Problemy z defloracją(?)

[algaj]

Wiem, że była już o tym mowa, ale mój problem wydaje sie chyba troszkę inny.
Pierwszy raz mojemu chłopakowi udało się wejść może do połowy, był okropny
ból, dużo krwi, naiwna myślałam, że troche się nacierpiałam, ale przynajmniej
juz po wszystkim. Za drugim razem bolało mnie tak bardzo, że nie pozwoliłam
mu na zbyt wiele, to samo podczas następnych prób. Dodam iż za każdym razem
czuję dziwny piekący ból zarówno przy wejściu do pochwy, jak i trochę
głębiej. Zaczynam sie martwić, że niedługo będę miała blokade psychiczną
przed współżyciem.. A może błona wcale nie została przerwana za pierwszym
razem?(choć teraz jest TAM zdecydowanie więcej miejsca, czujemy to oboje).
Prosze o jakieś rady i otuchę

[starlette]

Prawdopodobnie jest jakaś infekcja, stąd ten ból

[beemka1]

Mnie sie wydaje, ze to raczej nie infekcja... Przy bakteriach nie boli az tak
bardzo. Moze zbyt szybko po pierwszym razie sprobowaliscie znowu i rana nie
zdazyla sie zagoic? Jezeli mocno krwawilas, to widac blona byla dosc spora. W
takim przypadku lepiej dac ranie sie zagoic, potrzeba na to ok. 2 tygodni.
Pozdrawiam
Beemka.

[minia696]

Czy przypadkiem nie denerwowałas sie przed zbliżeniem? ja osobiscie doczekalam
sie piewszego razu po trwajacych pol roku probach! spinalam sie tak mocno, ze
niemozliwe bylo aby wszystko obylo sie bez bolu,jeszcze lepiej , aby wogole
partner mogl wejsc we mnie. bol czulam przeokropny, mimo ze wcale nie
krwawialam,ale jakos poszlo )).Mysle ze powinnas podejsc do tej sprawy ze
spokojem , nie spinac sie a bedzie dobrze! pozdrawiam

[bonca]

Trzeba czasu i cierpliwości. Ja już miałam teorie na temat tego jaki śmiertelny
guz mam w środku i że to od niego mnie tak boli, ból też był piekący. Choć nie
chciałam wierzyć, to wszytsko spiętę mieśnie - i stąd ból, a pieczenie od
tarcia - odczucia zlewają się w jedno. Jeżeli immisja trwa długo i odbywa sie
bardzo powoli, to w końcu sie udaje i potem już za kązdym razem jest lepiej.
miałam takie cudowne pomysly, zeby zacisnąc zeby i na siłę, na zasadzie raz dwa
i po krzyku, ale efekt był taki, że zrobiło sie jeszcze gorzej, więc nie
polecam.
Wiem jakie to stresujące, ale naprawdę, trochę czasu i cierpliwości a
dolegliwości znikną. No i rację może mieć beemka, że jeszcze nie wszytsko sie
wygoiło.
Powodzenia!

[anegue]

u mnie wygladalo to identycznie, no moze krwawienie nie
bylo takk obfite. poczekalismy kilka dni- kolejna proba i nic.
czulam sie jak pol-dziewica
az wreszcie ktoregos dnia, stalo sie to zupelnie
spontanicznie, bez planowania i myslenia, czy sie uda.
mysle, ze po pierwszym razie bylam tak przestraszona tym
bolem, ze potem automatycznie sie blokowalam.

aha, poniewaz z powodu stresu dodatkowym problemem byl
brak nawilzenia, powodujacy bol, uzylismy nawilzacza, co
dodatkowo ulatwilo sprawe.
zawsze myslalam, ze to takie naturalne i prose,a tu taka
niespodzianka.
nie martw sie, to tylkoi kwestia czasu, jesli odczekasz jakis
czas i zrelaksujesz cie, napewno sie uda

[rosella]

Ja też miałam z tym problem i trochę się z tym pomęczyliśmy, ale minęło i teraz
jest naprawdę świetnie! Wam też się ułoży.

