wiersze z TRUPEM w tytule

[p.a.d.a.l.c.o.w.a]

ALeżysz zabity i jam też zabity,

Ty - strzałą śmierci, ja - strzałą miłości,

Ty krwie. ja w sobie nie mam rumianości.

Ty jawne świece, ja mam płomień skryty.



Tyś na twarz suknem żałobnym nakryty,

Jam zawarł zmysły w okropnej ciemności,

Ty masz związane ręce. ja wolności

Zbywszy mam rozum łańcuchem powity.



Ty jednak milczysz, a mój język kwili,

Ty nic nie czujesz, ja cierpię ból srodze,

Tyś jak lód. a jam w piekielnej śreżodze.



Ty się rozsypiesz prochem w małej chwili,

Ja się nie mogę, stawszy się żywiołem

Wiecznym mych ogniów, rozsypać popiołem.

TRUP ( autor/ mi / nie znany )

[p.a.d.a.l.c.o.w.a]

czy widziałeś kiedyś trupa???

taki zeschły blady...

"człowiek" powiedział byś...

o nie...

to nie człowiek....

on nie da ci tego co może

dać człowiek...

miłości, wybaczenia, skruchy...

sa ludzie któży są ludźmi...

są ludzie któży są

trupami....

pan drops i jego TRUPA

[p.a.d.a.l.c.o.w.a]

Strona A - Przygody synów szewca Dropsa. Co robią chłopcy? Co się
z nimi działo po śmierci ojca? Jaki pomysł na życie znalazł
Tomek? Jesli posłuchacie, dowiecie się kim został nasz bohater i co
go spotkało. Strona B - Magik. Poznajcie ród Fikusów i dowiedzcie
się jakie sztuczki w wykonaniu Fikusa zadziwiły ludzi.Pan Drops i
jego trupa; Magikwykonawcy: Bogusław Augustyn, Ewa Dałkowska,
Andrzej Grąziewicz, Cezary Julski, Gustaw Lutkiewicz, Aleksander
Machalica, Krzysztof Majchrzak, Jan Matyjaszkiewicz, Maria
Robaszkiewicz, Zygmunt Sierakowski, Maciej Szary, Bogdan Szczesiak,
Barbara Szyszko, Daria Trafankowska

Trup, trup,trup...

[p.a.d.a.l.c.o.w.a]

Trup… trup… trup na mnie białą dłonią kiwa…

Wszystkie mi włosy przesiękły sumnieniem

I ciągną nazad, wstając z głowy

Balladyna, Juliusz Słowacki

Trup poety

[p.a.d.a.l.c.o.w.a]

Jeszcze wiekiem mnie nie nakryli
Leżę sobie ja – trup poety
Spoglądam na niebieski firmament
Jaki świat był mi bliski
Teraz leże sobie w dębowej pościeli
Mewom zazdroszczę lotów
Zwiedzania czego mi nie było dane
Och Ikarze gdybyś wiedział
Jak tli się we mnie zazdrość
Choć jam martwy – leżący na głębokości
Już nie długo dowiem się
W której świątyni mnie złożą
Czy spocznę na zeusowej Egidzie
Czy krzyż będzie na mym grobie
Już nie długo odejdę w zaświaty
Proszę cię Śmierci daj jeszcze raz
Spojrzeć na polski krajobraz
Daj mi poecie współczesności
Opisać piękno jej natury
Daj zaczerpnąć zbawiennej weny
Marne to wszystko jak liść z drzewa
Co na zimę każdy o nim zapomina
Mam nadzieje że mnie śnieg
Nie spowije nie odejdę w zapomnienie
Daj mi Śmierci raz jeszcze napisać
Jak leże sobie ja – trup poety

" gdy mój trup "

[p.a.d.a.l.c.o.w.a]

A. Mickiewicz " gdy mój trup..."

Gdy tu mój trup w pośrodku was zasiada,

W oczy zagląda wam i głośno gada,

Dusza w ten czas daleka, ach, daleka,

Błąka się i narzeka, ach, narzeka.



Jest u mnie kraj, ojczyzna myśli mojej,

I liczne mam serca mego rodzeństwo;

Piękniejszy kraj niż ten, co w oczach stoi,

Rodzina milsza niż całe pokrewieństwo.



Tam, wpośród prac i trosk, i wśród zabawy,

Uciekam ja. Tam siedzę pod jodłami,

Tam leżę wśród bujnej i wonnej trawy,

Tam pędzę za wróblami, motylami.



