nie chcę żyć bez dzieci

[booogie]

Piszę bo musze w końcu o tym porozmawiać.
mam za soba 2 poronienia i 1 ciążę donoszoną - jednak córeczka zachorowała jak
jeszcze byłam w ciąży i zaraz po urodzeniu - 1 dzień po musiała być
przeprowadzona operacja. Wskutek uplywu krwi córeczka zmarła. Wiem,że gdyby
żyła nie byłaby zdrowa - przepowiadany był nowotwór - nie wiadomo bylo tylko
czy zlośliwy. Zdawałam sobie sprawe z wszystkich możliwości, z bardzo dużego
ryzyka, które ponosimy wszyscy (dziecko i my - rodzice). Wiem - na sposób
zdroworozsądkowy - że dobrze się stało, że Pan Bóg już ją wziął do siebie, że
nie musi już cierpieć. Ale tęsknie za Nią bardzo.
Teraz minęło właśnie 7 miesięcy od tych wydarzeń. Lekarz mówił, żeby się
sposobić do nowej ciąży na wiosnę - zwłaszcza, że jestem po specjalistycznych
szczepionkach - limfocytami męża - które w moim wypadku sprawiają, że organizm
nie odrzuca ciąży i mogę ja donosić.
Bardzo sie boję ....
Wyczekiwania
Cierpienia
Przyszłości
A jednocześnie nie chcę żyć bez dzieci

[alina1]

Ja raz poroniłam a raz donosiłam ciążę. Ale w dniu porodu nie czułam ruchów.
Urodziłam po wielu godzinach martwą córeczkę. Okazało się, że miała wady
genetyczne. Dziwiono się, że donosiłam ciążę. W sierpniu miną trzy lata, a ja
nadal myślę o niej codziennie. Była taka śliczna. Nawet jej nie zdążyłam
przytulić, nie widział jej mąż. Nie miała sznas na życie jak mi powiedziano.
Czy się zastanawiałam, czy lepiej że odeszła wcześniej niż na moich rękach,
tak. Ale odpowiedzi są różne. To wszystko boli nadal. Dziś lecze się bo nie
mogę zajść w ciążę. Mam 31 lat i czasu niewiele. Nie stać mnie będzie na
zabiegi typu in vitro. Nawet nie chcę myśleć co będzie jeśli farmakologiczne
metody zawiodą. Mąż tak lubi bawić się z synkiem mojej siostry a mi wtedy pęka
serce.
Kiedy jest mi tak źle, jadę na cmentarz, proszę ją o pomoc, rozmawiam z nią.
Boję się także
tego czy zajdę...
czy donoszę ciążę...
czy maleństwo zostsnie z nami zdrowe..
Jestem z tobą myślami.

[booogie]

Dziękuje za list. Też nie widziałam swojej córeczki tuż po porodzie, kiedy
jeszcze żyła - widział ją mój mąż. Ja zobaczyłam ją dopiero tuż przed
pochówkiem, po długich 7 dniach. Bardzo się bałam tego , a jednocześnie tak
bardzo chciałam ją zobaczyć. Te siedem dni to był koszmar - nie moglam spać,
wszystko mnie bolało. A najbardziej to, że jednak sie nie udało.
Dopiero jak zobaczyłam Julcię - cały gniew do Boga odszedł. Była taka
ładniutka. Wiem, że teraz ma się dobrze. Bo dla Boga ludzie nie umierają,
podobno. Tylko dla nas ludzi. Więc sie pocieszam czasem, że sie spotkamy.
Przepraszam, że o tym wszystkim piszę - to takie osobiste. Ale nie chcę nikogo
męczyc z otoczenia tymi opowieściami - chociaż sama już chyba świruję. Zawsze
byłam pogodna, pełna pomysłów na życie... Teraz jakby uszło ze mnie powietrze,
czuję jakby ktoś za mnie pisał moje życie... I to mnie strasznie męczy...