Smutne jest to, że szukałam pomocy u lekarzy (renomowane kliniki warszawskie) i:
1) wszyscy ginekolodzy byli przekonani, że problem z defloracją występuje
sporadycznie(!) więc czułam się jak jakieś dziwadło, a teraz sądząc po listach
na forum skala zjawiska jest spora. Nie wiedzą o tym, czy nie chcą wiedzieć?

2) pomoc ginekologiczna to: żel znieczulający - w moin odczuciu znieczulał w
20% i nic więcej! I podobno już bardziej znieczulić się nie da! Ludzie żyjemy w
XXI wieku, przeszczepiamy serca, a sensownie zredukować bólu przy inicjacji nie
potrafimy ?!

3) podobno istnieje możliwość nacięcia błony chirurgicznie, ale chyba tym też
nikt się nie zajmuje, bo słyszałam "trzebabyłoby szkuać chirurga, który to
zrobi" i "takie rozwiązanie to ostateczność, lepiej naturalnie", ale nikt mi
nie powiedział dlaczego lepiej (na forum też pytałam), ani dlaczego to takie
skompliowane, że "trzeba szukać chirurga".

4)inne rady i wsparcie jakie otrzymałam: "zacisnąć zęby i jakoś
przetrwać", "wszystkie przez to przechodziłyśmy" i "kiedyś panny się upijały".
Serio piszę.

Moje wnioski:
Problem jest, i jest również w sposób ogólnomedyczny, a w szczególności przez
polską ginekologię ingnorowany.
A szkoda, bo my się cierpimy.

[algaj]

rosella napisała:

>
> Moje wnioski:
> Problem jest, i jest również w sposób ogólnomedyczny, a w szczególności przez
> polską ginekologię ingnorowany.
> A szkoda, bo my się cierpimy.

W takim razie, pytanie do Pani Doktor i dziewczyn: czy któraś z Was musiała
chirurgicznie poradzić sobie z błoną? Czy jest to czysta teoria?

[maoya]

hello

mnie tez po pierwszych 2 probach ogarnelo przerazenie - ostry bol (klucie) i
wydawalo sie ze nic z tego nie bedzie.....potem przez kilka dni lekkie
krwawienie do tego. Pani doktor po zbadaniu stwierdzila ze bedzie trzeba
jeszcze troszke popracowac czym sie lekko pzrerazilam....juz czarne wizje mnie
naszly ze jestem jakas "dziwna" ale przepisala mi zel znieczulajacy
(lignocaina) i....za kolejnym razem tez bolalo ale udalo sie! hehe a teraz juz
prawie nic nie boli i jest coraz lepiej, ba jest super
wiec od siebie moge powiedziec: spokojnie, powolutku, a bedzie dobrze. No i
oczywiscie w odpowiednim towarzystwie

[algaj]

maoya napisała:

ale przepisala mi zel znieczulajacy
> (lignocaina) i....za kolejnym razem tez bolalo ale udalo sie! hehe a teraz
juz
> prawie nic nie boli i jest coraz lepiej, ba jest super
> wiec od siebie moge powiedziec: spokojnie, powolutku, a bedzie dobrze. No i
> oczywiscie w odpowiednim towarzystwie

A ten żel faktycznie pomaga?? Może to jest jakis sposób..
Pozdrawiam

[milosnica]

Właśnie czytam Twój post (i te poniżej) i sobie ryczę.Serio! Jak czytałam Twoje
słowa to miałam wrażenie,że piszesz o mnie.Dla mnie to seks stał się
koszmarem.Już dwa razy bylam rozdziewiczana i nie wiem czy nie będę tego bólu
musiała przezywać jeszcze raz,bo ostatnim razem znów krwawiłam i to przez
tydzien.Boję się kolejnych prób i na samą myśl zaciskam nogi.Nawet nie mogę
używać tamponów!Myślałam,że jestem ofermą w "tych" sprawach!Nie mam się komu
zwierzyc.Mój chłopak jest bardzo cierpliwy i wyrozumiały,ale wiem ,że ma swoje
potrzeby.Mam obsesję,że mnie zdradzi.To pogłębia mój stres...Już sama nie wiem
co mam robić.Pocieszam się tylko,że mogę wreszcie się z kimś podzielić moim
zmartwieniem.Dzięki dziewczyny!Naprawdę nie wiecie ile dla mnie znaczy to co tu
przeczytałam!
P.S.Pani Doktor poradziła mi chirurgiczne przerwanie błony.Nie mam jednak
odwagi iść z tym do lekarza,bo po prostu mi wstyd...
A może ktoś zna dobrego ginekologa w Łodzi?