Tam widzę ją, jak z ganku biała stąpa,

Jak ku nam w las śród łąk zielonych leci,

I wpośród zbóż jak w toni wód się kąpa,

I ku nam z gór jako jutrzenka świeci.

z trupem w tle ( Leśmian )

[p.a.d.a.l.c.o.w.a]

Bolesław Leśmian

***
Po co tyle świec nade mną, tyle twarzy?
Ciału memu nic już złego się nie zdarzy.

Wszyscy stoją, a ja jeden tylko leżę -
Żal nieszczery, a umierać trzeba szczerze.

Leżę właśnie zapatrzony w wieńców liście,
Uroczyście – wiekuiście – osobiście.

Śmierć, co ścichła, znów zaczyna w głowie szumieć,
Lecz rozumiem, że nie trzeba nic rozumieć…

Tak mi ciężko zaznajamiać się z mogiłą,
Tak się nie chce być czymś innym niż się było!

Jesteś trupem - Verlaine

[p.a.d.a.l.c.o.w.a]

Nigdy nie wiem, czy jest to jawa, czy sen o Tobie
- stoisz w drzwiach i skomlesz: "Matyldo, już więcej nie będę
uciekał od Ciebie, Artur został w Stuttgarcie, nie chcę znać
tego łajna, w wąskich spodniach, z pryszczami na twarzy".

Jestem zmęczona, Pawle. Jestem stara,
a ty ciągle masz pretensje do świata i ludzi
jak mały chłopiec, którego rozpuściła matka.
Wybiegasz do apteki po lekarstwa, a wracasz po dwóch latach;
mój ojciec mówi - jesteś gorszy od dziwki, przyjaciółki
śmieją się ze mnie. Jeśli chcesz, wróć do tego zakrościałego
wyrostka, nie wiem jak się kochacie - ale widziałam wszy
w czarnych włosach Rimbauda - to mi wystarczy. Możesz
włóczyć się po Londynie, po Belgii, albo wychodzić
w nocy, dokąd chcesz i z kim chcesz pić absynt
w kawiarniach, i w stajniach gdzie śpią dorożkarze,
a nad ranem wracają zmęczone prostytutki;
to jest poza mną, ale nie stój w drzwiach
i nie skomlij - bo obudzisz syna, i nie płacz
bo pomyślę, że twe policzki i siny nos
spłyną pudrem i szminką - jesteś trupem,
Verlaine, uróżowanym trupem i starą babą
która narzeka i jęczy.

Trupy wędrowniczki

[p.a.d.a.l.c.o.w.a]

TRUPY WĘDROWNICZKI

Zmierzają trupy do stołu pańskiego,

Wędrówka ta trwa, od dnia pierwszego.

Podąża z nich każdy, upada i wstaje,

Rozsypuje się ciało, lecz dusza nie ustaje.

Idą i idą, daleka wędrówka,

Tylko ci silni dojdą do stołka.

A stół już zakryty i stołki już stoją,

I ciągle ostatnie posiłki donoszą.

Już zaraz wejdziecie, mówi Pan mile,

Już, zaraz, już niedługo - za chwilę.

I sto lat minęło od chwili ostatniej,

A trupy siadają;

Ławka po ławce.

A po nich idą najpotężniejsi:

Głód, Wojna, Zaraza i Pan ich "największy".

Pierwszy wszedł Głód, a po nim Zaraza,

Po roku Wojna ze Śmiercią;

A Pan się dalej przechadza.

Po wieku kolejnym wszedł Pan na salę,

Wstają trupy, po czym siadają.

Składając ręce w nadziei, głodne, zmęczone,

Czekają na Pana przemowę, by zjeść jedzenie wymarzone.

A Pan na tronie zasiadł i rzekł mile,

Że ucztę robimy, dopiero za chwilę.

" Trupy listy piszą "

[p.a.d.a.l.c.o.w.a]

Umarłem przedwczoraj, na raka serca,

Cierpiałem długo na swoich palcach;

Aż wreszcie pękły ich kruche kości,

Odszedłem w świat inny, nie idąc w gości.

I niech się każdy z tą myślą oswoi,

Że człowiek naprawdę umiera powoli.

Lecz kiedy wreszcie odda swe tchnienie,

To ożywają wszelkie nadzieje.

Piszę dziś list do was rodzice,

I bardzo was proszę, przyślijcie mi picie.

Pijemy tutaj czystą modlitwę,

Chyba już wiecie, co to jest picie...?

Spotkałem wczoraj swoich kolegów,

Dostałem zaproszenie do ich grobów;

Więc na tym kończę, bo mnie wołają,

I idę się napić, dopóki picie mają.

