chcę schudnąć - pomocy:(((

[po_prostu_ja_0]

Wiem, że nie ja jedyna i może takich tematów już było parę... ale ja
już naprawdę nie wiem co mam zrobić:(

Mam 18 lat, ważę 68 kg, mam 164 cm wzrostu, czyli moje BMI wynosi
25,28 - mam nadwagę. W ramionach mam 106 cm, biust 104cm, talia(?)
97cm, biodra 104cm; jednym słowem wszędzie jestem za gruba.

Nie pamiętam już ile razy się odchudzałam... na pewno bardzo wiele.
Próbowałam różnych diet, głodówek, przeróżnych ćwiczeń. Szukałam
informacji w necie i na jednej z takich stronek mój komputer złapał
wirusa:( dlatego nie wiem już, gdzie się zwrócić.

Mój problem jest złożony:
1. W mojej rodzinie większość to osoby "puszyste" i po nich
odziedziczyłam sylwetkę
2. Moim nałogiem jest obżarstwo, szczególnie jeśli chodzi o słodycze
i niektóre potrawy; nie potrafię sobie z tym poradzić; wiele razy
sobie obiecywałam, że już tego nie tknę, nie udało się.
3. Brak mi motywacji. Jeśli postanawiam regularnie ćwiczyć czy
ograniczać posiłki, potrafię wytrwać kilka dni, nie dłużej. Naprawdę
ciężko jest zadowolić się sałatką kiedy na obiad jest pyszny
schabowy:(

Na prawdę nie wiem co mam robić, jestem już załamana. Większość
fajnych ciuszków to nie mój rozmiar (noszę 42). W spodniach-rurkach
wyglądam fatalnie ze względu na moją niekształtną sylwetkę, grube
uda i łydki. Bluzki z bufiastymi rękawkami też odpadają.

Proszę o jakąś radę, jak mam się ubierać, jaką dietę i ćwiczenia
zastosować, żeby podziałało, skąd mam wziąć motywację której mi
niestety brakuje

:(

[the_kami]

Dieta Michela Montignaca. Jesz dużo i do syta, nie liczysz kalorii, odstawiasz
tylko niektóre produkty, i nie wszystko ze wszystkim łączysz. Więcej np. tu:
forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=11143

[aniluna]

Witaj. Zrezygnuj z samodzielnie przeprowadzanych diet. Przede
wszystkim zapisz się na wizytę do dietetyka. Wiem, że to kosztuje,
ale warto. Mój facet był beznadziejnym obżartuchem, bez cienia
motywacji. Ważył 100 kilo. Dietetyczka zaleciła mu indywidualną
dietę, dostosowaną do jego stylu życia, preferencji kulinarnych itd.
W bardzo krótkim czasie schudł 15 kilo, i pomimo, że już od 2
miesięcy nie trzyma się zaleconego jadłospisu, nie wystapił efekt jo-
jo. Tadieta nie była zbyt restrykcyjna, zakładała 1700 kalorii
dziennie, to było naprawdę dużo jedzenia. Można schudnąć, tylko
trzeba odchudzać się rozsądnie. Ja np. zrezygnowałam z kolacji i
piłam duuużo czerwonej herbaty i schudłam 13 kilo. Będę trzymać za
ciebie kciuki:)

[ciasteczkowy_diabelek]

Jeśli nie stać Cię na dietetyka, to spróbuj zrobić coś ze sobą sama. Przede
wszystkim wejdź na jakieś strony i poczytaj o indeksie glikemicznym i kaloriach.
Zobacz co ile tego ma. Poszukaj dobrych diet (dla początkujących dobra jest str.
dieta.pl). Ogranicz spożywane kalorie (dziennie) do 2000 i codziennie odejmuj
100 kcal aż dojdziesz do 1000 kcal. Wytrzymaj kilka dni na takiej ilości
jedzenia, a później zwiększ dawkę stopniowo (co 100 kcal) do 1500 kcal i tak
trzymaj.
Do tego ćwicz ok. 3-4 razy w tyg. Siłownia, basen, bieganie, aerobik, tańce.
Wybierz coś, połącz ze sobą.
Zakup sobie dobry, ujędrniający balsam, bo bez niego zwiotczeje Ci skóra.
I przede wszystkim kweista jedzenia - 0 słodyczy, nie używaj cukru np. do
herbaty, a jeśli już musisz, to tylko brązowy. Ryż i makarpony też brązowe.
Poczytaj co z czym można łączyć.

