Nowotwór mózgu

[ewax100]

Moze ktos miał podobny przypadek-prosze o radę.Wczoraj dowiedziałam sie ze
moja mama ma guz mózgu.Na neurologii miala badania EEG i tomografie
komp.Mama ma 75 lat.Czy osoby w tym wieku leczą,robia operacje?Słyszłam ze
bardzo drogi lek jakim jest temodal daja tylko po zabiegach czyli usunieciu
cześci guza bo i tak całości nie można usunać i to jeszcze osobom do pewnego
wieku.Nie wiem co robić?nie chcę mamie tego powiedziec żeby sie nie
załamała/czuje sie nieżle/ale jak to zrobić jak bedzie miała iśc na operację
głowy-tego nie da sie ukryć.Słyszłam ze nawet osoby młodsze,po
operacji,naswietlaniach,leczeniu tym drogim lekiem nie wychodza z tego.A
jeśli tak to jaki to ma sens powiedziec żeby bardziej cierpiała wystarczy jak
ja to wiem i zyc z tym nie mogę.Pomózcie co robic?

[carrie_bradshaw]

Uważam ,że Twoja mama musi wiedzieć o tym.
Ma do tego prawo, to jest jej życie.
Nie chciałabyś napewno ,żeby ktoś przed Tobą takie informacje ukrywał.

[ewax100]

Niby tak ale lekarze w szpitalu ukrywają i nic jej nie mówia.Ona teraz ma
lepsze samopoczucie mówi że sie za nią solidnie wzieli,ze lepiej sie czuje -i
jak tu powiedziec cos tak strasznego co ją dobije i załamie.Ja osobiście nie
chciałabym wiedziec o sobie ale wiem że na dłuzszą metę nia da sie tego ukryć
bo wystarczy jak dadzą skierowanie na neurochirurgie czy onkologię.

[carrie_bradshaw]

Mimo moich 26 lat , zdarzyło mi sie tydzień przeleżeć na neurologii.
Miałam masę objawów sugerujących guza.
Robili mi tomografię , nie byli pewni , potem rezonans.
Nic nie znaleźli, ale pamiętam jak płakałam cały czas i bałam się wyników.
Powiem Ci tylko jedno , że obojętnie jaka byłaby diagnoza chciałabym wiedzieć.

[b_a_l_b_i_n_k_a]

Moja Mama chorowała 3 lata temu na raka. Kiedyś rozmawiałysmy z lekarzem na
temat tego, czy mówic prawdę o chorobie. I on powiedział, ze tak, ALE bardzo
ważne jest w jaki sposób to mówimy. To znaczy nie powinniśmy ukrywać przed
chorym, że sytuacja jest poważna, ale powinniśmy na każdym kroku podkreślać, że
nie jest beznadziejnie. Bo w rzeczywistosci nie jest tak, ze nic juz nie można
zrobić. Nawet jeśli leczenie nie prowadzi do wyleczenia, to przecież jest
prowadzone leczenie, które ma poprawić komfort życia. A to tez bardzo ważne.
Nie chciałabym brac na siebie odpowiedzialnosci, za to, co powiesz mamie, ale
powiedz jej że są w mózgu jakieś zmiany, nie musisz od razu mówić jakiego typu.
Jej pytania naprowadzą Cię na to, jak dużo chce wiedzieć.
Zerknij na ten artykuł: może ci pomoże:
www.hospicja.pl/opieka_psych/article/274.html
Bądź dzielna-Asia

www.tiny.pl/x7fh

Pocałujta w dupę wójta

[jacek1956]

