Czy popieracie przymusowy odwyk?

[anidobraanizla]

Np. od alkoholu? Kiedy wiadomo, że przymus nic nie daje, wszystko
pogarsza, może nawet doprowadzić do większej agresji u chorego?

Kiedy, alkoholik nie może zajmować się dzieckiem - można mu je
odebrać na czas, dopóki nie popracuje ze sobą.
Kiedy, znęca się nad żoną, to żona może odejść.

A, sam alkoholik? Jeśli nie chce pomocy, to nic z tego.

[kimmie_baby]

nie popieram przemocy ani przymusu. jeżeli ktoś sam nie chce się
odzwyczaić to nie będzie to miało długotrwałych efektów.

gdy w grę wchodzą inni ludzie (żona) lub dzieci, to niestety
rozstanie jest konieczne. może przymus miałby sens gdyby osoba pod
wpływem substancji nie była w stanie sama zadecydować? jest to
trudny temat.

[trzynascie_kotkow]

Jezeli jest to osoba, ktora krzywdzi innych, dlatego, ze jest uzalezniona, to
oczywiscie, nalezy ja odizolowac od ofiar.
Jednak mysle, ze dopoki sama nie zechce to efekt bedzie kiepski. Niestety.

[burza1111]

jasne ze tak, zgodnie z prawem teraz szanowny alkoholik aby zalapac sie na ten luksus zmiany swojego zycia na lepsze ( i zycia rodziny) musi byc ubeszwlasnowolniony calkowicie a orzeka o tym 4 sedziow jednomyslnie . Szkoda ze to tak skomplikowane , taka procedura niszczy wiele rodzin .. alkoholok to nie czlowiek , to czub ktory nie wie na jakiej planecie zyje nie wie co robi dla siebie i innych jest agresywny. Tylko profesjobnnalna terapia moze pomuc mu i najblizszym. a wiadomo ze alkoholik sam nie przyzna sie ze nim jest i nie zglosi sie dobrowolnie, takze kolo sie zamyka. Tragedia i tyle, dla niego a przede wszystkim dla rodziny. alkoholizm to chorob i trezba ja leczyc... grozna choroba. Zona meza powonna zgodzic sie na wyslanie na polecenie lekarza i byloby swietnie!

[m_e_m_p]

Czy popieracie przymusowy odwyk?
Pytanie retoryczne.
Czy uważasz , że ktoś Ci udzieli wskazówek?
To temat rzeka i nie dla laików.
Ktokolwiek , kto pracował z ludzmi uzależnionymi od alkoholu , wie
że to nie zabawa.
Poważny temat i długa i żmudna praca.
Po co ludzie zakładają takie wątki?
Równie dobrze można rozmawiać o pogodzie.
Z klasyki: są różne rodzaje uzależnienia od alkoholu.

[anidobraanizla]

Prawda jest taka, że zmuszaniem niczego się nie osiągnie. Jedynie,
można wzbudzić w kimś agresję.

[kimmie_baby]

rzeczywiście jest to ważna sprawa bo agresja może być groźna tak dla
otoczenia jak i dla uzależnionej osoby.

Odwyk?

[internecik.log]

Są dobre metody odwykowe. One kosztują. Koszty powinni ponosić producenci uzależniaczy.
W pewnych sytuacjach nakazanie obowiązkowego odwyku jest wskazane. Lepiej jednak, aby delikwent z całym przekonaniem zdecydował się sam.

[dziwny_gosc]

Swego czasu czytałem gdzieś, że efektywność terapii odwykowej alkoholików u
"przymusowych" wygląda bardzo podobnie jak u "dobrowolnych". Tłumaczone to było
tym, że tak naprawdę nikt nie zgłasza się na terapię całkowicie dobrowolnie.
Każdy kto się zgłasza, znalazł się w sytuacji na tyle krytycznej, że stanowi ona
pewien przymus.

[anidobraanizla]

A, jednak jest jedna różnica między:
"Wiem, że ma problem i muszę się leczyć".
"Co się ci ludzie do mnie przyczepili?!".

[dziwny_gosc]

Jeśli w ogóle są tacy którzy przychodzą na terapię z nastawieniem: "wiem, że mam
problem i muszę się leczyć", to jest ich znikoma ilość. Większość przychodzących
twierdzi, że z nimi jest absolutnie wszystko w porządku, tylko żona
(matka/ojciec/teściowa/teść/szef - niepotrzebne skreślić) ma jakiś problem. No
ale jak żona (ma kobita coś z głową) grozi rozwodem, to porządny, kochający mąż
dla ratowania małżeństwa zrobi wszystko. Nawet zgłosi się na leczenie, chociaż
nic mu nie dolega.

[anidobraanizla]

Mnie się tylko nie podoba, kiedy sąd każe kogoś gdzieś zamknąć.