Poza tym, polecam też zaznajomić się z dietą odpowiednią do swojej grupy krwi.

No i nazbieraj dużo wytrwałości i cierpliwości. Jesteś młoda, więc chyba nie
powinno być to takie trudne. Chyba nie chcesz zawsze być gruba?

Pozdrawiam i powodzenia!

...

[kaziutka13]

Ja mam 167 cm, waże 60-62 kg.
No nie wiem jak ci pomóc, pomimo mojej wagi nie jestem az taka
gruba. Moja koleżanka się odchudzała schudła 20 kg. Przez trzy
miesiące. Nie jadła ziemniaków, pieczywa, ciastek, ciast,CI..ÓW,
slodyczy, makaronów. O 18 nie jadła już nic. Do 10 następnego dnia.
Jej też brakowało motywacji, ale potym gdy usłyszałana ulicy : 'HEJ,
GRUBASIE!" postanowiła zrzucić parę ładnych kilogramów. Mimo takiej
utraty wagi nadal chudnie. Niedługo będzie chudsza ode mnie. Ja w
ciągu miesiąca schudłam 2 kg :-). JEST dobrze. Ja to codzinnie
jeżdze na rowerku. Mówię Ci jak to dobrze robi na uda i brzuszek(
boczki robią się mniejsze). Zyczę wytrwałości. Powodzenia.

[koma77]

Jak kochasz schabowe to Montignac. Takiego schabowego trzeba jednak zrobić tylko
w jajku, bez żadnej bułki czy mąki. Ale za to zjesz go ile chcesz i powinnaś
schudnąć.

[marzeka1]

"2. Moim nałogiem jest obżarstwo, szczególnie jeśli chodzi o słodycze
i niektóre potrawy; nie potrafię sobie z tym poradzić; wiele razy
sobie obiecywałam, że już tego nie tknę, nie udało się."- bez zmiany tego po prostu nigdy nie schdniesz, choćbyś głodziła się, stosowała milion diet. Widocznie nie jesteś jeszcze tak otyła, by naprawdę coś z tym zrobić.

[dzikoozka]

jesli nie zrezygnujesz ze słodyczy, z obżarstwa, bedziesz mogła
tylko mysleć i myśleć i myślec o schudnięciu, ale bez skutku
Od myślkenia schudnieciu jeszcze nikt nie schudł.
Zmien swoj tryb zycia, to jedyna rada
) słodyczy, 0 słodzenia,
miesko owszem z surówką, bez ziemniaków, bez ryzu
jaja - gotowane, bez majonezu, a nie jajecznica
ryby wędzone nawet tłuste, ale bez 2 kromek chleba do tego
owoce w rozsądnych ilosciach, bo to dużo cukru
i sport-bieganie, siłownia, pływanie, rower.
Nie ma innej rady.
Aga. 37 lat, 170 cm wzr., po ciazy, 55 kg. Brzucha niet.

[po_prostu_ja_0]

Dziękuję Wam ya wszystkie rady:)
Weszłam na stronke dieta.pl, obliczyłam sobie, że w ciągu jednego
dnia spożyłam 3712 kal, biorę się za siebie, nie wiem czy wytrwam
ale mam taką nadzieję

[dzikoozka]

Uhuhuh za duzo tych kalorii :((

[ciasteczkowy_diabelek]

jejku 3712 kcal na dzień! przecież tyle to na 2 dni powinno starczyć.

[nostress.ka21]

po_prostu_ja_0 napisała:
>
> Mam 18 lat, ważę 68 kg, mam 164 cm wzrostu, czyli moje BMI wynosi
> 25,28 - mam nadwagę. W ramionach mam 106 cm, biust 104cm, talia(?)
> 97cm, biodra 104cm; jednym słowem wszędzie jestem za gruba

Sorki, ale czy tylko dla mnie podane wymiary względem wagi wydają się wręcz ogromne?
Jeżeli autorka wątku ma naprawdę takie wymiary to waży raczej 86kg, a nie 68.

Jeżeli jednak taka jest prawda, to aby osiągnąć wymiary względnie "normalne"
musiałaby ważyć 35kg!

[kika881]

> Jeżeli jednak taka jest prawda, to aby osiągnąć wymiary
względnie "normalne"
> musiałaby ważyć 35kg!

Jak Ci to wyszlo????
Mnie sie wydaje,ze podala prawdziwe wymiary. Ja mam 167 wzrostu, 10
kg mniej niz kolezanka czyli 58, a moje wymiary dla przykladu to
biust:85, talia: 66 i biodra: 94. I na pewno nie jestem szczupla
osoba. Przy 164, 68 kg to sporo a to sie przeklada na takie a nie
inne wymiary.

