Zła siostra-ANOREKSJA

[Gość: Lady]

Kochani,mam 17 lat,mam podobno świat perzed sobą ten,który już teraz powoli się
przede mną zamyka.Ona wkradła się w moje życie dnia feralnego o godzinie nie
chcę nawet pamiętać,ona-anoreksja.co tydzień obiecuję rodzicom,że nie schudnę i
co tydzień kilo mniej,awantura.Boję się ,że moja samotność zabije we mnie
człowieka,że odsunę się całkowicie od rodziny.Paraliżuje mnie lęk przed
przytyciem,a na słowa"Zwiększ jedzenie"reaguję agresją,złością,trzaskam
drzwiami.Leczę się już u specjalistów,ale tak bardzo liczę na pomoc
dziewczyn,które przeszły przez to piekło ,stanęły na nogach,potrafią zatrzymać
uśmiech na twarzy i czasami wiatr we włosach...Ania

[Gość: ***]

Czy jestes corka Pani, ktora pisala juz na tym forum o anoreksji?

[Gość: Lady]

Tak,to ja.Mama zmobilizowała mnie do tego kroku.Mam nadzieję,że warto spróbować
i w ten niekonwencjonalny sposób odciągnąć myśli od bóstwa,epicentrum-
anoreksji,jedzenia,niejedzenia,liczenia kalorii,spalania.Boże,jakie to
prymitywne.Może ktoś poda mi dłoń,doradzi...

[Gość: m]

powiedz mi moja droga czy Ciebie napawa obrzydzeniem spozywanie czegokolwiek?
Cieszy to,że sama zdajesz sobie sprawe ze swojej sytuacji. Miałam kiedys
anoreksje, sama z niej wyszłam i tez agresja reagowałm na każdy przejaw
pomocy/chciałabys sie spotkać?

[Gość: ***]

A dla mnie Twoje, co podkreslila poprzedniczka, zdanie sobie sprawy ze swojej
sytuacji jest nieco podejrzane, dlatego tak mysle, mysle i nie wiem ciagle co
Ci napisac. Ale tak czy inaczej, nawet jesli niektorym udaje sie wyjsc z tego
bez lekarza, nie rezugnuj z niego.

[Gość: ***]

Mam nadzieje, ze lekarz stara sie wydobyc z Ciebie problemy nie zwiazane z
jedzeniem, bo zwykle w anoreksji (o tej o ktorej mowimy t.j. odzielnej
jednostce chorobowej, bo wstret do jedzenia moze towarzyszyc wielu innym
chorobom, a nawet zdarzac sie i zdrowym), to one stanowia przyczyne. Choc samo
niejedzenie daje z czasem takie skutki, ze tez staje sie problemem.

[Gość: ***]

I dlatego co do jedzenia niestety musisz sie przymuszac.

[Gość: ***]

Nie chodzi o to, zebys nagle jadla tak jak inni, a juz na pewno nie duzo
wiecej, bo po wyglodzeniu masz zbyt maly zoladek na to, a jelita nie
przyzwyczajone do takich ilosci, wiec tylko bedziesz miala bolesci, ale jedz
wiecej niz dotad jadlas, chociaz co jakis czas. Wybieraj rzeczy, ktore lubisz
zeby bylo latwiej. Jesli boisz sie, ze przytyjesz to pamietaj, ze bedac chuda
masz jeszcze dluga droge do tego by byc choc w normie, a jakby sie zdarzylo, ze
bys ja przekroczyla, to przy Twoich niebywalych zdolnosciach do odchudzania i
tak potem sobie schudniesz nawet w krotkim czasie.
Jesli jesz tyle, co inni, ale wymiotujesz, to trudno mi Ci cos poradzic, bo ja
nie wymiotowywalam, ale mam kolezanke, ktora wymiotowywala, wiec moze ona by Ci
cos poradzila. Prawie wyszla z anoreksji.

[Gość: ***]

Mojej kolezanki kolezanka tez chyba wymiotowala.

[Gość: m]

napiszesz? jeśli podam Ci maila?

