Boję się szukania pracy.

[Gość: boję się szukania]

Nigdy wcześniej nie pracowałem. Nie wiem w ogóle jak to się robi. Nie wiem sam
co chciałbym robić. Boję się tego jak ch...... Niczego w życiu chyba się nie
bałem jak tego!

Prowokacja??

[Gość: Olga]

[Gość: boję się szukania]

Żadna prowokacja! Tak jest po prostu!

[Gość: poloxqq]

jak to sie boisz?
ile masz lat? kim jestes z wyksztalcenia ?

[Gość: boję się szukania]

Mam 24 lata i skończyłem fizykę.

[Gość: aqua]

Ja mam tak samo...:-( Mimo że już pracowałem jako magazynier, serwisant,
handlowiec, administrator, ale mimo to nadal się boję. Boję się zadzwonić, boję
sie jechać słożyć CV, boję się rozmów.... Boję się nowych ludzi, nowych szefów,
nowych obowiązków, odpowiedzialności, boję się że sobie nie poradzę....
itd...Sam nie wiem czemu...


Dlatego na jesieni wybieram sie do Anglii:-P

Pozdrawiam.

[Gość: aga]

"Dlatego na jesieni wybieram sie do Anglii:-P"

Ale w Anglii też trzeba szukać ;)
Tam też będą nowi ludzie, nowi szefowie, nowe obowiązki, odpowiedzialność ...

[Gość: oper]

To siedźcie w domu. mamusia da papu, tatus wyjdzie z wami na spacerek, a może
pojeździcie na rowerku, jak tatuś bedzie w dobrym humorze. Do tego, co wybiera
się do Anglii: wysiądziesz z autokaru, atam bedzie na ciebie czekac limuzyna i
szofer w biarych rekawiczkach. Nie wybieraj sie chlopie w siwat, bo zginiesz.

[Gość: olo]

ja tez nie jestem zachwycony jak musze chodzic po miescie h** wie gdzie tam gdzie nawet nigdy nie bylem i pewnie bym nie poszedl zeby cv zlozyc lub odbyc rozmowe .kazdy sie stresuje no ale coz ..... jak nie dajesz rady to psycholog... po fizyce to nie wiem gdzie mozna pracowac ( szkola ?? ) walnij sobie kielicha przed wyjsciem umyj zabki i ruszaj no coz

[aga_gda]

Wiadomo, że to nie jest przyjemne ;)
Ale takie jest życie...Nie żyjemy w bajce;)
Trzeba jak najszybciej nauczyć się radzić sobie ze stresem,
bo przed Tobą jeszcze kilkadziesiąt lat tego życia...

[aga_gda]

olo! po fizyce można zostać premierem ;)

[Gość: sohc]

No cóż macie poprostu słabą psychę, sorry ale wywołuje to uśmiech politowania
na moich ustach... Nie lubię sie śmiać z ludzi bo nikt nie jest doskonały ale
kontaktu z ludżmi to ja bałem sie w przedszkolu... Pozdrawiam!!

pS- Fizyka wbrew pozorom to jest dobry zawód ale nie w Polsce która jest 100
lat swietlych za Eskimosami!!

[ptasznik9]

Polecam wizyte u psychologa.

[Gość: boję się szukania]

Byłem już u psychologa.

[Gość: ew]

Najgorsza jest pierwsza rozmowa. Potem pójdzie już z górki.
Nie wiem, czy Ci to pomoże, ale możesz sobie wyobrazić, że idziesz na rozmowę,
ale nie w swoim imieniu, tylko, ze załatwiasz to dla kogoś - wtedy jest
mniejszy stres.
Większość ludzi tak ma przy szukaniu pierwszej pracy. Więc nie załamuj się!!!

[Gość: juz_sie_nie_boje]

tez tak mialem, zaczalem wiec od szukania stazu. troche sie oswoilem, potem poszedlem na kilka rozmow i teraz pracuje. praca srednia ale ludzie calkiem sympatyczni.

[Gość: nie_boj_sie]

powiem, i to moze niektórych zaskoczyc, że ja szukałem pracy przez 3 tygodnie,
wysłąłem 6 CV i dostałem zaprosznie na rozmowe kwalfikacyjną, potem rekrutacja i
po prau godzinach podpisanie umowy.. myslałem ze to najgorze za mną, ale sie
myliłem.. w porównaniu do badan okresowych szukanie pracy to pikus ja juz pare
dni prawie siedze w tej cholernej przychodni i za kazdym razem dowaiduje sie
czego to nie mam a mam donieść, jakie to niezwykle choroby podejrzewają i nalezy
to wyjasnic (co ciekawsze do tej pory po "szczegółowych" badaniach okazywało sie
ze ci ludzie sieja niepotrzebinie panike - nie wiem jak służba zdorwia może
domagac sie podwyzek), oczywiście kwestii stania w kolejkacch ni pomine -
chociaz przychodnia jakby prywatna i za wszytsko płace (a własciwei moj
pracodawca), mam nadziej ze jak papier dostane to w ramach promocji wysla mnie
jeszcze do psychiatry (psycholog nic nie poradzi).. a obie zycze powodzenia,
próbuj wysyłaj pisz i dzowń az w koncu trafisz..

