On nie chce isc do pracy!

[Gość: JA]

Witam.Mój partner skończył studia i znalazł pracę.Po roku z powodu redukcji
stanowisk (kryzys!) został zwolniony.Następnie przyjeto go do innej firmy na
okres próbny i rozwiązano z nim umowę po 2 tygodniach (!).Uprzedzam,że nie z
jego winy,po prostu nowe szefostwo zweryfikowało plany i postanowiło zwolnić
nowozatrudnionych.Pech - zdarza się zwłaszcza teraz i zwlaszcza w prywatnych
firmach.Obecnie jest bez pracy .Wydaje mi się że on nie wie co chce w życiu
robić.To jest ok ale chyba dlatego powinien szukać i próbować żeby znaleźć
satysfakcjonującą pracę.Ma 1000 pomysłów na minutę niekoniecznie przystających
do rzeczywistości.Nic jeszcze nie umie bo ma małe doświadczenie i siedzi w
domu. Ostatnio stwierdziłam że on chyba nie chce isc do pracy i robi wszystko
żeby jej nie znaleźć.To mnie strasznie wkurza bo tego nie rozumiem.Pewnie ma
uraz i boi się po ostatnim doświadczeniu ale tak już jest i trzeba szukać
dalej.Wogóle to dobrze nam ze sobą świetnie się rozumiemy ale praca to temat
tabu.On wybrzydza nie chodzi na rozmowy każda próba wyjaśnienia sprawy kończy
się niesamowitą awanturą.Jednocześnie wiecznie słyszę że kiedyś będziemy mieli
duzo ppieniędzy,będziemy podróżować itd. Tylko za co?! Ja szanuję pracę i
uważam że każdy człowiek powinien zrobić wszystko żeby ją mieć. Czuję się
bezsilna i mocno zaniepokojona.Nie rozumiem jego podejścia i boję się czy w
przyszłości (po ślubie) on się ogarnie.Może pisze chaotycznie ale naprawdę nie
wiem co robić...

[faguinek]

Sytuacja zwolnień i tego co się dzieje w pracy to jest życiowa
chamówa. To może zrazić bardzo a pewne zdarzenia, które dotknęły
partnera pewnie zataił przed Tobą. Są duże szanse, że znajdzie pracę
i znowu zostanie wyrolowany.
Powinniście razem ten problem rozwiązać bo "wkurzenia" tylko
pogarszają.

[wujek-leszek]

To naprawdę trudna sytuacja, bo człowiek który dopiero wchodził w świat pracy
zawodowej i kariery - "na Dzień Dobry" został zbity po pysku. Wcale mnie nie
dziwi, że teraz nie chce szukać pracy i nie przejmuj się komentarzami jakichś
idiotów. Spróbujcie znaleźć rozwiązanie dobre dla was obojga - jakiś kompromis
(on oczywiście musi(!!!) iść do pracy, ale warto abyście razem to wypracowali).

Skoro on jest taki pomyslowy, to moze powinien...

[kretynofil]

...zalozyc firme i zaczac zarabiac na tych pomyslach?

A tak na marginesie (bo widze, ze juz jest jeden wpis w tonie "tez tak mam"):
skad Wy tych facetow bierzecie, Drogie Panie? Naprawde nie widzicie ze facet to
oferma i nieudacznik?

Zawsze mnie to zastanawia... Ok, kobieta sie roztyje po dzieciach, w koncu
wszyscy zaczynaja nosic wymemlane dresy i rozdeptane klapki - ale zeby wiazac
sie na powaznie z kims kto od samego poczatku jest leniem i oferma?

Po cholere?

I nie zarzucac mi tu materializmu, bo nie chodzi o to, zeby facet zarabial
kokosy, tylko zeby sie czul odpowiedzialny za rodzine - bo od tego jest jak dupa
od srania.

To patentowany leń

[Gość: gość]

Ale z pewnością jest bardzo atrakcyjnym mężczyzną.Skoro wszystkie
rozmowy o pracy kończą się awanturami,chłopak faktycznine nie chce
pracować.Woli pozostać na utrzymaniu kochanki,lub mamusi. Znałem
dwóch takich. Jeden jest już w przytułku, a drugi na najlepszej
drodze / utrzymywany przez kochankę do 50 rż/.Śmieszne,ale prawdziwe.

skoro ma duzy i nos i znajdzie sie potwora ktora

[Gość: Romek]

ma za co bubka utrzymac to raczej nie ma problemu.
Gorzej w przypadku mlodych dziewczyn jesli np. bubek popychajc potwore trwoni
rodzinny majatek. Kupic potworze smoczka dura play, zaszyc dziure czy co ?

[ambivalent]

Bo jak sie czlowiek zakocha to bardzo latwo jest sobie wszystkie
niedociagniecia wytlumaczyc. Albo niezauwazyc. Przerabialam to.
Glupie, ale coz poradzic :)





kretynofil napisał:

> ...zalozyc firme i zaczac zarabiac na tych pomyslach?
>
> A tak na marginesie (bo widze, ze juz jest jeden wpis w tonie "tez
tak mam"):
> skad Wy tych facetow bierzecie, Drogie Panie? Naprawde nie
widzicie ze facet to
> oferma i nieudacznik?
>
> Zawsze mnie to zastanawia... Ok, kobieta sie roztyje po dzieciach,
w koncu
> wszyscy zaczynaja nosic wymemlane dresy i rozdeptane klapki - ale
zeby wiazac
> sie na powaznie z kims kto od samego poczatku jest leniem i oferma?
>
> Po cholere?
>
> I nie zarzucac mi tu materializmu, bo nie chodzi o to, zeby facet
zarabial
> kokosy, tylko zeby sie czul odpowiedzialny za rodzine - bo od tego
jest jak dup
> a
> od srania.
>

Mamy równouprawnienie

[Gość: Karamija]

