wyjście do knajpy

[rather.not.happy]

Witam. Jestem tu nowa. Mam pytanie, czy wychodzicie na jakies spotkania do
knajp, gdzie jest pełno ludzi? Ja chodzę rzadko, ale jesli już jestem wśród
ludzi, to jest to dla mnie delikatnie mówiąc męczarnia. Zamiast się skupiac
na rozmowie z koleżanką, myślę o tym, żeby jak najszybciej stamtąd pójsc. A
najgorzej jak muszę iśc do toalety [!] i przejśc przez tą knajpę, mam
wrażenie,że zemdleję z nerwów... Ktoś ma podobnie?

[obsessive]

Ja za dużym nagromadzeniem ludności też nie pzrepadam, aczkolwiek, jeśli jestem
w pubie z jedną kolezanką, to obcy ludzie, którzy siedzą sobie gdzieś tam dalej
aż tak bardzo mi nie przeszkadzają. Problem w tym, że jak dwie dziewczyny są w
kanjpie to zwykle znajdą się jacyś nietrzezwi chętni do towarzystwa. I wtedy już
zaczynam się stresować.

[eizo1]

może pora na umawianie się z fobikami co dziewczyny?
ja nie jestem aż tak "odfobiczony" od społeczeństwa
ale zawsze jednak się kwaifiuje

[rather.not.happy]

czy "fobik" powinien się spotykac z "fobiczką"? zdrowe to chyba by nie było..

[eizo1]

tak samo zdrowe jak niezdrowe
tak samo jak wychodzenie z nie fobikami
oczywiście w obydwu grupach trafiają się różni ludzie

[rather.not.happy]

chodzi mi o to, że spotykanie się z człowiekiem, który nie ma takich problemów
może pomóc wyjśc na prosta.a spotykanie się z kims, kto ma ten sam problem co
ty, moze sie skonczyc na wzajemnym nakręcaniu się. ale może się mylę, mało się
spotykam z kimkolwiek...
pozdrawiam :)

[eizo1]

to raczej mitologia nierozumiejących więc bojących się ludzi z problemami
o jakim nakręcaniu może być mowa w przypadku fobii - chyba tylko tka że się
drugi raz nie spotkają (jak to fobiki) i będzie po problemie

dla fobika każda nowo poznana osoba jest na wagę złota

a jeśli ktoś ma problem z wychodzeniem w ogóle to perspektywa spotkania
z kimś kto będzie się czuł tak samo niepewnie jest tylko zachęcająca
sam się spotykam mało i nie znam nikogo z fobią więc to tylko z mojej strony tak
teoria
pzdr.

[obsessive]

rather.not.happy napisała:

> chodzi mi o to, że spotykanie się z człowiekiem, który nie ma takich problemów
> może pomóc wyjśc na prosta

Ja się z tym nie zgadzam. Moim zdaniem osoba śmiała nie zrozumie fobika, więc
już lepiej próbować z kimś podobnym do siebie.

[eizo1]

od pewnego stopnia wszystko co mamy w głowach jest nie to pojęcia dla drugiego
człowieka, zawsze można grupować ludzi według typów osobowości, charakteru,
temperamentu..
ale to nie pozwala zajrzeć komuś w środek głowy każdy jest w pewien sposób
niezrozumiały da innych i tak pozostanie

[rather.not.happy]

eizo1 napisał:

"a jeśli ktoś ma problem z wychodzeniem w ogóle to perspektywa spotkania
z kimś kto będzie się czuł tak samo niepewnie jest tylko zachęcająca "

jest zachęcająca, ale w moim przypadku stres byłby taki sam, niestety..

tłumaczę sobie czasem, że większośc ludzi jest zwyczajna,że mogłabym normalnie
wśród nich funkcjonowac, nawet wydaje się to realne, ale potem gdy pojawi się
propozycja jakiegos wyjścia, czuję wielki dyskomfort, chciałabym, ale sie boję
i często rezygnuję, widzę,że to jet beznadziejna sytuacja i odechciewa mi się
podejmowac kroków, żeby to zmienic. bo nie wiem jak to zrobic, ani nawet, czy
to jest możliwe :(

[eizo1]

może czasem warto się zmusić
pocierpieć
na pewno warto

a próbowałaś jakiejś terapii?

[eizo1]

czasem może zrozumieć
ale czasem kiepsko z tym

[rather.not.happy]

czasem się zmuszam i nawet czasami jest fajnie, ale za dużo czasu poświęcam
ludziom, których pewnie nie obchodzę.

[rather.not.happy]

"za dużo czasu poświęcam
> ludziom, których pewnie nie obchodzę." = myślę, co oni mogą o mnie myślec,
to jest bez sensu.

a terapię zostawiam na pózniej, na razie wierzę, że sama sobie poradzę.

