rozrzutność

[myszadlo]

Chciałam zapytac jak sobie radzicie z chęcią wydawania pieniędzy na
cos co niekoniecznie musicie posiadać.
Jakoś nie mam zbyt wiele kasy ale straszna radochę mam przy jej
wydawaniu. I kiedy mam np. czerwony portfel (w dobrym stanie dość
nowy) a zobaczę na wystawie zielony ładnniejszy to zrobie naprawdę
bardzo dużo żeby go mieć. Jestem obecnie na urlopie wychowawczym i
zarabia tylko maż. Mamy malutkie dziecko które jak wiecie
(przynajmniej niektórzy) kosztuje bardzo dużo. Nie mówiąc o tym ile
kosztuje jedzenie i rachunki. Jakaś ogromna chęć posiadania we mnie
jest. Staram się z tym walczyć ale kiepsko mi idzie. (mam np 30
różnych toreb albo 6 portfeli, albo 10 par kolczyków itp. Kiedy
wychodze z małym na spacer to czasem zachowuje się jak dziecko. Chce
mi sie pic i koniecznie natychmiast muszę sobie je kupic (choć w
domu stoi 20 butelek mineranej i wystarczy po prostu włożyć jedną do
wózka i nie trzeba wydawać pieniędzy). Robię sie też wtedy głodna i
oczywiście a to baton a to bułka słodka i tak z portfela uciekają w
dość szybkim tępie pieniądze. Czy macie jakieś sposoby na
oszczędzanie domowego budżetu? Chętnie posłucham.

[malawinka]

ciężka sprawa,teraz są wyprzedaże sezonowe w sklepach,no i kupiłam
2 torby w cenie jednej,hi,hi,hi. Na szczęście zmęczyło mnie 6 godzin
chodzenia po sklepach,więc już nie mogłam dalej chodzić i kupować,
ale po wypoczynku w domu,nastepnego dnia.....

[kryzolia]

ja znam tylko jeden sposób, ale za to niezawodny: nie chodzić po sklepach, daję
na ten pomysł gwarancję

ten pomysł jest również znakomity w odchudzaniu: nie kupuję-nie jem,

[i.see.you.baby]

> ten pomysł jest również znakomity w odchudzaniu: nie kupuję-nie jem,

dokladnie. teraz juz wiem ze najlepszy sposob na schudnecie to zadbanie aby w
lodowce byly same niskokaloryczne produkty. pozniej nawet jak sie kolo sklepu
przechodz to ochota mniejsza:)

[nextniunka]

A mi sie wydaje , że w ramach zdrowego rozsądku nawet należy sobie od czasu do
czasu robic drobne prezenty, samej sobie lub komuś....w końcu wszystko jest dla
ludzi i jest po to aby się tym cieszyć i z tego korzystać...i o ile nie
doprowadza nas to do bankructwa:) to chyba jest ok.

[kryzolia]

czemu nie, od czasu do czasu....... tylko my mówimy o sytuacji w której zdrowy
rozsądek szaleje..

[lifeisaparadox]

wysylac meza na zakupy ;)

[malawinka]

no dobra,przyznam się,parę dni temu pojechałam do sąsiedniego
miasta zobaczyć co tam w sklepach mają,bo tu mi było mało,he,he

[myszadlo]

No ja tez tak mam. Widze że ten problem zdecydowanie dotyka kobiet.
Ale obiecałam sobie że będę się starać.

[malawinka]

po co starać się ? wchodzę do sklepu,a tam pasek ze skory,robionej
na krokodyla, przeceniony ze 148 na 58, więc po grymaszeniu i przy-
miarkach,że rozmiar trochę większy,ale zawsze mogę dobić dziurki,
biorę,bo jestem tego warta,hi,hi,hi....,nie mowiąc,że pasek jest
tego warty.

