Męczę się - jak jeść?

[kiddy]

Bardzo proszę pana o poradę. Ważę 60 kg przy wzroście 164 cm. Jestem drobnej
budowy, mam bardzo szczpułe ręce i nogi. Niestety, na reszcie ciała odłożył
mi sie tłuszczyk w dużych ilościach. Choć wg. wskaźników ważę w normie,
bymnajmniej na szczupłą nie wyglądam. Myślę, że powinnam ważyć jakieś 5 kg
mniej. I tu pojawia się problem. Bardzo chciałabym schudnąć, ale... nie umiem
się powstrzymać od jedzenia. Mam niski poziom cukru we krwi, co sprawia, że
miewam ataki wilczego głodu i wyklucza "głodzenie się". Poziom hormownów
tarczycy też nie jest rewelacyjny - dość niski - 0,65, podczas, gdy dolna
granica to 0,34. Miewam wahania wagi - potrafię schudnąć tak z niczego 3 kg,
a potem błyskawicznie przybrać na wadze. Miewam dni, kiedy wogóle mi się nie
chce jeść, a są i takie w których rzucam się na wszystko, co warte jest
zjedzenia. Te wahania wystepują jakby w cyklach - tydzień prawie bez jedzenia
i 2 tygodnia ciągłego głodu. No i oczywiście problem wieczornego przejadania
się :-(, bez względu na to, ile zjadłam wczesniej. Czy ma pan jakieś
propozycje, jak powinnam jeść, żeby nie zemdleć (cukier) ale i żeby nie
rzucać się na jedzenie(aż mi czasem głupio)a jednocześnie zrzucić kilka
kilogramów? Z czego powinnam zrezygnować?

[artur.kalinski]

Jest to problem bardziej natury psychologicznej niż dietetycznej. Dlatego w
swojej pracy często korzystamy (w poradni) z pomocy psychologów.
Osoby, u których codzienne jedzenie urosło do rangi mniejszego lub większego
problemu traktujemy bardzo kompleksowo i zawsze preferujemy kontakt osobisty.
Ponieważ na tego typu problemy składa się wiele czynników behawioralnych i
zdrowotnych, musimy poznać je wszystkie, aby praca nie szła na marne.
A tak na gorąco: usiądź z kartką papieru i zrób rachunek sumienia - co tak
naprawdę zależy od Ciebie, a jakie zewnętrzne czynniki wpływają na taki stan
rzeczy. Czasami niewielkie zmiany w codziennym rozkładzie dnia (jeszcze jeden
posiłek, wcześniejsze zasypianie itp.) potrafią zdziałać cuda.