Skoro baba może siedzieć w domu pod pozorem hodowli progenitury,
która ma już 17-18 lat, ale mama nadal "musi" czuwać nad jej
rozwojem, to czemu facet z definicji "MUSI" zapierdzielać do usranej
śmierci za co i tak nie usłyszy dobrego słowa? Osobiście, jako
kobieta (!!!) uważam, że nie przeszkadzałby mi facet siedzący w
domu, gdybym ja dobrze zarabiała, ale istnieje jeszcze jedno "ale".
Lepiej, jak pracuje się we dwoje, bo w razie kryzysu, a co za tym
idzie, przeważnie będącego konsekwencją tegoż - bezrobocia, zawsze
istnieje szansa, że jedna ze stron zachowa etat i będzie co do
przysłowiowego gara włożyć. Lecz to powinno obowiązywać obie strony.
Czyli zero tolerancji dla zapasionej kwoki, która pierdzi w kanapę,
choć mogłaby z powodzeniem zarabiać na dom, podczas gdy dzieciom
dobrze zrobiłoby coś takiego, jak przedszkole (korzystniejsze dla
rozwoju małolata niż nudne przechadzki po parku ze znudzoną mamuśką
lub wspólne sesje serialowe;)). W rodzinie mam macochę, która już 26
lat siedzi w domu i nadal "nie może podjąć pracy" ze względu na
nastoletniego syna, który "za pięć minut" będzie pełnoletni i
potrafi korzystać z klucza do mieszkania oraz zna drogę ze szkoły do
domu, jak też i (zapewne) pubu do miejsc odległych. Mam też siostrę,
która dopiero co wyszła za mąż i mimo skończonych dwóch fakultetów
woli siedzieć na karku mężowi, nie pracując, choć o dzieciach to
jeszcze nawet nikt u nich nie słyszał. Generalnie - fajnie jest
pracować i liczyć na siebie, a nie wisieć na cudzym ramieniu, choćby
to byli: mąż, żona, ojciec czy matka.

Zasadnicza roznica miedzy facetem a kobieta...

[kretynofil]

...to ci....

A konkretnie - jej przeznaczenie, czyli ciaza.

Dlatego wlasnie, mimo szacunku dla rownouprawnienia i dowolnych ukladow w
zwiazkach, uwazam ze facet MUSI byc w stanie zaopiekowac sie kobieta i zapewnic
jej godne warunki - bo jesli wystepuja powiklania w trakcie ciazy (a to sie
czesto zdarza), to na przychod ze strony kobiety nie mozna liczyc.

Poniewaz facet nie moze przejac "obowiazku" pologu, to naturalnym jest ze musi
umiec zarobic na utrzymanie kobiety.

I tyle.

A "mamusie" pelnoletnich synalkow powinny byc traktowane z naleznym i
skrupulatnie wykonanym okrucienstwem - bo nie dosc ze same flaczeja, to jeszcze
wychowuja kretyna i nieudacznika, ktory potem (jak autorce watku) zmarnuje zycie
jakiejs biednej kobiecie. I w tym aspekcie sie z Toba zgadzam.

No i na koniec, tak naprawde powaznie: co to za facet, ktory nie moze zapewnic
rodzinie utrzymania? Ja nie mowie ze oznacza to od razu, ze kobieta ma siedziec
w domu, czy cos takiego - po prostu co to za facet, ktory nie potrafi sobie w
zyciu poradzic?!

Taaaa te zagrożone ciąże...

[Gość: Jednorazowy]

Jeszcze się nie spotkałem z taką sytuacją, aby caluśką ciążę trzeba było leżeć.
Jak baba jest leniwa to zawsze znajdzie powód do wylegiwania się z dupą na kanapie.

Jedno nie ma nic do drugiego...

[kretynofil]

> Jeszcze się nie spotkałem z taką sytuacją, aby caluśką ciążę trzeba było leżeć.

A ja owszem - oczywiscie nie cale dziewiec miesiecy, tylko okolo siedmiu, ale
tak, to sie zdarza. Na pewno czesciej niz za czasow naszych rodzicow...

> Jak baba jest leniwa to zawsze znajdzie powód do wylegiwania się z dupą na
kanapie.

Oczywiscie - ale my nie o tym. Ja tylko tlumacze dlaczego moim zdaniem
rownouprawnienie nie oznacza ze facet moze sobie na leniuchowanie pozwolic...

[Gość: Jednorazowy]

Teraz to się często zdarza, bo jak baba trochę gorzej się poczuje to musi się
wylegiwać bo przecież ciąża "zagrożona". Napisałeś o jednym przypadku -
prawdopodobnie lipnym, znajoma to niezły leń musi być skoro 7 miesięcy leżała,
pewnie skończyła ciążę z 20 kg nadwagi - a w poście napisałeś że to jest często.
Na podstawie jednego przypadku, wysuwasz wniosek że coś jest częste...

Dyskusje na tym forum...

[kretynofil]

...zaczynaja przypominac forum onetu...

A gdzie ja Ci napisalem, biedne dziecie, ze znam tylko jeden przypadek
zagrozonej ciazy?

Zapytales czy slyszalem o takim przypadku kiedy kobieta musiala lezec cala ciaze
- to Ci odpisalem ze owszem, zetknalem sie z czyms takim (kolezanka Najlepszej z
Zon).

Natomiast to co napisalem o wiekszej ilosci zagrozonych ciaz nie bylo oparte na
tym jednym przykladzie, tylko na obserwacji ktora mnie uderzyla niedawno - ja
znam tylko jedna pare, ktorej dziecko urodzilo sie bez jakichkolwiek
komplikacji.

A z ta Twoja niechecia do kobiet, to coz, pozostaje mi wspolczuc :)

[Gość: Jednorazowy]

Jasne, wycofuj się rakiem. Pewnie o innych przypadkach słyszałeś w
...telewwizji. Ja znam dużo par, którym urodziły się zdrowe dzieci, Komplikacje
podczas porodu dotyczą raczej dzieci a nie kobiet...