[dagusia333]

Ja mam sposób taki, że wyrobiłam w sobie więcej krytycyzmu.Doszukuję się wad,
myślę "po co mi to?".Wystarczy pomyśleć, że za kilka dni ta rzecz spowszednieje
i czy jest czy jej nie ma na jedno wychodzi, a ktoś to wyprodukował by od takiej
jak ja w zmyślny sposób wyciągnąć pieniądze.Ja więc postanawiam być bardziej
chytra i tego nie kupić, co daje mi pewną satysfakcję.Mam za to inny problem,
gdy coś kupię co mi potrzebne np. buty, to zawsze mi się wydaje, że mogłam
dłużej szukać, bo pewnie gdzieś byłyby lepsze, albo co gorsza trafię na
lepsze.Mąż mówi, że trzeba nie chodzić już wtedy po sklepach i powiedzieć sobie,
że te są dobre.No dobrze, pół biedy jeśli chodzi o buty, za jakiś czas mogą być
inne, ale gorzej gdy rzecz dotyczy bardzie trwałych rzeczy np. kafelków w
łazience.Moja mama jednak uświadamia mnie, że potem jednak zastaje nas starość,
siła wyższa, brak sił, czasem choroba i wszystko może i musi zostać.

[malawinka]

teraz myslę o kozakach,przecenionych,czy jednak warto po nie pójść,
fasaon dobry,rozmiar,skóra,podeszwa też dobra,no i cena 100 z 270.

[malawinka]

kozaki do kostek,mam podobne,ale niezupełnie

[malawinka]

nie kupię ich,z prozaicznego powodu,odkryłam,że mam jeszcze jedną
parę krótkich,modnych,a zupełnie o nich zapomniałam,łoł,to zbawienny
skutek upadku z drabiny,przy okazji strąciłam pudło z góry,a tam
butki wysypały się, łoł,łoł.

[miang]

najprosszy sposob pojsc do pracy, jakos wlasnorecznie zarobione pieniadze
bardziej sie szanuje

[jadwiha]

Tak, tak czekam na posty: "dziewczyno, opamiętaj się, ruinujesz
męża, jesteś pasożytem i leniem bez ambicji, nie dbasz o dziecię.
Idz do pracy i koniecznie do psychologa albo dwóch a niechybny
rozwód ewentualnie cię ominie":)

Póki twoje wydatki was nie ruinują to czym się przejmowac:) Skoro
lubisz przedmioty, co za problem (o ile przez to nie przymieracie
głodem pod koniec miesiaca) Życie jest krótkie. A jesli naprawdę
przesadzasz to po prostu upajaj się tym, co już kupiłaś i wmawiaj
sobie (aż w to uwierzysz), ze więcej gratów nie potrzebujesz

[prawdziwy.optymista]

Ech, warto skontaktować się z psychologiem. To co opisujesz wygląda mi na
zakupoholizm. Zakupoholiczką jest co druga kobieta lecz tylko niewielki odsetek
kontaktuje się ze specjalistą.


----------------

Czytam i popieram: kierowcatira.blox.pl

[fantastic-lula]

zakupoholizm jest dosc czesto spotykana przypadloscia

niestety to tylko i wylacznie kompensacja niezaspokojonych potrzeb,
problemow ze soba, z poczuciem wlasnej wartosci

zakupoholizm to tak jak flirt
zamiast stalych, glebokich zwiazkow


nie lubie sklepow, marketingowych zabiegow
bojkotuje je
kupuje tylko wowczas, gdy czegos potrzebuje naprawde
zawsze robie liste
wpadam do centrum handlowego albo do butikow w centrum miasta
szybko wylapuje wzrokiem to, co mnie interesuje
kupuje i uciekam

achh ...no i nie lubie paskow robionych 'na krokodyla'
w ogole nie lubie rzeczy robionych na cokolwiek

jesli np przepadam za perfumami
kupuje zawsze oryginalne

a jak mnie chwilowo nie stac to moge spokojnie sie obyc bez 33
zapachu
a nie np kupowac tureckie podrobki

oczywiscie z tym 33 zapachem

[fantastic-lula]

to byl zart, zapomnialam wstawic ;)
a pisze o tym dlatego, ze kiedys bylam zakupoholiczka
i perfum mialam rzeczywiscie duzo duzo wiecej

jakis czas temu wyzwolilam sie z nalogu
i jestem bardzo z tego powodu szczesliwa

czego i wam, zakupoholiczkom zycze ;)

[prawdziwy.optymista]

A w jaki sposób wyzwoliłaś się z zakupoholizmy? Sama czy z pomocą specjalisty?



--------------------------

Czytam i popieram: kierowcatira.blox.pl

[fantastic-lula]

prawdziwy.optymista napisał:

> A w jaki sposób wyzwoliłaś się z zakupoholizmy? Sama czy z pomocą
specjalisty?
>

sama.

[ekkd]

Napisz coś więcej, jak to osiagnełaś. Ja osobiscie mam problem
zawsze czegoś potrzebuję, zwłaszcza dotyczy to kosmetyków.