[ryza_malpa1]

Moim zdaniem powinnaś raczej pójśc do psychologa. Wszystko wskazuje na
przyczyny psychiczne ( chyba ) takiego stanu rzeczy. Mnie tam nic nie bolało

[maoya]

Hello
Pisze właśnie dlatego, ze wiem ile nerwów mnie kosztowały te rózne
doswiadczenia. Mam nadzieję, ze cokolwiek może pomoge którejś z was, a poniewaz
jestem "na świeżo" z tymi sprawami to co nieco na ten temat.

Miłośnico ja tez obawaiłam się, że jestem jakaś dziwna, albo, że coś ze mną nie
tak. W sprawie tamponów..... poszukaj gdzies tu sa moje posty na ten temat. Tez
wydawało mi sie że nie mogę ich używac co jeszcze bardziej pogłebiło mój brak
wiary w siebie. Za cholere nie dawalo rady, po zuzyciu calego prawie opakowania
(ob-light days) poszłam za radą którejś z forumowiczek - położylam sie na
podłodze, pomyslalam no niech mi sie uda, co to jest i jakos sie wyluzowalam i
powolutku nagle okazalo sie ze udalo sie ! No to byl pierwszy sukces a jaka
byłam z siebie dumna

A teraz ten większy, kolejny .....Spodziewalam sie tepego bolu, jednorazowego a
tu nagle pzry pierwszej probie okazuje sie, ze to kluje jak szlag. Oczywiscie
natychmiast zacisniecie miesni no i za bardzo nie udalo sie "wejsc". Potem
sprobowalam od tylu na lezaco i bylo juz lepiej ale dalej bolalo. Poniewaz jak
juz pisalam wczesniej krwawilam lekko przez pare dni bylam pzrekonana ze mam
juz to najgorsze za soba. Coz pani doktor obejrzawszy mnie stwierdzila, ze na
pewno mam wyrozmialego partnera bo bedzie trzeba jeszcze sporo
popracowac.Bo "mocno trzyma". Byle spokojnie, powoli a bedzie dobrze. Ja juz
mialam oczywiscie czarne wizje....Hmmm tez denerwowalam sie rekacji mojego
partnera - takie tam glupie obawy....Myslalam sobie ze doswiadczony dobrze w
koncu facet, a ja tu takie problemy i to w tym wieku....Obawy jak najbardziej
bezpodstawne, mam nadzieję, ze twoj mezczyzna rowniez jest wspanialym,
normalnym facetem. Czułośc z jego strony jest niezmiernie wazna.
Troszke bylo mi wstyd z tym żelem ale jakoś tak w żartach zapytalam czy zechce
sie pobawic w lekarza a on sie bardzo chetnie tym zajal.... Sprawdzam nazywa
sie to: lignocainum hydrochloricum 2% zel Jest to na recepte. Jak juz
pisałam, nie wiem na ile mi to pomogło bo dalej mnie coś bolało ale
najwyrazniej tak bo udało sie w koncu!! Tylko powoli, delikatnie i... nagle juz
w srodku Od tamtej pory nie uzywalam go ani razu - cos tam jeszcze mnie
pokluwa ale tylko na poczatku, juz sie nie boje i nie sciskam nerwowo co na
pewno ma ogromne znaczenie. Wiec skoro mnie sie udalo to Tobie na pewno tez!
Wazne zebys starala sie wyluzowac, robic to spontanicznie i delikatnie, na
pewno bedzie ok.