[dziwny_gosc]

To zależy. Jeśli alkoholik czy narkoman popełnił jakieś niezbyt groźne
przestępstwo, to rozwiązanie by sąd zawiesił karę pod warunkiem podjęcia
leczenia, wydaje mi się sensowne i może okazać się bardzo korzystne dla tego
człowieka.
Natomiast, samo zamykanie ludzi w ośrodkach odwykowych za to tylko, że są
uzależnieni (zakładamy, że nikomu poza sobą nie zagrażają), to łamanie praw
człowieka. Bycie uzależnionym nie jest żadnym przestępstwem i nie można za to
pozbawiać wolności.

[szarylemur]

byc moze by ci spodobalo gdybys byla np bita zona kogos, kogo jedynie
ubezwlasnowolnienie, orzeczenie o niepoczytalnosci i odebranie praw do
samostanowienia o sobie - tj: zewnetrzny przymus, byloby w stanie powstrzymac
od znecania sie nad rodzina i innymi ludzmi...

[anidobraanizla]

Bita żona zawsze może odejść. Chyba, że sama nie chce.
Chyba, że odejdzie a facet ją nachodzi, to musi za to odpowiadać.
Ale, to się nie liczy w przypadku, gdy mąż pobije żonę za coś
takiego, za co inny i na trzeźwo by zabił.

[dziwny_gosc]

Przypominam, że bicie żony (nieważne czy na trzeźwo czy po pijanemu) jest
przestępstwem. Za to powinna być jakaś kara. A czy żona odejdzie czy nie, to już
jej sprawa.

[anidobraanizla]

Ale, zdarzają się sytuacje, kiedy nie dziwię się facetowi, że pobił
żonę. Bynajmniej, nie jest ona ofiarą, ale sama sobie na to
zapracowała: pierwsza uderzyła, zdradziła, itd. Z taką, każdemu mogą
puścić nerwy.

[dziwny_gosc]

To już rozmowa na zupełnie inny temat.

[bradz]

> Ale, zdarzają się sytuacje, kiedy nie dziwię się facetowi, że
pobił
> żonę. Bynajmniej, nie jest ona ofiarą, ale sama sobie na to
> zapracowała: pierwsza uderzyła, zdradziła, itd. Z taką, każdemu
mogą
> puścić nerwy.

A ja się dziwię... takim poglądom. Szanuję, bo nic mi do tego, co
kto myśli.
Powiem ponownie - jak wyżej - bicie, czyli stosowanie przemocy -
wobec kogokolwiek - jest przestępstwem.
"Puszczenie nerwów" oznacza bezradność, brak hamulców, biją ludzie -
z poczuciem niskiej wartości oraz dlatego, że takie mieli wzorce...
Współczuję każdemu, kto jest w związku z partnerem dającym sobie
prawo do "wymierzania sprawiedliwości"
Zresztą, to nie ten temat.

[anidobraanizla]

Tak, biedna żona - nie dość, że zdradza, to jeszcze jej się obrywa...

Poczucie własnej wartości to jedno. A do zemsty ma prawo każdy
skrzywdzony. Pewnie, że ładnie wygląda, dawać się wykorzystywać, ale
w takim wypadku, to żona okazałaby się tą złą i sama sobie
zapracowała na swój los.

Należy odróżniać zemstę od prawdziwej przemocy.

[szarylemur]

a moze wystarczyloby sie rozwiesc z taka zona i po sprawie?

[anidobraanizla]

To też. Ale czemu sobie nie ulżyć, skoro ona się z nim nie liczyła?

[szarylemur]

to czemu sobie nie ulzyc zamykajac kogos kogo sie nie lubi na przymusowym odwyku?

[anidobraanizla]

Tu nie chodzi o to, czy się kogoś nie lubi, bo cośtam...
Należy odróżniać zemstę od prawdziwej przemocy.
A, jesli to zemsta, to niech taka kobieta wprost mówi, że robi to,
aby sobie odreagować, a nie "bo chcę mu pomóc". To już żałosne. Na
siłę się nic nie da.

[szarylemur]

uwazam, ze kierujac kogos na przymusowy odwyk pomagasz i sobie i tej osobie.
co tak zlego widzisz w odwyku?

[anidobraanizla]

Osoba chora musi tego chcieć. I może chcieć, bo to nie jest tak, że
ona nie wie, że żyje.
A przymus rodzi większą agresję, człowiek czuje się osaczony i
zamierza się bronić. Proste.

