Mam dość

[czarna_kloto]

Mam dość życia, dość związku z człowiekiem który mnie olewa.
Nie potrafię odejść, nie potrafię żyć, nie chcę.
Rozpoczęłamm terapię ale ona chyba nic nie da, skoro ja nie chcę już żyć prawda ?

[tytus_flawiusz]

> Rozpoczęłamm terapię ale ona chyba nic nie da, skoro ja nie chcę już > żyć
prawda ?

prawda. Skoro nie potrafisz ani w prawo ani w lewo, to po cóż to pytanie... choć
może i coś w tym jest. To forum roi się od tych co lubią decydować za kogoś,
może któryś nich przyjdzie i zrobi coś za Ciebie.

[czarna_kloto]

nie skończy z życiem za mnie

[onaonaonaona]

Przeczytaj proszę pare postow nizej moj watek, tez mam ciezka sytuacje, chociaz
dla kazdego jego sytuacja jest bez wyjscia to otrzymalam wiele cennych rad,
mysli ludzi ktorzy mogli ominac co napisalam itd. Mialam te same mysli co ty...
poczytaj bo chociaz jest mi ciezko forum jakos mnie trzyma...

[czarna_kloto]

Tylko, że ja już to przerobiłam, rok nie byliśmy razem i wrócił po to by olać
ponownie.
Boli tak samo, albo jeszcze bardziej bo nadzieja dostała w twarz.
Nie mam po co żyć i w zasadzie już podjęłam decyzję, tylko się boje...

[elzbieta007]

A Ty uważasz, że życie ma sens tylko z tym kimś? Ty sama nie stanowisz wartości?
Tylko jako dodatek? Z pewnością tak nie jest.

Rozpoczęta terapia da efekty, lecz na nie trzeba poczekać. Daj sobie szansę. W
końcu - drobna zwłoka czasowa...

[onaonaonaona]

wiesz... wczoraj w necie szukalam sposobu na to co mowisz jak zrobic zeby bylo
efektywnie i natrafilam na to forum, poczytaj, bo mi wiele osob uswiadomilo ze
moje zycie to ja a nie ten drugi ktory nie zasluguje na to, rozumiem cie z
calego serca bo ogromny bol czuje obecnie, ale moze to racja jak pewna osoba
napisala ze nie wiesz co cie fajnego czeka w zyciu. Wiesz w tamtym roku
stracilam jednego z rodzicow, widzialam choroby mlodych ludzi i cierpienie i
brak nadziei w oczach, kto wie gdybym nie trafilam wczoraj na forum nie
zrozumialabym wiele rzeczy. Nie umiem radzic bo sama sobie na ta chwile nie
radze ale jak tylko ogarnia mnie totalny dol czytam od gory do dolu posty w moim
zalozonym watku, to swietne ze sa osoby ktore umieja i chca przede wszystkim
przemowic do glowy takim osobom jak ja ty i innym z problemem....

[czarna_kloto]

wiem, że chcesz mi pomóc ale ja to wszystko już przerabiałam.
Nie mam nadzieji właśnie dlatego, że wiem, że to nie minie po drugim razie.
Nie uważam, ze życie bez niego to nie życie, ja myślę, że nikogo innego już nie
pokocham, skoro przez rok od poprzedniego rozstania nie znalazł się nikt kto
pokocha mnie...
Też straciłam Tatę rok temu, dołączę do niego

[onaonaonaona]

Myslisz jak ja ze nikogo juz nie pokocham i nikt mnie nie pokocha, z dolaczeniem
do Taty tez przerabialam, ale ktos z rodziny mi powiedzial, a moze Tata czuwa i
chcial zeby tak bylo. Wiesz wczoraj od tej decyzji odwiodlo mnie to ze trafilam
na forum, wielu fajnych ludzi siedzi w nocy na necie i wiem ze Ci odpisza i
doradza lepiej ode mnie.
Naprawde wiem co czujesz, tylko pomysl o swoich bliskich bo mnie to tylko
zatrzymalo, ze jak Oni by to przezyli.... a wybranek i tak bedzie zyl i nie
zmieni to niczego.

[czarna_kloto]

nie zrobiłam tego rok temu ze względu na rodziców.
ale tym razem mam nadzieję, że mama zrozumie.
wie że jest mi cięzko.
ona zrozumie, zawsze rozumiała

[onaonaonaona]

mialo byc ze wielu fajnych ludzi tez w nocy siedzi w necie, wiec na pewno cos
konstruktywnego napisza.

