Sposób na życie na emeryturze

[globerr]

Jestem już po 50-tce i powoli zbliża się czas emeryturki. Czy macie jakieś
sposoby na zajęcie czasu na emeryturze? Może jakieś plany, które chcielibyście
zrealizować w tym czasie?
Myślę, że na tym forum jego uczestnicy mają wiele pomysłów i planów a ich
wymiana dla wielu może być ciekawa.

[polnaro]

Podróż dookoła świata, moje marzenie, tyle,że odprawę już diabli wzięli.

[globerr]

Taka podróż to szansa na zobaczenie takiego świata, jakiego za jakiś czas już
nigdy może nie być. Też bym chciał....Jak uda mi się wyjechać w podróż dookoła
świata to obiecuję podzielić się wrażeniami po powrocie.

[sagittarius954]

Do tej pory nie myślę o emeryturze jak o o czymś co może sprawiać radość ,
dziwne ale prawdziwe . Zycie prowadzi mnie swoimi drogami i wiedzie za rękę jak
małe dziecko . I jakoś nie mogę się wyzwolić z tego . Choć mam marzenia np,
jedno z nich jest tęsknotą za wyspą , bezludną ale z na tyle przyjazną ,że
chciałbym tam osiąść bez żadnych wygód i poczuć , prawdziwą radość życia bez
wszystkich ekskluzywnych dodatków i pomysłów innych ludzi.

[globerr]

To marzenie o tej wyspie mogłoby być i moim z jedną zmianą, gdyby ona nie była
tak całkiem bezludna. Wystarczy jedna urodziwa mieszkanka i marzenie kupuję.
Komercyjnych dodatków może nie być zgoda.

[graga211]

Globerr, a jesteś tzw. 'złota rączka'? Na takiej wyspie, z taaaką
współmieszkanką byłoby to konieczne, bowiem panie miewają życzenia,
które dżentelmen spieszy spełnić, a nie zawsze jemu sprawia
przyjemność...

[ovaka]

Emerytura jest super!Ale dla tych którzy maja przyjaciół, przerózne
zainteresowania i oczywiście siły witalne aby im sie chciało.Dla
kogos kto w zyciu zajmował sie tylko praca, domem, mężem (ty żoną!)
dziećmi i niczym wiecej , emerytura chyba jest straszna - pustka i
nuda.Nie wierzę ,ze ktos mało aktywny "życiowo" nagle na emeryturze
sie zmieni.Ci inni rozkwitna , rozpasaja sie i będa szczęśliwi
dopóki zdrowie pozwoli , a jak nie pozwoli , to będa znali
sposoby ,by o chorobie zapomnieć!

[polnaro]

Ovaka, miej litość. Jeśli ktoś zajmował się jak należy pracą, domem, dziećmi,
to jak jeszcze mógł wtedy zajmować się czymś więcej?
Właśnie emerytura daje szansę na robienie czegoś dla siebie, rozwijanie pasji,
talentu, ew. podróże /ale to EMERYTURA, nie zasiłek/.

[globerr]

Masz rację Basiu ........ myślę dokładnie tak jak Ty.

[polnaro]

Zawsze można jeszcze marzyć, a nawet zaplanować i.....poskładać koniec z końcem,
potem fruuuuu w tę podróż.

[globerr]

Mądre słowa, choć dla mnie nie zawsze się spełniające. Znam ludzi, którzy
dopiero na emeryturze zobaczyli, że świat nie jest biało-czarny, ale pełen
kolorów. Ich życie zawodowe nie pozwalało na tak oczywiste "widzenie barw". I
wyobraź sobie nabrali tempa życia i znowu nie mają czasu na nic, tylko z drobną
różnicą, że robią to co chcą.
Oczywiście zgadzam się z Tobą są tacy, którzy nie potrafią się odnaleźć w nowej
rzeczywistości. Chociaż nawet nie mając rzeszy przyjaciół, a mając obok siebie
niesamowitą kobietę, też można czuć puls tej lepszej strony życia. To wszystko
nie jest szablonem, stąd właśnie mój wątek.

[globerr]

Myślę, że rola "złotej rączki" nie byłaby tak trudna. Weź pod uwagę, że i tak
byłbym najlepszy ze wszystkich nie mając żadnej konkurencji.