[kaludyna]

to pomylka, pisze ze ma BMI ponad 25 wiec musi wazyc 86.

[kika881]

Jakby wazyla 86 kilo to BMI wynosiloby ponad 30,a nie 25:|

[ensoleillement]

nie chce mi się liczyć BMI ale jak dla mnie wymiary są ok, a nawet nie są jakieś
kosmiczne (100 w biodrach to niewiele) tylko ta talia jest niepokojąca.

[ensoleillement]

Po pierwsze: weź się za siebie, i to nie tylko z względów estetycznych! Masz
otyłość brzuszną, która jest bardzo niebezpieczna dla zdrowia. Bardzo!

Po drugie: ja bym jednak skorzystała z porady dietetyka. Bo wiesz, takie
próbowanie jednej i drugiej i dziesiątej diety polecanej przez kogoś, w sytuacji
takiej jak Twoja- czyli złe nawyki żywieniowe przez całe życie, "wyniesione" z
domu- może po prostu nie być skuteczne. A jak już napisałam wyżej, tutaj chodzi
o Twoje zdrowie, chyba warto zainwestować te parę stówek. Nie jestem też pewna,
może jest możliwość wizyty u dietetyka z NFZ? Dowiedz się u swojego lekarza
rodzinnego, ja niestety nie wiem.

A jeśli chodzi o ten fragment:
> 2. Moim nałogiem jest obżarstwo, szczególnie jeśli chodzi o słodycze
> i niektóre potrawy; nie potrafię sobie z tym poradzić; wiele razy
> sobie obiecywałam, że już tego nie tknę, nie udało się.

to pachnie mi to trochę problemem psychologicznym. Może jesz, żeby obniżyć
napięcie? Czy zdarza Ci się tracić kompletnie kontrolę nad jedzeniem, i jeść "do
upadłego"? Jeśli tak, powinnaś skorzystać również z pomocy psychologa, moim zdaniem.

Pozdrawiam serdecznie i życzę powodzenia!:)

[po_prostu_ja_0]

Podałam jak najbardziej prawdziwe wymiary, wzrost i waga były
mierzone fachowo, co do reszty robiłam sama ale nie sądzę abym mogła
się pomylić więcej niż 2 cm. Niestety mam szerokie ramiona - to już
rodzinne, sporo wystający brzuszek:( Dzisiaj zjadłam tylko kanapkę z
pomidorem i wędliną, zupę pomidorową z ryżem na obiad i jabłko na
kolację. Ponadto postanowiłam nie jeść po 20. Co mnie tak
zmotywowało? To, że na wasne oczy zobaczyłam ile wczoraj zjadłam
(prowadzę sobie dziennik na dieta.pl). Zszokowało mnie ile kalorii
ma w sobie kromka chleba...

> Czy zdarza Ci się tracić kompletnie kontrolę nad jedzeniem, i
jeść "do upadłego"?

Zdarzyło się i to nie raz... ale kiedy tak sobie patrzę na te
kalorie to mi się odechciewa:)

[eressea]

> rodzinne, sporo wystający brzuszek:( Dzisiaj zjadłam tylko kanapkę z
> pomidorem i wędliną, zupę pomidorową z ryżem na obiad i jabłko na
> kolację. Ponadto postanowiłam nie jeść po 20.

Już na samym początku popełniasz błąd. Jesz za mało. Powinnaś zjadać 4-5 małych posiłków dziennie, ostatni 2-3 godziny przed snem. Zejdź z kaloriami do 2000, zmniejszaj by po tygodniu jeść ok. 1500 i tego się trzymaj.

Jabłko na kolację się nie nadaje, ani żaden inny owoc. Kolacja powinna być białkowa (serek wiejski, twaróg półtłusty, jajko, do tego warzywa).

Wyklucz na początek (1-2 miesiące) RYŻ, MAKARON, ZIEMNIAKI. Potem spróbuj brązowego ryżu i ciemnego makaronu. Ogranicz chleb i produkty mączne do minimum.

Skup się na takich produktach jak: drób (gotowany, pieczony, bez panierki), ryby (pieczone, z puszki), jaja, twarogi, warzywa, oliwki (jako dodatek do kanapek lub sałatek), oliwa z oliwek. Pij dużo wody mineralnej lub zielonej herbaty. Nie używaj cukru.