[szarylemur]

osoba uzalezniona ma najczesciej przezarty jakas substancja mozg i juz nawet
iluzji wolnej woli w niej brak. to raczej takich osob dotyka mozliwosc
skierowania na przymusowy odwyk, takich ktore juz nic poza kolejna dawka swojej
substancji nie widza i nie pragna, i ktore sa dla tego zdolne do wielu
malointeresujacych bo banalnie stereotypowych czynow. innymi slowy: naprawde nic
ich nie obchodzi poza zaspokojeniem glodu uzaleznienia.
rozwazania o dobru innych moga snuc kiedy sa na fali, ale i tak nigdy z nich nic
nie wynika. nalog zwycieza wszystko.
najczesciej, jak to ktos pisal, dziwny gosc zdaje sie, powyzej, odwyk jest
przymusem. roznica tkwi tylko w tym, czy jest to przymus odczuwany jako
wewnetrzny ( i wtedy nazywa sie to koniecznoscia i wyborem) czy jest wywarty
zdecydowanie z zewnatrz.

mimo ze praktycznie zgadzam sie z toba - jak ktos nie chce sie leczyc a mi z
taka osoba jest zle, to raczej odetne sie od tej osoby niz bede usilowala ja
zmienic, to uwazam tez, ze takim zewnetrznym przymusem mozna komus uratowac zycie.
szczegolnie mlodej osobie.

[szarylemur]

to prosze bardzo, idealistko , przedstaw sobie sytuacje gdy zona nie ma dokad
odejsc. a zreszta wlasciwie to dlaczego ona mialaby odchodzic zostawiajac caly *
wspolny?* dorobek na przepicie czy przecpanie, hem?
albo inaczej sobie przedstaw: ubezwlasnowolnienie osoby uzaleznionej, z ktora
wedlug prawa dzielisz jakis majatek, a ktora kompletnie ignoruje twoje interesy
lub wrecz zlosliwie dziala na twoja niekorzysc finansowa, fizyczna i psychiczna
z racji swoich powaznych zaburzen psychicznych oraz nalogu. niekoniecznie musi
byc to maz, moze byc ojciec, matka ...
jedynym minusem ubezwlasnowolnienia w takim przypadku jest wziecie na siebie
odpowiedzianosci za taka osobe. no i jeszcze caly proces sadowy...
uwazam ze skierowanie na przymusowe leczenie osoby, ktora rujnuje zycie swoich
bliskich jest jak najbardziej wskazane i ze w sumie jest jakas rozsadna i
humanitarna nawet opcja.

[anidobraanizla]

Żona występuje o rozwód i, jeśli nie było intercyzy, dostaje połowę
majątku. Nikt nie mówi o opuszczaniu pieniędzy, tylko o odejściu od
kata. I po sprawie.

[szarylemur]

musze przyznac, ze to w sumie najbardziej rozsadne rozwiazanie.

[shangri.la]

Kazdy przymus jest nie tylko zamachem na czyjąś wolność osobistą, ale również
niesie ryzyko nieskuteczności.
Z drugiej strony, nikt nie ma prawa niszczyć innych bezkarnie.
W tym celu istnieją sądy i więzienia, chociaż ich rola jest dyskusyjna.
Tam, gdzie brak dobrej woli, nie ma dobrych rozwiązań.
Całe szczęście , że nie jestem ministrem sprawiedliwości;)

[anidobraanizla]

I masz rację.
Wielu ludzi, jeśli jest ofiarą alkoholika, woli wysłać go na
leczenie, niż samemu odejść.
Jest spora różnica w pozwaniu o stosowanie przemocy a staraniu się o
ubezwłasnowolnienie. W pierwszym przypadku, jest to kara za
wyrządzenie krzywdy. W drugim, to tak, jakby powiedzieć: "Bijesz
mnie, więc musisz zmienić swoje zainteresowania". Nie ma w tym
logiki. Kara ma być adekwatna do czynu. O ile, "ofiara" sama nie
sprowokowała, bo i tak bywa.

[szarylemur]

wyobraz sobie ze razem z psychicznie chorym, agresywnym i niepoczytalnym,
uzaleznionym od jakiejs substancji rodzicem dziedziczysz prawa do mieszkania po
drugim rodzicu.
rodzic ten nie stosuje wobec ciebie przemocy fizycznej, za to psychiczna jak
najbardziej. mieszkanie jest zadluzone i jedyna mozliwoscia ratunkowa jest
zamiana go na jakies dwa mniejsze badz cos w tym stylu. twoj szalony rodzic
posiada prawa do jakiegos tam mieszkania pracowniczego i nie obchodzi go co sie
stanie z toba, z usmiechem na twarzy torpedujac twoje dzialania zmierzajace do
rozwiazania kiepskiej sytuacji. odchodzisz sobie w nieznane czy raczej zakladasz
sprawe o ubezwlasnowolnienie takiej osoby, aby moc dokonac zamiany?

[anidobraanizla]

Jeżeli jeden rodzic coś mi zostawi, to da się to jakoś podzielić, że
ja mam połowę a drugi rodzic, drugą połowę.
A jeśli prawidłowo jest to własność drugiego rodzica, to nie będę mu
niczego po chamsku odbierać. Nie jestem hieną. Inaczej, musiałabym
zlecać zabójstwo każdej osoby, która by była moim rywalem np. na
jakieś stanowisko.

