błagam eksperta o pomoc!!!

[mavika7]

Witam, jak już pisałam leczę się z anoreksji. Byłam 3 tygodnie w szpitalu gdzie przy wzroscie 167cm z wagi 45,2 przytylam do 47,4kg. karmili nas tam bialym pieczywem zawiesistymi sosami do obiadu, tlustymi wedlinami (dieta 2500-3000 kcal) plus 2 odzywki po 300kcal i nie wolno bylo sie praktycznie ruszac. po tym czasie wyszlam i zaczelam w miare normalnie zyc. jem 5 posilkow dziennie ktore razem daja mi ok 2100-2200kcal, studiuje dziennie, wychodze z domu itd.Po dwoch dniach zatrucia kiedy jadlam mniej waga spadla do 46,5 kg a teraz zaczela bardzo szybko rosnac! w niecale 2 tygodnie do 48,3kg. spanikowalam i nie wiem jak to przychamowac! wiem ze mam przytyc do 51kg ale boje sie ze w takim tempie szybko przekrocze ta granice! a nie chce! dietetyk ulozyl mi diete 2000kcal. moze ja faktycznie jem za duzo? tylko myslalam ze skoro w szpitalu szlo tak opornie na TAKIEJ diecie to teraz bedzie ciezko ta wage nawet utrzymac a tu taka niespodzianka...:( blagam, niech mi Pani/Pan pomoże!

[barbara_dabrowska]

Zaczynam mieć wrażenie, że powtarzam się jak ”zacięta płyta”, ale nie widzę
innego rozwiązania, kiedy po raz kolejny czytam tego rodzaju posty. Droga
Maviko7 postanowiłam napisać szczerze co myślę, tylko dla Twojego dobra, nie
miej mi tego za złe :-).

Z tego co napisałaś wynika, że proces leczenia nie przebiega u Ciebie
prawidłowo, mimo iż przybierasz na masie ciała. Dlaczego? Otóż, według mnie nie
zrozumiałaś istoty leczenia. Powrót do prawidłowej wagi, poza tym, że wpłynie
znacząco na poprawę Twojego zdrowia nie zrujnuje przecież Twojego życia
prywatnego! Nikt nie będzie Cię wytykał palcami, a wręcz przeciwnie wiele osób
powie Ci, że świetnie wyglądasz...Czy zdajesz sobie sprawę, iż znaczna niedowaga
jest dużo groźniejsza od niewielkiej nadwagi?

Powtórzę zatem po raz kolejny, ani szpital, ani wysokokaloryczna dieta, ani
forum internetowe, ani najlepszy dietetyk nic nie pomoże, jeśli nie rozpoczniesz
terapii we współpracy z psychologiem!

Pozdrawiam Cię bardzo serdecznie!

[mavika7]

bylam u psychologa i nie czuje zeby mi pomagal. w identyczny sposob rozmawiam z mama i przynajmniej wiem ze ja interesuje to co mowie. a psycholog...spyta sie jak minal tydzien czy cos sie zmienilo, 5 razy zada to samo pytanie, wyslucha, powtorzy po swojemu i wezmie 70 zl...wiem ze musze przytyc ale boje sie ze waga rosnie w tak szybkim tempie! zaszlam juz tak daleko i boje sie ze w ktoryms momencie zaczne sie cofac przez strach przed nadmiernym przytyciem!

[d.o.s.i.a]

Maviko. Zajmij sie czyms w zyciu. Wtedy zaden dietetyk, ani psycholog nie
bedzie Ci potrzebny.

[margolec1]

cóz wiem że się boisz ale tyjesz prawidłowo i nie ma się co dziwić że tak szybko. wcześniej tak mało jadłaś (właściwie nic) że twój organizm nastawił się na oszczędzanie na maxa i nadal jest w takim stanie. będzie więc oszczędzał z tego co mu dostarczasz. mam też dobrą wiadomość. jeżeli będziesz jadła co 2,5 lub 3 godziny nie dopuszczając do burczenia w brzuszku i ogólnie zawsze będziesz najedzona, twój organizm stwierdzi że ma dookoła siebie dużo jedzenia więc nie musi oszczędzać. to co będziesz mu dostarczać bądzie spalać na bieżąco. nie martw się więc tym, że za szybko tyjesz, tylko jedz regularnie a gwarantuję ci że w odpowiednim momencie twoja waga zatrzyma się tam gdzie trzeba. pozdrawiam

[misiek121319]

hej. mam podobny problem. chce przytyc ale sie boje... moge spytac co takiego
dokladnie jesz? bo ja np. jak przytyje kg to sie boje ze zaraz spuchne i znowu
jem mnie i to takie bledne kolo. a chce przeciez przytyc

[mavika7]

wejdz na moj blog - tam pisze co jem i jak to znosze... krushynka.blog.onet.pl

[basiasiama]

wspolczuje, zwlaszcza tego strachu...to trudne, ale zacznij swiadomie myslec
bardzej pozytywnie.jako czlowiek nie bedziesz wcale bardziej warta czy
szanowana jak bedziesz chuda jak patyk. popracuj nad swoim poczuciem
wartosci....
zacznij jakies hobby czy sport, jak radzi przedmowca, zajmij sie czyms co
odwroci Twoje mysli od odchudzania.
pomysl o tym, ze fascynacja chudoscia to wymysl naszej pseudo kultury i reklam
i ze ty dalas sie w to wciagnac...
zycze Ci powodzenia i pozdrawiam