[Gość: Lady]

Napiszę na pewno.Chcę odbudować choć część tego
świata ,który legł w gruzach....

[Gość: m]

napisz,pogadamy, moze nabierzesz zaufania i bedziemy mogly pogadać szczerze.
[e-mail]

[Gość: agat]

Mam 23 lata. Zaczełam chorować na anoreksje gdy miałam 20 lat. Od pól roku
jestem zdrowa. Przytyłam do wagi którą miałam wcześniej. Łykałam tabletki,
chodziłam do psychologów, psychiatrów. Moi rodzice wydali fortune na moje
leczenie i za to ich kocham, ze mi pomogli. W tej chwili funkcjonuje normalnie,
nie jesm rzeczy tłustych bo nie moge, mam kamienie. Pamiętam że jak próbowałam
przytyc przy rodzicach jadłam a potem byle pretekst i szłam do kibla. Ale to
się zmieniło. Wydaje mi się że trzeba w siebie uwierzyć i ważne dla mnie było
podparcie moje narzeczonego i rodziców. Podobno to jest choroba do końca życia,
więc boję się że może powrócić ale jestem dobrej myśli.

[Gość: ****]

Ja jestem juz pare lat po. Utrzymuje w miare normalna wage.

[Gość: kasia]

nie wiem,ja choruje juz 7 lat...pamietam doklakladnie jak sie zaczelo-mala
nadwaga...tez slyszalam ze to zostaje do konca zycia,ze wystarczy impuls i
wszystko zaczyna sie od nowa.

[Gość: Anna]

Kasiu,jeżeli chcesz wyjść z tej choroby i wrócić do normalnego życia,
skontaktuj się ze mną [e-mail] lub tel:[phone]
Anna Jerzy

[Gość: Kasia]

Gość portalu: Anna napisał(a):

&#62 Kasiu,jeżeli chcesz wyjść z tej choroby i wrócić do normalnego życia,
&#62 skontaktuj się ze mną [e-mail] lub tel:[phone]
&#62 Anna Jerzy
A czy Ty Aniu wyszłaś z tej choroby całkowicie, bo moja córka jest po terapii
szpitalnej, na pewno dużo zmieniło sie w jej zyciu, ale czasami dopada ją
przerażenie, że je za dużo, że może prztyć. Jej samopoczucie zmieniło się, jest w
lepszej formie, ale nie jest to tak, jak wtedy, gdy obca była jej anoreksja.Czy
Ty nie miewasz takiego strachu???Własnie moja córka nazwała anoreksję złą
siostrą. Jest wszystko na najlepszej drodze, ale ...zawsze pozostaje ale.
Pozdrawiam .

[Gość: Anna]

Ja nie miałam anoreksji na szczęście ale znam taki przypadek.Dziewczyna była w
stanie skrajnego wyczerpania organizmu. Przytyła 21 kg (masa mięśniowa,nie
tłuszcz),ma świetną figurę.Zapraszam na nasze Studio Zdrowia w czwartek 30bm.
o godz. 18-ej na ulicy Podwale 17,I piętro. Ja tam będę to porozmawiamy.
Pozdrawiam,Anna

[Gość: Kasia]

Gość portalu: Anna napisał(a):

&#62 Ja nie miałam anoreksji na szczęście ale znam taki przypadek.Dziewczyna była w
&#62 stanie skrajnego wyczerpania organizmu. Przytyła 21 kg (masa mięśniowa,nie
&#62 tłuszcz),ma świetną figurę.Zapraszam na nasze Studio Zdrowia w czwartek 30bm.
&#62 o godz. 18-ej na ulicy Podwale 17,I piętro. Ja tam będę to porozmawiamy.
&#62 Pozdrawiam,Anna

Dziękuje serdecznie, ale mieszkam w Suwałkach.

