Przeskoczyć płot

[thistle1]

Na przkór wątkowi ''fobii się nie da pokonać'';-)
jeśli udało Wam się pokonać lęk,nawet w drobnych sytuacjach życia
codziennego,podzielcie się doświadczeniem.jak się czuliście?może to byc
zachęta dla innych do pokonywania barier.

[suicider6]

próbuje sie tnąć

[muniok]

Szło jak po grudzie!!!Zaczęło sie od takich "pierdół" jak pójście do
spożywczaka i powiedzenie DZIEŃ DOBRY do pani sprzedawczyni.Za jakiś czas było
już DZIEŃ DOBRY,POPROSZĘ....DZIEKUJE,DO WIDZENIA. A kosztowało mnie to tyle
nerwów... że szkoda gadać.;))))
Pozdrófka

[marenta]

da się wyjść :)
szybciej niz sie wydaje:)

[sam20]

leki, medycyna niekonwencjonalna, psycholog, cwiczenia oddechowe i jest coraz
lepiej ostatnio nawet umówiłem sie z dziewczyną co w zeszłym roku wogóle byłoby
niewykonalne, jest jeszcze stresik przy wychodzeniu z domu ale staram sie
kontrolowac swoje mysli i emocje, zycze powodzenia :)

[suicider6]

taa łatwo wam powiedziec u mnie jest tak ze wystarczy ze pomysle o tym ze sie
na mnie ktos będzie patrzec i juz lek poza tym mam uczucie glupie jakbym sie
nie mogl zachowac naturalnie i przy tym czuje sie sparalizowany lękiem

[fovia]

Hej, od jakiegos czasu staram się przeskakiwać małe płotki codziennie:) To
znaczy, nie zawsze mi się akurat udaje, ale mimo to, pozwole sobie napisac w
tym wątku słów kilka:) Bo robię tak :

Uciekam przed ludźmi, unikam sytuacji, w których trzeba poznawać nowych ludzi,
przedstawiać się itd. Wiem, że tak mam i już. Więc postanawiam, że następnym
razem nie stchórzę. No i lazę w dym, wyciagam rękę, mówię "cześć cos tam
dalej", robie sie czerwona, ale mówię sobie : "stój tu i nie uciekaj, choćby
wszyscy mieli sie za chwilę na twój widok tarzać ze smiechu!" ... I czasem
udaje się, a czasem nie. Ale jak sie próbuje często, to efekty są jakies tam:)
Np. jeszcze okolo 3 miesiące temu nie poszłabym sama na pływalnię. Zawsze
ciagnęłam tam ze sobą koleżankę i w związku z tym musiałam dostosowywac sie do
jej wolnego czasu. A pewnego dnia poszłam sama - to był własnie taki skok przez
płot. Było strasznie. Dostałam lęków już wychodząc z domu, ale mówiłam
sobie : "idź, kurcze, bo albo teraz, albo zawsze będziesz siedzieć sama w
domu... (i tego typu argumenty)". I poszłam. W wodzie czułam się niepewnie,
więc sobie zanurkowałam i stwierdziłam, że tu już mnie nikt nie widzi zbyt
dobrze:) I jakoś przezyłam ten pobyt samotny na pływalni. I wiecie, że od
tamtej pory chodzę sama na pływalnię (zawsze na tę samą, bo na inną jeszcze się
nie przełamałam), a tylko czasami z kumpelą:)

Takich lepszych sytuacji spolecznych jest ogólnie malo w moim życiu. Siedzę
całymi dniami sama w domu i pękam przed ludźmi. Ale za kilka dni zdaję na nowe
studia, he he - to będzie kolejny skok przez płot. Na razie bez żadnych
proszków:) Trzymajcie więc kciuki, żebym nie uciekała zanim egzamin się
zacznie, albo żebym nie stchórzyła w połowie...

[lucyna_n]

a zauwazyliscie ze jak pokona sie lęk samodzielnie, to takie przelamanie jest jakby skuteczniejsze a lęk
w trakcie sytuacji ktora jest dla nas stresowa paradoksalnie jakby słabszy, niz wtedy gdy jest sie w
towarzystwie innej osoby? Cos na zasadzie musze sie trzymac , musze sobie dac rade sama, a potem
jakby wieksze poczucie pewnosci siebie, wiecej checi do walki i odwagi przy kolejnym podejsciu do
"płotka".

[malgorzatka25]

tak ja to w sobie zauważyłam.. Od prawie 4 lat mam chłopaka i w sumie jeśli
wychodzę dokądkolwiek to wolę z nim.. tak jest lepiej , wspiera mnie
niesamowicie,ale zdarza się i mnóstwo nieporozumień ,sprzeczek ,przerw paru
dniowych w tej relacji ,i wówczas mówię sobie" musisz sobie radzić ,sama to i
tamto załatwić,bo nikt inny ci teraz nie pomożę, " wówczas nie ważne
kompkleksy ,wmówione inne sprawy ..wychodzę z lękiem ,serce wali jak
młot ,załatwiam co muszę ,wracam do domu i czuję nieraz olbrzymią satysfakcję..

myślę,że osoba z lękiem nie powinna dopuścic do sytuacji w której to kilka dni
pod rząd przesiaduję w domu.. ,po takiej przerwie to wogóle tragedią jest
wyjście z domu.. ale jak codziennie robi się takie małe kroczki to ,to uczucie
lęku blednie na dłuższą chwilę...

jednak lęk towarzyszy mi prawie cały czas, mniejsze bądź większy .niestety:(

[sylwek07]

mi sie udalo wyjechac do Lwowa na 3 dni ale za to dzis nie przeskoczylem plotu
tzn wyjazdu do Niemiec,,ale jestem dobrej mysli ze bedzie ok :)

[fs1986]

ja probowalem przeskoczyc leki, ale niemal sie to nie skonczylo samobojstwem -
nie zrobilem tego tylko ze wzgledu na rodzine - szkoda mi ich bylo. teraz sie
przyzwyczailem do zycia z nia, do tych wszystkich ograniczen. teraz to juz nie
wieze w terapeutow i psychiatrow - moze wszyscy tacy sa albo mialem tylko
pecha, ale oni totalnie mnie "olewali" tak jakby nie zaleazlo imna mnie, na tym
zeby mi pomoc.
PS ciesze sie ze jest takie forum i sa osoby, ktore znaja i rozumieja "te"
problemy
pozdr

[melisa1984]

hej mi sie udalo "przeskoczyc płot"dzieki silnej woli no i dzieki seroxatowi
ktory nadal biore gdyz ta kuracja ma trwac do roku czasu tak mi powiedzil
psychiatra. teraz odzyskalam chec zycia nie boje sie sytuacji ktore wczesniej mi
sprawialy problem jestem poprostu zdrowa i mam nadzieje ze tak bedzie dalej
zycze powodzenia i wytrwalości