[szarylemur]

czy ty przeczytalas w ogole mojego posta?
dziedziczysz prawa do mieszkania ( spoledzielczego, jeszcze ' lepiej') razem z
drugim rodzicem. w takiej sytuacji zadne z was nie ma pelnej mocy decyzyjnej,
musicie sie dogadac co robic. i to dosc szybko.

[anidobraanizla]

Jeżeli ta osoba stosuje wobec mnie przemoc, to jej grożę: albo
odwala się od mojego życia albo ja to załatwię tak, jak mi spasuje.
Ale, jeśli to nie jest wymierzone we mnie i ta osoba nawala
niechcący przez swoje problemy, to jej nie usunę siłą. A rozwiązanie
zawsze się znajdzie.

[szarylemur]

'Jeżeli ta osoba stosuje wobec mnie przemoc, to jej grożę: albo
> odwala się od mojego życia albo ja to załatwię tak, jak mi spasuje. '
hmm, to troszke bardziej skomplikowane: nie wystarczy ze sie odwali, musi
jeszcze chciec wspolpracowac z toba przez pewnien dluzszy czas. a jesli nie chce
to cos trzeba z nia zrobic...

[anidobraanizla]

Przede wszystkim, jeśli byłoby mi z kimś źle, to ja bym nie chciała
współpracować. I mogłabym obmyślić rozwiąznie dobre tylko dla mnie
lub również dla drugiej strony, jeśli ta nie miałaby wobec mnie
złych intencji. I po sprawie :)

[szarylemur]

obmyslic bys sobie mogla nawet i gruszki na wierzbie...
a bez wspolpracy drugiej strony fige z makiem bys miala z calego planu.
'dobre intencje' - rzeczywiscie, smiechu warte...

[anidobraanizla]

Może ty potrafisz tylko likwidować innych - ja mam też rozum!
Myślisz, że każdy alkoholik pije, aby szkodzić innym? Zwykle uważa,
że pijąc pomoże sobie.

[szarylemur]

'Myślisz, że każdy alkoholik pije, aby szkodzić innym? Zwykle uważa, że pijąc
pomoże sobie'
no, i co z w zwiazku z tym?
uwazam ze rozumniej jest podejsc do kazdego przypadku indywidualnie niz pakowac
wszystko do jednego wora.
'Może ty potrafisz tylko likwidować innych - ja mam też rozum! '
ciasny ale wlasny, badz co badz, nie?

[anidobraanizla]

Obrażać przyszłaś? ŻENADA!

O to mi chodzi, że są różne przypadki i nie można powiedzieć, że
alkoholik ma zamiar mi szkodzić, więc mam go zgnębić.

[szarylemur]

obrazac? nie, no co ty ;|
ja tylko odpowiadam na ten kwiat twoich mysli o mnie:
'Może ty potrafisz tylko likwidować innych - ja mam też rozum! '

a tutaj jeszcze taki maly urywek ci wkleje:
'W jakich przypadkach można zastosować leczenie przymusowe?
Leczeniu przymusowemu może być poddana osoba posiadająca pełną zdolność do
czynności prawnych, która nadużywa alkoholu (jest od niego uzależniona) i sama
nie wyraża chęci poddania się leczeniu. Osoba taka musi ponadto, w związku z
nadużywaniem alkoholu, doprowadzać do rozkładu życia rodzinnego, uchylać się od
pracy, powodować demoralizację nieletnich, czy systematycznie zakłócać spokój
lub porządek publiczny. Wystarczy, że zaistnieje jedna z powyższych sytuacji.'
www.kobietaiprawo.pl/modules.php?op=modload&name=News&file=article&sid=193
(to ' uchylanie sie od pracy ' to chyba spadek po bylym systemie, ciekawe ze sie
utrzymalo...)

takze ci, ktorzy siedza sobie spokojnie raczej wezwania na odwyk dostac nie moga.
jasne, ze lepiej byloby aby nikogo do niczego nie zmuszac, nawet z tego powodu
ze to prawdopodobnie zbyt pozytywnych skutkow nie przyniesie.

ale wezmy chocby taka sytuacje, gdzies tam opisana w necie , na niebieskiej
linii, bodajze: pijana matka pozostawia swoja coreczke pod opieka pijanej
opiekunki. czy masz cos przeciw temu, aby matke skierowac na odwyk ZANIM
kompletnie pozbawi sie ja praw rodzicielskich, zmusic ja do wytrzezwienia i
otrzezwienia?

"O to mi chodzi, że są różne przypadki i nie można powiedzieć, że
alkoholik ma zamiar mi szkodzić, więc mam go zgnębić."

w porzadku, tyle ze mi chodzi o to, ze niektorzy alkoholicy gnebia osoby ktore z
roznych przyczyn nie sa w stanie od nich ot tak odejsc.
sa tacy i tacy.
nie kieruje na przymusowy odwyk kazdego, ale uznaje, ze istnieja sytuacje gdy
warto rozwazyc taka opcje. powiem jeszcze raz: szczegolnie w przypadku mlodych
ludzi przymusowy odwyk moze miec lepsze skutki niz pozostawienie osoby samej sobie.