Jeśli chodzi o Twoją sprawę - jest w Łodzi bardzo dobry ginekolog, do którego
przyjeżdźaja pary z całej Polski - leczyć niepłodność lub poronienia nawykowe.
Jest on najmłodszym prof. zwyczajnym - ma dopiero 40 lat.
Od kilku lat leczy z powodzeniem - u mnie fakt, że donosiłam ciąże to zasługa
m.in. jego szczepionki - gdyż jestem odporna na wszelkie choroby - a mój
organizm wcześniej - przed szczepieniami - odrzucał ciążę traktując ją jako
chorobę właśnie.
W każdym razie ma na swoim koncie ponad 280 dzieciaszków. To daje nadzieję...
No i w każdym razie nie jest tak drogi jak metoda in vitro.
Zreszta kiedys byłam świadkiem, że u pacjentki skierowanej w klinice
warszawskiej na in vitro, powiedziano, żeby pojechała jeszcze do prof.
Malinowskiego do Łodzi, bo on ma takie specjalne szczepionki, które spowodują,
że na pewno wszystko sie powiedzie. Malinowski zlecił jeszcze raz wszystkie
badania w Matce Polce - i okazało sie, że w Warszawie nie przeprowadzili
podstawowych badań i u tej pacjentki w ogóle by nie doszlo do zapłodnienia bo
ma endometriozę. Później podjęła leczenie u Malinowskiego.
Jak widać wszędzie wyciągaja kasę, ale nie zawsze ze skutkiem.
Znam bezpośrednio jeszcze kilka przypadków kiedy sie powiodło, więc i sama mam
nadzieję, że następnym razem się będzie lepiej.
Pozdrawiam serdecznie i jeszcze raz dzięki za odzew

[agramav]

booogie napisał(a):

> Jeśli chodzi o Twoją sprawę - jest w Łodzi bardzo dobry ginekolog, do którego
> przyjeżdźaja pary z całej Polski - leczyć niepłodność lub poronienia nawykowe.
> Jest on najmłodszym prof. zwyczajnym - ma dopiero 40 lat.
> Od kilku lat leczy z powodzeniem - u mnie fakt, że donosiłam ciąże to zasługa
> m.in. jego szczepionki - gdyż jestem odporna na wszelkie choroby - a mój
> organizm wcześniej - przed szczepieniami - odrzucał ciążę traktując ją jako
> chorobę właśnie.

Wiem, że prof. M i jego szczepienia są podobno bardzo skuteczne w przypadku
poronień i mam nadzieję, że ci pomogą. Ja leczę się od kilku lat na niepłodność,
byłam u niego już na kilku szczepieniach, jak i innych badaniach i później
odpowiednim leczenu farmakologicznym - niestety bez skutku, ale oczywiście nie
mam pretensji, bo skuteczność nie jest w 100% gwarantowana. Ale znam wiele osób,
które tak jak ja leczą się na niepłodność, i każdej z nich (za wyjątkiem jednej
pary po 2 poronieniach), która była na pierwszych testach wychodził zawsze "brak
hamowania" - statystycznie rzecz biorąc jest mało prawdopodobne, abyśmy wszystkie
miały tą samą przypadłość immunologiczną. I to mnie trochę niepokoi i zastanawia,
ale jestem daleka od poddawania w wątpliwość doświadczenia i wiedzy prof. M, bo
nie mam w tym zakresie żadnych podstaw.

> Zreszta kiedys byłam świadkiem, że u pacjentki skierowanej w klinice
> warszawskiej na in vitro, powiedziano, żeby pojechała jeszcze do prof.
> Malinowskiego do Łodzi, bo on ma takie specjalne szczepionki, które spowodują,
> że na pewno wszystko sie powiedzie. Malinowski zlecił jeszcze raz wszystkie
> badania w Matce Polce - i okazało sie, że w Warszawie nie przeprowadzili
> podstawowych badań i u tej pacjentki w ogóle by nie doszlo do zapłodnienia bo
> ma endometriozę.

To nie zupełnie tak. Ja też mam endometriozę i ją można jedynie zaleczyć na jaki
czas, operacyjnie lub farmakologicznie, ale nie można jej wyleczyć, dlatego jest
ona jednym ze wskazań do zabiegów in vitro. Ja przechodziłam już kilka tych
zabiegów, przed leczeniem immunologicznym u prof. M i po leczeniu - na razie bez
skutku.