[eizo1]

też sobie zostawiam terapie na później
ale z tą wiarą...

[obsessive]

Ja byłam na psychoterapii i początkowo wydawało mi się, że ona naprawdę dużo mi
dała, więcej wychodziłam z domu, nawet czułam się pewniejsza siebie. Ale minęło
pół roku i jestem znowu w tym samym punkcie, co i przed psychoterapią.

Z jednej strony chciałabym bardzo spotykać się z ludzmi, bywać tu czy tam, ale
jak już pojawi się propozycja, umówię się z kimś, to dla mnie to taki stres, że
ciągle myślę, żeby to odwołać. I najczęściej odwołuję.

[rather.not.happy]

ja wczoraj zrezygnowałam ze spotkania z koleżanką, która niestety poczuła się
urażona i w sumie chyba się nie powinnam dziwic. powodem mojej rezygnacji było
to,że miał byc tam też jej nowy facet, na dodatek on nie jest Polakiem.co tu
dużo mówic, głupio wyszło...
a byłaby okazja pocwiczyc angielski :(

[eizo1]

ja czasem po postu nie odbieram telefonu
też niezłe rozwiązanie

[obsessive]

rather.not.happy napisała:

> powodem mojej rezygnacji było
> to,że miał byc tam też jej nowy facet, na dodatek on nie jest Polakiem.

Z takiego spotkania to i ja bym zrezygnowała. Mówienie po angielsku mnie
stresuje jeszcze tysiąc razy bardziej niż mówienie po polsku. Raz jak mnie
obcokrajowiec zaczepił na ulicy i chciał się umówić, to mu umyślnie nieprawdziwy
numer telefonu podałam, żebym nie musiała z nim gadać in English.

[rather.not.happy]

obsessive napisała:
"Raz jak mnie
> obcokrajowiec zaczepił na ulicy i chciał się umówić, to mu umyślnie
nieprawdziw
> y
> numer telefonu podałam, żebym nie musiała z nim gadać in English."

:) ale i tak nie uciekłas od rozmowy, skoro "wydębił" od ciebie nr tel [
nieważne,że fałszywy :) ]

[obsessive]

rather.not.happy napisała:

>
> :) ale i tak nie uciekłas od rozmowy, skoro "wydębił" od ciebie nr tel [
> nieważne,że fałszywy :) ]

Razem wychodziliśmy z metra. Więc po prostu musiałam z nim rozmawiać, no bo jak
inaczej? Idziemy obok siebie, on mi zadaja pytania, a ja nic na to?;):)

[eizo1]

jak to mogłaś ukucnąć policzyć do 3 wstać i odejść uając że on naprawde nie
istnieje :))

[obsessive]

eizo1 napisał:

> jak to mogłaś ukucnąć policzyć do 3 wstać i odejść uając że on naprawde nie
> istnieje :))
>


O czymś takim nie pomyślałam;P:P Głównie dlatego, że byłam tak zestresowana
koniecznością prowadzenia rozmowy w obcym, a więc jeszcze bardziej niż polski
stresujacym, języku, że myślałam tylko o tym, czy moje wypowiedzi są poprawne
gramatycznie. Nie znosze, gdy mnie ktoś zaczepia na ulicy! Grrrr!

[eizo1]

widać nie masz żadnej fobi skoro wyrywacz obcokrajowców na lewo i prawo

[obsessive]

eizo1 napisał:

> widać nie masz żadnej fobi skoro wyrywacz obcokrajowców na lewo i prawo
>

świetny żart, naprawdę;P:P

[marwolo]

rather.not.happy napisała:
> czy "fobik" powinien się spotykac z "fobiczką"? zdrowe to chyba by nie było..

No cóż; na pewno zdrowsze, niż gdyby się miał spotykać ktoś z fobią i ktoś bez
niej... - bo TO jest chyba mało zdrowe, nie?
Pzdr mocno:)

[rather.not.happy]

marwolo napisał:
"No cóż; na pewno zdrowsze, niż gdyby się miał spotykać ktoś z fobią i ktoś bez
> niej... - bo TO jest chyba mało zdrowe, nie?"

to jest NIEREALNE
:)

pozdr.

[ryjkaeufo]

mój mężczyzna nie ma fobii, ja mam i jakoś jestesmy razem. nie wyobrażam sobie
bycia z jakimś fobikiem...

[rather.not.happy]

jestes wyjątkiem ryjkaeufo :), myślę,ze nie tylko w tym przypadku :)

pozdrowienia

[silent_violence]

rather.not.happy napisała:

> jestes wyjątkiem ryjkaeufo :), myślę,ze nie tylko w tym przypadku :)
>
> pozdrowienia

faktycznie, jest wyjątkiem. nikt na tym forum nie ma tak nasrane we łbie i nie wypisuje takich bzdur jak ona/on (cokolwiek to jest).