jak postępować z narcyzem?

[gohs]

Jestem w zwiazku z narcyzem. Kocham go, i chciałabym bardzo, by zaczął życ
normalnie. Chodzi mi konkternie o to, by przestał mysleć ze musi zasługiwać na
moją miłość, ze musi być we wszystkim najlepszy, by nie czuł nad sobą bata
cały czas, nie spinał się, nie miał notorycznie złego nastroju gdy cos nie
idzie po jego mysli, lub bez powodu, by nie robił wszystkiego po to by mi
zaimponować, by czuł ze kocham go za to jaki jest poprostu.

Mam wrazenie ze wynika to z jego wychowania.

Co robić, co mu mówić, co pokazywać? Czy jest szansa by zaczął inaczej myslec?
Bardzo prosze o opinie.

Nie chcę z nim o tym rozmawiać, bo wiem ze bardzo bym go uraziła, a nie wiele
by to mogło pomóc.

[nom73]

Narcyza trzeba podlewać, ale nie za dużo. Na zimę posadzone cebulki trzeba okryć
grubą warstwą kory, słomy lub igliwia. Po ostatnich przymrozkach wiosną okrycie
trzeba zdjąć i rośliny porządnie podlać. Narcyzy nawozimy podobnie jak tulipany. :-)

Ja tu nie widzę, żeby Twój chłopak był narcyzem, człowiekiem zakochanym w sobie. :-)

Antynarcyz

[psychoguru]

gohs napisała:

> Jestem w zwiazku z narcyzem. Kocham go, i
chciałabym bardzo, by zaczął życ
> normalnie. Chodzi mi konkternie o to, by
przestał mysleć ze musi zasługiwać na
> moją miłość, ze musi być we wszystkim
najlepszy, by nie czuł nad sobą bata
> cały czas, nie spinał się, nie miał
notorycznie złego nastroju gdy cos nie
> idzie po jego mysli, lub bez powodu, by
nie robił wszystkiego po to by mi
> zaimponować, by czuł ze kocham go za to
jaki jest poprostu.
> Mam wrazenie ze wynika to z jego
wychowania.
> Co robić, co mu mówić, co pokazywać? Czy
jest szansa by zaczął inaczej myslec?
> Bardzo prosze o opinie.

Pomylilas swoja diagnoze bo to co opisujesz
to dokladne przeciwienstwo narcyzmu.

Nie jest ono takie zle dla ciebie w
porownaniu do narcyzmu bo wtedy to ty
musialabys nadskakiwac facetowi:).

Jego zachowanie moze byc przesadne a
przyczyna wydaje sie niska samoocena w
stosunku do oceny jaka przypisuje tobie.
Czyli mniej wiecej tak ze zdobyl i kocha
skarb jaki mu sie nie nalezy ale dreczy go
to ze jesli nie bedzie absolutnie super to
ten skarb mu ucieknie do kogos kto bardziej
zasluguje. Takie zachowanie moze byc bardzo
wzmocnione do granic paranoi jesli sa
problemy z twojej strony. Na przyklad twoja
temperatura uczuc jest znacznie nizsza niz
bardzo wysoka jego. Albo dajesz mu do
zrozumienia ze nie jestes w nim tak bardzo
zakochana (a on jest do szalenstwa). Albo w
ogole nie jestes pewna swoich uczuc. Albo
zwiazalas sie z nim rowniez z innych powodow
niz uczucia.

Jezeli jednak z twoimi uczuciami wobec niego
jest wszystko w porzadku to wtedy problem
jest w tym ze nie wysylasz wystarczajaco
silnych sygnalow do niego, nalezy uczucia
bardziej okazywac by wzmocnic poczucie ze go
doceniasz. Tu chodzi o jakies rzeczy ktore
ty robisz specjalnie dla niego i wymagaja
pomyslunku i wysilku, mile niespodzianki
jakie on lubi, slowa uznania, przytulanki,
pocalunki i pieszczotki z twojej inicjatywy.
Byc moze to tym masz nieco z narcyzki w
zachowaniu?

Jest jeszcze jeden aspekt tej sprawy ktory
tez sie dosc czesto pojawia w zwiazkach.
Niektore kobiety uzalezniaja seks od
zachowania partnera czyli bedzie tym wiecej
i lepiej jesli spelnione zostana okreslone
warunki, zaczynajac od regularnego
odkurzania mieszkanie i wynoszenia smieci do
odpowiednio wysokich kwot na prezenty i
stroje, itd. Jest to oczywiscie czesciowo
zrozumiale bo podstawa dobrego seksu jest
ogolny dobry nastroj psychiczny ale jesli
sie z tym przesadza to biedny facet
kochajacy swoja partnerke nie ma innego
wyjscia niz nadskakiwanie jej i zaspokajanie
wszelkich zachcianek.

[gohs]

Co do nadskakiwania facetowi, widzisz to jest tak ze ja czuje ze to wlasnie ja
nadskakuje, ze ja wykazuje wiecej inicjatywy, bo to ja musze zapewniac go wciąz
o swoich uczuciach. Oczywiscie on tez to robi, ale nadskakiwaniem bym raczej
jego postawy nie nazwała. Z jednej strony ma wrazenie ze na mnie nie zasługuje,
ale z drugiej chce być sobą i nie skłania go to do czynienia rzeczy by zasłużyć.
Takie błędne koło, ja daje mu akceptacje takim jaki jest, a on nie stara sie
bardziej, irytuje sie tylko jesli wymagam czegoś więcej z jego strony.