Ale jakim rakiem, biedne dziecie?

[kretynofil]

Sa leniwe baby?

Sa. Zgadzam sie.

Sa faceci nieudacznicy?

Sa. Wyraznie to pisze.

Sa kobiety, ktore ciazy uzywaja do zrobienia sobie wakacji?

No sa. Nie twierdze ze nie. Pewnie nawet jest ich sporo.

Niemniej jednak przykladow powaznych problemow z utrzymaniem ciazy moglbym Ci
podac kilkanascie - i nie ma to nic wspolnego z niczyim lenistwem.

Natomiast faktem jest ze Ty masz jakas obsesje na punkcie kobiet i to mnie
dziwi. Moze nie dziwi, ale w jakis sposob drazni? Cos pomiedzy...

No i ja nie mowie o komplikacji podczas porodu, tylko problemow z donoszeniem
ciazy - czyli raczej o poronieniu.

strach otworyc konserwe...

[Gość: wsx]

To przestan sie tu udzielac.
O czym watek by nie byl, to zawsze widze Ciebie w roli eksperta. Masz wogole
czas na zycie poza netem?

[Gość: Maja]

Całą ciążę to może i nie, ale osobiście znam kobietę, która pięć miesięcy
spędziła na oddziale patologii ciąży.

[Gość: eMka]

A owszem, są takie przypadki np. po skróceniu szyjki macicy
praktycznie ruszać się nie powinno przez całą ciążę, o ile chce się
urodzić...

[Gość: theorema]

To mało chłopczyku słyszałeś o życiu chyba. Ja znam panią która dwie ciąże
przeleżała po 8 miesięcy w łóżku. Mąż ją musiał myć, pielęgnować odleżyny i
basen podawać. Tak, to się zdarza! Zanim będziesz miał kobietę i pomyślisz o
dziecku z nią - zastanów się, czy w razie czego umiałbyś zdobyć się na takie
poświęcenie, przy jednoczesnej intensywnej pracy zarobkowej. Tak jak i ja
zastanawiam się, czy mój altruizm jest wystarczający do tego, aby takie coś
przejść. Odpowiedź brzmi nie, tak samo, jak nie dam rady dziecka nosić na
rękach, nie wytrzymam ciągłego hałasu i zawracania d...przez następne 14
lat(zanim zacznie na dobre się samo sobą zajmować i preferować kumpli a nie
rodziców).Większość panów z upodobaniem wypisuje o tym powołaniu kobiety do
ciąży i dzieci - jak to się łatwo rodzi te dzieci cudzym wysiłkiem!- a moim
powołaniem jest zupełnie co innego i chętnie się swojego kobiecego powołania
wyrzeknę. Mogę utrzymywać nawet męża, jeśli będzie fajny i mnie będzie
inspirował duchowo i intelektualnie, jego kasa mnie nie obchodzi, jak i gardzę
podejściem facetów p.t. "płacę i wymagam" - rodzenia dzieci, obsługi i
nieustannego podziwu, bo pan mąż "chodzi do pracy" jejku! Dopóki śmiesz nazwać
kobietę w zagrożonej ciąży leniwą - zostaw jej dupę w spokoju i przestaw się na
samoobsługę.

[Gość: Ala]

Ja to się zastanawiam, kto go w tej chwili utrzymuje? Albo rodzice albo dziewczyna. Może rzeczywiście zrobiło mu się zbyt dobrze.. Kurczę, ja to bym się ze wstydu spaliła tak na kimś żerować. Co innego przejściowo, dopóki się nie pozbieram a co innego przez zwykłe wygodnictwo.

to w koncu co sie liczy??

[Gość: hegemon®]

bo moge sie zalozyc ze kazda kobieta definiujac swoj ideal i czym sie kieruje przy wyborze partnera wskaze ceche - zaradny

a jak to sie ma do rzeczywistosci widzimy na powyzszym przykladzie :-)

ktorych w ostatnim czasie zaobserwowalem sporo podobnych,

wnioskuje z tego ze tak naprawde liczy sie pociag sexualny a reszta to pie...nie

tyle ze mezczyzni sie do tego przyznaja a kobiety nie

[Gość: mmm]

A z czego żyje? Jak ze swojej kasy to daj mu kobieto święty spokój.

[Gość: ottoja]

normalnie to chyba post o moim facecie,któtko po 3dziestce, 1000 pomyslow na minute , czesto nierealne w jego wydaniu, idiotyczne wydawanie pieniedzy,zero inwencji w szukaniu pracy ,zarobki 4 krotnie mniejsze od moich , ciagle sieje focha,siedzi na allegro, cos tam sobie dlubie , jak pojawi sie 500 zl wiecej to odrazu wwydac ,zerka na moje konto i ile mi wplywa, czasami trzeba mu cos przelac aby mial na wydatki ,, kieszonkowe,, i to jest moj mąż do tego!! wzielismy slub na studiach , na ostanim roku ( nie bylam w ciazy od razu napisze)i teraz stwierdzam ze slub sie powinno brac przynajmniej 5 lat po studiach i nie piszcie ze teraz jest kiepska sytuacja w kraju, dla mnie brak checi do pracy oznacza kiepską sytuacje!!

[Gość: mampracę]

i się cieszę.Ten kryzys nie jest taki jak poprzednie i nie będzie
krótki.Ja tam złudzeń nie mam-dobrze to było i nie wróci,tak więc
zażalenia do Boga,że świat mu się nie udał.

[Gość: E]

Bój się Boga kobieto!!! Aleś wdepła :O a chociaż w łóżku dobry? Bo jak nie to
nawet na ytzrymanka się nie nadaje :/

[Gość: ottoja]

oj wdeplam wdeplam na kazdym gruncie

[Gość: teść]

To się rozwiedź kwoko z nim, ale co wtedy? Nie będziesz mogła mieszkać w
mieszkanku od jego mamy?

