głowę (jedno wychylają bo ćwiczą długo aby to zrobić własną
mocą a inni wychylają bo muszą bo im żle)
to już zwykle nieodwracalne

można żyć w zamknietym kole nawyków
ale jak sie wyjrzy i zobaczy że to tylko ślepe kółka
to trudno wrócić i andal wierzyć ze to wazne sparwy o którte warto wlaczyć

wielu ludzi całe zycie walczy z sasiadami partnerami dziećmi inaczej
wierzącymi czy cokolwiek i dzieki temu zyja bo człowiek musi szukac emocji
jest ich abrdziej lub mniej głodny jak chcleba

ale po co całe życie na coś (nawet na siebie ) pomstowac

tez myślę ze życie nei ejst cierpieniem
jestem za równowaga i różnorodnoscią
nie unikac za wszelką cenę cierpienia
i nie szukać za wszelką cenę spokoju i harmonii

co do Imago to fakt biologiczny
:)
po prostu forma rozwojowa
co ciekawe następne wzwyż jest znów ... jajo :) ;) :)

jak masz ochotę to pisz na priva ;)

[zlotyswit]

solaris_38 napisała:


> machaj :)
>
> fruwaj

o co wam chodzi z tym lataniem ? :/

[clarissa3]

> o co wam chodzi z tym lataniem ? :/

żeby ci się skrzydła jakimś g.. nie ubabrały, i sciągnęły w dół...

[zlotyswit]

rozumiem tylko... jakie skrzydła, jakim gównem ?

[clarissa3]

Czyli nie rozumiesz. Tak trzymaj!

tylko przykład

[solaris_38]

przykłady biologiczne są mi łatwiejsze

;)

[ryd]

Solaris.

Dostałem prosto w serce.

serce

[solaris_38]

kiedy dziecko przechodzi
z oddychania krwią matki w łonie
na oddychanie własnymi płucami
jego to boli

zanim sie nauczy przeżywa zapewne ? koszmar pt

"to jak juz musze walczyc o każdy pojedynczy oddech całe życie ??

o każdy
z trudem mieśniami podnosic klatke piersiową ?
inaczej umrę?"
koszmar


co do serca

cieszę sie ze masz serce
ja też mam
serca niech się radują że sie dotykają
choćby to było tylko muśnięcie i to w niebezpiecznej zdradliwej WIRTUI

[szarylemur]

spokojnie, jeszcze nie wszystko stracone ;)
jesli bardzo bardzo chcesz mozesz powolutku zaczac produkowac ciasny ale wlasny
chitynowy pancerzyk - widziec to co chcesz widziec i zyc jak chcesz zyc, sobie
olatrzyk wystawic a na innych spogladac wyrozumialym okiem PrawdeWiedzacej.
najlepiej zebys znalazla kilka podobnych sobie osob, taka wspolnota rozszerzala
by widzimisie w rzeczywistosc - mialabys zwrotne potwierdzenie swoich tez/marzen.
no, ale z tym moze byc trudno

albo: dorosnij, dziewczyno
pamietaj : jak sie nie ma co sie lubi, to sie pracuje na to, albo sie lubi co
sie ma.

tak czy inaczej zycie wymaga poswiecen ;)
i sily woli.

glupia mozesz byc zawsze, to tez "tylko" kwestia nieugietej woli.

pozdrawiam

[zlotyswit]

poczucie własnej inteligencji zależy od środowiska. zmień środowisko na bardziej
wymagające albo przerzuć się z kanałów rozrywkowych na popularno naukowe.

[szarylemur]

to do mnie?

[clarissa3]

nie, myślę że do mnie :)

Cenię sobie Wasze komentarze/wskazówki - każdej z Was! I uśmiecham.
I cieszę. I dziękuję. I pozdrawiam!

IMAGO? ;)

[szarylemur]

"Imago (łac. imago – wizerunek, obraz; liczba mnoga – imagines) – owad dorosły,
owad doskonały – ostateczne stadium w rozwoju osobniczym owadów przechodzących
proces przeobrażenia. Imago jest osobnikiem zdolnym do rozrodu, często nie
pobierającym pokarmu lub jedynie w minimalnych ilościach."
slow w slowo zerznelam stad:
pl.wikipedia.org/wiki/Imago

[clarissa3]

tak, też już przeczytałam. Zastanawiałam sie czy to już ja :)
pokarmu istotnie mało przyjmuję..

