"biegły angielski"....

[ramm.stein]

Nie mam dużych kwalifikacji ani doświadczenia, dla mnie szczytem marzeń jest
dostanie pracy sekretarki w małej firmie czy recepcjonistki. I ręce mi
opadają na każdej rozmowie kwalifikacyjnej, kiedy pada pytanie: a czy język
zna pani b i e g l e, jak było w ogłoszeniu? Zawsze mam ochotę wypalić:
Gdybym znała biegle, zostałabym tłumaczem lub lektorem w szkole językowej!
Rozumiem, że robi się odsiew osób,które zawyżają swoje językowe umiejętności,
ale kiedy odpowiadam zgodnie z prawdą, że wprawdzie mam ukończone tylko część
kursu, ale miałam duży kontakt z językiem (znajomi Anglicy), uczyłam się sama
itd... Niestety, nie pada z moich ust magiczne słówko "biegle" i praca
odfruwa....
Pytam: po cholerę panience w recepcji biegły angielski?! Pokazanie gościowi
drogi i odebranie telefonu to naprawdę żadna filozofia.
A poza tym znam osoby, które pokończyły kursy, mają certyfikaty i Bóg wie, co
jeszcze, a nie potrafią swobodnie porozmawiać z Anglikiem na nieskomplikowane
tematy. Umiejętność porozumiewania się w danym języku to nie tylko kursy na
Headway'u...
Co o tym myślicie?

[Gość: G.]

Nie masz racji, droga ramm.stein.

Wchodzimy do Unii, i naprawdę nie wystarczy zmienić słomę w butach. "Biegły angielski" to potoczne określenie biegłej komunikacji językowej. Właśnie komunikacji, nastawionej na efekty. Cóż z tego, że uczący się nie robi błędów gramatycznych i składniowych skoro ze słuchu nie rozumie co drugiego zdania.
A wymowę ma taką, że nieraz i natywny spiker musi się domyślać o co chodzi.

Rozumiem Twoje rozgoryczenie, ale postaw się w roli pracodawcy. On chce mieć gwarancję, że kandydat spełni jego określone potrzeby (inna sprawa, że często tych potrzeb trzeba się domyślać). Jeśli masz być recepcjonistką w firmie czy instytucji do której często dzwonią osoby z zagranicy, to MUSISZ rozumieć co się do ciebie mówi przez telefon. A to jest, wbrew pozorom, filozofia.

Zatem kursy i certyfikaty Ci nie pomogą, być może pomógłby udokumentowany staż (pobyt) w kraju anglojęzycznym, ale najlepiej mieć jedno i drugie.

Wszystkiego najlepszego z okazji Dnia Kobiet :)

[ann.k]

Wyjscia masz dwa. Kłamać, że znasz biegle i w duchu liczyc, ze rzeczywiscie tak
jest. Albo skoro twierdzisz, ze biegle znasz, zainwestowac w kurs, skonczyc,
zdac certyfikat i miec z glowy takie pytania.
Poza tym znajomosc biegla wcale nie musi sie wiazac z praca tlumacza. A odebrac
telefon to nie sa trzy proste zdania wyuczone na pamiec, bo nie wiesz na kogo
trafisz po drugiej stronie. A wtedy juz nie ma czasu na szukanie w slowniku.
Inna sprawa, ze w wielu przypadkach musisz znac perfket angielski, ale nie
skorzystasz z niego ani razu w tej pracy :-)

[asia.su]

a może zacznij uważać, że ten poziom znajomości angielskiego, który
prezentujesz, to właśnie "biegły angielski" - bo przeciez (tak mi sie wydaje)
potrafisz swobodnie rozmawiać z Anglikiem.
A jeżeli będą pytać o certyfikaty to wtedy powiesz, że nie masz.

Ja też jestem takim człowiekiem, który nigdy nie potrafi zawyżyć swoich
umiejętności. Ale co to znaczy biegła znajomość?
Od 1,5 roku spotykam się z Amerykaninem, najpierw w grupie a teraz od kilku
miesięcy jeden na jeden. Oczywiście , że brakuje mi bardzo wielu słów - ale
potrafię rozmawiać "na wyrywki", na różne tematy.
Niedawno rozmawiałam z innym obcokrajowcem, jakieś 2 godziny, który "nie
zauważył", że nie umiem angielskiego "biegle".
W moim CV o angielskim piszę - znajomość dobra. Ale gdyby tylko od tego
zależała moja praca to napiszę biegle. Bo inaczej to moje CV odpadnie w
przedbiegach - może z takimi, którzy nie będą lepsi ale napisali "biegły
angielski".

[Gość: ultra75]