[Gość: ZiomisławPaliblant]

Ale musi mieć wielkiego penisa, bo innych zalet u takiego pasożyta się nie spodziewam.

[bima5]

Nie obraź się ale lepiej żebyście w tej sytuacji na razie dzieci nie mieli, sama
rozumiesz . Coś mi sie wydaje że trafilas na obiboka. Jakby mu zależalo to by
poszedł do marketu pracować (dla mnie żaden wstyd). Popatrz ile ludzi po
studiach łapie się każej pracy jaka sie nawinie?

Znam to :)

[Gość: Luśka]

Tylko ze ja po roku utrzymywania "Pana " , mieszkania, samochodu i dziecka
imając się dodatkowych prac poza 8 godzinnym etatem (również w wekendy)
wywaliłam Pana do mamusi. Proponowałam pomoc w znalezieniu pracy ale każda moja
propozycja kończyła się nawet nie awanturą jak w Twoim przypadku a zwyczajnym "
nie bo nie ". Więc oglądanie tv całymi dniami, leżenie na kanapie, przewalanie
się z boku na boku. Kiedy tylko zaczynałam temat praca słyszałam " nie czepiaj
się przecież coś w końcu znajdę" . Wszystko spadło na moje barki - dosłownie,
rano dziecko do przedszkola, ja do pracy i biegiem po kilkanaście godzin
dziennie. Zepsute klocki hamulcowe? Oczywiście ja jadę je wymieniać bo jeśli mam
prosić po raz któryś to wole to zrobić sama. Jego rola nagle ogranicza się do
... wyjścia na siłownie. Rok później: jestem sama z córką, jest nam świetnie:) "
Pan " pracuje , nie pracuje, znowu pracuje i znowu nie pracuje, ale już nie jest
jak było i nie jesteśmy razem. Ale czuje ulgę, na prawde, poradziłam sobie i
wiem ze dalej tez sobie poradzę i powiem tak "uciekaj jeśli jeszcze możesz" I !!
albo się otrząśnie i zawalczy o Ciebie starając sie pozbierać albo po prostu
jest wiecznym dzieckiem jak juz ktoś tu napisał i lepiej sobie dac spokój z kims
kto ściąga w dół i jest wiecznie nie zadowolony ze chce mu sie pomóc. Pozdrawiam
i trzymam kciuki.

[Gość: realista]

"Duży dzieciak". Nie chcę cię martwić ale ta przypadłość jest praktycznie
nieuleczalna.

[eye-witness]

Jaki uraz? Jest zwyczajnym leniem. Duuuzo pieniedzy moze bedziecie mieli, jak TY
je zarobisz. Wyjscie za maz za kogos, kto boi sie pracy, nie jest dobrym pomyslem.

[przylga]

I ma rację!!!!!!!!! Ja też nie pracuję już od 5 lat, a właśnie
wymieniłem auto na nowe i kupiłem domek na Mazurach.

[Gość: prawdaboli]

bedziecie podózować jak cyganie taborem to jest możliwe

[Gość: Franek]

Zanim przeczytasz te wszystkie posty o tym, jaki Twój facet to leń i
nieudzacznik. 10 lat temu też tak miałem, trudno mi było znaleść
pracę, jak już znajdowałem to zaraz wylatywałem. Byłem załamany. I
naprawdę miałem dość tych wszystkich serdecznych ludzi, którzy
ciągle wokół dawali mi radę i wypominali, że jeszcze nie mam pracy.
Te ich rady kończyły się awanturą. Znalazłem po prawie roku i
właśnie mija 10 lat awansów i podwyżek. Z kategorii gołodupiec,
znalazlem się w kategorii "Nieźle ustawiony". Ale ja już mam żonę:
dziewczynę, która w okresie, kiedy nie miałem pracy wspierała mnie i
nie pozwoliła załamać, a potem zadowoliła się moją pierwszą pracę za
stosunko niską pensję.

[Gość: gosc]

Zwalniano go nie z jego winy. Do tej pory pracował tylko w dwóch miejscach i już
się zraził?

Ojj tam od razu od leni wyzywać, ale fakt faktem, że tak dłużej być nie może.

BTW nie męczy go ta sytuacja?

Misiu pysiu...

[kretynofil]

...10 wiosen temu to byla "troche" inna sytuacja :)

Wtedy znalezienie jakiejkolwiek pracy bylo trudne, dzisiaj pracy jest
pelno - bezrobocie wprawdzie rosnie, ale nadal jest sporo ofert. Moze malo
platnych, to fakt, ale wlasnie na tym polega elastycznosc, zeby umiec pracowac
za grosze...

Nie wspominajac juz o tym, ze sa rozne pakiety stymulacyjne ulatwiajace
zalozenie wlasnej firmy - preferencyjny ZUS przez dwa lata (okolo 300 PLN / mc w
zeszlym roku, teraz to nie wiem, bo ulga mi sie juz skonczyla), doplaty unijne
itd. Tak wiec jesli taki chloptas nie moze znalezc nic dla siebie, to moze
powinien sam stworzyc miejsce pracy?

Jesli ma hobby to spokojnie na nim zarobi... Moj kumpel dorobil sie mieszkania
sprzedajac... przedmioty w grze Diablo 2 (ale fakt ze mieszkania byly wtedy
"troche" tansze :P).

[Gość: małgorzata]

Co innego wspierac faceta ktory ma jakies ambicje, natomiast
wspierac kilka lat tam gdzie abmicji nie widac to raczej bez sensu.
Z drugiej strony kobiet raczej nikt nie wspiera........

[Gość: Berek]

Gość portalu: małgorzata napisał(a):
> Z drugiej strony kobiet raczej nikt nie wspiera........