Moim zdaniem powinnas isc do dobrego ginekologa - nie wstydz sie!!!!! Ja tez
wybralam sie tam teraz po raz pierwszy w zyciu. Czulam jak sie rumienie i pot
mi wstepuje na czolo jak mowilam o roznych swoich problemach ale w koncu lekarz
jest wlasnie po to. Ja trafilam do cudownej pani doktor - niezwykle milej,
delikatnej, ktora zajela sie mna tak, ze bez problemow dowiedzialm sie
wszsytkiego co mnie trapilo. I na pewno bede do niej chodzic nadal. Niestety
widze, ze jestes Milosnico z Łodzi wiec ci nie doradze nic, ale na pewno
znajdziesz namiary na kogos odpowiedniego. Ja wynalazlam te pania doktor dzieki
roznym pozytywnym opiniom na jej temat w sieci.
Z pewnościa świadomośc ze jestem zdrowa, ze jestem "normalna" tu i tam bardzo
mi pomogła psychicznie.

No a teraz mogę się cieszyc tymi pzryjemnościami, czego i wam życzę

Pozdrawiam, maoya.

[apolka]

Miałam podobny problem (właściwie mieliśmy), po pierwszej, nieudanej próbie
zrezygnowałam (moja decyzja) z pełnych stosunków na kilka miesięcy, został
petting. Gdy ponownie podjęliśmy próbę, więcej wiedzieliśmy o swoich ciałach i
to chyba zadecydowało, że "poszło" . Trochę oczywiście bolało ale to nie
było to, co wcześniej (podobnie jak we wcześniejszych postach). Dlatego z
własnego doświadczenia radzę: dłuuuuuuugie pieszczoty przed tym kulminacyjnym
momentem, do czasu, aż będziesz naprawdę rozluźniona i podniecona (jeśli nie
dojdziecie do takiego momentu lepiej mie próbujcie, to tylko zwiększy stres,
najlepiej podejść do tego bez założenia, że na końcu musi być penetracja).
Druga rada: zrób to sama, tzn. poproś partnera, żeby się położył i
sama "usiądź" na nim. Będziesz wtedy mogła kontrolować sytuację, gdy tylko
poczujesz ból, zareagujesz zmianą ułożenia ciała itp. Mam nadzieję, że jakoś
pomogłam.
Acha, przepraszam, wyszła z tego jakaś instrukcja techniczna, ale o poezję sama
się postarasz

[algaj]

Ponawiam pytanie o chirurgiczne rozwiązanie tego problemu..Czy któraś z was
przeszła taki zabieg?
Bo juz nie mam cierpliwości i ochoty sie męczyć

[x.e.n.a]

Tak - ja zdecydowałam sie na chirurgiczne usunięcie błony dziewiczej, i bardzo
sobie chwalę te decyzję. Zabieg jest nieskomplikowany, szybki, mozna go wykonac
w trakcie rutynowej wizyty u ginekologa - trwa jakieś 5 do 10 minut, w
znieczuleniu miejscowym. Po zabiegu przez kilka dni może wystepować mniej lub
bardziej obfite krwawienie, no i przez jakies dwa tygodnie - do czasu zagojenia
się ranki - nalezy powstrzymac sie od współżycia. Zresztą - ginekolog wszystko
powinien Ci wyjaśnić.

Dodam zresztą, że najmniej przyjemnym elementem całego zabiegu było...
przekonanie ginekologa do jego wykonania. W każdym razie ja wspominam to jako
doświadczenie dośc upokarzające - nie rozumiałam, dlaczego muszę się tłumaczyć
ze swojej decyzji i wysluchiwać kpiących sugestii, że mój chłopak chyba nie ma
aż "tak dużego", że mam prawidłową budowę, że można mnie
rozdziewiczyć "normalnie" itp. Ostatecznie błona dziewicza to wyłącznie moja
sprawa, i nie rozumiałam, dlaczego muszę się czuć zażenowana, że chcę ją usunąć
w sposób bezbolesny i komfortowy. No ale tak to u nas jest - znieczulenie w
trakcie porodu jest juz społecznie akceptowane, ale chęc higienicznej
defloracji ciagle postrzegana jest - przez samych lekarzy, niestety - jako
bezsensowna fanaberia. Być może Ty - ze swoimi przykrymi doświadczeniami -
zostaniesz potraktowana bardziej wyrozumiale (czego Ci serdecznie zyczę);
niestety ja, ponieważ podjęłam taką decyzje zupełnie "na chłodno", przed
próbami współżycia (z czego niebacznie zwierzyłam sie ginekologowi), musiałam
przełknąć garść sarkastycznych komentarzy. Ale dopięłam swego, i nigdy tej
decyzji nie żałowałam, bo dzieki temu mój pierwszy raz byl w 100% udany