[paulinaa]

i co ci da taka dieta? wytrzymasz na niej kilka dni, max 2 tygodnie
(bo nie bedziesz miala w ogole energii), zwolnisz sobie metabolizm,
wrócisz do obzerania sie i bedziesz ksiązkowym przykładem efektu jo-
jo
naprawde idź do dietetyka, bo musisz (ty a najlepiej cala twoja
rodzina) po prostu zmienic swoj sposób zywienia

samo schudniecie nie jest jeszcze takim problemem, utrzymanie nowej
wagi to dopiero jest wyzwanie...

[paulinaa]

mysle, że bez wizyt u dietetyka i u psychologa sie nie obędzie

[kasiulek_mysiulek]

Wizyta u dietetyka kosztowała mnie 70 PLN, poświęcił mi 1.5 godziny.
Przez 4 miesiące schudłam ponad 11 kg.

[lady_agrest]

wszystko tkwi w umyśle

jeśli naprawdę nie możesz z tym żyć to nie zjesz tych wszystkich zakazanych
potraw, bo poczucie winy nie pozwoli ci cieszyć się z takiego posiłku

jeśli nadal opychasz się schabowymi to znaczy, że tolerujesz w jakimś stopniu
przynajmniej swoją sylwetkę

mówie to wszystko z własnego doświadczenia - w klasie maturalnej przytyłam 10
kg. Nie mieściłam się w 90% swojej garderoby.Kiedy nadszedł dzień , w którym nie
wytrzymałam psychicznie zaczęłam sie odchudzac. Ale nie na kilka dni, tylko na
długie miesiące.

W ćwiczenia fizyczne nie wierzę specjalnie, ponieważ mimo wytrwałości nigdy nie
pozwoliły mi schudnąc, za to nabierałam mięśni (przykład- ćwiczenia na stepperze
zaowocowały gigantycznymi łydkami)

podstawa to to co jesz. Wyklucz tłuszcz , białą mąkę i słodycze. Pij dużo
wody.to tyle.

[iluminacja256]

> jeśli nadal opychasz się schabowymi to znaczy, że tolerujesz w
jakimś stopniu
> przynajmniej swoją sylwetkę

A nie sadzisz, ze moze po prostu je lubi? Ja schabowy jadłam ostatni
raz chyba 12 lat temu, bo od tego czasu jestem wegetarianką .
Jednoczesnie wiem, ze moja dieta byłaby dla autorki watku koszmarem
nad koszmary i tu tkwi sedno. Podajecie jej jakieś przepisy na
dietę, ale nikt nie zapytał co ona tak naprawde lubi, a w tym tkwi
podstawa budowania diety, na której jest dobrze zyc, a nie - na
ktorej ma się nieustanne poczucie winy. Nie mozna spędzisz w
poczuciu winy całego zycia i odzywiać się sucharkami.

Podobnie jak kilka osób , uwazam, z e powinnaś pzrejsc się do
dobrego (!) dietetyka. On ci zaproponuje warianty diety, które np.
nie będę uwzględniać rzeczy , których nie znosisz ( ja nei znosze
oliwy z oliwek, a polecaja ja wszyscy )

A jelsi juz koniecznei nie chcesz tam isc to odchudzaj sie mądrze -
kazdy pisze o wykluczeniu słodyczy i cukru, ale wiekszosc nei chce
pamietać, ze organizm sie uzaleznia od cukru i po odstawieniu czuje
się jak na odwyku. Podobnie jednoczesnie z dnia na dzień kazą ci
wykluczać ryz, makaron, pieczywo i kasze ...A węglowodany sobie
wyprodukujesz sama, tak? To podstawa diety, na której nie ma sie
zanej energii - zwłaszcza jesli podejmowana jest ktoryś raz- oraz
gigantyczny efekt jo-jo.

Znaczące zmiany zauwazyłabyś po kilku drobnych modyfikacjach -
calkowitym wykluczeniu białej maki ( biały chleb, makaron) ,
wyrzuceniu słodyczy i cukru , a zastapieniu ich suszkami np .
sliwek, moreli (ale nie po 1 kg dziennie!), unikaniu masła , nie
mówiąc juz o niepojętych dla mnie produktach typu smalec .
Pomysl o zmianie smaku - jestes przyzwyczajona do tradycyjnej kuchni
polskiej - a moze warto wejsc sobie na ten portal - przepisy na
cuda , które wyjdą ci na zdrowie i pokazą , ze schabowy to nie
szczyt mozliwosci odczuwania przez kubki smakowe.