To zdanie akurat jest nie na miejscu. Jesli facet nie pracuje to
zona powinna go wspierac (nie wyreczac oczywiscie) w jego szukaniu
pracy zeby mogl wypelnic obowiazek wobec rodziny o ktorym tu
niektorzy postuluja. Jesli zona nie pracuje to maz wspiera ja jak
cala rodzine. Zgodnie z lansowanym tu stereotypem dla kobiety praca
to troche jakby dla zabicia wolnego czasu bo ona nie musi pracowac
(od tego jest maz) gdyz jest powolana do rodzenia dzieci. Maz
powinien ja wspierac w staraniu sie o dziecko i w jego wychowaniu.
Wiec prosze nie mowic ze kobiet nikt nie wspiera.

[Gość: gg]

Zgodnie z lansowanym tu stereotypem dla kobiety praca
> to troche jakby dla zabicia wolnego czasu bo ona nie musi pracowac
> (od tego jest maz) gdyz jest powolana do rodzenia dzieci. Maz
> powinien ja wspierac w staraniu sie o dziecko i w jego wychowaniu.

To aktura jest poglad lansowany przez jedno takie biedne dziecie. Prosze nie
uogolniac ;)

[dz0nu]

cóż droga jest tylko jedna... ktoś (może Ty, może brat - jeśli ma czy mama)musi
mu uświadomić, że dla siebie samego to może i pracy nie mieć ale dla Ciebie i
domu musi mieć, więc tak naprawdę jeśli się będzie talej opierał i obijał to w
końcu stanie przed wyborem, albo Ty i praca albo nic. Teraz co możesz zrobić to
delikatnie podchodzić do problemu, wspierać, mówić, że rozumiesz że mu ciężko
ale przemycać w rozmowach, że nie wyobrażasz sobie życia z bezrobotnym. Może
niech sobie Kiepskich poogląda ....

[lisbeth25]

Mnóstwu kobiet nie chce się pracować zawodowo i jakoś nikt nie robi z
tego tragedii. Widocznie trafiłaś na ten sam typ. Skoro nie odpowiada
Ci to, że jest na Twoim utrzymaniu to po prostu się z nim rozstań.

[nessie-jp]

A czy nie wydaje ci się, że należałoby zapędzić tego człowieka przede wszystkim
do psychiatry? A przynajmniej do psychologa.

Cechy, które opisujesz (1000 pomysłów na minutę, słomiany zapał, ogromna
drażliwość, nierealistyczne plany, niemożność utrzymania pracy, brak poczucia
odpowiedzialności) to dość typowe objawy choroby psychicznej. Niekoniecznie
bardzo poważnej, ale można i trzeba to leczyć, zanim się utrwali i pogorszy.

No i na pewno należy bardzo poważnie zastanowić się nad dziećmi w takiej sytuacji.

Pojechalas, nessie, po bandzie...

[kretynofil]

Akurat takie objawy ma tez depresja, ktora w lagodnej formie trudno nazwac
"choroba psychiczna"...

Niemniej jednak zmajstrowac bachora z takim bachorem to dramat - i tu sie
zgadzam, zadnych dzieci ta dziewczyna nie powinna planowac...

[nessie-jp]

kretynofil napisał:

> Akurat takie objawy ma tez depresja, ktora w lagodnej formie trudno nazwac
> "choroba psychiczna"...

A jak ją nazwać? To JEST choroba psychiczna. Jesteśmy chyba (ty i ja, wybacz
poufałość) ludźmi na tyle cywilizowanymi, że potrafimy użyć pojęcia "choroba
psychiczna" bez stygmatu i bez negatywnego nacechowania.

Tak jak katar czy skolioza jest chorobą fizyczną, tak samo depresja jest chorobą
psychiczną.

Z tym, że opisane objawy pasują bardziej do lekkiego rozchwiania nastrojów (od
depresji po manię), czyli raczej do choroby dwubiegunowej.

I tak jak do leczenia skoliozy potrzebny jest ortopeda i fizjoterapeuta, tak do
leczenia utrwalonej ChAD lub depresji potrzebny jest psychoterapeuta i
psychiatra. Oni naprawdę nie zajmują się wyłącznie "wariatami".

Droga nessie, nie musisz mi tego tlumaczyc :)

[kretynofil]

Bo akurat to co piszesz to prawda - ale w Twoim rozumowaniu jest blad.

Co z tego ze my sobie bedziemy tacy postepowi i w ogole nie bedziemy
stygmatyzowac zaburzen umyslowych, podejdziemy do nich jak do kataru i juz; co z
tego, skoro potencjalny czytelnik Twojego posta odczyta "choroba psychiczna"
jako pejoratywne okreslenie?

Wielokrotnie sie przepychalem z Mara o to czy nalezy uzywac okreslenia "czynsz"
kiedy mysli sie o oplatach na rzecz administracji wspolnoty mieszkaniowej - i
Mara ma racje, to czynsz nie jest, ale ja nadal uwazam ze mozna tego slowa w
takim kontekscie uzywac.

Bo najwazniejsze, kiedy chce sie ludziom powiedziec cos waznego, to to zeby
mowic do nich ich wlasnym jezykiem.

I dlatego uwazam ze nazywanie depresji czy rozchwiania nastrojow "choroba
psychiczna" (wobec nadal panujacych skojarzen) jest szkodliwe i moze prowadzic
do zaniechania leczenia tychze.

O, i tyle.