[anidobraanizla]

Jeśli rodzinie coś się nie podoba, to niech sama odchodzi.
Najłatwiej żonce powiedzieć: "Och, jaka ja biedna, nie potrafię
odejść, więc zamknę w ośrodku tego capa".

Uzależnionej matce można dać ultimatum: albo się leczy albo straci
dziecko.

I nie ma różnicy między młodym i starym.

Są ludzie, którzy lubią kiedy ktoś za nich decyduje i oni wręcz
czekają na ubezwłasnowolnienie. A są i tacy, u których to zrodzi
agresję.

[szarylemur]

'Jeśli rodzinie coś się nie podoba, to niech sama odchodzi.
Najłatwiej żonce powiedzieć: "Och, jaka ja biedna, nie potrafię
odejść, więc zamknę w ośrodku tego capa".

zgoda, to nie jest wzorowe wyjscie z sytuacji, a i tak - jesli osoba jest
agresywna, moze okazac sie rownie niebezpieczne co jakakolwiek inna proba
uwolnienia sie.

'Uzależnionej matce można dać ultimatum: albo się leczy albo straci
dziecko.'
no, mozna. a jesli odmowi dobrowolnego leczenia odebrac jej czesciowo prawa
rodzicielskie, tak? a potem calkowicie? i oddac dziecko do domu dziecka?
nie lepiej jednak sprobowac na sile wywolac w matce zmiane myslenia? a nuz
zderza sie dwie kuleczki i jednak wybierze dalsza terapie ... jesli jest taka
mozliwosc, to dlaczego ja odrzucac?

' I nie ma różnicy między młodym i starym.'
wg mnie jest spora roznica - miedzy stanem psychicznym/ mozliwoscia
resocjalizacji mlodego i starego narkomana, na ten przyklad. nie widze nic zlego
w tym, ze rodzice oddaja swoje dzieci do monaru czy tym podobnych osrodkow.
mysle, ze wczesna sforsowana interwencja moze ocalic zycie jakiemus
nastolatkowi, ktoremu nieco sie drogi pomylily. co do mozliwosci przymusowego
odwyku wobec starych narkomanow - watpie - zmiany w psychice beda juz chyba zbyt
wielkie. ale nawet wtedy - jakis czas nadzorowanego, wspomaganego odwyku od
substancji ( alkoholu, narkotykow) regeneruje organizm -

[anidobraanizla]

Przede wszystkim, nastolatek to też człowiek, który myśli. A to
oznacza, że i u niego można spowodować poważne konsekwencje,
stosując przymus. Negatywne konsekwencje. Rodzi się strach przed
otoczeniem, poczucie bycia czyjąś szmatą, którą można sponiewierać i
wywalać po różnych miejscach, agresja, chęć zemsty, itd. Są ludzie
ulegli ("Co chcesz, to ze mną rób") i tacy, co wolą skończyć ze
sobą, ale na własne życzenie. Bo, tak naprawdę, wielu ludzi ma
świadomość tego, co się z nimi dzieje! A, że tego nie przerwą...są
różne powody.

Osobiście, należę do osób, których nie można do niczego zmusić. Poza
tym, gdybym ja się miała leczyć, to tylko terapią indywidualną lub
grupową. Zamknięta gdzieś bym zwariowała. Jestem domatorką. Ale,
wytrwałabym - jeśli leczenie, byłoby moją decyzją.

Szczerze mówiąc, to częściej matka znienawidzi dziecko bardziej, niż
je pokocha, jeśli bedzie do czegoś zmuszana.

[szarylemur]

'Rodzi się strach przed
otoczeniem, poczucie bycia czyjąś szmatą, którą można sponiewierać i
wywalać po różnych miejscach, agresja, chęć zemsty, itd.'
polemizowalabym co do tego, czy ten strach i reszta rodza sie z chwila
odczytania decyzji o przymusowym leczeniu...
moim zdaniem ten strach wlasnie i cala reszta doprowadzaja delikwenta do stanu
uzaleznienia od roznych susbstancji. ale to moja prywatna opinia.

'Są ludzie
ulegli ("Co chcesz, to ze mną rób") i tacy, co wolą skończyć ze sobą, ale na
własne życzenie.'
jasne, ale sa tez zapewne tacy, ktorzy pograzeni sa w amoku i nie wydaje im sie
realne aby mogli przezyc odstawienie, albo po prostu o tym nie mysla, bo sie
kreci jakos.
wedlug mnie przymusowy odwyk moze byc takim ostrym szarpnieciem za ramie, proba
pobudki, udowodnienia mozliwosci przezycia ' na czysto'.
dzieki odwykowi zostaje przerwana ciaglosc picia/ cpania, otwiera sie dzieki
temu byc moze nowa perspektywa. osoba zostaje rowniez wyrwana ze swego
srodowiska, umieszczona w swiecie o innej wartosciowosci. jest psycholog, z
ktorym mozna porozmawiac o tym lub innym skrzywdzeniu.

nie wiem, moze pokutuje we mnie jakis slogan typu: nalog jest sposobem wolania o
pomoc, i stad takie moje dywagacje nawet wobec osob ' spokojnych'?