[fantastic-lula]

ekkd napisała:

> Napisz coś więcej, jak to osiagnełaś. Ja osobiscie mam problem
> zawsze czegoś potrzebuję, zwłaszcza dotyczy to kosmetyków.


najpierw musialam sobie zdac sprawe, ze mam w ogole problem, bowiem
swiadomosc ta nie towarzyszyla mi wczesniej podczas robienia zakupow

tez 'musialam miec'- teraz, zaraz

jak juz ujrzalam moj problem w swietle dziennym, przeanalizowalam
moje zachowania, moj sposob traktowania innych
przepracowalam w glowie- doszlam do swoich lekow, niezaspokojonych
potrzeb, moich krzywd

mialam wowczas zal w sobie ale tez chec zmiany, oderwania sie od
schematow

pomyslalam- jesli nie moge zmienic innych, zmienie siebie
bardzo wowczas czegos pragnelam- tak naprawde zupelnie innego, niz
nowe perfumy

i udalo mi sie to zdobyc/tego dokonac

przewrocilam swoje zycie, ulozylam na nowo


przy okazji dotarlo do mnie, ze wczesniej 'nosilam w sobie' niczym
przewlekla ciaze ;) rosnace oczekiwania innych wobec mnie


dokonalam aborcji- z wielka satysfakcja wypchnelam ten absurdalny
embrion z mojego lona ;)

zniknely sztuczne potrzeby

[ekkd]

Dzięki za odpowiedź, właśnie podejrzewam, że u mnie coś takiego też
jest.

[amambilis]

Ja sobie nie radzę: amabilis.blox.pl/2008/08/Autoportret-z-nalogiem.html

[mr.wit]

Po prostu doroślej

[laeticia]

Ja mam taki sposób: kiedy coś mi się podoba, czuję,że muszę to mieć, to proszę
sprzedawczynię o odłożenie mi tego do jutra. Idę spokojnie do domu bo wiem, że
nikt mi tego nie zabierze. I w 95 przypadkach na 100 tego nie kupuję, bo w domu
emocje opadają i dochodzę do wniosku, że mi to niepotrzebne, że mam już coś
bardzo podobnego itp.
Polecam, działa!

[fiolka691]

Miałam kiedyś podobnie dla mnnie było to po prostu lekarstwo na
nudę. A jesli chodzi o rady: nie chodź z dzieckiem na spacery po
sklepach.

[clementinne]

myszadlo napisała:

> Chciałam zapytac jak sobie radzicie z chęcią wydawania pieniędzy
> na cos co niekoniecznie musicie posiadać.
> Jakoś nie mam zbyt wiele kasy ale straszna radochę mam przy jej
> wydawaniu. (...) Czy macie jakieś sposoby na
> oszczędzanie domowego budżetu? Chętnie posłucham.

Myszadło, mam pytanie: jak wyglądała Twoja (rodziców) sytuacja
finansowa, jak byłaś mała? Chodzi mi o to, czy to była sytuacja
braku pieniędzy na przyjemności, kupowało się tylko to, co
niezbędne, czy było na wszystko i wydawanie pieniędzy na
przyjemności było zupełnie normalne? Jakie podejście do wydawania
pieniędzy na przyjemności mieli Twoi rodzice?

Pytam, bo to może mieć jakiś związek, jakieś wzorce, które masz w
sobie zakodowane jakoś mogą dawać o osobie znać. Ale jakie i jak -
póki co nie wiem :)

Jeśli chodzi o kupowanie dla przyjemności, ja robię sobie listy:
każdą rzecz, którą absolutnie i niezbędnie muszę mieć już (typu:
nowe kolczyki, kolejne buty, kolejny lakier do paznokci etc.)
wpisuję na listę, i jeżeli za miesiąc wciąż czuję, że jest mi
absolutnie niezbędna, to kupuję. W praktyce, jakieś 70% tej listy po
miesiącu jest absolutnie nieistotna, nawet nie wiem czemu aż tak
bardzo mi na czymś zależalo.