[Gość: Anna]

Przepraszam, przeoczyłam adres.Myślę jednak,że można by córce pomóc pozbyć się
tego lęku powrotu do anoreksji (przedtem przytycia),jeżeli przekona sie w
dłuższym okresie czasu,że może bez problemu kontrolować swoją wagę stosując
naturalne produkty ziołowe.Tak było w opisanym przeze mnie przypadku.Oczywiście
każdy przypadek jest indywidualny ale może warto sprobować?
Pozdrawiam, Anna

[Gość: hekate]

Wszystkim zagubionym Duszyczykom w świecie kalorii, jedzenia,
niejedzenia,wymiotowania, emocji - radości i smutków, zwycięstw i przegranych,
Tym które stawiają pierwsze kroki po chorobie, w tym kruchym poczuciu własnej
wartości,polecam stronę: &#60www.bulimia.hg.pl&#62 Trafiłam tam osobiście przez
przypadek, ale warto było. Wszystko idzie ku lepszemu, dzięki wsparciu, którego
udzieliły mi dziewczyny z forum. (One również pozostawały przez dłuższy czas w
szponach złej siostry anoreksji i jej bliźniaczki - bulimii....)

[Gość: Lilka]

Wiesz, żal mi takich ludzi, którzy wykorzystują chorobę innych do promowania
Herbalife''u. Chcesz zarobić kosztem tej dziewczyny, to nie fair.

[Gość: hekate]

HERBALIFE!!!!CO TY W OGÓLE PISZESZ!!!TO NIE ŻADNA PROMOCJA ANI
WYKORZYSTYWANIE!!!!!! TO JEST FORUM ZAŁOŻONE PRZEZ TAKIE SAME DZIEWCZYNY JAK
JA - CZYLI DOTKNIĘTE TĄ CHOROBĄ. FORUM - TO PO PROSTU STRONA GDZIE DZIEWCZYNY
JEŚLI CHCĄ TO PISZĄ O SOBIE, POZNAJĄ SIĘ, JEŚLI NIE CHCĄ NIE MUSZĄ - WSZYSTKO
JEST ZADARMO - CZYTAJ ZADARMO, ZADARMO, ZADARMO!!!! JA NIE CHCĘ ŻADNYCH
PIENIĘDZY ZA TO ŻE O TYM NAPISAŁAM (bo na tej stronie nawet nie ma mowy o
takich kwestiach!!!), JAK MOŻESZ TAK PISAĆ? O JAKIE PIENIĄDZE CI CHODZI!!!
STRASZNIE MNIE ZRANIŁAŚ, TRZĘSĄ MI SIĘ TERAZ RĘCE (dobrze, że piszę na
komputerze) - nie wiem nawet na jakiej podstawie tak twierdzisz. Może
zapomniałaś, że jest jeszcze odrobina pozytywnych uczuć w ludziach, nawet w
internecie?I nie wiem co mam napisać, żebyś uwierzyła, że o forum pisałam poto,
żeby może choć jedna DUSZCZYka zajrzała i ... stwierdziła to samo co ja - że
nie jest sama.. Zajrzałaś na to forum w ogóle??

[Gość: Lilka]

Hekate, moja odpowiedź nie dotyczyła Twojego postu, lecz postu Anny. Przykro
mi, że wzięłaś to do siebie. Zezłościło mnie, że na taki poważny temat jak
anoreksja daje się radę: stosuj "naturalne produkty ziołowe" i zaprasza na
spotkanie. Miałam już do czynienia z dystrybutorami Herbalife i dlatego jestem
na nich taka cięta. Jeszcze raz przepraszam Cię, jeżeli poczułaś się urażona.
Strona, którą polecasz na pewno jest wartościowa, wejdę tam w wolnej chwili.
Pozdrawiam serdecznie i trzymaj się ciepło.
Lilka

[Gość: hekate]

Wybacz mi, Lilko, moją nieroztropność. Całe szczęście, że już się wszystko
wyjaśniło. Bo wiesz, zależało mi tak bardzo, żeby podzielić się z Wami dobrymi
nowinami, (bo wiem ile znaczy odkryć, że nie jest się samym )- że z wrazenia
nie zwróciłam uwagi, że rzeczywiście Twój post nie dotyczy mojego. Wybacz,
pozdrowiam gorąco!! Hekate

