LECZENIE

[horlaa]

hej dziewczyny
co tam u Was słychać? bo u mnie zmiany diametralne... a przynajmniej takie
mają być.
kilka dni temu byłam u lekarza w sprawie trądziku, z którym borykam się
wiele lat. pani zrobiła mi badanie całego organizmu i okazało się, że nieźle
sobie napsułam wnętrze :) przez te wiele lat obżerania.
zaleciła mi całkowite odstawienie słodyczy, rzeczy kalorycznych a skupienie
się na owocach i warzywach.
może fakt, że usłyszałam to od lekarza spowodował, że się przejęłam. i na
razie się trzymam. :)
słodycze zastępuje orzechami, śliwkami itp.
jest ciężko, ale jakoś się trzymam.

ponadto - kiedy tylko będę miała forsę - zamierzam wybrać się do psychologa
(mam już namierzoną jedną panią - niedrogo :)) i zabrać się za moją
pokręconą psychikę.

mam nadzieję, że wszystko się uda.

a co u Was?

[antoska1]

horlaa napisała:

> hej dziewczyny
> co tam u Was słychać? bo u mnie zmiany diametralne... a przynajmniej takie
> mają być.
> kilka dni temu byłam u lekarza w sprawie trądziku, z którym borykam się
> wiele lat. pani zrobiła mi badanie całego organizmu i okazało się, że nieźle
> sobie napsułam wnętrze :) przez te wiele lat obżerania.
> zaleciła mi całkowite odstawienie słodyczy, rzeczy kalorycznych a skupienie
> się na owocach i warzywach.
> może fakt, że usłyszałam to od lekarza spowodował, że się przejęłam. i na
> razie się trzymam. :)
> słodycze zastępuje orzechami, śliwkami itp.
> jest ciężko, ale jakoś się trzymam.
>
> ponadto - kiedy tylko będę miała forsę - zamierzam wybrać się do psychologa
> (mam już namierzoną jedną panią - niedrogo :)) i zabrać się za moją
> pokręconą psychikę.
>
> mam nadzieję, że wszystko się uda.
>
> a co u Was?

Witam,
zaglądam tutaj czasem, ale jak dotąd nie pisałam tzn napisałam wczoraj cały
referat, zajęło mi to godzinę, ale niestety komp mi siadł. W każdym razie była
to moja historia smutna jak wszystkie inne.
No ale, nie po to tu weszłam chciałam się pochwalić, że dzień 10 trzymam się i
trwam w normalności, bez głodzenia się, bez objadania bezsensu, bez złych
myśli ale za to ze szczesciem na buźce. 10 dni w stosunku do tych 7
lat......co to jest? ale jakiś czas temu zrobiłam sobie taką swoja
psychoanalizę i stwierdziłam, że nie ma powodu (już nie ma ) aby się niszczyć.
Wszystkie problemy minęły już ponad rok temu a moje okropne przyzwyczajenie do
takiego trybu życia pozostało. Tak więc wzięłam się w garść i trzymam się.
Chcę mieć to za sobą. Aha moim sposobem na wyleczenie okazało się
zastraszanie. Śmieszne nie? ale działa tak więc straszę sie tymi wszystkimi
konsekwencjami zdrowotnymi, które i tak w części mnie juz dotknęły, czytam te
okrutne posty i wpadam w przerażenie, a poza tym jak chodzę do toalety to na
wszelki wypadek nie zamykam za sobą drzwi nawet na klamke. Idzie mi gładko oby
tak dalej.
Horlaa weź się w garść szkoda życia. Wiem, że jest ciężko, ale trzeba zyć.
Przyłącz się będzie łatwiej.
pozdrawiam,