www.puszka.pl/
W ogóle wg mnie dieta opierająca sie na restrykcyjnym ograniczaniu i
liczeniu kalorii co do miejsca po przecinku, nigdy nie będzie
skuteczna, bo człowiek to nie komputer i nie zyje z kalkulatorem w
głowie. Gdybym miała mysleć nad kazdym plasterkiem zóltego sera,
wolalabym nie jesc w ogole. Sedno tkwi w tym, zeby umiejetnie
pozamieniać rzczy niezdrowe w ich zdrowe i nietuczące odpowiedniki,
jedzenie to przyjemnosc , jesli sie z nim walczy dzien i noc, to nic
z tego nie będzie.
Powodzenia.

[hotally]

Schudłam jakieś 7 kg w miesiąc i w miarę się trzymam- po wakacjach mam +1,5kg,
ale przez niecwiczenie, alkohol i jedzenie na noc... w komentarzach masz wszystko:

aluh.fotolog.pl/1544509,komentarze.html

[lookbill]

Mi pomogła dieta MŻ :)))

[to.ja.esmeralda]

tu poczytaj, jest bardzo duzo dobrych rad:
forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=342
poza tym:
super-sylwetka.pl/
www.sfd.pl/odchudzanie/
bez odpowiedniej diety (w sesnie - zdrowego jedzenia stale, nie tylko w czasie
redukcji) i sportu sie nie obejdzie...ale da sie i na pewno warto:)

moje rady

[pitupitu10]

Witaj. :) Nie jestem żadnym specjalistą, ale kiedyś, tak jak ty, chciałam
schudnąć parę kilo. Udało mi się zrzucić 5-6 kilo, po czym po zakończeniu
odchudzania "podskoczyło" mi 2kg czyli koniec końców schudłam 3-4kg. Nie jest to
może dużo, ale a) tyle mi pasowało, nie chciałam więcej schudnąć, b)oprócz
jakichś małych wahań (które ma każdy) moja waga nie zwiększyła się, a nawet od
tego czasu (kilka lat temu)spadła o 1-1,5 kg. Nie wiem, czy moje rady ci się
przydadzą, ale IMHO wnioski, do których doszłam są bardzo sensowne.

No to zaczynam. Podkreślam, że są to moje osobiste wnioski, nie wiem, co na nie
by powiedzieli eksperci, i nie trzeba się z nimi zgadzać.


1) Odchudzanie zaczyna się w GŁOWIE. Wszelkie "plany" podjęte pod chwilą impulsu
(bo mamy zły dzień, bo źle wyglądamy w bluzce, która nam się spodobała w
sklepie...) mają raczej małą szansę na zrealizowanie. Musisz PRZEMYŚLEĆ sprawę i
UZMYSŁOWIĆ sobie, czym tak naprawdę jest odchudzanie. Jest ono DŁUGOTRWAŁYM
procesem. Nie schudniesz w tydzień, a ni w dwa, wbrew temu co przeczytasz w
"mądrych" czasopismach. Pamiętaj - odchudzanie to pieniądze. Gazetki, strony w
internecie, nie powiedzą ci tego. Znajdziesz tam masę rad jak SZYBKO, SZYBKO
schudnąć, dzięki ich "super" sposobom, "cudownym" dietom, "ekstra" treningom i
"spalającym" herbatkom. Piszą tak, bo tego chciałyby kobiety - szybkich i
łatwych rozwiązań. Zbijanie wagi nie jest też katowaniem się, głodzeniem, itp.
Musisz WRZUCIĆ NA LUZ. :) Wyrzuć ze słownika słowa "muszę", "trzeba", zastąp je
słowami "chcę", "mogę". Jak ja zabierałam się do roboty, to wcale nie myślałam
"zabieram się do chudnięcia", bardziej chodziło mi o poprawę kondycji, zdrowsze
życie. Musisz myśleć pozytywnie. Pamiętaj: masz pewien cel. Jeśli będziesz
DZIAŁAĆ, to prędzej czy później go zrealizujesz. Powiedz sobie: "Ważę tyle a
tyle, ale DZIAŁAM, ruszam się, jestem na drodze do nowej sylwetki, wkrótce moje
ciało się zmieni."

