Emocje i hormony

[andziulindzia]

Jak mnie wkurzają takie argumenty w dyskusjach! Ostatnio czytałam
sobie kilka wątków, o tematyce niebanalnej dotyczącej dzieci, ich
wychowania, metod rehabilitacji itp. I gdy tylko znalazły się choć
dwie osoby o odmiennych poglądach zaraz padał argument o
emocjonalnych wypowiedziach, buzujących hormonach itp choć
wypowiedzi były rzeczowe, a wszystko po to by zdyskredytować
przeciwną stronę, wykazać jej niekompetencję. Przecież to bezsens.

Tak na marginesie co złego jest w emocjonalnym podejściu do
interesujących nas spraw?

[mankencja]

> Jak mnie wkurzają takie argumenty w dyskusjach! Ostatnio czytałam
> sobie kilka wątków, o tematyce niebanalnej dotyczącej dzieci, ich
> wychowania, metod rehabilitacji itp. I gdy tylko znalazły się choć
> dwie osoby o odmiennych poglądach zaraz padał argument o
> emocjonalnych wypowiedziach, buzujących hormonach itp choć
> wypowiedzi były rzeczowe, a wszystko po to by zdyskredytować
> przeciwną stronę, wykazać jej niekompetencję. Przecież to bezsens.
>


masz rację, bezsens. forum to forum, w realnym zyciu jest jeszcze
gorzej - np. złoszczę się na kolegę, który zawalił cos ważnego/robi
głupie przytyki/cokolwiek, a on, zamiast dojśc do logicznego
wniosku, że mogę mieć rzeczywisty powód w postaci jego poczynań,
pyta z niewinną miną, czy mam pms. jeśli akurat mam gorszy humor i
ośmielę się to uzewnętrznić, jak wyżej. czy naprawdę w oczach
ludzkich zachowanie kobiety jest ściśle uzależnione od fazy cyklu?

> Tak na marginesie co złego jest w emocjonalnym podejściu do
> interesujących nas spraw?
>
nic, dopóki nie tracimy przez to obiektywizmu

[beata2802]

> wniosku, że mogę mieć rzeczywisty powód w postaci jego poczynań,
> pyta z niewinną miną, czy mam pms.

Ja w takich sytuacjach nie reaguję (nie chce sie wdawac w dyskusje
na takim poziomie), ale następnym razem, kiedy ten sam facet jest
wkurzony, też go pytam z niewinną miną, czy może ma własnie pms, że
sie tak złości.
Działa.

[mankencja]

ja wzdycham ciezko i prosze, aby sie zamknal. nie dziala.

[malila]

Masz rację, to oczywisty bezsens. Każda wypowiedź na forum
jest "skażona" emocjami. Gdyby z danym zagadnieniem nie wiązały się
żadne emocje, nie byłoby zainteresowania tematem, a co za tym idzie
nie byłoby wypowiedzi. Jeśli więc ktoś się wypowiada, oznacza to, że
jest zaangażowany emocjonalnie. Różnica między dyskutantami może
polegać na kontrolowaniu swoich wypowiedzi i dystansie do swoich
emocji, umożliwiającym logiczne myślenie.
Argumenty o hormonach, emocjach padają po to, żeby nie musieć się
wysilać na udowadnianie swojej racji. Częsta sztuczka
socjotechniczna, która ma stworzyć iluzję, że ten, kto jej używa,
stoi ponad. Ponad emocjami, ponad hormonami, ponad tymi, którzy
okazują złość, zniżają się do prośby, płaczu, zemsty - że jest na
jakimś wyższym poziomie i w związku z tym jest w stanie spojrzeć na
całą sprawę obiektywnie. W przeciwieństwie oczywiście do tych,
którzy stoją niżej i nad sobą nie panują i nie widzą siebie;)

[skrzydlate]

uhum, zauważylam, w temacie religia, polityka i wychowanie dzieci, pewnie to
jest wazne, ale nie ma nic złego w malej sprzeczce :-)

[lezbobimbo]

Z jednej strony nic zlego w emocjach i uczucia sa strasznie wazne, wiekszosc
decyzji jest podejmowana na bazie uczuciowej. Bez nich n.p. zwiazek, powiesc,
reportaz czy przyjacielska rozmowa staja sie jalowe i suche.
Wypominanie zas komus ni stad ni zowad domniemanych "emocji" zamiast argumentu w
rozmowie jest nieco podle i wlasciwie swiadczy bardziej o emocjach osoby, nie
potrafiacej odpowiedziec argumentem (czyli jesli jakis glupi kolega lub szef
nagle zaczyna uderzac w pms, to sam sie czuje emocjonalnie zagrozony i jest zbyt
tepy na normalna rozmowe).

Ale z drugiej strony uwazam tez, ze nie trzeba tez zawsze przesadzac z emocjami,
n.p. strasznie meczaca jest rozmowa z kims, kto sie od razu obraza albo bierze
wszystkie abstrakcyjne przyklady do siebie, albo rzuca sie na ziemie z wrzaskiem ;)
Tzn. wszystko dobre ale z umiarem. Bo w druga strone, z dala od sceptycyzmu,
racjonalizmu, logiki i naukowej metody mamy tez rozwydrzone, zwyrodniale
emocjonalne bagienka takie jak "ochrona uczuc religijnych" albo morderstwa
honorowe :(

Wydaje mi sie, ze jesli ktos umie sie poslugiwac emocjami i artykulowac je bez
szkody dla siebie i otoczenia, to wtedy moze i powinien jak najbardziej :) To
nie oznacza koniecznie zycia pod dewiza "psycholog zabronil mi sie hamowac" ani
szantazu emocjonalnego wszystkich wokolo.