[myszadlo]

Zapewne masz rację, że problem lezy głębiej. Czyli w sytuacji
finansowej moich rodziców. Nigdy nie było u nas w domu dużo
pieniędzy. Nie przymieralismy nigdy głodem ale szaleństw nie było.
Wszystkie slodycze były świętem. Nowe zabawki także. W szkole
dzieciaki miały markowe spodnie i artykuly szkolne a ja zwykłe. ALe
niegdy nie miałam o to pretensji do rodziców bo widziałam jak bardzo
się starają, żeby mnie i siostrze było dobrze. Kiedy sama zaczęłam
pracoweć (dość wcześnie bo w wieku 16 lat poszłam wtedy do szkoły
ktora pozowliła na dorabianie sobie w weekendy -szkola
gastronomiczna-jestem kucharzem) te pieniądze smakowały cudnie ale
też strasznie łatwo je wydawałam. Dziwne prawda bo przeciez
najtrudniej swoją kasę wydawać. I tak jest do dziś. staram się żeby
zakupy były rozsądne. Kupuje przede wszystkim art. spozywcze które
wykorzystujemy na codzień. Raz w miesiącu szaleję w postaci kupna
jakiegos balsamu do ciała, błyszczyka czy właśnie jakies torebki.
Nie szukam okazji w postaci przeceny obuwa z 289 na 200. Wolę kupic
jedne kozaczki na dwa sezony ładne, wygodne i porządne za 200 niż za
89 na jeden sezon. Więc czasem się zastanawiam czy to ja mam problem
z zakupami czy może zarabiam zbyt malo i to co mam na zakupy tzw.
codzienne ze względu na wysokie ceny to po prostu za mało.
Niewatpliwie jednak uwielbiam sprawić sobie przyjemność poprzez
kupno lakieru do paznokci za 6,50. i cieszę sie takim zakupem nawet
kilka dni.

[malawinka]

dziwne rzeczy piszesz, chyba jesteś jednak chora,
a taka rozsądna niby dziewczynka,

[rrosemary]

jeśli to Was nie rujnuje to sobie kupuj, to co już Ci się nie podoba lub nie
używasz sprzedawaj na allegro, zawsze to odzyskanie paru groszy.
Ja niestety mam ten sam problem, widzę, pożądam i chcę mieć to kupuję. Łatwiej z
tym żyć jak się kupuje w lumpeksach, łowienie zajmuje więcej czasu, a zdobycze
są o wiele tańsze.
Natomiast zupełnie mi się zakupoholizm skończył gdy znalazłam sobie hobby. Teraz
wydaję pieniądze na taniec. Jeśli wiem, że są jakieś warsztaty i chcę na nie iść
to zaciskam pasa. Żaden płaszcz, torebka czy inny przedmiot nie daje mi tyle
radości co taniec :)

[c_ube]

Spraw sobie słoik.
To po pierwsze.
A po drugie: wrzucaj do niego wszystkie paragony z zakupów które robisz w ciągu
całego miesiąca. Po tym czasie wysyp wszystkie rachunki i podsumuj grupując na
kategorie jak poniżej:
a. rzeczy które są niezbędne
b. rzeczy które nie są niezbędne ale kupuje się fajnie (n-ty ciuch, batonik itd).

Ta metoda wymaga skrupulatności przy zbieraniu danych, ale jak zobaczysz ile
kasy (w złotych polskich, dokładna liczba) w ten sposób Ci ucieka to jest szansa
że potem dwa razy się zastanowisz zanim znowu tuż przed kasą coś Ci 'wskoczy'
do koszyka :)
k.

[myszadlo]

Świetna rada.Dzieki. Nawet załozyłam sobie takie specjalne konto na
które chcę co miesiąc wpłacać 60 zł.
Obiecałam sobie że codziennie przez caly miesiąc będe odkladała 2 zł
żeby pod koniec miesiąca uzbierała sie kwota tych 60 zł. Ale jestem
tak okropnie niekonsekwentna że nawet nie powiem Ci ile mam kasy w
tym zaczarowanym portfelu.

jakie to kobiece - rozpieprzać kasę na duperele

[vanilla.dream]

chłop tyra a ty zaspokajasz próżne zachcianki.

są 2 opcje:

1. wydzielać ci kasę, jak małemu dziecku.
2. puścić w obieg banknoty, na których zamiast dotychczasowych postaci,
wydrukowano by Pita, Kluneja czy inne babskie bożyszcze.

Oczywiście 2. opcja nie przejdzie. Komercja cię pewnie bardzo lubi. Podziwiam
twojego męża, że tak dzielnie to znosi. Nic tak bowiem nie wkurza jak wywalanie
kasy w błoto, wypracowanej z takim trudem.