[szarylemur]

no, jak to napisalam to uswiadomilam sobie podpis swaidczy ze juz wiesz, no ale
za pozno juz bylo
pokarm malo przyjmujesz?
toz nie samym chlebem ludzkie imago zyje ;)

[wentyl77]

Rzeczywistość, jaką wciskają Ci rzekomi uświadomieni, to najlepsza
ilustracja solipsyzmu, według zasady "każdemu jego własne porno".
Każdy ma swoją, każdemu na modłę własnych oczekiwań, doświadczeń,
percepcji. Żyjemy w świecie po trzeciej wojnie psychologicznej:
rzeczywistość została zagłuszona po rewolucji Oświecenia,
sprowadzona do piwnicy przez wujaszka Freuda, rozszczepiona przez
lata 60. i 70., a następnie zamieniona w czysto językową spekulację
przez postmodernizm.

Rzeczywistość? Jaka rzeczywistość? Najbardziej trzeźwi, najmocniejsi
z nas pochodzą z kasty wtajemniczonych, wsłuchanych w SIEBIE. To
największe wyzwanie, na każdym kroku czuć SIEBIE W SOBIE I DLA
SIEBIE. Zadawać samemu sobie pytania i samemu odpowiadać. Myślę, że
tak wygląda najpełniejszy kontakt z rzeczywistością :)

--
www.stolicakomiksu.boo.pl

[renkaforever]

Hahahaa, to najlepsza rzeczywistosc na jaka nas stac!

[szarylemur]

taa, tylko jak sie tak w siebie wsluchuje czy tez wsluchiwam to slysze i glos
matki i ojca i panie od polskiego i ksiedza z podstawowki i misia uchatka i
puchatka i kanta i z miliard innych glosow...
tak wiec moglabym powiedziec : ja? jaka ja? czym bylabym bez nich wszystkich?
czyms innym niz jestem, zapewne. kiedy zadaje pytania samej sobie, to czy
przypadkiem nie zadaje ich raczej tym wszystkim ktorzy jakims tajemniczym
sposobem wywalczyli sobie moje wnetrze, a jeszcze dodatkowo zmiksowali sie tam,
zmutowali nawzajem?
bo o ile teraz moge swiadomie selekcjonowac doradcow/ autorytety, kiedys nie
bylo o to latwo... nie sadze abysmy byli aktami jedynie swej wlasnej kreacji,
nie - posiadamy rodzicow ( genetycznie i memetycznie, fizjologicznie i
metaforycznie).
bywa, ze ludzie, z ktorymi obcujemy maja ciekawsze, piekniejsze czy zdrowsze
pomysly na zycie niz ci, ktorymi sie wykarmilismy.
niedopuszczanie niczego nowego do siebie, niekoniecznie jest szczytem
wtajemniczenia.
chyba ze traktujesz cale to bycie soba wedle formuly : odkryc wlasne powolanie i
spelniac je.
albo jeszcze inaczej
-----
poza tym, tak praktycznie:
aby ulatwic zycie spoleczne wychodzimy poza koncepcje ludzi jako zamknietych
monad. na poziomie codziennym jest nam potrzebne zalozenie o realnej
efektywnosci intersubiektywizmu - tylko w ten sposob mozemy wyznaczyc mapy
swiata i nadac zyciu spolecznemu ramy jako takiej przewidywalnosci.
za to kiedy autorytet otoczenia staje sie dla jednostki duszacym kaftanikiem,
warto pamietac o calej umownosci naszych zasad.
tak ja to widze, z wnetrza mojego sloja ;)

[clarissa3]

a czy to nie wiąże się z instrumentalnym traktowaniem innych?
Krzywdzeniem?

[wentyl77]

> taa, tylko jak sie tak w siebie wsluchuje czy tez wsluchiwam to
> slysze i glos
> matki i ojca i panie od polskiego i ksiedza z podstawowki i misia
> uchatka i
> puchatka i kanta i z miliard innych glosow...

To wszystko, o czym piszesz, składa się na superego, które Freud
nazwał nieświadomym sumieniem. Jeden z etapów tworzenia się
psychiki - cóż, może niezbyt chwalebny, ale konieczny. Potrzebny
tak, jak uderzenia młota podkowie, która dopiero się tworzy. Poprzez
opozycję, konflikt (słynny etap buntu u trzylatków), budują się
pierwsze zręby nieświadomego sumienia - zauważ, że małe dziecko
potrzebuje obecności jakiejś silnej jednostki i instynktownie patrzy
do góry, łaknie autorytetów. I tak przyprawiam sobie łatkę
freudysty; trudno, jednak facet miał coś w sobie...