Na początek prywata.Moja Mama 20 lat temu zmarła w wieku 51 lat na nowotwora płuc z przerzutami na kilka organów wewnętrznych.Dopiero zaczęła być babcią.
Kochała zycie i bliskich ze wzajemnością.Graliśmy wszyscy idiotów przed Nią
nie dając tak długo,jak tylko się dało,najmniejszych powodów aby sie zorientowała w sytuacji.Co zyskała przez to? Kilka miesięcy nadziei na wyzdrowienie.Ojciec po pogrzebie oznajmił nam,że jeżeli jemu przytrafi się guz
i dowie się o tym,to odbierze sobie życie.Sześć lat temu pochowałem także Jego
z powodu raka wątroby i nawet jak wymiotował swoją wątrobą nie dopuszczał
do siebie myśli,że to nowotwór.Może dlatego,że widział przez miesiące jak bardzo
cierpi jego żona a on nie miał wielkich dolegliwości bólowych.Może dlatego,że
zostały uruchomione jakieś systemy organizmu,które blokowały tę świadomość.
I wiesz co? Nie żałuję,że w obu wypadkach tę przytłaczającą prawdę zachowałem
dla siebie i kazałem to samo zrobić innym.
Teraz z innej beczki.
Kobieta 57 lat.Badania wykazały zmiany nowotworowe w mózgu,wątrobie,płucach.
O wynikach badań poinformowała ją córka.Dzisiaj nie pamięta jak długo płakała.
Wtedy wiedziała jedno-jest bez szans.Ordynator-kobieta przytuliła ją i
powiedziała:"wszystko będzie dobrze." Te słowa mnie uratowały i chodziły za mną
przez cały czas leczenia,dodawały sił-tak twierdzi.
Chemioterapia,radioterapia,naświetlania.Od lekarzy ułyszała,że nie mają pojęcia jak Ona to wszystko wytrzymała,zresztą sama nie potrafi tego zrozumieć.Jedno
jest dla Niej pewne.Jeszcze przed leczeniem piła prepart o nazwie Alveo i
prawdopodobnie dzięki temu szybko odzyskała siły,apetyt do jedzenia(a nie
wszystkim po chemii wraca).Po naświetlaniach,chemii wróciła do picia Alveo
tym bardziej,że zabiegi zniszczyły jej sluzówkę do tego stopnia,że zrobiła się
jedna duża rana.Bolały ją też stawy,wykrzywiło palce.Zwiękzyła Alveo do 3 miarek
dziennie.Po czwartej chemioterapii stan zdrowia Pani Heleny polepszył się.Płuca
i wątroba wróciły o normy.Dalejpije preparat,czuje się dobrze i czeka na badania
głowy.W każdym razie rozsadzające bóle głowy,które były sygnałem do zrobienia
badań także minęły i liczy na to,że to koniec Jej problemów ze zdrowiem.
Piję i znam ten preparat.Jak każdy inny nie daje on gwarancji a jedynie szansę,
ale ta szansa,nawet jeżeli tylko na poprawę samopoczucia jest ważna moim
zdaniem.Informacje o preparacie znajdziesz uzywając wyszukiwarki "Google",
albo w mojej gazetowej skrzynce.
Jacek

[ewax100]

Dzisiaj sie dowiedziałam że mama bedzie wypisana z neurologii i skierowana na
neurochirurgie do innego szpitala.Mają jej robić biobsję-czy to jest powazne
badanie?bo wydaje mi sie ze straszne muszą przeciez wywiercić dziurkę w
głowie.Czy ktos miał coś takiego czy długo sie dochodzi do siebie?Lekarz
powiedział że musza wziąć wycinek,zobaczyć jaki to rodzaj guza i dopiero
zastosowac odpowiednia chemię.Powiedział tez że guzy sa małe ale 3 i dlatego
tego sie nie operuje.Przeciez jak jej powiem ze ma miec takie badanie to
wszystkiego sie domysli i załamie a ona myśli ze pojdzie do domu i wszystko
bedzie dobrze ze tylko lekami bedzie leczona.A tu ja czeka biobsja i
chemioterapia.

[b_a_l_b_i_n_k_a]

Ewa, tak jak wszystkich, którzy trafiają tu zpytaniami onkologicznymi, tak i
Ciebie zachęcam do zapisania sie na forum na www.onkonet.pl. Tam są lekarze-
onkolodzy, którzy odpowiadają na pytania.

Nowotwór mózgu

[ewax100]

Na tej stronie niestety nie ma nic o nowotworach mózgu.

info o guzach

[scept89]

www.cancer.gov/cancerinfo/types/brain/
W skrocie:
bez histopatologii okreslajacej typ guza (to po BIOPSJI) lub danych gdzie owy
guz sie znajduje jest to bezsensowne gdybanie. Sa np. lagodne, latwe do
usuniecia oponiaki, oponiaki zlosliwe no i wreszcie zlosliwe glejaki w ktorych
na ogol nawet najbardziej heroiczne leczenie niewiele daje. Nawet lagodny
oponiak uciskajacy istotne struktury i polozony w miejscu trudno dostepnym dla
operacji bywa smiertelny.

W wieku lat 75 nalezy rozwazac ryzyko zwiazane z sama operacja jak i z jej
powiklaniami. Teoretycznie (liczby wyssane z palca) co z tego ze w 30%
przypadkow przedluzy sie zycie srednio o pol roku jesli w pozostalych 70% nie ma
zmiany a 5% np. umiera na stole albo po tygodniu od operacji.

Mowic / nie mowic: Zalezy od osobowosci pacjenta i kultury kraju. W US np mowi
sie pacjentom o ich stanie tak ze sa w stanie podjac decyzje co do operacji
(nikt nie bedzie Cie operowal na raka jelita oklamujac Cie ze to kamienie
zolciowe bo to Ty musisz wyrazic zgode na operacje okreslonego typu jesli tylko
jestes przytomna/pelnoletnia).
Jak sie domyslasz na nowotwory nie umiera sie ani bez objawow ani nagle, tak ze
granie komedii przez lekarzy, rodzine i samego chorego staje sie w pewnym
momencie po prostu glupie (wszystkie osoby dramatu wiedza co sie dzieje).

[ewax100]

www.aj-press.home.pl/glejak/na tej stronie mozna wiele sie dowiedzieć
sczególnie z forum od ludzi ich bliskich którzy przez to przeszli