[satinka]

Ja też myślę, że jego zachowanie (przynajmniej wg Twojego opisu)
wcale nie świadczy o tym, że jest narcyzem. Raczej myślę, że on jest
dość wrażliwy i chyba nie czuje się pewny Twoich uczuć. Może też
jest perfekcjonistą i zależy mu na tym, żeby być we wszystkim
świetny.

[gohs]

Jest racja w tym co mówisz "Raczej myślę, że on jest
> dość wrażliwy i chyba nie czuje się pewny Twoich uczuć" Tylko ze czy on kiedyś
wogóle bedzie czuł sie pewnie, bo narazie mimo moich zapewnien, zachowuje sie
tak jak pisałam. Z drugiej strony ja nie jestem skłonna wyznawać mu uczuc co
godzinę, bo nie jestem tego typu osobą, teraz robie to bardzo często, bo mi na
nim zalezy i widze ze tego potrzebuje, ale z czasem pewnie bede robić to żadziej
bo juz tak jestem wychowana. I co wtedy? Czy on kiedyś przestanie myslec ze na
mnie nie zasługuje? Jak ja mam do tego doprowadzic.

[gohs]

Macie racje ze to chyba błędna i pochopna diagnoza z tym narcyzmem.

Ale nadal nie wiem co zrobić. To co napisał/a psychoguru cyt:
Jego zachowanie moze byc przesadne a
przyczyna wydaje sie niska samoocena w
stosunku do oceny jaka przypisuje tobie.
Czyli mniej wiecej tak ze zdobyl i kocha
skarb jaki mu sie nie nalezy ale dreczy go
to ze jesli nie bedzie absolutnie super to
ten skarb mu ucieknie do kogos kto bardziej
zasluguje.

To chyba pasuje do opisu naszej sytuacji. Rzecz w tym ze wydaje mi sie ze ja
robie bardzo duzo, to znaczy daje mu do zrozumnienia jaki ejst wazny, robie
niespodzianki, itp. Nawet więcej niż on. Problem w tym własnie jego poczuciu ze
nie jste wystarczająco dobry, i ze nie zasługuje na mnie. Chciałabym żeby poczuł
się pewnie, nie wiem co robie nie tak.

[mozambique]

ciekawy artykul n/.t narcyzmu byl w którejs z osatatnich POLITYK

[gohs]

dzieki znalazłam :) zaraz sobie przeczytam

to nie narcyz

[psychoguru]

gohs napisała:

> To chyba pasuje do opisu naszej sytuacji.
Rzecz w tym ze wydaje mi sie ze ja
> robie bardzo duzo, to znaczy daje mu do
zrozumnienia jaki ejst wazny, robie
> niespodzianki, itp. Nawet więcej niż on.
Problem w tym własnie jego poczuciu ze
> nie jste wystarczająco dobry, i ze nie
zasługuje na mnie. Chciałabym żeby poczuł
> się pewnie, nie wiem co robie nie tak.

Jezeli tak jest to na pewno nie wynika by to
byl przypadek narcyzmu, cos ci sie z tym
pomylilo.

Nalezaloby dokladniej zbadac wasze profile
osobowosci i historie zycia oraz relacje w
zwiazku by mozna mowic o diagnozie a nie
spekulowac chociaz potwierdzasz ze
spekulacje co nieco sie potwierdzaja.

Na przyklad jesli twoj facet ma w ogole
niska samoocene oraz w ogole niezbyt
szczegolnie robie radzi w zyciu to by
pasowalo do obrazu.

Jeszcze bardziej by pasowalo gdyby twoj
poziom samooceny byl o wiele wyzszy i jesli
radzilabys sobie w zyciu lepiej niz on.

Klasyczne przypadki tego typu to pary w
ktorych facet ma zakodowane tradycyjne
wzorce spoleczne a kobieta go przerasta pod
wzgledem wyksztalcenia, pracy, dochodow i
jeszcze zwraca uwage swoja prezencja, itd.
Czyli ona doktorat, piec jezykow,
dyrektorska pozycja albo biznes i kasa oraz
byla miss uczelni a on taki sobie szaraczek.
Spikneli sie na zasadzie chemii i fizycznego
pociagu wiec choc w nocy jest im
rewelacyjnie to w dzien wychodza jego
kompleksy, onjest spiety i reaguje
nerwicowo.

W takim przypadku potrzebna jest stala
komunikacja miedzy partnerami w tej sprawie
zeby rozladowywac podswiadome napiecia
wynikajace z tradycyjnych uprzedzen. Role
spoleczne sie zmienily wiec nie ma zadnych
przeszkod by facet zarabial o wiele mniej
lub nawet pelnil role gospodyni i zajmowal
sie dziecmi podczas gdy kobieta zapewnia
byt. Reszta to uprzedzenia i stereotypy
ktore partnerzy razem moga demaskowac i
neutralizowac.

Nie postępować, a zająć się kimś normalnym.

[naprawdetrzezwy]

Z korzyścią dla wszystkich.

[yokooo]

Narcyz nie potrafi kochać nikogo, nawet siebie samego. Ciągle musi przeglądać
się w oczach innych ludzi szukając podziwu i akceptacji. Ciężko być z kimś takim
na dłuższą metę, mogę tylko współczuć.