"A, że tego nie przerwą...są różne powody."
jakie np? ja widze tylko tyle, ze nie wiedza jak lub nie widza w leczeniu
sensu, gdyz nie widza siebie w swiecie inaczej niz znieczulonymi...
widzisz jakies inne?

'Szczerze mówiąc, to częściej matka znienawidzi dziecko bardziej, niż je
pokocha, jeśli bedzie do czegoś zmuszana.'
nie wiem czy tak bedzie istotnie... ale moge przypuszczac ze matka ceniaca wyzej
alkohol niz opieke nad wlasna corka, sama wyrosla w podobnej tradycji.
byc moze odwyk nic tu nie zmieni, bo w tej kobiecie nie ma prawdziwej milosci do
dziecka, ale moze rowniez taki odwyk oraz indoktrynacja ze strony prowadzacych,
podzialac jak zimny prysznic i wyrwac ja z letargu. szanse oceniam jako
niewielkie, ale jednak jakies.
wg mnie latwiej byloby - o grozbie odebrania dziecka - rozmawiac z osoba
zdetoksykowana niz z taka, ktora pije dzien w dzien od dlugiego czasu.

[anidobraanizla]

Najważniejsze, to trzeba zrozumieć, że ktoś może mieć jakiś powód do
trwania w nałogu. Ważny dla niego. Ja, np. z pełną świadomością
uzależniłam się od papierosów. Miałam swoje powody i nie żałuję.

Na pewno nie wolno zmuszać kogoś do brania psychotropów ( i tak się
zdarza) albo chodzenia z tym kimś do toalety, aby przyapdkiem się
nie napił.

Z alkoholizmem jest jak z depresją, itp. - nie można siłą zamknąć w
zakładzie. Ewentualnie, kiedy dana osoba zamierza skrzywdzić kogoś
niewinnego (czyli, nie robi tego w akcie zasłużonej zemsty).

Można kogoś odtruć. Wtedy, chory jest przytomny i coś może do niego
dotrzeć, ale jak jest zdeterminowany, to nic z tego.

[gadagad]

Zabawne,od przymusowego odwyku,ktoś odwyknie,jak w "Mechanicznej pomarańczy"?Jak
kogoś nie dotkną się samego konsekwencje picia na tyle,że chce zmienić swoje
zachowanie,to i na dziecko machnie ręką, byle by sobie ulżyć piciem.Umrze,ale
się napije.I nie tyle tu pomoże zmuszanie do terapii,co nie popuszczanie w
konsekwencjach picia temu,który pije.Az go to zmusi do chęci zrobienia z sobą
czegoś z własnej woli.I zawsze będą tacy,którzy i tak wybiorą zapicie się na
śmierć.Czy się powieszą nie mając jak się napić.

[szarylemur]

'Zabawne,od przymusowego odwyku,ktoś odwyknie,jak w "Mechanicznej pomarańczy"?'
moze nie odwyknie, ale przejasni mu sie nieco w glowie? a moze cialo chociaz
nieco podreperuje?

[anidobraanizla]

Jeśli ktoś pije, bo został skrzywdzony, to tyle mu się przejaśni, że
każdego uzna za wroga. I nie dziwne! Skoro, inni go gdzieś zamykają,
zmuszają do czegoś, itd. - to co sobie można pomyśleć? Chyba, że
ktoś lubi takie traktowanie.

[szarylemur]

"Jeśli ktoś pije, bo został skrzywdzony, to tyle mu się przejaśni, że
> każdego uzna za wroga. I nie dziwne! Skoro, inni go gdzieś zamykają,
> zmuszają do czegoś, itd. - to co sobie można pomyśleć? Chyba, że
> ktoś lubi takie traktowanie."

jesli ktos pije i nie czyni tym innym problemow, a o leczeniu, terapii slyszec
nie chce, to niech sobie pije ile chce. niby taki wolny wybor co do wlasnego
zycia? oki, niech bedzie.
ale nie tylko tacy sa, prawda?
skoro jest cien szansy na to, ze przymusowy odwyk skloni kogos do zmiany
myslenia i krzywdzacego innych zachowania, to nadal popieram te opcje.

[anidobraanizla]

Ale, tylko w wypadku takiej krzywdy:

Niewinna osoba, nad którą ten się znęcał, odchodzi, ale alkoholik
dalej ją prześladuje i nie chce się odczepić. Przśladuje fizycznie
lub/ i psychicznie.
Na pewno, nie z takiego powodu, że ktoś przepija WŁASNY majątek,
który dzieci chciałyby odziedziczyć, więc wolą się rodzica pozbyć.

