jak pomoc...

[essedaria]

...komus, kto chyba w gruncie rzeczy tej pomocy nie chce. Jak wyslac do
psychologa kogos, kto nie wierzy lekarzom i innej masci specjalistom? Wierzy
za to, ze to ja mu pomoge, ze mam swietny wplyw itd. Tymczasem ja moge
dzialac jedynie intuicyjnie, nie mam wiedzy psychologicznej i jestem w stanie
pomoc jedynie doraznie... na dluzsza mete, przy tych ciagle powracajacych
depresjach, moge zrobic cos glupiego ze zwyklej niewiedzy. Zaczynam sie bac
zbyt duzej odpowiedzialnosci.
Macie jakas rade na opornego? ;)

[malvvina]

nie mozna wbrew woli - nie da rady

rozmawiac, otaczac opieka i troska -to wszystko i jednoczesnie duzo

[essedaria]

rozmawiam, otaczam opieka, wybaczam ... kiedy wydaje mi sie ze juz jest dobrze,
nagle sciana, powrot do tego co przed rokiem, samobojcze mysli... boje sie, ze
w koncu nie beda to tylko mysli, a nie moge byc caly czas.
No i boje sie ze w koncu opadne z sil :(

[procesor]

essedaria napisała:
> Macie jakas rade na opornego? ;)

Sama szukam. :(
Jak znajdziesz to napisz.

master pomoze

[ale-ja-ja]

on sie zna na rzeczy

ale ja ja

essedaria napisała:

> ...komus, kto chyba w gruncie rzeczy tej pomocy nie chce. Jak wyslac do
> psychologa kogos, kto nie wierzy lekarzom i innej masci specjalistom? Wierzy
> za to, ze to ja mu pomoge, ze mam swietny wplyw itd. Tymczasem ja moge
> dzialac jedynie intuicyjnie, nie mam wiedzy psychologicznej i jestem w stanie
> pomoc jedynie doraznie... na dluzsza mete, przy tych ciagle powracajacych
> depresjach, moge zrobic cos glupiego ze zwyklej niewiedzy. Zaczynam sie bac
> zbyt duzej odpowiedzialnosci.
> Macie jakas rade na opornego? ;)

[qw5]

Wiesz, jeśli słusznie podejrzewasz objawy depresyjne, to nie dziw się, że ten
ktoś nie chce korzystać z pomocy jakiejkolwiek, a już zwłaszcza specjalistów,
to naturalne. Strasznie ważne jest wtedy, w takich stanach, tak sobie myślę,
mieć osobę, która będzie blisko, zaufaną. Nie zrobisz nic na siłę, po prostu
bądź.
Podsuwaj delikatnie propozycje, typu spacer, typu wspólny posiłek ( nie wiem
zgaduję teraz, w jakim stanie jest ta osoba ) Ostatnio spotkałam się z
przypadkiem, kiedy najzwyczajniej w świecie istniało ryzyko zagłodzenia takiej
osoby. Często współistnieją problemy ze snem, zupełne wycofanie z życia. No i
jasna sprawa w skrajnych przypadkach próby samobójcze. Bywa i tak, że depresja
jakby dołącza się do choroby somatycznej (np nowotwór), o ktorej istnieniu w
organizmie chory nie ma najmniejszego pojęcia. Ale to skrajności.

Reasumując - jeśli rzeczywiście jest to depresja, jeśli(podkreślam)to powinno
się ją leczyć. Po przyjęciu odpowiednich leków poprawa następuje dosć szybko -
oczywiście od razu nie stanie się cud, ale są widoczne efekty. Poprawa
nastroju, lepszy sen. To nie są środki, ktore powodują uzależnienie, jak się
czasem błędnie sądzi.
No i wychodzenie może trwać miesiącami, trzeba sobie z tego zdac sprawę,
przygotować się na to.

Są tu podobno fora specjalnie poświęcone depresji, poszukaj , na pewno będzie
tam wiele interesujących Cię informacji.

Bądź przy tej osobie, to najlepsze, co możesz zrobić, z czasem powinno się udać
stopniowo ją przekonać do pomocy specjalistycznej. Wiem, że to niełatwe
zadanie, ale się uda.

Osoba, o której wspomniałam wcześniej, to był bardzo ciężki przypadek, a teraz
dzięki pomocy bliskich osób, ktore w odpowiednim momencie ( może w ostatnim )
zdążyły się włączyć, pięknie zaczyna z tego wychodzić. Powoli, ale wraca.

[essedaria]

Dziekuje bardzo za tak wiele uwagi i pomocy. Na forum depresja faktycznie
znalazlam bardzo duzo informacji.
Pozdrawiam

[kwieto]

Odpowiedzialnosci?
Ty mozesz mu pomoc, on musi byc odpowiedzialny za siebie.
Nie daj sobie wmowic, ze jego istnienie zalezy od Ciebie, i ze bez Ciebie sobie nie poradzi, ze Ty
jestes jego ostoja - bo wkrotce sie okaze, ze bedzie na Ciebie przerzucal odpowiedzialnosc za
wszystko co mu sie przydazy...

--
Na pytanie, kto to jest bufon:
"Kwieto ty jesteś Pajac Bezgraniczny. Rzuciła Cię czy jak? :)"
__AnoMalie__

[essedaria]

Dziekuje Kwieto...
miedzy innymi chodzi o to wlasnie: co zrobic zeby tej odpowiedzialnosci nie
przerzucal? Zniknac, zostawic samego, postawic warunki? to chyba bez sensu...
To co piszesz dotyczy osoby, ktora niejako swiadomie sie na kims wiesza... a co
jesli to jednak JEST depresja? zostawic kogos samego ze soba?
Nie mowie, ze to zle co piszesz, bo byc moze masz racje.. nie wiem, gubie sie i
dlatego pytam tutaj.
Pozdrawiam

[kwieto]

Na powstrzymanie kogos od przerzucania odpwiedzialnosci nie ma gotowej recepty.
Moim zdaniem najlepiej nie lapac sie na slowka w stylu "jestes dla mnie wszystkim", "masz na mnie
swietny wplyw"... To mile i dowartosciowujace, ale uzalezniajace zarazem :(
Mozna po prostu "odbijac pileczke" np. stwierdzajac, ze nie masz ochoty zajmowac sie jego
sprawami - jesli ma problemy, niech je rozwiaze na wlasna reke. Ewentualnie oferowac pomoc w
stylu umowienie go z lekarzem itd.
Wszystko tak naprawde zalezy od sytuacji i osoby, najwazniejsze by nie bac sie "bo zrobie mu
krzywde" - czasem jeden potezny kopniak daje o wiele lepsze skutki niz tysiac slow pocieszenia.
Nawet jesli chwilowo bardzo boli.
Oczywiscie wszystko w granicach rozsadku, z wyczuciem.

To czy jest to depresja prawdziwa czy urojona ma moim zdaniem znaczenie drugorzedne...