[czarna_kloto]

wiem, ze nie ja jedna mam takie myśli, tylko że co innego myśli, a co innego
podjęta decyzja. może i jestem wartościowa, tylko co z tego że tylko dla siebie
samej i kilku przyjaciół ? życie bez miłości to wegetacja. eutanazja teraz w modzie

[elzbieta007]

>tylko co z tego że tylko dla siebie samej i kilku przyjaciół ?
A czego oczekujesz? Żeby CAŁY ŚWIAT padł Ci do stóp? Tych kilku przyjaciół - to
śmieci? Czy to nie postawa skrajnego egocentryzmu?

Dla Ciebie miłość to uczucie, którym ktoś Cię darzy? A Twoje uczucia się nie
liczą? Nie fajnie jest kochać? A co to znaczy kochać kogoś?

[kryzolia]

Powinnaś zaragowac na to olewanie odejściem. NIe wierz że miłośc Cie
trzyma przy tym gościu, lecz raczej lęk przed zmianą.

[czarna_kloto]

wiem, że to miłość bo trwa, mimo rozstania i nie przeszła.
wiem jak wygląda życie bez niego i nie chcę takiego życia

[samotna_m]

Wiesz, mogę tylko napisac o sobie i ze swojego doświadczenia. Jak
opuścił mnie ukochany mąż (odszedł do młodszej)to myślałam, że się
załamię, bo ja go kocham. Ale uświadomiłam sobie, że przecież nic
nie przeszkadza mi kochac go nadal. I nauczyłam się życ sama.
Oczywiście pomagali mi przyjaciele, rodzina, psycholog, bo trzeba
czasu i pomocy, żeby poradzic sobie z najgorszym bólem.
Trzymaj się ciepło i pamiętaj, że dla siebie powinnaś byc
najważniejsza. A życie może przynieśc jeszcze wiele fajnych rzeczy -
co zresztą zależy od Ciebie - bo wierzę, że dostajemy to na czym się
koncentrujemy i czego naprawdę chcemy.

[solaris_38]

leniej porzucić mit o miłości niż być nieszczęśliwą

kobiety zaś wola być nieszczęśliwe niż samotne
dlaczego?

bo są świecie przekonane ze bez mężczyzny to jeno wegetacja i padół łez

a tu (najczęściej choć nie zawsze) jest odwrotnie !

terapie weź dla poznania dróg swego szczęścia

bądź szczęśliwa
potem życia będziesz broniła pazurami !

a szczęście to rzecz do nauczenia się :)
zacznij natychmiast
uśmeichnij się najpierw ponuro a potem już całą gębą !

[czarna_kloto]

dziękuję Ci, bardzo miłe i prawdziwe to słowa.
dziś jest jakby troszkę lepiej, ale tak jak mówisz, to proces.
mam nadzieję, że dotrwam.
pozdrawiam i dziękuję wszystkim, którzy odpowiedzieli

[malwa.aa]

nie rezygnuj z terapii - trzeba chodzić na spotkania wytrwale, nawet kilka
miesięcy co tydzień, nawet jak poczujesz, że stanęłaś na nogi.

Największy problem masz z sobą, bo trudno ci jest poradzić sobie ze smutkiem,
rozpaczą, tęsknotą za odczuwaniem pięknych, wzniosłych uczuć - do człowieka
którego kochałaś.
Pocieszę cię - gdybyś w jakiś cudowny sposób nadal z nim jakoś została - czeka
cię przeżywania tej rozpaczy w nieskończoność, bo on taki już jest i zawsze by
cie krzywdził. Jeszcze tego nie widzisz - ale masz szczęście - lepiej wcześniej
z tym człowiekiem się rozstać, niżby miał cie łudzić latami.