[Gość: Asia]

No wlasnie, tak sobie czytam rozne wypowiedzi i juz dawno temu doszlam do
wniosku ze osoby odpowiedzialane za ksztalcenie naszej mlodziezy tez powinni
sobie czasem poczytac.

Mlodzi ludzie po studiach (prosze zaraz mnie nie zakrzyczec ze nie wszyscy, bo
oczywiscie ze nie wszyscy ale duza czesc) sa zupelnie nie przygotowani do
samodzielengo zycia. Do szukania pracy, podejmowania decyzji, uzywania swojego
mozgu.

Jedno co sie rzuca w oczy czytajac wypowiedzi ludzi po studiach, to
samouwielbienie, zachwyt nad tym ze jestem magistrem/inzynierem/prawinikiem itd
itd
Nastepnie - zdziwienie ze nikt jeszcze do tej pory nie zaoferowal mi pracy

po tym nastepuje totalne niedowierzanie i niemoc, wypowiedzi typu: gdzie mam
szukac takich lub innych informacji, jaki musze placic Zus, czy musze sie
zarejestrowac, jak sie otwiera wlasna firme, jak napisac c.v., jak sie ubrac na
rozmowe, jak odpowiadac na pytania itd itd

smutne to ze nasza mlodziez konczac studia jest zupelnie nie przygotowana do
zycia, ani tez nie przejawia zainteresowania samodzielnoscia.

Czasy podawania na polmisku dawno sie skonczyly, tyle ze wyglada na to ze ani
nasze uczelnie, ani rodzice ani duza czesci mlodziezy tego nie zauwazyla.

Szkoly wyzsze powinny uczyc samodzielnosci, tworczego myslenia, a to w
polaczeniu ze zdobyta wiedza da nam ludzi patrzacych smialo w przyszlosc. Ludzi
ktorzy beda ta przyszlosc budowac, a nie tylko takich ktorzy z tych budowli
chca korzystac.

[Gość: Krzysztof]

Po fizyce najlepiej na początek zająć się korepetycjami.
I to oczywiście na czarno.
Poznaje się nowych ludzi. (pracę znajduje się w Polsce po znajomości)
Można także udzielać korepetycji za darmo jako wolontariusz (jest jakiś
papierek)

Aby pozbyś się strachu należy też zacząć się modlić do Jedynego Prawdziwego
Boga jakim jest Jezus Chrystus.

Ja podobnie zaczynałem i naprawdę jest corazs lepiej.

[Gość: Alina]

A ja się z Toba nie zgadzam. Uważam, że dzisiejsza młodzież znacznie lepiej
przygotowana jest do pracy, niż np byli ich rodzice. Bardziej inwestuje w
siebie, szybko szuka pracy, kiedyś młodzież nie myślała tak szybko jak dziś o
pracy, założeniu rodziny. Kiedyś żeby dostać prace nie trzeba było wysyłać
setek cv, chodzić na kilkuetapowe rozmowy kwalifikacyjne. A jednak większość po
studiach znajduuję prace. Ode mnie z roku wszyscy znaleźli pracę dość szybko,
podobnie jest ze wszystkimi moimi znajomymi.

[Gość: Monia]

Pewnie masz trochę racji- faktycznie w Polsce dominuje model rodziny
opiekuńczej, gdzie ludzi kończących studia ich rodzice traktują często jak
dzieci, które nic nie wiedzą, nie mogą sobie same poradzić i stąd to się bierze
też a nie tylko ze sposobu kształcenia.
Z drugiej strony- w Polsce jest trudniej młodziezy sobie poradzić,na półmisku
większość nie ma już nic(!) podane, o podstawow rzeczy trzeba bardzo się starać
co na zachodzie Europy nie ma miejsca a za komuny też. Lubi się na młodzież
narzekać w Polsce ale za granicą jest doceniana za pracowitość i wytrwałość w
dążeniu do celu.
Wniosek-szybko potrafią się ucvzyć.
Dziwne?

[Gość: fobia]

a ja mam 25 lat stazu i obecnie jestem na bezrobotnym i..jeszcze bardziej sie
boje niz , gdy bylam mlodsza:)