[szarylemur]

a kiedy przepija wspolny majatek bo tak mu sie podoba?
kiedy z tego majatku moznaby zrobic dwa - dla niego, do przepicia lub nie, i dla
drugiej osoby; ale bez jego zgody oboje pojda na dno? choc wlasciwie to nie
oboje, bo on ma dokad pojsc?

[anidobraanizla]

Prawidłowo, powinno być tak:

Nawet, jeśli majątek jest wspólny, zawsze można go podzielić.
Jeśli, jeden z małżonków się nie zgadza, a jednak istnieją wskazania
dla takiego rozwiązania, to sąd powinien majątek rozdzielić między
obie strony. Ale, nie zmuszać do leczenia.

Jeśli, prawo tak nie postępuje, to należy je zmienić. :/

[szarylemur]

no, przeciez pisalam ze sytuacja odnosila sie do dziedziczenia po zmarlym
rodzicu praw do mieszkania spoldzielczego... czyli konkretnie ograniczonych
praw zarzadzania tym lokalem, np prawa zamiany na inny.
nie wiem czy mozna dokonac podzialu takiego prawa... jakos nie wydaje mi sie to
mozliwe, bo niby jak? pani a dostaje prawo do ograniczonego
zarzadzania 'swoja' polowa mieszkania i zarzadza ze chce je zamienic na inne, a
panu b podoba sie w tym akurat mieszkaniu i ani mysli sie zamieniac? musi byc
jednomyslnosc albo jeden prawny ' zarzadca'.

a czy tak prosto byloby zmusic ( nawet prawnie) agresywnego alkoholika do leczenia?
obawiam sie, ze nie. juz denuncje o przemocy moga wywolac nasilenie przemocy...

[anidobraanizla]

W każdym razie, przymus może być tylko zemstą, ale nie pomocą.

[szarylemur]

nadal mam inne zdanie na ten temat
leczenie przymusowe moze pomoc, choc zapewne jego skutecznisc jest bardzo
znikoma, ale jednak ...
watpie tez aby rodzice umieszczajac dziecko w osrodku odwykowym robili to w imie
zemsty.
co najwyzej moga pojmowac dobro dziecka inaczej niz ono samo.

a jeszcze o zemscie tak teoretycznie:
czy kiedy z wnioskiem o leczenie przymusowe wystepuje niewinna osoba wobec
swojego kata, w ramach zemsty, to jest to w porzadku?

[anidobraanizla]

Nadal nie pomoże tym choremu, ale sam akt zemsty jest...naturalny.
Nie można winić ofiary za to, że szuka sposobu na wyżycie się. Jest
to straszne, ale najpierw trzeba mieć pretensje do kata. I tak jest
w każdej sytuacji, nie tylko z alkoholikami.

[gadagad]

Chyba obracacie się w wyobrażeniach leczenia problemów psychicznych
średniowiecznymi metodami,traktując leczenie w kategoriach zemsty,kary i jakiś
tortur,jakie zaaplikuje się narkomanowi,czy alkoholikowi,by przestał.A jedyną
karą jest wykluczenie z leczenia,jeżeli w trakcie jednak zaćpa,czy się
napije,czy bojkotuje rachunek sumienia i trwa w przekonaniu,że jedyne co piękne
i czego pragnie to haj.Oczywiście można mieć wyobrażenie,że można kogoś "przykuć
łańcuchem do kaloryfera",a potem mu tłumaczyć,ale szkoda pieniędzy i czasu,które
można poświęcić komuś,komu naprawdę zależy na zmianie.Jedynym "biczem" są
konsekwencje - nie przestaniesz,nie odzyskasz dziecka,rodziny pracy itd,a
terapia nie jest karą,tylko pomocą by łatwiej mu było przestać,nie musiał się z
tym szarpać wg swoich,często nieskutecznych wyobrażeń,ale aby ten kto wie jak na
to,pokazał skuteczną drogę.

[adamsgazeta]

Podrzucam link do artykułu o uzależnieniach, może ktoś z Was znajdzie tam coś
dla siebie. conatopsycholog.pl/41,uzaleznienia.html
Pozdrawiam!

[anidobraanizla]

A swoją drogą...tak cię zaskoczyło to, że można wymyślać różne
sposoby na poprawienie jakiejś sytuacji:

"obmyslic bys sobie mogla nawet i gruszki na wierzbie...
a bez wspolpracy drugiej strony fige z makiem bys miala z calego
planu."

Ty tego nie potrafisz.

