"nasz maluch"

[kryzar]

ma już 35 lat. Bardzo miło wspominam podróże "maluchem" i rzeczywiście przy
umiejętnym pakowaniu można było zmieścić prawie wszystko. Pralkę automatyczną
Polar-bio również i wiele innych rzeczy też
wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/1,80269,5284561,Urodziny__Malucha____Fiat_126_p_konczy_35_lat.html

[sagittarius954]

Ostatniego malucha , zamienilem na syrenkę , ale pralkę polską miałem przez
dobre kilkanaście lat , psuła się nagminnie , pewne procedury demontażowe
opanowałem do perfekcji , choc nostalgii z powodu jej braku nie odczuwam , pora
wziąć się do naprawy elektroluxa , tez wspaniała pralka ))

[szyszkasosny]

Tak, tak - bardzo był pojemny i pakowny. Pierwszy nasz maluch kupiony w peweksie
jeździł z nami 7 lat. Miał już dziury w podwoziu, założone dywanikiem.
Przewoziliśmy nim: pralkę automat jak wyżej, bojler elektr. 100 litrowy, 2 owce
dla ojca, rury pcv kanalizacyjne. Rury wystawały przez okno i w czasie jazdy
grały na różne tony, aż ludzie się oglądali po drodze.
Pamiętam wyprawy na wczasy - z południa Polski nad morze - bez bagażnika. W lukę
między fotele z tyłu pakowało się bagaż, na to wykładało śpiwór i koce i dwoje
dzieci kotłowało się po tym tapczaniku całą drogę. Ach czasy...

[skrzydlate]

mój pierwszy.. jedyny, czerwony, truskaweczka... bagażniczek maleńki a ja z
dwójką dzieci nad morze... siedzieli na rzeczach... słodki był... po jakims
czasie uzywania trzeba go było uruchamiać waląc czyms twardym z rozrusznik
jednocześnie kręcąc kluczyjkami w stacyjce.. ile zabawy przy tym było, bo dwie
osoby były potrzebne, łapanka była na ulicy zawsze... a jak zmieniałam sama
popsute boczne światełko, w obecnym już bym nie udała rady samodzielnie, za
bardzo przekombinowany ... a tam?... przykleiłam na gumę do żucia... bo inaczej
się nie chciało trzymać... i jeździł z tą guma ... słodki był.. guma była nie
wyżuta zbyt dobrze

[milata2]

Z "maluchem" mam trzy wspomnienia, które najbardziej wryły mi się w
pamięć.
Pierwszy raz jak jechaliśmy do rodziny; każdy napotkany tir
powodował u mnie gęsią skórkę i wydawało mi się, że siedzę w
pudełku od zapałek, które za chwilę zostanie wciągnięte pod koła
tira.
Drugie, jak swojej „młodzieży” kupowałam wieżę; było nas troje, a
pudeł więcej od nas, trzymaliśmy je również na kolanach, sięgały pod
sufit i prawie nic nie było widać....
Trzecie, smutniejsze, bo skasowaliśmy autko, a ja ze strzaskanym
nadgarstkiem, znalazłam się w szpitalu, gdzie pod narkozą składano
mi kosteczki...