[graga211]

No, no...taka pewność siebie to 50% sukcesu.
A może nawet i więcej zważywszy, że nieszczęsna musiałaby się
pogodzić ze wszystkim, gdyż na bezrybiu i rak ryba!
Ja już podróżuję palcem po mapie i stwierdzam, że nie ma to jak u
siebie, na własnych śmieciach.
Jednak tak czy śmak, marzenia są cudne, gdyż pozwalają zapomnieć o
tym, co nas boli i nie zauważyć, że gdzieś nas dźga.
Gdy nie mogę zasnąć, marzę o możliwościach telereportacji i w
zalezności od kaprysu, wybywam w różne, różniste strony świata, a
najwięcej frajdy sprawia wyobrażenie sobie zdziwienia osoby, którą
zechciałam odwiedzić. O, np. mojej siostry na mój nagły widok na
śrosku jej saloonu, hehehe. A jej psy? Te dobiero by zdurniały!
No naprawdę...

[globerr]

Pewność siebie to połowa sukcesu - OK zgoda.Co do wyspy i jej mieszkanki to nie
tylko ona musiałaby się pogodzić ze wszystkim, pozostali tubylcy również.
Ale, że najlepiej na własnych śmieciach można w pełni stwierdzić po realnej
podróży i powrocie, a nie tylko palcem po mapie.
Teleportacja i dla mnie byłaby czasem wybawieniem, bo nie lubię latać samolotami.

[graga211]

Wtedy szczeniaczka sobie fundujesz, czy tak? Mam takiego sąsiada,
który z powodu samolotu przedłożył nasz Bałtyk nad Morze Czerwone i
inne takie, do którch drogą lądową nie da rady.

[globerr]

Kiedyś faktycznie latając musiałem sie nieco znieczulić czymś procentowym. Teraz
po latach doświadczeń uważam, że wystarczy coś na uspokojenie z apteki. Nigdy
bym nie zamienił ciepłych mórz na nasz Bałtyk. Warto się postresować, by potem
spełniać swoje marzenia.
mam nadzieję, że emeryt ma jeszcze jeden atut. Dla niego wycieczki last minute
są w zasięgu ręki.

[izis52]

....póki ono trwa (żydowska pieśn weselna), a sposobów jest wiele,
co kto lubi. Z kimś bliskim celebrować warzywno-jarzynowe
kolacyjki z winkiem, co wydatnie poprawia krążenie. Pisać dla
potomnych, malować,rzeźbić, ale głównie podróżować, jesli nie
lubisz latać to pozostaje samochód, rower choć mniejsza odskocznia
od codzienności. Greccy emeryci np. nie lubią podróżować w
nieznane; siedzą więc w kawiarnianych ogródkach w wyłącznie męskim
towarzystwie przekładaja paciorki,grają w karty lub gry planszowe i
z poważna miną kontempluja przechodniow. Włosi i Francuzi
odmładzaja się na rózne sposoby i flirtują, albo uprawiaja hazard.
O innych nacjach przy okazji. Nasi emeryci marzą...choc to się
zmienia. Iza

[globerr]

My nareszcie jesteśmy otwarci na świat i dotyczy to tak jak piszesz na szczęście
zresztą również coraz bardziej emerytów. Czasem myślę, też zupełnie śmiesznie:
"może napiszę jakąś książkę?". Wiem, że to bardzo trywialne, ale tak to już
chyba jest.
Kolacyjki z winem i mixem warzyw to dobry pomysł oczywiście tak jak piszesz z
kimś bliskim.

[polnaro]

A ja właśnie coś twórczo się uaktywniłam i przegapiłam Wasze dyskusje, ale
obrazek całkiem sobie, jak na emerytkę.

[globerr]

To ja mam nadzieję, że twórczo idę spać. Może jakiś proroczy sen podpowie coś
fajnego. Dobranoc i mam nadzieję na jutrzejsze pogaduchy.

[xy.5]

Na emeryturze jestem krótko,ale ciągle biegam wokół róznych spraw,że na razie ipo staremu nie mam czasu na myśli ponure.Klikam sobie teraz w ciszy i spokoju,bo przy nieustannym deszczu wyspałam się za wszystkie czasy.

[globerr]

Myślę, że nie koniecznie trzeba mieć myśli ponure na emeryturce. Przecież to
kawałek zasłużonego odpoczynku i czas ten może być dobrym czasem. Emeryci z
bardziej zasobnych krajów już to od dawna wiedzą.
A że emerytura w jakiś stereotypowy sposób kojarzy się nam z nieuchronną metą
życia to błąd logiczny. Przecież wielu ludzi w wieku tzw. produkcyjnym również
ma swoje problemy związane ze wspomnianą "metą życia". Jak to mówią "Alleluja i
do przodu.....".