[Gość: Anna]

Gość portalu: Lilka napisał(a):

&#62 Hekate, moja odpowiedź nie dotyczyła Twojego postu, lecz postu Anny. Przykro
&#62 mi, że wzięłaś to do siebie. Zezłościło mnie, że na taki poważny temat jak
&#62 anoreksja daje się radę: stosuj "naturalne produkty ziołowe" i zaprasza na
&#62 spotkanie. Miałam już do czynienia z dystrybutorami Herbalife i dlatego jestem
&#62 na nich taka cięta. Jeszcze raz przepraszam Cię, jeżeli poczułaś się urażona.
&#62 Strona, którą polecasz na pewno jest wartościowa, wejdę tam w wolnej chwili.

Nie wiem kim jesteś i ile masz lat ale wiem, że potrafisz manipulować
wypowiedziami i obrażać innych, wcinając się do dyskusji i nie wnosząc nic
konstruktywnego.
Po pierwsze: nie promowałam niczego na FORUM.Określenie "naturalne produkty
ziołowe" jest bardzo szerokie.Takim produktem jest np.aloes pulver sprzedawany
przez Bonifratrów, świetny na wrzody żołądka.Moją mamę uratowały naturalne
produkty ziołowe i dieta, nie leki (chemia)od śmierci w wieku 34-ch lat, gdy
miała guz trzustki.Medycyna konwencjonalna ją skazała. To Ty promujesz konkretną
firmę, wymieniając jej nazwę(negatywna promocja to też promocja!)
Po drugie: nie potrzebuję Twojego współczucia.Idąc tokiem Twojego rozumowania,
wszyscy lekarze z gabinetów prywatnych, lecznic,lekarze zajmujący się
ziołolecznictwem,bioenergoterapeuci, aptekarze są godni Twojego współczucia, bo
wykorzystują chorych aby zarobić Ich kosztem.Powinni zostawić chorych swojemu
losowi czy też leczenie i leki powinny być za darmo? Jakaś pokręcona ta Twoja
logika.
Po trzecie: nie napisałam stosuj(zalecenie)lecz stosując(informacja).Nie
dostrzegasz różnicy czy udajesz?
Po czwarte:anoreksja jest tak samo poważną chorobą jak wiele innych np.gościec
postępujący,miażdżyca,złośliwy rak prostaty,astma w ostrej formie,zespół złego
wchłaniania(uczulenie na białko zwierzęce i gluten) itd...
Z takimi osobami jak Ty nie warto dyskutować, ponieważ wypowiadaja sie na temat,
o którym nie mają pojęcia.Dyletant prezentuje swoje emocje, bo wiedzy brak. Ale
muszę dać tę odpowiedź z szacunku dla innych uczestników tej dyskusji.
Z poważaniem,Anna

[Gość: Lilka]

Anno, nie było moim zamierzeniem obrażanie kogokolwiek. Chodziło mi tylko o to,
że Twoje poprzednie posty (zapraszające na spotkanie i mówiące o tych
naturalnych produktach) nasunęły mi skojarzenie ze sposobem działania firmy, o
której już pisałam. Odwiedzam nie tylko to forum i uwierz mi-często spotykam
się z natrętną reklamą ich produktów, które mają być lekiem "na wszystko". Być
może rzeczywiście nie jest Twoją intencją zarabianie na cudzej chorobie, ale
mogło to przyjść na myśl po przeczytaniu Twoich wiadomości. Przykro mi, że
poczułaś się urażona. Pozdrawiam.
P.S. A tak z ciekawości: oświecisz mnie jakie to produkty miałaś na myśli?

[Gość: ********]

Musze przyznac, ze mi sie tez tak skojarzyly (tak samo jak kiedys w jakims
stopniu posty m, tylko wtedy nic nie napisalam). Nie mam nic przeciwko
naturalnym produktom ziolowym, lekom zreszta tez, stosowanym takze w anoreksji,
zwlaszcza gdy doszlo do znacznego wyniszczenia organizmu, ale trzeba byc
ostroznym by nie wzbudzic uludnego wrazenia, ze one same pomoga wyjsc z
anoreksji.