Pozdr.

[variacja]

JA po latach stwierdzam, że częściowo rozdziewiczył mnie głupi, stary
ginekolog zbyt dużym wziernikiem. Gdy doszło do pierwszego razu z moim
(wówczas przyszłym) mężem to była tylko kropelka krwi... A po pierwszym
badaniu ginekologicznym dużo wcześniej też miałam plamki krwi na majtkach....
Ten sam ginekolog parę lat później stwierdził,że chyba mam raka piersi. Mylił
się jak się okazało, ale moja wściekłość na niego pozostała do dziś. Mam teraz
świetna lekarkę w jednej z prywatnych przychodni.

[algaj]

A czy w takim razie, możecie polecic dobrego ginekologa w KRAKOWIE?
Dzieki za wszystkie rady

Ginekolog w Krakowie

[algaj]

Jeszcze raz proszę o namiary na dobrego i wyrozumiałego ginekologa, zwłaszcza w
temacie omawianym w tym wątku...
Dziękuję i pozdrawiam

[curiously_green]

czesc dziewczyny
powiem wam, ze teraz dopiero widze, ile z tym moze byc problemow. moj pierwszy
raz byl raczej, ze tak powiem, malo klopotliwy. jasne, troche bolalo, ale do
przezycia. w kazdym razie, glowki do gory, jestescie bardzo dzielne!
a pisze bo nasunelo mi sie pytanie - czy blona z wiekiem sie zmienia? tzn czy
staje sie silniejsza, tak, ze trzeba nad nia "mocniej popracowac? czy moze w
druga strone? 24-, 25-cio latki pisza, ze w takim wieku inicjacja jest "troche
pozna". nigdy nie slyszalam o odpowiednim wieku do rozpoczecia, ale czy w
pewnym wieku rzeczywiscie jest dosyc pozno i czy wtedy cialo/blona/miesnie
oponuja bardziej?
pozdrowionka
aska

czytalam kiedys...

[snow.white]

...wypowiedz lekarza-podobno po 25 roku zycia blona moze sprawiac wiecej
klopotow,tak jakby z wiekiem zrobila sie grubsza.Tak czytalam,ale czy to prawda-
nie wiem.

[algaj]

snow.white napisała:

> ...wypowiedz lekarza-podobno po 25 roku zycia blona moze sprawiac wiecej
> klopotow,tak jakby z wiekiem zrobila sie grubsza.Tak czytalam,ale czy to
prawda
> -
> nie wiem.

No cóż, ja mam dopiero 22, a jest taaaka gruba Niestety....Nie zdawałam sobie
sprawy, że "pierwszy raz" to może być kilka razy...I wciąż niezadowalający
wynik.

[ana28]

Ja mogę polecić dobrego ginekologa w Krakowie, nazywa się A.Ludwin jest bardzo
wyrozumiały i fachowy!

[algaj]

ana28 napisała:

> Ja mogę polecić dobrego ginekologa w Krakowie, nazywa się A.Ludwin jest
bardzo
> wyrozumiały i fachowy!

A czy możesz jeszcze zdradzić gdzie przyjmuje? Może być na maila, jeśli nie
chcesz na forum. W każdym razie dziękuje bardzo)

[monika.antepowicz]

Ja propomnowałabym kontrolę u gunekologa aby wyjaśni c przyczynbę kłopotoew z
rozpoczęciem wsółżycia (np przegrodaz w pochwie?)