[graga211]

Witam w nowym dniu równie deszczowym jak poprzedni.
Z przyjemnością przeczytałam dalsze wasze dyskusje, w ktorych mnie
juz zabrakło, gdyż o północy musiałam na dworcu odebrać mamę
marnotrawną. Wybrała się do Wiednia na 2 tygodnie i straciła rachubę
czasu oraz poczucie doby
O, właśnie tak nalezy podchodzić do 'wiekowej przypadłości', jak
ona - zawsze sobie to powtarzam. Ona jest w ciągłym ruchu, zawsze
ciekawa ludzi. Astma dusi ja niemiłosiernie i ostatnio jest to
jedyny powód jej niezadowolenia oraz samobójczych mysli, ktore na
szczęście szybko przemijają.
A wracając do meritum, popieram zdanie globerra i za nim potarzam:
>"Alleluja i
> do przodu.....".

[globerr]

Zawsze podziwiam takie osoby, jak Twoja mama.
Mogą być one jakimś wzorem do naśladowania biorąc pod uwagę, że przeżyły o wiele
trudniejszą historię niż my dotąd.

[graga211]

A ja jestem taka już upierdliwa baba, że kurczowo trzymam się
pewnych wypróbowanych sposobów, np. takie prezentowanie zdjęć jest
dobre i wygodne, jeśli ma się tylko 1,2 fotki, ale kiedy więcej, to
wolałabym je wrzucic do albumu np. picasa i oglądać też z albumu.
O, np:
picasaweb.google.pl/graga211/Kair?authkey=ihtxc2xV2cQ
Klikanie w każde osobno i czekanie aż się otworzy jest bardzo
irytujące. W albumie widzisz wszystkie i możesz dokładniej oglądać
tylko wybrane.

[izis52]

Za oknem deszcz, ponuro, a w sercu oby maj ! Osobiście popieram
napisanie ksiażki lub choćby opowiadań, jeśli ma się coś do
powiedzenia innym, a zapiski można gromadzić od już i do szuflady.
Jeśli braknie determinacji i motywacji (kogo to zainteresuje ?), to
może ktoś odkryje zapiski ? Póki, co pisanie samo w sobie jest
ciekawe. Miał być maj, a tu nutka pesymizmu. Od czwartku ma być
słonecznie, więc lepsze nastroje ożywią wątek przedemerytalny.
Kilka dni temu wróciłam z wakacji w słonecznym, kameralnym miejscu
z cudnymi krajobrazami i klimatycznymi miasteczkami. Ciągle mam
przed oczami pary często bardzo wiekowych Anglików, uśmiechniętych
i uprzejmie pozdrawiających chwilowych współtowarzyszy. Emanuje od
nich pogoda ducha i wewnętrzny spokój, co bardzo kontrastuje
(niestety) z obrazem rodzimych podrózników (gburowatych ważniaków
lub aktorów). Myślę, że to nie tylko predyspozycje narodowe lecz
kwestie kulturowe i ekonomiczne. Łyżka dziegciu..., a tu właśnie
słoneczko przebija się przez chmury i ociera się o przebarwiajace
się liście dzikiego wina. Szkoda,że nie można wypić kawy na tarasie
10 C brr..... Pozdrawiam Iza.

[polnaro]

Izis, muszę Cię powiadomić, że właśnie uratowałaś kilka zeszytów moich zapisków
i stos luźnych kartek, które przygotowałam do kominka. Zabrało się , bo pisane
od 13 r.ż.
Pomyślałam, że śmieszno będzie jak kiedyś wnuki "toto" czytać będą i wady babci
odkryją. Poczekam jeszcze, a może to w całość jakimś tytułem zamknąć? Ta pogoda
takim pomysłom sprzyja. U nas słonka na lekarstwo. Tylko, czy wystarczy
umiejętności i determinacji.

[graga211]

Polnaro, też takie zapiski miałam i w trakcie jednej z przeprowadzek
wrzuciłam do ognia. Teraz żałuję, gdyż przydałyby się.
A więc nie wyrzucaj!
Może kiedyś, gdy juz będą wszystko po Tobie wyrzucać (niestety, taka
jest prawda naszego końca) zachowają właśnie te zapiski???
[Ja bym zachowała, jednak nie będę miała czego, gdyż moja mama woli
czytać.]
Ale z wczorajszego wpisu wnioskuję, że raczej coś namalowałaś.
Martwą naturę? A może jeszcze coś innego?

[polnaro]

Kwiaty, olej, schną i polecą zaraz jako prezent do Teresy.