[Gość: xxx]

Mysle, ze w anoreksji czczłowiek jest sam. Przeszłam przez tą chorobę 4 lata
temu (pomogli mi lekarze i rodzice), ale do tej pory nie jestem tak do końca
zdrowa. Anoreksja, a szczególnie charakterystyczny sposób myślenia (czy nie
przytyję, itp.) wraca w niemal każdej trudniejszej sytuacji życiowej. I ja sama
jestem zupełnie inna. Mniej ufna, bardziej skryta, znacznie trudniejsza dla
otaczających mnie ludzi. I to co chcę przekazać wszystkim - bardzo żałuje, że
ta choroba pojawiła się w moim życiu. Mimo, że jakoś poradziłam sobie z nią i
dalej sobie radzę, to jestem zła, że do tego dopuściłam. Zniszczyłam parę lat
sobie i swojej rodzinie. Zamiast cieszyć się życiem. Pozdrawiam wszystkich.

[Gość: kasia]

Re: Zła siostra-ANOREKSJA
Autor: Gość portalu: Kasia
Data: 31-08-2001 18:38 adres: *.suwalki.sdi.tpnet.pl


--------------------------------------------------------------------------------
Nie wierzę w to ,że anoreksja nie jest wyleczalna. Trzeba bardzo chcieć wyjść z
tej choroby, pisać afirmację, nastawić się na pozytywnie myślenie, i dotykać
własne ciało każdego dnia, aby nauczyć się je kochać.Taka autoterapia jest
potrzebna każdego dnia , nie wolno o sobie zapominać,jeśli pragniecie być
zdrowe odrzucajcie myśl o lęku, zastąpcie ją inną pozytywną. Mam córkę(po
terapii) anorektyczkę i widzę jej zachowanie, niby wszystko jest w porządku,
ale ten lęk, że może zmienić się jej ciało, istnieje.Wierzę,że poprzez pracę ze
sobą odejdą wszystkie obawy. Katarzyna.

--------------------------------------------------------------------------------

[Gość: ***]

Poza tym trzeba myslec nie tylko o ciele.

[Gość: *****]

Nie win sie az tak.

[Gość: *****]

I... postaraj sie skupic raczej na tym, co jest teraz np. zeby skoro to widzisz
nie byc ~"mniej ufna, bardziej skryta, znacznie trudniejsza dla otaczajacych
Cie ludzi", bo o to, to moglabys byc na siebie zla.

[Gość: ***]

Przepraszam, ze sie wtracam, ale milo uslyszec, ze nastapila poprawa u Pani
corki. Niech bedzie cierpliwa, to dlugi proces. Zycze by wyszla z tego zupelnie
i nie podchodzila do jedzenia inaczej niz reszta ludzi. (Choc jakas tendencja
pozostanie pewnie na zawsze, a czasem nawet moze sie zdarzyc, ze jej, ale jesli
rzeczywiscie wyjdzie z tego, to w mniejszym stopniu i na krocej, ulegnie.)
Nigdy nie bedzie juz taka jak byla, ale jesli bedzie miec sprzyjajace warunki,
bo przeciez nie wszystko zalezy od nas, to powinnna byc duzo lepsza!

[Gość: Kasia]

Nie wierzę w to ,że anoreksja nie jest wyleczalna. Trzeba bardzo chcieć wyjść z
tej choroby, pisać afirmację, nastawić się na pozytywnie myślenie, i dotykać
własne ciało każdego dnia, aby nauczyć się je kochać.Taka autoterapia jest
potrzebna każdego dnia , nie wolno o sobie zapominać,jeśli pragniecie być
zdrowe odrzucajcie myśl o lęku, zastąpcie ją inną pozytywną. Mam córkę(po
terapii) anorektyczkę i widzę jej zachowanie, niby wszystko jest w porządku,
ale ten lęk, że może zmienić się jej ciało, istnieje.Wierzę,że poprzez pracę ze
sobą odejdą wszystkie obawy. Katarzyna.