Mobbing ! pomocy !

[2cherrymint]

jestem ofiarą mobbiingu w gimnazjum. Co robić ?? mieliście kiedyś
podobny problem ?? Walcze z tym od 6 klasy podstawówki.. boje, a
raczej wstydze sie powiedzieć o tym moim rodzicom.. o psychologu czy
pedagogu nawet nie myśle .. :(:( macie jakieeś porady ??

[harry_34]

Tak jest porada...musisz zwrócić się o pomoc najpierw do rodziców...nie ma się
czego wstydzić...zwlekanie, nierobienie nic jedynie szkodzi i pogarsza twoja
sytuacje...Mogę ci poradzić na razie ze byś nie używała słowa mobbing (to termin
prawniczy ...zostawmy go prawnikom - a zwykli ludzie do końca tego czasami nie
rozumieja) tylko opowiedziała rodzicom konkrety czyli co się dzieje w szkole jak
często, kto? co? jak? jak się z tym czujesz? ...opowiedzieć w najprostszym
języku...mysle że jeśli rodzice na poziome to ci pomogą...pozdrawiam

[fraupilz]

Kto jest sprawcą tego mobbingu, inni uczniowie czy jakiś nauczyciel? Jak
nauczyciel, to leć do wychowawcy, rodzicom też powiedz. To nie Twoja wina, że
uczy Cię jakiś zakompleksiony palant.

A jeśli tu chodzi o innych uczniów... Rozumiem, że nie chcesz wyjść na
donosiciela. Ale możesz powiedzieć rodzicom albo psychologowi szkolnemu o samym
problemie, bez opowiadania konkretnie kto Ci to robi.

Nie jestem ekspertem, ja i moja koleżanka z ławki w gimnazjum miałyśmy podobny
problem i nie rozwiązałyśmy go tak szybko. Ona mówiła przez nos i nosiła wielkie
okulary, a ja miałam nadwagę i najlepsze oceny w klasie - idealne kandydatki na
kozły ofiarne. O ile nauczyciele mnie uwielbiali, a jej nie znosili, to cała
reszta klasy uwzięła się na nas jak jeden mąż. Olałyśmy to. Niestety dopiero w
połowie drugiej klasy znudziłyśmy się i znalazł się inny kozioł. (Do dzisiaj
żałuję, że nie stanęłam w jego obronie.)

Poza tym co Ci konkretnie robią, biją? Nas nikt nigdy nie uderzył, ale było
nieprzyjemnie, np. ktoś nam zabierał zeszyty i rysował w nich penisy, humor
poniżej poziomu ameby. Jeśli to tylko tak, to przestań reagować, znudzą się
głupki. A jak Cię biją, to musisz koniecznie komuś o tym powiedzieć! Twoje
bezpieczeństwo jest ważniejsze od bycia nieustraszonym honorowym rycerzem
milczącym kiedy dostaje wpie...

[ir1.easy]

jest wiele sposobów na oparcie się wszelkiej maści prześladowaniom, ale za mało
danych, zawsze będzie za mało. Nie znamy ani Ciebie, ani Twojego otoczenia, to
bardzo trudna sprawa. Dla osoby w każdym wieku. Dobrze, że szukasz pomocy.
Pierwszy krok został zrobiony. Ale musisz koniecznie opisać rodzicom lub komuś
innemu, komu ufasz co się dokładnie dzieje. Psycholog szkolny to idealne
rozwiązanie ewentualnie wychowawca klasy, dyrektor, lekarz lub pielęgniarka
szkolna.
Może nawet jakaś silniejsza osoba z klasy, lub grupa do której możesz się
zbliżyć i która da Ci oparcie. Nieformalna lub formalna, np. drużyna harcerska.
Zbliżenie się do kogoś da Ci oparcie, nawet bez zwierzania się. Nie bój się, nie
ma osób beznadziejnych. Jest coś co powoduje nieprzyjemne zachowania grupy wobec
Ciebie, ale jest z pewnością coś czym możesz im zaimponować. Nie wierzę, że nie
ma w otoczeniu Twoich rówieśników kogoś kto Cię lubi i Ci nie dokucza. Stwórzcie
koalicję. I pamiętaj, nie Jesteś ofiarą. Czasem, jeden przypadkowy gest,
sytuacja powoduje, że znajdziemy się w niekorzystnej dla siebie sytuacji, ale
działa to też w drugą stronę. A otwartość działa cuda. Spróbuj się wobec kogoś
przełamać. I jakby co - pisz!

[2cherrymint]

Wielkie dzieki że się napisaliscie takie obszerne porady.. pomogły
mi chociażby w duszy:)


A jezeli chodzio przemoc to jest to przemoc słowna . . . :(

[fraupilz]

Jak tylko słowna, to się odgryź, a jeszcze lepiej olej. Gimnazjum się kiedyś
skończy, prawdopodobnie w liceum już tych ludzi nie spotkasz.

[horpyna4]

Słowa najlepiej olewać. Ale można też inaczej: ktoś Cię zbluzga, to
popatrz na niego cielęcym wzrokiem i powiedz "ja też cię lubię..."

[ir1.easy]

dobre! No, i właśnie - takie gimnazjum to chyba 2-3 lata? Szybko przeleci, i w
trakcie też może się wiele na korzyść zmienić. Ja przez 1-sze pół roku w liceum
czułam się samotna, choć nikt mi nie dokuczał. A sytuacja się zmieniła z dnia na
dzień, gdy zachorowała popularna dość w klasie dziewczyna. Inna dziewczyna, z
którą wracałam ze szkoły powiedziała, że po drodze wpadnie do Anki, bo tak chora
miała na imię, z lekcjami, a ja na to, że z nią pójdę. Zaprzyjaźniłam się z Anką
z mety, wcześniej rozmawiałyśmy tylko raz (zapytała, którą stronę podręcznika ma
otworzyć) - świat się zmienił. Piszę o tym, bo bywa naprawdę różnie, a często
przypadek może wiele zmienić. Powodzenia i nie daj się

[lifeisaparadox]

2cherrymint napisała:

> Wielkie dzieki że się napisaliscie takie obszerne porady.. pomogły
> mi chociażby w duszy:)
>
>
> A jezeli chodzio przemoc to jest to przemoc słowna . . . :(

Po prostu ich drażnisz, nawet jeśli nic nie mówisz, to to, co o nich myślisz
widać w zachowaniu i mowie ciała.
Zacznij widzieć w swoich oprawcach dobrych ludzi, zacznij ufać ludziom,
znajdywać w nich oparcie, zbliżaj się do swoich rówieśników bo oni krytykują
Twój dystans do nich i może niewłaściwe zachowania, a nie to, że coś z Tobą jest
nie tak.
Bardzo wielu ludzi popada w konflikt ze światem widząc złe intencje tam, gdzie
tak naprawdę kryją się dobre...