2) Żeby schudnąć trzeba się RUSZAĆ. NIE MA innego sposobu! Wszelkie "diety"
powodują utratę wody, żeby naprawdę spalić trochę kilogramów trzeba spalić
tłuszcz! Myślę, że największym błędem, jaki popełniają kobiety w tej materii to
"zarzynanie się", próby biegania maratonów, albo wielogodzinne zajęcia w fitness
klubach. Rezultat jest taki, że szybko się zniechęcają, nie wytrzymują
kondycyjnie, a w ich głowach pojawia się równanie "ćwiczenia=katorga". Wcale tak
nie musi być!

Po pierwsze: wybierz taki rodzaj aktywności, który ci się podoba. Ważne, żebyś
lubiła ćwiczenia. Jeśli będziesz się nudziła, albo wybierzesz coś, na co twoje
ciało nie jest gotowe, to szybko zrezygnujesz. Ruch to nie tylko bieganie czy
aerobik. Spacery z psem to też ruch. :) Jazda na rowerze. Basen. Rolki. Joga...
Pamiętasz, co wcześniej napisałam? Nie "muszę, a "chcę". :)
Nie piszesz, jak z twoją kondycją. Przypuszczam, że nie ćwiczysz. Nie rzucaj się
na głęboką wodę. Najpierw się rozruszaj, a dopiero potem zapisuj na całogodzinne
zajęcia. Jeśli jesteś bardzo "zasiedziała", albo nie chcesz ćwiczyć - zacznij od
spacerów.
Jeśli chcesz ćwiczyć w domu przy DVD, pamiętaj - wcale nie musisz robić
wszystkiego, co gibka babka na filmie. Wrzuć na luz. Nie nadążasz za
choreografią? Tak jak każdy na początku. :) Potraktuj to jak zabawę. Nie wykonuj
ćwiczeń, które ci się nie podobają. Rób przerwy! Godzinę intensywnego treningu
wytrzymują osoby o bardzo dobrej kondycji. Kiedyś dasz radę. :) Wciśnij pauzę,
napij się wody, poczekaj, aż spadnie ci tętno. Wejdź na Allegro. Jest dużo
różnych filmów z ćwiczeniami: pilates, aeroboks, taniec brzucha... Wybierz coś
dla siebie. Jeśli nie wiesz, jak wygląda jakichś rodzaj ćwiczeń, sprawdź na YouTube.
Myślisz o zajęciach w fitness klubie? Nie musisz od razu wykupywać karnetu,
możesz zapłacić za jednorazowy wstęp, zobaczyć, czy będzie ci się podobać. Jak
wcześniej: wrzuć na luz. Rób przerwy. Nie przejmuj się, jeśli coś ci nie
wychodzi. Każdy kiedyś zaczynał. :) Oferta klubów jest bardzo bogata. Różne
zajęcia są zwykle opisane na ich stronach internetowych. Wybierz jakieś mało
obciążające, dobre dla początkujących, np. aquaaerobik, taniec brzucha, zajęcia
low-impact. Jeśli nie jesteś pewna na co się zdecydować, poradź się pracownika,
zadzwoń lub napisz maila do klubu.
Nie musisz ćwiczyć codziennie, ale rób to nie rzadziej niż 3 razy w tygodniu.
Jeśli akurat masz zły dzień, źle się czujesz - odpuść. Tragedii nie będzie, jak
czasem włączy ci się leń. Oby tylko nie za często. ;)

3) ODŻYWIANIE. Odżywiać się trzeba RACJONALNIE. Wszelkie diety - do kosza. Żeby
ćwiczyć, trzeba mieć na to energię. Chudniesz dzięki ĆWICZENIOM, nie "dietom",
wprowadzając zmiany w swoim żywieniu - nie przytyjesz! Wszelkie rady typu "0
słodyczy, 0 tłuszczu, licz kalorie, jedz produkty 'light'" wg mnie są BEZ SENSU.
Żaden normalny człowiek (no dobra, są wyjątki) nie wytrzyma bez słodyczy czy
schaboszczaka od czasu do czasu. :) Jedzenie sprawia przyjemność, dlaczego z
tego rezygnować? po_prostu_ja_0, musisz jeść normalne, zbilansowane posiłki.
Przejadanie się oczywiście nie podpada pod racjonalne odżywianie się. Piszesz:

"Moim nałogiem jest obżarstwo, szczególnie jeśli chodzi o słodycze
i niektóre potrawy; nie potrafię sobie z tym poradzić; wiele razy
sobie obiecywałam, że już tego nie tknę, nie udało się."

Jeśli zajadasz stres, to powinnaś porozmawiać o tym z psychologiem. Oni nie
gryzą. :) Jeśli podłożem, jak piszesz, "obżarstwa", są poważne problemy, to sama
nie dasz sobie z tym rady.