Jesteś uzależniona teraz od niego, ale wyzwolisz się. Ty JESTEŚ oddzielną osobą
- kobiety tak mają - skłonność do łączenia się / utożsamiania z facetem. Nie
jesteś jego częścią - potrafisz oddzielnie funkcjonować. Te uczucia, które teraz
w tobie są minął jak wszystkie inne. Umrzeć jeszcze zdążysz. Spokojna głowa.
Zacznij się "budować" od małych rzeczy - na początek wciąg się w jakiś film,
czytaj i pisz na forum, posiej kwiatki, zmień/odśwież garderobę, zadbaj o siebie
... potem pomysły same przyjdą do głowy.
Miej oczy szeroko otwarte, zobacz więcej - poza obecnym facetem są inne rzeczy,
inni ludzie, inni faceci.
To nie prawda, że bez miłości nie da się żyć. Da się żyć, choć to rzeczywiście
niestety pewna wegetacja. Sama bardzo przeżywam obecnie zawód miłosny-życiowy.
Ale ja mam skomplikowaną sytuację - ty masz szansę na inny los. Tylko spokojnie,
najpierw dojdź do siebie i wyzwól się z tej zależności - bo to nie miłość, bo
miłość jest wzajemna. Trzymam kciuki :)

[czarna_kloto]

Czytałam Twoje posty, faktycznie masz trudną sytuację, u mnie jest
na tyle podobnie, że może nie chodzi o pornografię i koleżanki w
sieci, a o 'żywe' koleżanki w postaci jego byłych dziewczyn.
Twierdzi, że się przyjaźnią, podczas gdy obie co jakiś czas chcą do
niego wrócić!
I tu też nie widzi problemu, zbywa mnie, strzela fochy jak o tym
mówię...
Chyba powinnam już pisać w czasie przeszłym...
Pozdrawiam Cię serdecznie, mam nadzieję, że będziesz jeszcze
szczęśliwa :)

[malwa.aa]

Ciężko komuś doradzać, ale mnie wszyscy teraz zadają
pytanie "dlaczego za niego wyszłaś, skoro było widać, że do siebie
nie pasujecie". I rzeczywiście, nigdy się ze soba nie zgadzaliśmy,
już przed ślubem wciąż się sprzeczaliśmy, wciąż byłam niespokojna,
wciąż fochy i jakaś taka psychopatyczna zależność. On był wg mnie
dziwny, trudno mi było z nim się normalnie komunikować. A ponieważ
sama miałam różne kompleksy i nie do końca radziłam sobie sama z
własnymi problemami, to liczyłam naiwnie, że miłość ze wszystkim da
radę. Z nikim o tym nie rozmawiałam.
Długo do mnie nie docierało, że tamte (sprzed małżeństwa sytuacje -
już wtedy brak szacunku, niedomowienia, manipulacje ...) sytuacje
powinny mi zaświecić światełko i powinnam zerwać. Cierpiałam ale
szłam w ten głupi związek, bo on mnie karmił słowami, pieszczotami.
Głupia i naiwna. No i bałam się, bo się zaangażowałam. Teraz oceniam
ten związek jako chory, nigdy, przez wszystkie lata małżeństwa nie
zaznałam spokoju, szczerości, prawdziwej bliskości, poczucia, że
jestem jedyna, najpiękniejsza itd.

Jeśli już teraz on traktuje Cię podle, to nie ma się co łudzić, że
kiedyś będzie inaczej. Nie bedzie.

Życzę dużo siły teraz - opłaci się. Całe życie przed Tobą. Z nim,
mało realne, byś była kiedykolwiek szczęśliwa.
Przynajmniej dasz sobie szansę na spotkanie kogoś innego. Teraz
łatwiej Ci będzie rozpoznać, czy facet Cię szanuje na dobry
początek. Choć nie od szacunku zaczyna się wszystko .. Co ja bedę
pisać ... z tym sobie poradzisz :) Ale teraz wytrwaj w postanowieniu.

A ja, no cóż, życie toczy się dalej, choć ze łzami w oczach ...
chyba zapiszę się na kurs tańca - zawsze chciałam świetnie tańczyć :)

[czarna_kloto]

Masz absolutną rację, kompleksy robią swoje.
Niby wiesz, że jesteś ładna, inteligentna, przeglądasz się w oczach innych
facetów, a przed sobą i tak nie jesteś do końca ideałem...
To chyba determinuje złe wybory, a miłość... ona utrudnia obektywizm
Ja też wiele zainwestowałam, tym bardziej, że drugi raz.
Mam nadzieję, że Ty teraz od niego odeszłaś...
Kurs tańca to świetna rzecz :) ja zapiszę się na basen :)
Pozdrawiam :)

[malwa.aa]

> Masz absolutną rację, kompleksy robią swoje.