> Jak widać wszędzie wyciągaja kasę, ale nie zawsze ze skutkiem.

Przy tak złożonych sprawach jak niepłodnośc czy poronienia, żaden lekarz nie może
zagwarantować upragnionego efektu. Najważniejsze, żeby trafić do dobrego,
doświadczonego specjalisty i aby mieć do niego zaufanie - od jakiegoś czasu m.in.
listy dyskusyjne w internecie pozwalają nam wymienić doświadczenia, poszerzać
naszą wiedzę nt. dostępnych metod i technik leczenia i w efekcie pomagają oceniać
poziom naszej diagnostyki i leczenia, i to jak sądzę jest bardzo ważne.

Życzę powodzenia wszystkim zmagającym się z tym problemem. Pozdrawiam.

[booogie]

bardzo dziękuje z informacje. ostatnio byłam w takim dole, że szukałam wszędzie
błędów - zwłaszcza lekarskich....
szkoda, że nie ma 100% gwarancji..

[monallisa]

wiem , co czujesz ; jestem dokładnie w tej samej sytuacji; 6 m-cy temu
straciłam synka , który zmarł 8 dni po porodzie; mam podobne obawy, ale na
ciążę mogę pozwolić sobie dopiero za pół roku najwcześniej ( jestem po
cesarskim cięciu); trzymam za Ciebie kciuki))))))))wierzę ,że dołączymy do
grona szczęśliwych matek)))))

[booogie]

Ja też miałam cesarkę - lekarze (prof. Wilczyński - ordynator Kliniki Matczyno-
Płodowej w Matce Polce w Łodzi i prof Malinowski- ordynator Ginekologii
Chirurgicznej) powiedzieli, że bezpiecznie mozna zajść w ciążę już po 6
miesiącach, ale lepiej przeczekać te przesilenia wiosenne kiedy szaleja wirusy
grypy itp.
Serdecznie pozdrawiam i dziękuje za ciepłe słowa
Dobrze że jest miejsce gdzie można porozmawiać
Długo go szukałam

apage satanas

[tadeusz.rydzyk]

zycie bez dzieci jest piekne - wiecej pieniędzy, brak roztępów, ładniejsza
figura. aż dziwne, że grzeszne kobiety nie potrafią tego dostrzec.

fanatyczki, spalicie się w ogniu piekielnym!!!

[beata4]

tadeusz.rydzyk napisał(a):

> zycie bez dzieci jest piekne - wiecej pieniędzy, brak roztępów, ładniejsza
> figura. aż dziwne, że grzeszne kobiety nie potrafią tego dostrzec.
>
> fanatyczki, spalicie się w ogniu piekielnym!!!

Do żartów, zwłaszcza głupich to znalazłoby sie klika innych głupich list. Jak można z czegoś takiego żartować ? Sam
się spal a wcześniej stuknij się czymś ciężkim.

[booogie]

what's up gościu?

[djbober]

Prawdziwy palant z Pana. Pieniądze szczęścia nie dają, a dziecko tak. A poza
tym nie trzeba urodzić dziecka żeby mieć rozstępy. Nie zdaje sobie Pan sprawy
jaki wieki ból zadał Pan wielu kobietom swoja wypowiedzią.

[wielblad]

To bardzo smutny watek. Teraz bedac w prawie osmym miesiacu ciazy nie wyobrazam
sobie zycia bez mojego dziecka. Jeszcze sie nie urodzilo a juz do niego mowie
po imieniu, opowiadam mu jaki byl moj dzien i czytam mu bajki. Jestem myslami z
wszystkimi kobietami ktore nie moga miec dzieci. Ja jestem szczesciara a zawsze
myslalam ze jest odwrotnie, zawsze mowilam do siebie, ze inni to ale maja
szczescie. Nie wiem co bym zrobila gdyby mu sie cos stalo. Chyba bym umarla.
Moze nawet zaczelabym wierzyc w Boga. Trzymajcie sie dziewczyny i bedzcie
dobrej mysli. Wielblad

