strach przed cesarskim cieciem

[alex17]

Drogie kolezanki,
Jestem w 25 tyg. ciąży. Podczas pierwszego USG okazało się, ze mam podwójną.
Było to dla mnie ogromne zaskoczenie, bo nigdy wczesniej żadne badanie nie
wykazało u mnie wady rozwojowej.Jestem ogromnie szczęśliwa, że udało mi sie
utrzymać ciążę - funkcjonuje zupełnie normalnie. Moja pani dr powiadomila mnie,
ze rozwiazanie bedzie za pomocą cc.Nie bede ukrywalała, że trochę się tym
martwię.Mam ogromną prośbę do tych dziewczyn, które rodziły w ten sposób o
informację jak radziły sobie przy dziecku,jak długo dochodzily do siebie, czy
miałyście swoje dzieci przy sobie po porodzie itp.
Będe ogromnie wdzięczna za każdą odpowiedz.
Pozdrawiam gorąco,
Alex

[mala26]

4 lata temu urodzilam synka. Niestety w trakcie porodu ( rodzinnego ) podjeto
decyzje o cc. Bylam bardzo zawiedziona ze moj maz nie mogl do konca
uczestniczyc w porodzie. Pieniedzy za porod rodzinny szpital nie zwrocil,
chociaz po porodzie mialam z mezem i dzieckiem spedzic w b.ladnej sali,
tymczasem dobe spedzilam na sali pooperacyjnej i wieczorem przyniesiono mi
dziecko ktore zostalo juz ze mna przez caly pobyt w szpitalu. Niestety nikt nie
zwracal uwagi na to ze jestem oslabiona ( kroplowki, kleiki i sucharki ) przez
pierwsze dni po porodzie i bylam zdana tylko na siebie. Na lozko ledwo moglam
sie wdrapac ( kto wymyslil takie wysokie lozka!!!!! )gdy zadzwonilam pierwszej
nocy po pielegniarke ( bo nie moglam sama zejsc z lozka ) aby jej powiedziec ze
dziecko nie chce jesc jeszcze uslyszalam pare nieprzyjemnych slow. Jestem
raczej taka osoba ktora nie unosi sie szybko, ale wiem jedno po moich
doswiadczeniach sprzed lat jesli bede z drugim dzieckiem ( narazie w planach )w
ciazy i szpitalu juz nie bede siedziec jak myszka. Powiem co na ten temat
sadze. Moze ktos ma lepsze doswiadczenia, ale jakos mi bylo ciezko.

[e1441]

Ja mialam CC(planowane) w znieczuleniu podoponowym czyli miejscowym, tak wiec
bylam caly czas przytomna. Corka wlasciwie poza pierwsza noca byla ze mna, bo
po takim znieczuleniu nie mozna wstawac przez ok.dobe. Ale pielegniarki
przynosily mi ja jak tylko tego chcialam. Mialam troche problemow z karmieniem
tzn. dopiero w 4 dobie dostalam pokarm, ale raczej miedzy bajki mozna wlozyc
twierdzenia, ze po CC nie mozna karmic. Moja kolezanka raz rodzila naturalnie
raz przez CC i twierdzi ze woli to drugie bo bez porownania szybciej doszla
do siebie, mogla siedziec itd. Teraz chyba standartowo robia ciecie w poprzek i
tak nisko, ze naprawde blizna jest minimalna i wlasciwie jej nie widac spad
bikini. Czyli z mojego doswiadczenia moge powiedziec, ze bylo bardzo dobrze.