[Gość: mayaa]

jestem psychologiem , tak sie sklada i jak widze takie wypociny nt. chorob
psychicznych jak tu zaprezentowane to mnie zatyka:(( jak jest sie dyletantem to
naprawdę nie należny sie wypowiadać na pewne tematy.
Gdzie ty widzisz objawy d. dwubiegunowej?? Jezu. Ta chorob to bardzo powazna
psychoza i silnymi objawami a dziewczyna pisze o zniechęceniu chlopaka, moze o
lenistwie, braku motywacji. Nie robmy z normalnych załamań zyciowych jednostek
chorobowych! Pewnie nigdy w zyciu nie spotkales sie z naprawdę psychicznie
chora osobą. Wysylanie chlopaka do psychologa moze by i pomoglo ale z 2 strony
on sam powinien przetrawić ta sytuacje, znaleźć motywacje w sobie. Wydaje mi sie
ze ciagle rozmawianie o tym co sie dzieje i zmuszanie go do aktywnosci nie
pomaga , wrecz przeciwnie. Dziewczyno odpusc sobie troche. Po pierwsze, to JEGO
zycie, JEGO decyzje i w perspektywie konsekwencje. Umknelo Ci to, ale to częste
.Owszem jesteś partnerka ale ludzie często nie potrafia zachowac tej podstawowej
odrębności i dac drugiej osobie koniecznej przestrzeni. On moze czuc sie
naciskany, nie zostawilas mu miejsca do wlasnych decyzji i do zycia generalnie.
Zaakceptuj tez fakt ,ze moga ci sie one w ogole nie spodobać..., ale to juz,
brutalnie , Twoj problem...Wlasnie, bo czy dla niego tez? Obiektywnie wydaje sie
to oczywiste ale moze on potrzebuje czasu na takie poobijanie się? Niczego tu
nie wartościuję , w przeciwieństwie do większości forumowiczów, wskazuje jedynie
na mechanizmy.

Inna sprawa, Ci to moze oczywiście nie odpowiadac, w takiej sytuacji mozesz
starć sie zmieniac Jego( czy slusznie? Powtórzę, Tobie pzreszkadza chyba
najbardziej ta sytuacja) ale mozesz tez zmienić sytuację, odchodzac bądź robiąc
cos innego > Proste.

Niemniej jezeli jego "zawieszenie" będzie sie przeciągało. czyto ludzkim
obowiazkiem bylo by skierowanie chlopaka po pomoc itp.

[nessie-jp]

Gość portalu: mayaa napisał(a):

> jestem psychologiem , tak sie sklada i jak widze takie wypociny nt. chorob
> psychicznych jak tu zaprezentowane to mnie zatyka:(( jak jest sie dyletantem to
> naprawdę nie należny sie wypowiadać na pewne tematy.

Może jednak pozostawisz wypowiadanie się na takie tematy... lekarzom? Bo jednak
psychologia to jest, wybacz, paranauka.

Objawy ChAD znam niestety doskonale, mam w rodzinie osobę, która od wielu lat
cierpi na tę chorobę.

Kretynofil wypowiada sie we wszystkich tematach ;)

[senseiek]

> jestem psychologiem , tak sie sklada i jak widze takie wypociny nt. chorob
> psychicznych jak tu zaprezentowane to mnie zatyka:(( jak jest sie dyletantem to
> naprawdę nie należny sie wypowiadać na pewne tematy.

Kretynofil ma to do siebie, ze wypowiada sie we wszystkich tematach jakie tylko znajdzie.. ;)

[Gość: tomeczek]

senseiek napisał:

> Kretynofil ma to do siebie, ze wypowiada sie we wszystkich tematach jakie tylko
> znajdzie.. ;)

zazdrościsz mu tego, że zawsze wypowiada się z sensem? :)

[senseiek]

> zazdrościsz mu tego, że zawsze wypowiada się z sensem? :)

No, ba! To moj idol! ;)

[Gość: W.Wojtek]

Nie chce iść..
TRUTEŃ
Pogrzeb w jego rodzinie. Kto tam naprawdę portki nosi
Pogoń nieroba póki nie jest za późno. Jak sobie pozwolisz na utrzymywanie
nieroba do do końca życia ugrzęźniesz.
A ile piwek dziennie obala???
Wygoń do mamusi. niech go utrzymuje. Żadne gadki o stresie, szczególnej sytuacji
i kiedyś.... jakoś.. to będzie nic nie zmienią.
Coraz więcej chłopów zamienia się w nieudaczników, rozmemłanych wrażliwców,
niezdolnych do decydowania, planowania, wyboru celów.
Najchętniej tkwiliby u boku kobiety przedsiębiorczej , zaradnej ale która broń
Boże nie zarabiała by więcej od nich.
To strasznie boli jak baba wiecej zarabia..
O czyś takim jak "głowa Rodziny " to nawet nie ma co marzyć..

A i tak nic nie zrobisz.. utkwisz w chorym układzie na lata...

WW

Skąd w was tyle agresji

[Gość: gość]

Ciekawe czy w realu też jesteście tacy zażarci w dyskusjach tak jak tutaj.
Jak nie macie gdzie wylać żółci idźcie na ring

Ale jakiej zolci?

[kretynofil]

Przeciez on ma racje i na nikogo nie pluje. Po prostu stwierdza fakt ze
pokolenie mezczyzn wychowanych przez nadopiekuncze mamusie fanatycznie oddane
idei bezstresowego wychowania jest rozmemlane i pozbawione sily, energii,
odpowiedzialnosci, ktore to cechy uprawniaja do noszenia spodni.

I tyle.

A jak kogos to boli to juz jego problem.

Dygresja o zarobkach tez jest boska - bo istotnie, wielu facetow o tym mowi. Jak
pierwszy raz to uslyszalem to nie moglem uwierzyc :)

[Gość: piter]

Znam takiego klienta, który po studiach trochę popracował (robotę miał
załatwioną), ale go zwolnili. Od paru lat nie pracuje, utrzymuje się z jakiś
dorywczych prac. W międzyczasie rozwaliło mu się małżeństwo, coraz więcej pije.
Uciekaj od takich obiboków, szkoda czasu i zdrowia. Facet, który nie chce
pracować, to ciotka.

I co ciekawego jeszcze napiszesz homofobie?

[senseiek]

> Facet, który nie chce
> pracować, to ciotka.