Długo te kompleksy dominowały moje samopoczucie - dziś aż się
dziwię, że tak miałam, bo od pewnego czasu przestałam miec z tym
problemy.

> Mam nadzieję, że Ty teraz od niego odeszłaś...

Niestety nie. Ja mam skomplikowaną sytuację - długi staż, wspólnota
majątkowa (coś czego pragnęłam i co wydawało się takie normalne
obróciło się przeciwko mnie).. najważniejszy jednak powód - to
dziecko, niedawno adoptowane. I dlatego że adoptowane muszę
bardziej "uważać" by go nie skrzywdzić (choc wiem, że często dla
dobra dziecka lepiej sie rozstać - lecz nie w tym wypadku). To nie
takie proste.
Ta sytuacja (z tymi koleżankami) i postawa męża sprawiły, że
wolałabym sie z nim rozejść, bo juz w nic nie wierzę co dotyczy jego
osoby.
Jest mi trudno. Jednego dnia czuje sie lepiej, drugiego gorzej, ale
walczę o siebie. On nie przejmuje się takimi problemami jak
lojalność, czy prawość, lub powinność ...
Jakby nie mam wyjścia - musz ebyc silna i iść pod prąd. Łatwiej by
mi było gdybym go nie musiała oglądac, bo zwyczejnie wkurza mnie,
gdy on śmieje się, jest zadowolony jakby nie było problemu ....
Jest tak nieszczery, nigdy nie wiadomo kiedy mówi prawdę..

Rozpisałam się niepotrzebnie - ale zawsze dobrze wyrzucić z siebie.

Nawet ten głupi kurs tańca - chcę tego, pragnę, czuję że muszę to
zrobić zeby sie wyzwolić od tej zależności od męża a równocześnie
sie boję tego uwolnienia ... Dziwne ...ale pójdę na ten kurs :)
Pozdrawiam serdecznie

[czarna_kloto]

Masz dzieciątko, którego napewno mocno pragnęłaś, skup się na nim :)
Mąż nie widzi problemu - trudno - tylko po co mu taki układ ?
Też dla dziecka ?
Ono chyba niedlugo zacznie rozumieć co się dzieje.
Masz dużo siły jeśli decydujesz się na takie rozwiązanie, no i sporo
motywacji :)
Jak będzie Ci źle, pisz śmiało :)
Jak będzie dobrze - też pisz :)
Odnajdź radość w opiekowaniu się maludą :)
Ja szukam źródła radości, może kiedyś znajdę...

[asidoo]

Życie to jedyne co jest cenne i czego nie da się kupić. Jeśli jest dla ciebie
mniej warte niż jakiś "pręt", którego nazywasz mężem, to nieźle masz narobione
pod beretem.

[czarna_kloto]

Nie jesteśmy małżeństwem - może to i lepiej.
Wczoraj chyba z nim zerwałam.
Piszę 'chyba' bo nie jestem pewna czy zrozumiał.
Mam nadzieję, że wytrwam.
Wyję w poduszkę ale jestem tak na niego wściekła za to co powiedział,że znów
mnie olał, że nie chce mi się nawet precyzować sytuacji między nami.

[greengrey]

a może zamiast się wściekać i jak mówisz wyć w poduszkę - po prostu
olałabyś jego, by więcej nie zatruwał Ci życia?

[czarna_kloto]

Taki mam zamiar, jednak nie jest łatwo.
Pracujemy razem :(
Ale już nie wyję i się nie wściekam, teraz jest mi po prostu przykro.
On też nie widział problemu.
Tego nie zrozumiem nigdy - jego postępowanie wobec mnie było wg
niego ok.
Olewanie tłumaczone brakiem czasu podczas dla innych ten czas był...
Szkoda gadać, z tym, że to on zaproponował powrót wiec nie wiem w
jakim celu niby...
Pewnie nigdy się nie dowiem, bo na moje pytania odpowiada
monosylabami.
Znaczy odpowiadał ;)
Bo już nie pytam.

[desz-cz]

czarna_kloto napisała:

> to on zaproponował powrót wiec nie wiem w
> jakim celu niby...


akurat mu cipeczka na drobny seksik wypadła z obiegu, więc musiał chłopak jakoś
sobie pomóc, a że byłaś pod ręką.....

[czarna_kloto]

Obawiam się, że nie o to chodziło.
Przeszedł z jednego związku w drugi - nie miał czasu 'zatęsknić'