Powodem może być też złe odżywianie się. Jeśli jesz niewiele posiłków dziennie,
ale dużych, albo nie jesz regularnie, to czujesz duży głód. Trzeba jeść wiele
małych, a często.

"wiele razy
sobie obiecywałam, że już tego nie tknę, nie udało się." No kurcze, dziewczyno,
a jest ktoś, kto potrafi żyć bez czekolady? :) Za bardzo się nakręcasz. Nie:
"nigdy nie tknę", a "ograniczę" Nie wpędzaj się w poczucie winy, że masz na coś
ochotę.

konkretne rady:
a) Pieczywo białe (pszenne) zastąp razowym / pełnoziarnistym. To drugie jest
bardziej sycące, dłużej "siedzi" w żołądku, no i jest zdrowsze. I jest pyszne.
:) Jeśli czasem zdarzy mi się zjeść zwykły chleb, to czuję OGROMNĄ różnicę.
Takie pieczywo po prostu "przelatuje" przeze mnie, po chwili znów jestem głodna.

d) Bardzo ważne: jedz co 3 godziny, no maksymalnie 3,5. Jedząc w ten sposób nie
powinnaś mieć napadów obżarstwa, nie będziesz robiła się bardzo głodna. To jest
możliwe. Sama tak robię.
Mój system wygląda tak: "2+W+gratis". Rozszyfrowuję: 2 kromki chleba z
wszystko-jedno-czym (może być nawet dżem, jeśli akurat masz ochotę :)) plus
kromka pieczywa Wasa (Uwaga! tego żytniego, albo z sezamem, NIE 'light', NIE
ryżowe) z wszystko-jedno-czym plus gratis, czyli np. owoc, jogurt, druga kromka
Wasy (jeśli mam ochotę). Oczywiście trzeba modyfikować. Jeśli zjem jajecznicę z
dwóch jaj plus chleb, to jestem najedzona. Jeśli lubisz płatki z mlekiem, to
zamień je na musli, płatki to sam cukier.
To działa! Trzeba tylko uważać, żeby nie "przegapić" posiłku, bo wtedy człowiek
robi się bardzo głodny i atakuje lodówkę. ;)

c) Schabowy nie zabija. ;) Ja schudłam jedząc normalne domowe obiady. Możesz
wprowadzić pewne modyfikacje: weź mniej ziemniaków, zastąp je ryżem / kaszą
gryczaną, albo nawet jedz sam kotlet z surówką. Jak masz na obiad pierogi - weź
1 czy 2 mniej niż zwykle. Małe rzeczy.

d) Nie pij słodkich gazowanych napoi. Zamień je na herbatę owocową lub wodę
mineralną.


4) Hej, jeszcze się taki nie urodził, co by dobrze wyglądał we wszystkim. Inne
ciuchy pasują osobom o figurze gruszki, inne tym o figurze klepsydry, inne tym o
wąskich biodrach, inne tym o szerokich ramionach. Musisz podkreślić to, co masz
fajnego, a odciągnąć uwagę od tego, co sprawia ci kłopot. Ja nie znam się na
tym. Jest taki fajny program "Jak dobrze ubierać się nago", kiedyś był na TVN,
może go jeszcze puszczą. Na pewno go puszczają na TVN Style.

moje rady c.d.

[pitupitu10]

5) Wejdź na Lobby Biuściastych lub Lobby Małobiuściastych. Te fora to pogromcy
kompleksów. :)


PODSUMOWANIE:

Wg mnie największy błąd popełniany przez osoby chcące schudnąć, to "nakręcanie
się", narzucanie sobie rygorystycznych zasad, po złamaniu których popada się w
czarną rozpacz i depresję. Trzeba się wyluzować. Z chudnięciem jest jak z
giełdą: jednego dnia są spadki, ale w dłuższej perspektywie wychodzimy na plus.
:) To nic, że czasem nie chce nam się ćwiczyć, albo zjemy za dużo. Ważne, żeby
się nie poddawać i uparcie dążyć do celu.