> bo o ile teraz moge swiadomie selekcjonowac doradcow/ autorytety,
> kiedys nie
> bylo o to latwo...

Bo kiedyś budowałaś swe EGO w opozycji do nich mając nadzieję na
stworzenie SIEBIE od nowa. A więc odwrotnie - nie było łatwo, bo
wcale tego nie chciałaś, bo właśnie przecząc temu, mogłaś dojść do
jakichś pomysłów na siebie. Wymyślenie czegoś nowego ale własnego
(cóż za paradoks), czegoś na gruzach rodzinnych powikłań, odniesień,
kompleksów (rozumianych oczywiście na sposób freudowski) - a jednak
w pewien sposób żywiącego się nimi. Myślę, że stąd bierze się
większość problemów z nastolatkami - jednak agresja wydaje się
lepsza od brnięcia w pępowinowe układy z rodzicami, których
logicznym rozwojem są już tylko różnorakie dewiacje...

> nie sadze abysmy byli aktami jedynie swej wlasnej kreacji,

I właśnie do tego zmierzam, bo to wszystko ciągle nie składa się na
naszą osobowosć. To tylko odpryski bolesnych narodzin EGO, końcówki
produkcyjne procesu świadomie negowanego, a jednak niezbędnego jak
hartowanie w obróbce żelaza. Co wcale nie oznacza, iż postrzegam
dojrzałe EGO jako monolit.

> niedopuszczanie niczego nowego do siebie, niekoniecznie jest
> szczytem wtajemniczenia.

Nie to chciałem powiedzieć. Wiem, że moje bredzenie jest cieżko
zrozumieć, a to dlatego, że nie widzę miejsca na kreację bez
dialektyki (taka moja pokrętna teoria poznawcza;)

> chyba ze traktujesz cale to bycie soba wedle formuly : odkryc
> wlasne powolanie i spelniac je.

Nie tylko tak to traktuję, ale nie widzę innej możliwości. Nie
chciałem rozciągać mojego postrzegania samoświadomości na cały
świat. Uważam tylko, że teoria jednej, niepodzielnej, wewnętrznie
spójnej rzeczywistości niesie więcej pocieszenia niż prawdy umysłom
złaknionym prostych rozwiązań i jasnych klasyfikacji.

--
www.stolicakomiksu.boo.pl

[szarylemur]

oki, jesli zatem wykluwamy sie dialektycznie, do owego wyklucia potrzeba nam nie
tylko siebie , jako produktu wczesniejszych konfliktow miedzy pierwotnymi
pragnieniami a ograniczeniami zewnetrznymi, ale rowniez wlasnie jakiegos
oponenta na teraz, czy nie?
twoje wczesniejsze rozwazania zrozumialam jako nawolywanie do kontemplacji
siebie, jako tworu skonczonego i raczej kompletnie autowolicjonalnego, stad taka
a nie inna moja odpowiedz. miedzy innymi: stad.
gratuluje posiadania "jednej, niepodzielnej, wewnętrznie spójnej rzeczywistości " :)
czy moze to tylko teoria?

[wentyl77]

> twoje wczesniejsze rozwazania zrozumialam jako nawolywanie do
> kontemplacji
> siebie, jako tworu skonczonego i raczej kompletnie
> autowolicjonalnego,

To byłby ideał. Pozostaje pytanie, skąd bralibyśmy impulsy do
rozwoju. Jednak nie można odłączyć się od wielkiego strumienia
świadomości, w którym pływamy od samego początku - życie to wymiana
informacji. Ale trwając w tym strumieniu (chyba że nie chcemy i
pragniemy osiągnąć nirwanę), na każdym kroku odwołujmy się do
SIEBIE. Tak to widzę i zresztą nie wynajduję tu koła: cała
filozofia Sokratesa opiera się na szukaniu odwołań do najgłębszych
pokładów świadomości. Ja nie tworzę mądrości, jestem tylko jej
akuszerem (genius).

> gratuluje posiadania "jednej, niepodzielnej, wewnętrznie spójnej
> rzeczywistości
> czy moze to tylko teoria?

Niestety to drugie ;)

[zlotyswit]

nie

[szarylemur]

o, to dobrze, bo nie wiedzialam co odpowiedziec...

[renkaforever]

Podoba mi sie twoja sygnaturka, jest taka oczywista:)

[szarylemur]

he he
ktora?