1 maja 2004

[Gość: Szymon]

Mam pytanie do forumowiczów. Jak sądzicie: ile osób wyjedzie z Polski za
pracą po 1 maja 2004? Przyjmijmy dla jasności, że chodzi o pierwszy rok od
akcesji - czyli do 1 maja 2005. Wpisujcie swoje typy. Ciekawie będzie za rok
sprawdzić notowania. Ja ze swej strony stawiam na minimum 200 tys. Polaków w
pierwszym roku. Choć obawiam się, że będzie tego znacznie więcej. Już widzę
przerażenie na zachodzie jak zobaczą te tłumy biednych Polaków koczujących po
dworcach, parkach itp. Kto wie czy sam nie będę jednym z nich. Ostatni gasi
światło.

Masz racje Im wiecej nas na zachodzie tym wiecej

[Gość: absolwent]

licza sie z nami

[Gość: kris]

a potem te same tłumy będą wracać do Polski - bo jednak się okaże że życie na zachodzie wcale nie jest takie różowe a z pracą też trudno...

[Gość: tak tak]

też trudno? pewnie tak, ale poczytaj artykół Wyborczej,parę dni temu,czytalam w
wydaniu papierowym wiec nie podam linka, rejony o najwyższym bezrobociu w ue
(wliczając kraje które dopiero do niej wejdą). Jak myślisz które to regiony?
hehe, może i na Zachodzie różowno nie jest ale tak jak u nas to jest tylko w
byłej NRD ( a tam jak wiadomo są zasiłka za które da się przeżyć).
Bez komentarza.

[Gość: tak tak]

artykuł- sorry znowu się spieszę i błąd mi wskoczył!!!!!!

[Gość: Tez cos]

Z praca trudno??? Tutaj przynajmniej, gdzie jestem, praca lezy na ulicy. Trzeba
sie po nia pofatygowac i schylic. Nawet jak sie pracuje part-time, mozna sie
utrzymac i nawet cos zaoszczedzic. Mnostwo darmowych kursow szkoleniowych. I
wcale nie ma segregacji narodowosciowej przy przyjmowaniu do pracy, ogloszenia
w ktorych informuja, ze sa zainteresowani tylko UK residents stanowia 1%.

Kupa mosci panowie! Kupy nikt nie ruszy, hehehe

[soup_nazi]

[yvona73pol]

to i tu sie znalazles? no prosze,
a mnie powialo do Australii, choc pewnie nie na dlugo, bo ja juz taka sierota
jestem, ze wszedzie chce legalnie, zgodnie z prawem i takie tam duperele; a
tylko drobni cwaniaczkowie albo szczesciarze dobrze wychodza; pierwszym byc
nie umiem i nie chce, a do drugich niestety sie nie zaliczam;
ale nie narzekam, przynajmniej sobie swiat zwiedze ipoznam troche ludzi;
tymczasem pozdrawiam bardzo serdecznie, a jesli chodzi o kontakt, to czasami
pojawiam sie na forum 'wyjazd z kraju', ale nie za czesto, bo dostep do
internetu i brak czasu szwankuje,
Iwona

[Gość: Rafal]

Ci, co chca byc na Zachodzie juz tam sa.
Data 1 maja 2004 nic szczegolnego w tej sprawie nie zmieni.

[Gość: Statyk]

Tak Rafale?
:)

[mieszek3]

[oban]

Ha ha, nie czekam na 01.Maja. Mam kontrakt od 01.stycznia (bez względu na Unię)
Spadam.

[Gość: ToeToe]

Ta magiczna data moim zdaniem ulatwi jedynie tym co i tak mieli wyjechac
zdobycie oferty pracy (z work permitem duzo latwiej).. Stawiam na bilans =0
(troche wiecej wyjedzie niz dotychczas, ale tez troche wiecej wroci z pustymi
rekami)

2004 - 18 = 1986

[chaladia]

Z powyższego obliczenia wynika, że w 2004 roku zacznie w życie zawodowe
wchodzić poczatek naszego niżu demograficznego. Od tego roku co 12 miesięcy na
rynku pracu pojawi się mniej "nowych". Na początku będzie to kilkanaście
tysięcy, potem kilkadziesiąt, na koniec co roku 200 tysięcy mniej niż w roku
poprzednim - a to ciąg geometryczny...
Jeśli do tego dodamy odpływ najlepszej kadry do Ruropy Zachodniej, to może
wreszcie doczekamy się w Polsce tego, że pracownik przestanie być przez
pracodawcę traktowany jak chłop pańszczyźniany lub niewolnik jakichkolwiek bez
praw z wyłączeniem prawa do pracy w nielimitowanym czasie za nędzną płacę
ustaloną przy limicie 40 godzin tygodniowo.
Dlatego cieszę się, że otwiera się ta furtka dla młodych, praocwitych i
zdolnych (nie ma co się oszukiwać - jeśli ktoś nie potrafi sobie poradzić w
Polsce - to nie poradzi sobie tym bardziej za granicą). Jednakże tak naprawdę,
to oddziaływanie Europy jako alternatywnego rynku pracy zacznie się z chwilą
zniesienia "okresów przejściowych" przez Niemcy, Austrię i (na co się niestety
zapowiada, że będą) także Benelux. A do tego jeszcze potrzeba około 5-10 lat. Z
punktu widzenia dzisiejszego bezrobotnego nastolatka to wieczność, ale z punktu
widzenia historii - to chwila. Przecież od początku tzw. transformacji w 1989
roku upłynęło już 14 lat!