THE END

[iluminacja256]

Pitupitu, muszę przyznać, ze czytajac tój wątek czułam sie jakby
ktoślał miód na serce. Dawnio nie spotkałam tak madrego, sensownego
i realistycznego wpisu w temacie o odchudzaniu.
Wirtualny uścisk dłoni:) Jak to miło spotkać kogoś, kto wie, ze
jedzenie nie ejst wrogiem. Mam znajomą, która w kołko się odchudza i
to w tak beznadziejny sposób, z e nie mogę na to patrzeć ( meridia,
chleb ryzowy, ser odtłuszczony, otręby) - kiedy zapraszam ja na
obiad, a robie głownie rzeczy z kuchni indyjskiej, widze jak liczy
kazdy kęs. Nigdy nie powie, z e cos lubi - nie lubi wszystkiego, co
nie ma smaku tekstury, bo jesli ma smak, to znaczy, ze pewnei w
srodku jest majonez, oliwa, albo przyuprawy zaostrzajace apatyt.
Gotowanie dla kogoś takiwego to prawdziwa udręka i autentycznie boli
kiedy siedzisz nad neiżłym curry z soczewicą i spzinakiem 2
godziny, a na dzięń dobry słyszysz - ile to ma kalorii? ;/

[pitupitu10]

Bardzo mi miło. :) Spodziewałam się, że zostanę odsądzona od czci i wiary za
moje farmazony. :D

[klymenystra]

Mi bardzo pomogl Montignac, nawet odzwyczail od slodyczy :) Fajna dieta, bo
mozna ja stosowac przez cale zycie, nie katujac sie :) Wczoraj mialam na obiad
usmazony w przyprawach filet z kurczaka w sosie majonezowo-smietanowym plus
ogromna salatka warzywna. Mozna dobrze jesc i chudnac, bez wiekszych wyrzeczen.
Podobnie jak pitupitu polecam Lobby Biusciastych- leczy z kompleksow bardzo
szybko, uczy szacunku do wlasnego ciala- i lubienia go :)

[nanah]

Ja podobnie, jak ensoleillement zwrócę Ci uwagę na bardzo ważną kwestię:
2. Moim nałogiem jest obżarstwo, szczególnie jeśli chodzi o słodycze
> i niektóre potrawy; nie potrafię sobie z tym poradzić; wiele razy
> sobie obiecywałam, że już tego nie tknę, nie udało się.

Samokontrola, diety, liczenie kalorii, aerobik i tym podobne mogą pomóc Ci na krótko, a później w sytuacji większego stresu niestety możesz wrócić do objadania się. Zwłaszcza, że już wiele razy sobie obiecywałaś, jak piszesz.
Zachęcam do odwiedzenia na przykład tego forum:
forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=12051
I życzę dużo powodzenia w lubieniu siebie:)

[basiaimisia]

ja schudłam 8 kilo w rok,od tego czasu upłyneły 2 lata, a moja waga stoi w
miejscu.Jem obfite sniadanie(dwie grachamki z masłem i chudą wędliną,sok
marchewkowy(sklepowy),obiad lekki,ale tylko jedno danie, potem juz tylko jogurty
i jabłka(w ilościach dowolnych)bardzo duzo chodzę ok. 3 godz.,wieczorem 30
brzuszków,pieję też kawę(bez cukru) ok 5 filiżanek, w trakcie odchudzania piłam
po śniadaniu 1 herbatę Figura 1 ze senesem mam 174cm,ważę 60 kilo.

[karolcia4000]

ja zaczęłam używać tabletek wspomagajacych odchudzanie, niestety pracę mam
siedzącą i nie zostaje w tygodniu zbyt wiele czasu na to, by ćwiczyć pływać i w
ogóle. Więc zdecydowałam sie na to i nie żałuję :)

[agata.a]

nie rozumiem jak mozna sie tak zapuscic. gdy po swietach przybedzie mi 1-2 kg to
czuje sie z tym okropnie i natychmiast zaczynam dzialac, redukuje ilosc
jedzenia, cwicze. dlaczego u niektorych nie wlacza sie czerwona lampka juz po
dodatkowych 5 kilogramach?
tylko nie piszcie teraz o chorobach powodujacych nadwage/otylosc :D

[nanah]

> nie rozumiem jak mozna sie tak zapuscic

być może masz mniejsze zdolności poznawcze:)
A na poważnie, warto przyjrzeć się warstwie emocjonalnej. Często zajęcie się tą
sferą(np. na terapii) pomaga i kompulsywne jedzenie przechodzi.

[black-cat]

Nie jeść po 18-tej (pod warunkiem, że spać chodzisz dobrze po 20-
tej). Działa. Chudnie się wolniej niż na diecie np. 1000 kcal, ale
się chudnie i nawet słodyczy nie musisz sobie odmawiać. A jeżeli
połączysz to z dietą i odstawisz słodycze - efekty są bardzo szybko.