I co ciekawego jeszcze napiszesz homofobie?
Homoseksualisci nie maja dziewczyn/zon, zeby mozna bylo mowic, ze dziewczyna/zona ich utrzymuje.. ;)
Utrzymuje ich (jesli sa leniwi), chlopak, a w niektorych krajach nawet maz.. ;)

[Gość: hyazinth]

nie napisałaś ( albo nie zauważyłem)jak długo to trwa a to ważne w
tym przypadku. Po studiach przez rok szukałem pierwszej pracy i
chwilami naprawdę przychodziło całkowite załamanie. Pierwsze 3 prace
były okropne: 1)firma do której każdego dnia mógł wejść komornik, a
pieniądze minimalne, 2)firma z tak permanentnym stresem że po dwóch
latach zaczynałem się jąkać a na dźwięk kroków dyrektora żołądek w
gardle (nie było jak zmienić bo był to okres najwyższego bezrobocia
i wyżu demograficznego a córka było w drodze). wiedziałem że praca
może być ciężka ale nie aż tak.

Dopiero od trzech "odprostowałem się" psychicznie lat robię co lubię
i jeszcze mi płacą.
NIe oceniaj partnera negatywnie za to że się zniechęcił ale pytanie
na jak długo. W końcu mężczyzna powinien się otrzepać i iść dalej.
Jeżeli obecna sytuacja pomimo twojego wsparcia (a wiesz mi że jest
potrzebne) będzie przeciągać się ponad miarę to być może nie nadajr
się na partnra w dorosłym życiu.
A może przez to przejdzie i będzie silniejszy.

[Gość: groszek]

od dwudziestu lat moim męzem jest taki właśnie facet. Zawsze zarabiałam więcej
od niego, nie robiłam z tego problemu a on nigdy nie próbował osiągnąć więcej.
Przez 10 lat trwał taki stan rzeczy ale byliśmy szczęśliwi i wszystko się
układało. Najpierw mieszkanie, samochód, dzieci (tylko w drugiej zwolnienie w
upalne lato, niech który facet pracuje tak spuchnięty, że nie może kończyn w
stawach zginać - to uwaga do jednorazowego). Potem on zwolniony z kolejnych
trzech firm, załamanie, depresja. W sumie trzy lata bez pracy!!! Pomagałam,
wspierałam, opiekowałam się, w końcu pisałam za niego listy motywacyjne i
rozsyłałam po firmach. Gdy zagroziłam odejściem natychmiast znalazł pracę - dużo
poniżej możliwości i oczekiwań finansowych. Tylko na chwilę... Tkwi w niej już
kilka lat. I chyba jej już nie zmieni. Ledwie zarabia na swoje potrzeby. Na
potrzeby rodziny już nie starczy. A mnie nie starczy już sił i argumentów.
Więc jeśli on się nie zmieni (raczej nie można na to liczyć) to zmienię stan
cywilny.
Jeśli Twój narzeczony już na początku drogi - zawodowej i waszej wspólnej tak
się zachowuje, nie licz na to, że będzie lepiej. Będzie gorzej....

[senseiek]

> A mnie nie starczy już sił i argumentów.
> Więc jeśli on się nie zmieni (raczej nie można na to liczyć) to zmienię stan
> cywilny.

Mysle, ze powinnas tak zrobic, bo kobiety twojego pokroju nie zasluguja by z
kimkolwiek byc..

Jest jak w tym dowcipie...

[Gość: Eurazja]

O trzech kobietach, co się starały o pracę. Jedna znała trzy języki
obce, druga miała trzy fakultety, a trzecia 30 lat i 10 lat
doświadczenia zawodowego. I kto wygrał? Ta z największym biustem,
oczywiście. Podobnie jest z tymi facetami, nie ci mają powodzenie,
co sumiennie pracują i są odpowiedzialni, ale ci z największymi
czyt. najsprawniejszymi "wackami". Często nam, kobietom, prawdziwy
obraz partnera przesłania jego "słodkie pierdzenie"
czyli "srutututu" - kwiatki, miłosne sms-y i inne duperele oraz
hokus-pokus wyczyniany w łóżku, po prostu lepszy wydaje się być
buhaj, co poniekąd tłumaczy biologia i ewolucja. Baba podświadomie
szuka dawcy spermy, a ten niekoniecznie musi być Einsteinem. A że
leniwy, opryskliwy i z brzydką mordą? To też nie problem. Po prostu
kobitki kochają chamów, drani, przez których płaczą, a nie doceniają
przyzwoitych egzemplarzy, którzy często lądują koniec końców pod
butem jakiejś hetery, bo ładne i często niegłupie laski wolą się
katować życiem z troglodytą niż normalnym szczęściem małżeńskim. Po
prostu kochamy trudności.

[Gość: dg]

Zostaw go.

[Gość: gość]

Ja mam taki sam problem ale byłam głupia i rozwodze sie dopiero
teraz.Mam 17 lat pracy on 7. Jak siedział w domu nic nie robil nawet
nie sprzatal i nie gotowal a ja ciagle naiwnie wierzylam,ze to sie
kiedys zmieni. Niczego sie nie dorobilam bo ciagle na nas dwóch
pracowalam. Pasozyt i leń.Zrujnowal mi zycie. Kochałam go i dlatego
dalam sie tak robic. Dopiero niedawno mi przeszło.
Radzę tupnac noga postawic na swoim spakowac i wystawic walizki bo
jak sie przyzwyczai to koniec. Kazda praca niedobra będzie.