[globerr]

Graga mój tata spisał to wszystko w wersji komputerowej. Dodał do tego wiele
zdjęć (czasem zapomnianych, czasem nieznanych). Wyszła z tego niesamowita
pamiątka o naszej rodzinie. Niesamowita bo zawiera często fakty i spojrzenie na
pewne sprawy, którego mając mniej lat nigdy nie znałem.

[polnaro]

Tak, motywację wytworzyliście, jeszcze poproszę o korepetycje, no....otóż
właśnie, czego się douczyć trzeba, żeby czytelnik nie wołał o pomstę do nieba?

[izis52]

Żałuję, że malować nie potrafię, bo warto byłoby oddać choćby
akwarelą ulotne fascynacje. Uczę się fotografować,ale to nie to
samo i na razie moje zdjęcia są jakieś takie bez duszy. A propos
zapisków warto je porządkować zapisem elektronicznym z bieżącymi
uwagami, ale dobrze radzić, choć sama ciągle mam lepsze zajęcia, a
komputera mam chwilami dosyć w pracy, choć z drugiej strony po dniu
przerwy brakuje jak porannej kawy.
Wracajac do pomysłów na emeryturę; niektóre matki-Polki za punkt
honoru stawiają sobie wychowanie wnuków: dowożenie do przedszkola,
szkoły, na zajęcia dodatkowe itp. Myślę, ze owszem raz w miesiacu
można pogadać, wyjść na "dydaktyczny" spacer, ale trochę zdrowego
egoizmu i zrobienie coś dla siebie powinno być ważniejsze.Własne
lekcje zostały odrobione. Pewien znajomy wykonuje miniaturki
słynnych budowli (wczeŚniej je oglada w naturze) i ma całkiem
pokaźną kolekcję, tyle, że nie każdy ma cierpliwość i zdolności
manualne. Osobiście wolę przegadać wolny wieczór, potańczyć
(rzadko) lub poczytać. Może na emeryturze zmienię proporcje i będę
tylko jeździć po różnych kurortach, spa itp. Iza

[globerr]

Bardzo podoba mi się określenie "odrobina zdrowego egoizmu". Zapamiętam na 100%.
Malować niestety też nie umiem. Ale za to umiem robić pokazy slajdów z
rozmaitych wakacyjnych wypraw. Z dodaniem dobrych efektów i trafionym podkładem
muzycznym wywołują nie tylko u uczestników tych wypraw bardzo ciekawy klimat.

[polnaro]

Tak , lekcje odrobione i popieram zdrowy egoizm.
Widzę jednak rodziny, gdzie pomoc dziadków jest konieczna ze względów
materialnych, bywa różnie, mnie to nie dotyczy, na szczęście, ale los lubi
płatać figle /tu odpukałam 3X/.
Pomysłów mamy tu kilka, teraz uszlachetnić "talenty" i do dzieła.
Emerytury bać się nie należy, kojarzy się z pewnym wiekiem, to fakt, ale
pracując, a nawet zapracowując się czasu nie zatrzymamy, możemy sobie nawet
szkodzić, wiem coś o tym /mam obok takiego, co w pracy umrze nawet jak dożyje
setki/.

[globerr]

Też myślę, że to kwestie kulturowe i ekonomiczne. Zdarzyło mi się mieszkać kilka
lat w N. Jorku. A będąc tam z pieskiem codziennie spacerowaliśmy po Central
Parku. Tylu uśmiechniętych i wspaniale wyglądających emerytów w jednym miejscu
nigdzie więcej nie widziałem.
Zawsze uśmiech, pozdrowienia i często rozmowa bez narzekactwa. Tylko
pozazdrościć............

[izis52]

Globerr podziwiam zdolności techniczne: filmy, podkłady, efekty to
nie dla mnie. Mam niestety awersję do wszelkich instrukcji, które
są napisane dla facetów i jeśli nie muszę... Ogladam jak panowie
po pięćdziesiątce na motocyklach, quadach, motolotniach podnoszą
sobie poziom adrenaliny. Takiemu współczesnemu cykliście, czy
Ikarowi przestrzeni - przygotowanie (przegląd sprzętu, ubiór,
wyruszenie w trasę, a potem na odwrót) skutecznie pochłania mnóstwo
czasu i chyba o to chodzi. Szczęście,że przy samochodzie z
automatyczną skrzynia nie trzeba nic kombinować oprócz tankowania.
Wracając do wątku pisarskiego mialam na myśli raczej dziennik do
opisywania poruszajacych spraw, wydarzeń z odniesieniami do
przeszłości, przyszłości. Nie wiem czy ktoś to przeczyta, może ja
sama stareńka lub zamyśli się wnuk; jak była ta babcia... Podobno
są warsztaty literackie na uniwersytetach trzeciego wieku. Ktoś
chwalił taką formę aktywności dla rencistów i emerytów ?