Wasz syn zza grobu,

Roku "Pańskiego", 5 lipca 1997

" trup który gada "

[p.a.d.a.l.c.o.w.a]

J.M. Rymkiewicz

Moje dzieło pośmiertne: trumna która gada
Wiersz który jest upiorem i na trumnie siada

Twarz wiersza: ospowata sina twarz księżyca
Mój wiersz: w spróchniałej trumnie Boża błyskawica

To ja: trup który idzie i rosną mu włosy
Bo są trumny co łakną krzyczą wniebogłosy

Bo choć nie mam nadziei to wiersz ma nadzieję
Bo jest mówiącą trumną z której próchno wieje

I w ciele co trumienne pośród trumien błądzi
Mój wiersz: otwarta trumna i niech Bóg ją sądzi

Bo nikt się nie spodziewa a wiersz się spodziewa
I w ciało co umarło jeszcze się odziewa

I księżycowe usta w trumnie mej otwiera
A tam próchno ząb każdy chce żyć i umiera

A tam oko łzawiące każda łza wysycha
Płuca które pękają a to wiersz oddycha

Więc nosi moje ciało choć zeń ciało spada
Moje dzieło pośmiertne: wiersz-trup który gada

marzec 1979

WWW: <a href="http://www.trupwszafie.art.pl" target="_blank">w

[p.a.d.a.l.c.o.w.a]

Festiwal Kryminału "Trup w szafie"


W listopadzie w mrocznych zaułkach Krakowa już po raz trzeci będzie
można spotkać piewców zbrodni i kary, wirtuozów intrygi i asów
sensacji. Zbliża się kolejna odsłona cieszącego się coraz większym
zainteresowaniem Festiwalu Kryminału.

Wybitnych gości nie zabraknie także i w tym roku. Wydarzenie
uświetni z pewnością napływ świeżej krwi, m.in. za sprawą
debiutanckiej powieści krakowskiej autorki Gai Grzegorzewskiej pod
wiele obiecującym tytułem –„Żniwiarz” (EMG 2006).

Podczas zeszłorocznej edycji w Krakowie gościło zarówno wielu
uznanych, jak i początkujących twórców powieści kryminalnej. Byli
wśród nich m.in. Marek Krajewski, Borys Akunin, Aleksandra Marinina
i Bogusław Wołoszański.
Organizator: Stowarzyszenie Miłośników Kryminału i Powieści
Sensacyjnej „Trup w szafie“

Trup i sofa

[p.a.d.a.l.c.o.w.a]

Trup i sofa
Sandoval Tony

wydawnictwo Taurus Media
wydanie 2009 r.
Opis książki Trup i sofa :
Aż do teraz, lato mijało mi w samotności.
Być może było tak z powodu Christiana,
chłopca z wioski, który zniknął.
W każdym razie, te dokuczliwe gnojki
nie wychodziły już na dwór pograć
w piłkę ani nawet szukać zwady...

Trup

[p.a.d.a.l.c.o.w.a]

macabre.republika.pl/trup.html

[izis52]

Dzięki za przypomnienie różności o trupach, truposzach i innych
nieboszczykach. Dobrze, że w ciągu dnia.

Trupy polskie

[p.a.d.a.l.c.o.w.a]

TRUPY POLSKIE
to zbiór współczesnych opowiadań kryminalnych polskich Autorów.

W przedsięwzięciu udział wzięli:

Joanna Chmielewska, Witold Bereś, Piotr Bratkowski, Jacek Dukaj,
Artur Górski, Irek Grin, Rafał Grupiński, Marek Harny, Andrzej
Pilipiuk,
Maciej Piotr Prus, Sławomir Shuty, Marcin Świetlicki, Andrzej
Ziemiański,
Rafał A. Ziemkiewicz.

Posłowiem opatrzył Andrzej Stasiuk.

Indeks Trupów sporządził Paweł Dunin-Wąsowicz.

[sagittarius954]

piękne .

[izis52]

Spodobał mi ten się wiersz wydrukowany w Magazynie Dziennika
Polskiego.
Nekropolia poetica

Andrzej Warzecha

Lubię ten wielki
Cmentarz poezji
¶
Z pysznych grobowców
Odpadają tynki
Słowo po słowie
Wers po wersie
¶
Ze swoich zapomnianych książek
Wstają umarli poeci
I żyją dzień lub dwa
Dla dwóch czytelników
¶
Mieli szczęście
Bo obok
Nich grzechoczą
Kości i piszczele
Asonansów, rymów
I metafor
¶
I krzyczą poeci
Niesłyszalnym głosem
Prosząc o jedno wspomnienie
Na ostatniej stronie gazety
¶
Gdyby mogli
Pisaliby od nowa
Nie mogą
¶
Czekają więc niecierpliwie
Na ostateczny sąd
Na nigdy im nieobiecane
Zmartwychwstanie wierszy

[...]

[ryba871019]

Post został usunięty przez adminów lub założyciela forum .