[turzyca]

A jak tam z Twoja waga po porodzie? Bo mnie najlepiej przed kupieniem batonika
powstrzymuje swiadomosc, ze to 250 zupelnie zbednych kalorii. ;D

A z praktycznych porad:
Zrob liste rzeczy, ktore powinnas zabrac z domu idac na spacer uwzgledniajac na
niej wode i jedzenie na wypadek zglodnienia (nie bedzie wymowki glodna/spragniona).
Nie placz sie w okolicy sklepow.
Spowoduj, zeby spacery byly ciekawe. Moze kolezanka, moze sluchowisko, moze
robienie zdjec, moze cos innego. Jak czlowiek sie nudzi, to robi glupoty.
Zacznij robic tygodniowe rozliczenia. Zbieraj wszelkie paragony, a rzeczy ktore
kupuje sie bez paragonu dopisuj do kartki w portfelu. Po tygodniu spisuj na co
sie kasa rozeszla. Przy okazji mozesz sobie wyrobic nawyk robienia rozliczen,
przydaje sie, kiedy trzeba zacisnac pasa.
Odkladaj spontaniczny zakup chocby o kilka godzin. A najlepiej chocby do
nastepnego dnia. Jak naprawde uznasz rzecz za warta kupienia to ja kupisz, ale
jesli to tylko bzdurny impuls to wygasnie.

[myszadlo]

Może się zdziwisz ale schudlam tak bardzo po porodzie, ż teraz mogę
szamać trzy batony dziennie i raczej otyłość mi (przez krótki czas
oczywiście:) nie grozi. Wszystkie ciuszy sprzed ciązy na mnie wiszą.
W paskach porobiłam dodtakowe dziurki bo mi spodnie spadają.
Karmienie piersia pod tym względem to cud natury.

[ryza_malpa1]

Nie jestem osobą wielce zamożną ale z zachciankamiu radzę sobie w ten sposób:
jeśli zobaczę coś ślicznego ( ostatnio cyfrowa lustrzanka) czekam dwa tygodnie.
Jeśli przez ten czas nie przejdzie mi ochota na zakup ( przechodzi w 99 %) to
kupuje po kolejnym tygodniu.

to sie leczy

[zz26]

www.janochy.pl/Inne_uzaleznienia_Uzaleznienie_od_kupowania_pl.shtml
poszukaj sobie i poczytaj o uzaleznieniach od zakupow

[chude_ramie]

prowadzę miesięczne zestawienie wydatków z podziałem na kategorię
(jedzenie, kosmetyki, ubrania, opłaty itp)
na koniec miesiąca podliczam i widzę ile poszło na rzeczy zbędnę,
typu słodkości itp
czy metoda sprawdza się do końca? nie zawsze niestety :/

[amarulla]

zostaw karty w domu a przy sobie nos minimalna gotowke - ile potrzebujesz na
spacer z dzieckiem 'na wszelki wypadek'? 10? skoro wszystko masz w wozku.. za to
paska ani kozaczkow nie kupisz :)
wyprobowane, dziala ;)

[jasmina_tdi]

Gdybym była Twoim mężem, wyslalabym Cie do pracy. A potem zaczeła
wydawac na pierdoły kasę, ktorą zarobisz.

[myszadlo]

Jesli myslisz że boje się pracy albo że jak pracuję to skąpie i na
przyjemności mojego męża nie wydaje to się KOMPLETNIE
MYLISZ!!!!!!!!!!!!!! Uwielbiam pracowac bo daje m to mnóstwo
satysfakcji. nigdy nie wydaje pieniędzy męża na ubrania żyrandole
torebki lakiery czy wizyty u fryzjera. Jedynie na jedzenie. I tak
zostanie a jeśli czegos potrzebuje np. butow to pytam czy mógłby mi
kupić i czy stać na to nasz budźet . NGDY, PRZENIGDY nie decyduje o
wydatkach na coś innego niż jedzenie sama. Zawsze porozumiewam się z
mężem a on ze mną.

[ekkd]

I tak mąż zgadza sie na ten kolejny portfel, o którym pisałaś na
początku?

[myszadlo]

nie zwrócił wogóle na niego uwagi, a ja sam też nie wpadłam do domu
z radosnym okrzykiem hurrrrrrraaaaaaaaa mam nowy portfel.przyjął
faakt posiadania nowego portfela bez mrugnięcia okiem. może dlatego
że kosztował 13 pln tylko on o tym nie wie.chyba, ze wie a ja nie
wiem ze wie.