Ze znajomoscia jezykow obcych to juz tak wlasnie jest :-) i o ile dobrze sobie
przypominam, to temat tez byl juz wiele razy poruszany na tym forum. Wydaje mi
sie, ze problem troche lezy w definicji slowa "biegle", bo o ile z okresleniem
wyksztalceniem nie ma az takiego problemu (albo sie ma skonczone studia albo
nie), to "biegla" znajmosc jezyka nie musi dla wszystkich oznaczac tego
samego :-).
Skoro uwazasz, ze znasz jezyk na tyle, ze mozesz sie w nim swobodnie
komunikowac, to moze rzeczywiscie nastepnym razem po prostu napisz, ze znasz
angielski "biegle", bo jezeli jest tak, jak piszesz, to przeciez nie masz
powodu obawiac sie konfrontacji :-).
Sa jeszcze 2 strony medalu - od kandydatow na bardzo wiele stanowisk wymaga sie
CO NAJMNIEJ b. dobrej znajomosci jezyka, a w wielu przypadkach umiejetnosci nie
sa W OGOLE wykorzystywane - dla mnie totalne nieporozumienie.
Ale pamietam tez, jak byla przeprowadzana rekrutacja na stanowisko handlowca w
firmie, w ktorej kiedys pracowalam. W tamtym przypadku DOBRA (taka zreszta
chyba byla w ogloszeniu) znajomosc niemieckiego to naprawde bylo minimum, bo
wiekszosc spraw byla zalatwiana przez telefon, poza tym trzeba bylo prowadzic
na biezaco korespondecje z Niemcami. Jakie bylo zdziwienie kumpeli, ktora
przeprowadzala wstepne rozmowy kwalifikacyjne, kiedy okazalo sie, ze calkiem
sporo kandydatow, ktorzy wpisali sobie w CV znajomosc jezyka b. dobra lub
biegla (sic!) praktycznie nie potrafilo sie przedstawic! Powaznie. Po tym
doswiadczeniu troche zrozumialam pracodawcow zamieszczajacych oglosznia o
wymaganej bieglej znajomosci jezyka - moze licza na to, ze wtedy zglosza sie
osoby znajace jezyk przynajmniej w stopniu podstawowym :-).

[Gość: Kamil OK]

Obecnie bardzo często znajomość języka jest dodatkowym parametrem służącym
rekrutującym wyłącznie do dokanania "odsiewu" tak jak prawo jazdy (pewnie
recepcjonistka powinna takowe posiadać :-) ). Przy tak dużym bezrobociu można
życzyć sobie od kandydata czego tylko dusza zapragnie - a zatrudnia się na
wyrost - "biegły angielski? a co! niech umie! może kiedyś przez przypadek
zadzwoni do nas jakiś typ nie mówiący po ludzku!" Ja od jakiegoś czasu wpisuję
w CV "angielski - biegle" nie chcę żeby z powodu tego "parametru" moje podanie
odpadało już na początku. Z angolami dogaduję się nawet po pijaku, a papierów
nie mam żadnych (oprócz matury z angielskiego), CNN kumam, tekst po angielsku
też przeczytam. Byłem zresztą na rozmowach gdy rekrutujący się mnie pyta: "a
ten angielski to pan na pewno dobrze umie?" - nawet nie mieli człowieka który
by to mógł sprawdzić!!! A jeżeli chodzi o tą recepcjonistkę - to rozumiem że w
Mariott'cie potrzeba tej biegłości, ale w małym pensjonacie albo w hoteliku na
prowincji - wystarczy w zupełności maturka.

Bye!

[paw_dady]

wiesz jak sie beda czepiac twojego angielskiego i poczujesz ze nic z tego
powiedz:
"
I do not speak 'biegle' in Englih, easy to remember, even for you, dumb
motherfucker. Assumption is a mother of all fuckups, so stop assuming and give
me a brake. Give yourself a brake as well. I just wanna get a job here. As
simple as that.
"

pozdrowka
PD

"Rammstein, Fleisch brennt"

[ramm.stein]

No cóż, pewnie macie sporo racji, muszę to przemyśleć :))))))))))))
A co do ostatniej rady- chętnie bym skorzystała, gdyby tylko starczyło odwagi!

--------
"Meine Wut will nicht sterben"

[paw_dady]

ramm.stein napisała:

> No cóż, pewnie macie sporo racji, muszę to przemyśleć :))))))))))))
> A co do ostatniej rady- chętnie bym skorzystała, gdyby tylko starczyło odwagi!

starczy tylko sobie musisz nucic: 'Ich will in Beifall untergehen' ;)



> --------
> "Meine Wut will nicht sterben"

[legal.alien]

Pracuje od 12 lat w anglojezycznej firmie w Europie (nie w UK).
Nie mialem nigdy zadnych certyfikatow. Potrafie swobodnie komunikowac sie w
mowie i pismie z Anglikami i Amerykanami na rozne tematy nie tylko zawodowe.Na
codzien pisze po angieslku kilkudziesieciostronicowe raporty i nie mam z tym
problemow. Z pewnoscia robie bledy jezykowe i gramatyczne, szczegolnie w
mowie. Nikt na to nie zwraca uwagi. Najwazniejsza jest zdolnosc swobodnej
komunikacji, a nie wykucie na pamiec wszelkich regulek gramatycznych i ciagle
zastanawianie sie jakiego czasu uzyc. Zreszta mowa samych Anglikow i Amerykanow
to z pewnoscia nie podrecznikowy ideal.
Nigdy nie bedziemy w stanie tak znac jezyk jak rodowici Anglicy. Zreszta,
ktorzy Anglicy. Tzw. oxford english istnieje tylko na uczelniach i czasami w
BBC. Wystarczy pogdac z mieszkancem Liverpoolu, zeby stwierdzic, ze angieslki,
ktorego nas uczono "troche" sie rozni od tego, ktorym ten gosc mowi. Nie mowie
juz o Szkotach. Kiedy pierwszy raz wyladowalem w Aberdeen i jechalem taksowka z
lotniska, taksowkarz zaczal ze mna mila pogawedke. Zaczalem sie zastanawiac w
jakim jezyku on mowi. Po paru wizytach w Szkocji przyzwyczalem sie i zaczalem
rozumiec ten szkocki angielski.