[agacz2905]

Jedyne co mogę napisać, to: nie bój się. Ja wiedziałam, że będę mieć cc,
zaplanowano mi ją na 16.01 rano, ale dzidziusiowi się spieszyło na świat i
urodził się w nocy, 7 godz wcześniej w stosunku do planu. Wszystko wspominam
b.miło, choć jestem straszną panikarą, mam uczulenie na szpitale, bo w
dzieciństwie przeszłam wiele operacji nóg... Dziś ze śmiechem wspominamy z
mężem naszą szaloną nocną jazdę samochodem do szpitala z moim lekarzem "na
pokładzie". Oczywiście, że się denerwowałam, skoczyło mi ciśnienie,
awanturowałam się, że nie chcę cewnika, itp... ale dzięki znieczuleniu w
kręgosłup byłam cały czas przytomna, no i był przy mnie w czasie operacji mój
mąż....samą operację niechcący widziałam, bo wszystko odbijało się w wielkiej
metalowej lampie, która wisiała tuż nad stołem operacyjnym... Wiadomo, że z
dystansu (za kilka godz. mija dokładnie 16 miesięcy od tamtej nocy)wspomina sie
to wszystko inaczej, ale mówię Ci;nie bój się. Najważniejsze w tym wszystkim
jest to, że to będzie się rodzić Twoje Dziecko i że zobaczysz Je zaraz po
zabiegu......Powodzenia!!!!

[maciejka4]

Mam 5,5-letniego synka urodzonego przez nieplanowane cc. Poród naturalny (zanim
zdecydowano sie mnie ciąć) wspominam jako koszmar (ok.30 godzin). Cięcie było w
tym wszystkim wielką ulgą. Znieczulenie-w kręgosłup, choć b. się bałam. Po tym
wszystkim czułam się okropnie, ale nie ze względu na cc, ale na wycieńczenie
częścią "naturalną" porodu. Dziecko dostawałam na żądanie, nie miałam go przy
sobie, ale byłam zadowolona, bo nie miałam siły, żeby cokolwiek przy nim
zrobić. Po powrocie do domu byłam zdana na rodzinę, bo na nic nie miałm siły i
długo dochodziłam do siebie. Karmiłam od samego początku ponad rok. Zaplanowane
cc to idealne rozwiązanie. Rana na brzuchu (dziś już niemal niewidoczna)
podobno jest niczym w porównaniu z tą w kroczu, kiedy nie można leżeć, siedzieć
i wypróżnić się(co w tym stanie bardzo męczy). Zrobię wszystko, aby następnym
razem umówioną cesarkę. Moje koleżanki w kilka dni po umówionym zabiegu były
jak świeżynki, a ja w 3 tygodnie nie mogłam się pozbierać. Na pewno wszysto
będzie dobrze, wyjmą Ci różowiutkie dzieci, które nie będą się godzinami
musiały przeciskać do wyjścia na ten świat. Z całego serca życzę powodzenia!

[agas2]

Ja miałam dwa razy c.c. Za pierwszym razem nie było to zaplanowane -po ok 12
godz. męczarni lekarze stwierdzili że nie ma szans na normalny poród /dziecko
było za duże jak na mnie/ i zrobili mi c.c. Drugia cesarka była już zaplanowana
ze względu na krótki odstęp między porodami /2 lata/ Mogę powiedzieć, że po tym
co przeszłam przy pierwszym porodzie to c.c. były dla mnie wybawieniem. Szybko
doszłam do siebie. Najtrudniejsze są pierwsze 3, 4 dni. Potem w domu nie
będziesz miała czasu myśleć, że coś Cię boli. I jakoś to będzie. Powodzenia!

[alex17]

agas2 napisał(a):

> Ja miałam dwa razy c.c. Za pierwszym razem nie było to zaplanowane -po ok 12
> godz. męczarni lekarze stwierdzili że nie ma szans na normalny poród /dziecko
> było za duże jak na mnie/ i zrobili mi c.c. Drugia cesarka była już zaplanowana
>
> ze względu na krótki odstęp między porodami /2 lata/ Mogę powiedzieć, że po tym
>
> co przeszłam przy pierwszym porodzie to c.c. były dla mnie wybawieniem. Szybko
> doszłam do siebie. Najtrudniejsze są pierwsze 3, 4 dni. Potem w domu nie
> będziesz miała czasu myśleć, że coś Cię boli. I jakoś to będzie. Powodzenia!

Dziewczyny,
Bardzo dziekuje za odzew. Podniosłyscie mnie na duchu. Mam nadzieje ze wszystko
bedzie dobrze.Pozdrawiam serdecznie,
alex