[25wanilia]

Nie zgadzam się z większością powyższych postów. Bo wydaje mi się, że trochę
znam taką sytuację, od strony tego chłopaka, jestem w podobnej...
Nie mogę znaleźć pracy, partner nie za bardzo mnie wspiera, a jak już się tym
zainteresuje, to kończy się awanturą... Bo jak on znajdzie mi w necie jakąś
ofertę, którą ja już znam (i np. widzę, że pojawia się już 4ty raz w tym roku),
to pieje z zachwytu co on mi tu nie wynalazł, dopytuje czy już aplikowałam, a
jak powiem że nie to się znęca że czemu itp.
Nie mam znajomych i siedzę sama w domu, nie mam żadnych znajomości. Czuję się
coraz gorsza, coraz bardziej zbyteczna.
NIE CHODZI O TO, ŻEBY RZUCIĆ TAKĄ OSOBĘ I WYZYWAĆ JĄ OD LENIÓW I NIEUDACZNIKÓW.
Mój partner nierzadko opowiadał jak w jego firmie przyjmowano nowe osoby i jakie
błędy one popełniały, jak niekiedy stawały się pośmiewiskiem. Między innymi z
tego powodu ja boję się poważniejszej pracy. Nie mam doświadczenia - nieraz
prosiłam go, by opowiedział mi, jak przebiegają niektóre procesy w firmie, żeby
nauczył mnie w komputerze czegoś, czego ja nie umiem. W ten sposób chciałam się
przygotować do pracy, ale on mnie olewał.
Rzeczy czasem nie są takie oczywiste i proste, jak Wam się wydaje, Wam, którzy
macie pracę. Nie wiecie, kiedy możecie się znaleźć w sytuacji tego chłopaka z
głównego wątku. Wszyscy są świetni w doradzaniu i organizowaniu czyjegoś życia.
Wiele zależy od predyspozycji, znajomych, doświadczenia w pracy itp.
CO RADZIŁABYM AUTORCE POCZĄTKOWEGO POSTU? Motywować partnera. Zebrać na
spotkaniu wspólnych/osobnych znajomych, podczas których będziecie rozmawiać o
pracy. O obowiązkach, o rekrutacji. Cudze sukcesy i doświadczenia motywują do
działania. Starać się rozmawiać, spędzać czas z partnerem w taki sposób, by ten
mógł poznać swoje mocne strony, które mógłby wykorzystać w pracy. Prosić
bezrobotnego partnera o pomoc w rozwiązaniu problemu ze swojej pracy - to
pobudza zaangażowanie i sprawia, że ta osoba czuje się ważna i potrzebna.

[Gość: FF]

Robisz kilka bledow. Pierwszy: zakladasz, ze jak juz raz napisalas, i nikt sie nie
odezwal, to drugi, trzeci, czwarty raz sie nie uda. Nie prawda. Ja napisalem 4 listy do
tej samej firmy, kazdy troche inny, w koncu sie udalo i pracuje tam juz kilka lat.
Kiedy moja zona nie miala pracy, tez jej radzilem pisac po kilka razy. Od roku pracuje
w firmie, do ktorej napisala 3 CV.
Jak jeszcze to czytasz to odezwij sie. Pogadamy gdzies na czacie.

[25wanilia]

Nie jestem pewna czy to było do mnie, choć znajduje się pod moim postem

[dawid_kp]

powiem wprost, twój partner to gamoń. Jeżeli nie radzi sobie w sytuacji młodego
człowieka bez zobowiązań, to jak ma być podporą rodziny w przyszłości? Ja czasy
młodego "po studiach" wspominam dziś jako sielankę, to było 10 lat temu i nie z
wszystkim było łatwo. Jeśli nie chcesz potem sama zasuwać w pracy i przy
dzieciach, znajdź sobie innego.

[Gość: muzina z africa]

krazy, krazy zloty pieniadz, ludzi gubiac....ludzi mieniac

[doradca-kariery]

Witam

Twój partner potrzebuje pomocy specjalisty od rynku pracy - szkoda, żeby siedział w domu i sie marnował. Wyraźnie cierpi i chce sobie sam z tym poradzić, ale nie umie. Praca dla doradcy zawodowego albo lidera klubu pracy - nauczą go radzenia sobie z tego typu porażkami, poruszania się po rynku pracy, realizowania swojego planu zawodowego (najpierw go z nim stworzą). Jest wiele miejsc, gdzie mozna szukac pomocy - bezpłatnie w Urzędzie Pracy, może Biuro Karier jego uczelni albo albo płatnie w prywatnej firmie.

[Gość: Basia]

Odstaw od garnka i będzie zmuszony iść do pracy . Nie utrzymuj
faceta , bo przestanie Cię szanować , wiem to z własnego
doświadczenia.

[Gość: iga]

Jesteś jak moja matka! Nie miałam pracy przez kilka miesięcy,
dlatego, że mam swoje ambicje i byle gdzie nie pójdę a ona cały czas
mnie obgadywała że jestem próżna, że nie chce mi sie robić itp. Było
mi ciężko, nie wiedziałam co z sobą zrobić, potrzebowałam wsparcia
chociażby duchowego. Dodam, że nie mieszkałam z nią, utrzymywałam
się z oszczędności i tak naprawdę co jej do tego! To mój wybór, moje
życie i innym wara od tego. A jakby tego był mało moja matka nie
pracuje od 10 lat, jej praca polega na kontrolowaniu życia innych i
wprowadzaniu dyktatury w domu. Zawsze sobie przypomina, że ma córkę
jak mi w życiu dobrze idzie, a jak mam gorsze dni to jeszcze mnie
przybija. Boli Cię to, że on siedzi w domu? Może jemu też nie jest
łatwo? I na pewno nie pomoże puste gadanie o znalezieniu pracy. To
może jeszcze pogorszyć sytuację

[Gość: gość]

Ile ludzi- tyle zdań. Każdy ma (swoją) rację, i każdy ma do tego prawo.
Jak jest naprawdę wie sam (nie)zainteresowany ;)

[Gość: doradca zawodowy]

Twoj chlopak zalamal sie po pierwszym niepowodzeniu z praca i
chwilowo się pogubil. Nie sluchaj tego co mowią niektorzy , że jest
leniwy i tym podobne bzdury. Trzeba mu pomoc.Ne napisalas jakie
skonczyl studia i gdzie pracowal( co konkretnie robil)Jemu moze
pomoc tylko ktos z zewnatrz i powinien to byc zdecydowanie wlasnie
doradca zawodowy. Jesli ci na nim zależy i chcesz pomocy to
odpisz.Basia