Po twoich innych postach też widzę, że: jesteś osobą bardzo
niestałą, nie potrafisz walczyć o swoje, łatwo dałabyś się
wykorzystać innym - nieważne, co ci obiecają (tobie można kłamać bez
ponoszenia konsekwencji), o wymarzoną karierę, pewnie też nie
potrafiłabyś walczyć - wolałabyś się poddać, aby nie wyjść na
idealistkę; dawno temu, czytałam, jak narzekałaś na swoją
przyjaciółkę, bo ta skarży się na swoje problemy. No to wiedz, że
czego by człowiek nie wybrał, zawsze natrafi na trudności, więc chce
się komuś pożalić (to nie świadczy o wampiryźmie), a obowiązkiem
przyjaciela jest wysłuchiwanie - ale ty tego nie pojmujesz. Sama też
z łatwością zerwałabyś relację z innym człowiekiem, gdybyś nie
chciała znosić jego problemów. Oczywiście, twierdziłabyś, że byłaś
dobrą przyjaciółką i to ta osoba była toksyczna - bo tobie
najłatwiej jest atakować. A to ty jesteś ograniczona i nie znasz
życia.

Masz, oczywiście, prawo do "życia z dnia na dzień", bo tak łatwiej;
bronienia się, kiedy ktoś rzeczywiście ci zagraża, itp., ale nie do
wykorzystywania innych (przyjaźń, póki jest lekko i przyjemnie), ani
do wmawiania, że przymus komuś pomaga, bo pomaga jedynie usunąć
rywali do majątku i zgarnąć wszystko dla siebie.

I, tak, to prawda, można znaleźć różne rozwiązania z różnych
sytuacji. Trzeba tylko myśleć. A, jeśli ty tego nie potrafisz, to
zrozum, że nie każdy jest tak "ciasny", jak ty (to i tak twoje
najmniejsze oskarżenie).

[szarylemur]

dziekuje za przemyslenia, dywagacje oraz insynuacje na moj temat.

;]

[anidobraanizla]

Ależ, proszę :)

[jaka.to.melodiaa]

nie. jak dorosły człowiek chce przepic sobie zycie albo to jego
sprawa. o ile tylko nikogo nie krzywdzi, w takim przypadku trzeba
odseparowac go on jego rodziny jesli ja posiada i zatruwa zycie,
wlasciwie sam sie powinien odseparowac.

[anidobraanizla]

Oj, sam się nie odseparuje :) To rodzina musi odejść.
Ale, jeśli nie bije, to obowiązkiem rodziny jest wspierać a nie
uciekać! Wspierać rozmową, itd. - a nie pieniędzmi na alkohol,
oczywiście.

[jaka.to.melodiaa]

nie napisalam ze sam sie odseparuje tylko ze na dobra sprawe
powinien dla ogolnego dobra jesli taki jest jego wybor. i nie zawsze
trzeba na sile pomagac. jak napisalam jesli tak widzi reszte swego
zycia i tego chce to niech to robi tylko nie zatruwajac zycia innym.

[shangri.la]

Tak właśnie padły słowa kluczowe; "sam powinien".
To fakt, że sam powinien się leczyć, ale aby to zrobił musiałby najpierw
zrozumieć całe zło, jakie wyrzadza innym.
Gdyby miał sumienie, a co za tym idzie dosć dobrej woli, zrobiłby tak zapewne.
A póżniej przyszedł z bukietym róż, padł na kolana i przepraszał....
Za takich ludzi można się jedynie modlić.

[mskaiq]

shangri.la napisała:
> To fakt, że sam powinien się leczyć, ale aby to zrobił musiałby
> najpierw zrozumieć całe zło, jakie wyrzadza innym.
Jesli chodzi o alkoholika to wystarczy kiedy zrozumie najpierw zlo
jakie wyrzadza sobie. To moze pozwolic mu na leczenie.
Gdyby nagle zrozumial zlo ktore wyrzadzil Swojej rodzinie to
istnieje niebezpieczenstwo ze probowalby odebrac sobie zycie.
Ludzie nie dzialaja z premedytacja, alkoholik nie widzi zla ktore
wyrzadzaja sobie albo innym i dlatego nie leczy sie.
Serdeczne pozdrowienia.

[gadagad]

Gdyby leczenie uzależnienia polegało na tym,że się komuś wepchnie lekarstwo do
gardła i to go wyleczy,to rzeczywiście byłoby wszystko jedno, czy mu się
wepchnie dobrowolnie,czy pod przymusem.Ale alkoholizm jest nieuleczalny i
leczenie polega tylko na uświadomieniu takiemu jego choroby i podaniu sposobów
jak z nią żyć z najmniejszymi konsekwencjami.Jeżeli sam nie chce zmienić swojego
zachowania,to jak go do tego zmusić,nawet jeśli mu się wszystko o tym powie?

[anidobraanizla]

Właśnie, w tym rzecz, że pod przymusem nie będzie efektu. A jednak,
stosuje się taką "metodę". Czasem, karmiąc chorego psychotropami. I
tak bywa...

[gadagad]

To się mu zmienia tylko "materiał" do stanu odurzenia,bez którego i tak nie może
żyć,a chodzi o to by stan odurzenia nie był najważniejszym sensem życia.

[enderp]

To z definicji nie ma sensu, bo skoro nie chcial rzucic, to pewnie nie bedzie chcial trzymac sie w abstynencji. A to wymaga sporo motywacji...