[martyna9]

to straszne!! nie wyobrazam sobie takiej straty...posylam moc cieplych
usciskow i buziakow.
nie trac nadzieji-probuj

[booogie]

To znowu ja

módlcie sie za mnie



booogie napisał(a):

> Piszę bo musze w końcu o tym porozmawiać.
> mam za soba 2 poronienia i 1 ciążę donoszoną - jednak córeczka zachorowała
jak
> jeszcze byłam w ciąży i zaraz po urodzeniu - 1 dzień po musiała być
> przeprowadzona operacja. Wskutek uplywu krwi córeczka zmarła. Wiem,że gdyby
> żyła nie byłaby zdrowa - przepowiadany był nowotwór - nie wiadomo bylo tylko
> czy zlośliwy. Zdawałam sobie sprawe z wszystkich możliwości, z bardzo dużego
> ryzyka, które ponosimy wszyscy (dziecko i my - rodzice). Wiem - na sposób
> zdroworozsądkowy - że dobrze się stało, że Pan Bóg już ją wziął do siebie, że
> nie musi już cierpieć. Ale tęsknie za Nią bardzo.
> Teraz minęło właśnie 7 miesięcy od tych wydarzeń. Lekarz mówił, żeby się
> sposobić do nowej ciąży na wiosnę - zwłaszcza, że jestem po specjalistycznych
> szczepionkach - limfocytami męża - które w moim wypadku sprawiają, że
organizm
> nie odrzuca ciąży i mogę ja donosić.
> Bardzo sie boję ....
> Wyczekiwania
> Cierpienia
> Przyszłości
> A jednocześnie nie chcę żyć bez dzieci
>

[witch_hazel]

odezwij się, co u Ciebie, bo Twój apel brzmi dramatycznie...
Mam nadzieję, że i dla Ciebie zaświeci światełko.

[booogie]

Tak jak wiele kobiet, które piszą na forum o ponownych próbach zajścia w ciążę
i urodzenia upragnionego dziecka, tak i ja od paru miesięcy zmagam się z tym
problemem. A w zasadzie od niego uciekam - głównie w pracę. Ale jutro wyjeżdżam
na wakacje - 11 września w dodatku samolotem - i to już mnie troche przeraża -
i zamierzamy z mężem wśród nastrojowych chwil począć nasze dziecko. I wszystko
OK. Tyle,że zaraz po tej próbie będę stopniowo wpadać w czarną dziurę depresji.
Już to przerabiałam. Czuje sie jakbym stopniowo była paraliżowana - i to
doslownie-przez strach.
Byłam u pani psycholog - ale nie pomogła - raczej mówiła o adopcji - cóż, kiedy
jak na razie lekarze - mówią, że mamy jeszcze szansę na swojego dzidziulka -
więc mąż nie chce nawet słyszeć o adopcji.

Generalnie jest mi teraz dobrze, ale przeczuwam co będzie za 2-3 tygodnie. I
to nie jest czarnowidztwo, tylko doswiadczenie.
Dzięki za kontakt.

Bogna

[charissa]

czytam te wasze posty i sie poplakalam.
bo ja na razie biore pigulki, bo dziecko mi teraz w ogole
nie pasuje. ale bardzo czesto ostatnio nachodza mnie
mysli, ze teraz sie tak bronie przed dzieckiem, ze jak
juz bede chciala je miec to bedzie za pozno, ze cos
bedzie nie tak, ze leczenie potrwa dlugo. Bardzo chce
miec dziecko, ale wszystko sie teraz uklada nie tak...
czy mozna sobie zrobic jakies badania na przyszlosc?
chodze regularnie do ginekologa i nic nie mowi, zeby bylo
cos nie tak, ale zapewne wiele schorzem mozna wykryc
innymi specjalistycznymi badaniami.
Mam nadzieje, ze te moje obawy sie nie sprawdza, ze
bedzie wszystko ok.
Wam zycze wszystkiego dobrego i powodzenia. mam nadzieje,
ze wkrotce przeczytamy o narodzinach nowego czlowieka