[globerr]

Fanatycy motocykli moim zdaniem nie robią tego dla zabicia czasu. Wierzę w to,
że jest to namiastka pędu, dźwięku silnika które dają pewne poczucie wolności.
To mój męski punkt widzenia, trochę inny niż Twój.
Co do Uniwersytetu Trzeciego Wieku przyznam, że pomysł super, choć nigdy nie
interesowałem się o co w tym chodzi. Ale skoro taki Uniwersytet ciągle działa to
chyba znaczy, że ma sens. Inaczej byłby formą przejściową.
Jeśli chodzi o Twój dziennik to pisz.... jestem przekonany, że ktoś kiedyś go
nie tylko przeczyta, ale być może nauczy się z niego postrzegając wspólne geny i
łapiąc sie na podobieństwach.

[graga211]

Także jestem za robieniem notatek. Życie tak szybko ucieka i tak
szybko zmienia swe barwy! Istnieją tacy, których fascynuje
przeszłość raz relacje z pierwszej ręki. Sama chętnie czytam cudze
wspomnienia, autobiografie i pamiętniki. A jeszcze jeśli wzbogacone
o zdjęcia, to ho, ho!
Wiesz, Globerr, ze też zrobiłam kilka prezentacji dla moich wnuków?
M.in. historię rodu od roku 1505 ze starymi fotkami z XIXw i
fotografiami jeszcze wcześniejszych obrazów. Byli/są zachwyceni.

[globerr]

No no...... historia od 1505 roku to robi wrażenie. Myślę, że wnuki będą często
wracać do Twoich prezentacji. W końcu taka historia może się nawet stać źródłem
wiedzy dla kolejnych pokoleń w Twojej rodzinie.
Ja mam jeszcze drzewo genealogiczne mojej rodziny wykonane także przez mojego
tatę. Często spoglądam na zdjęcia i robię to zawsze z duża dozą satysfakcji. To
duża frajda powiedzieć sobie rano cześć dziadku itp. patrząc na fotografie
rodzinne naszego drzewa umieszczone w stylizowanej ramie i wiszące sobie na ścianie.

[del.wa.57]

Zycie zaczyna się po 50-tce)
Ja nauczyłam się obsługi komputera cztery lata temu,nie miałam przed tym kompa i
nie wiedziałam jak sie do tego zabrać,dzisiaj bawię się swietnie,nauczyłam sie
robić prezentacje,które lubię robić,mam czas na wszystko a nawet na lenistwo,na
które kiedyś pozwolic sobie nie mogłam.Jest mnóstwo możliwości,zależy kto co
lubi,podziwiam ludzi,którzy malują,sama nie mam takich zdolności.

[polnaro]

Grago! Jak mogłaś zataić Tak udokumentowany rodowód?
U nas dokumentacja skromna, raczej przekazy słowne, a te różnią się bardzo. Syn
zebrał, szukając po świecie, różnymi sposobami, dane członków rodziny /szkoda,
że głównie po mieczu/. Zobaczymy co z tego wyniknie.Jeszcze sporo luk i
niewiadomych. Trudne to bardzo, wiele osób nie jest zainteresowanych, a może to
nieufność.

[graga211]

Najłatwiej po mieczu - łapiesz trop i trzymasz się tylko jego.
Po kądzieli wpadasz w historię tak przeróżnych rodów, że łatwo można
dostać prawdziwego zawrotu głowy, choć szlak ten jest często
ciekawszy niż po mieczu. Czy wiecie, że całkowicie zwykłym było, że
jeden mężczyzna miał w swoim życiu kilka żon? [Oczywiście nie naraz,
tylko po kolei.] W jednym przypadku spotkałam takiego,
który "wykończył" 5 sióstr! Widocznie wychodził z założenia, że tak
czy śmak, wszystko zostanie w jednej rodzinie [co zazwyczaj
oznaczało ogromny majątek, mnóstwo ziemi, kilka wiosek...]

[globerr]

Chyba przy dużej ilości czasu wolnego dobrym pomysłem są sezonowe pasje np.
teraz grzybobranie, latem wypad gdzieś nad wodę, zimą wspaniałe spacery po
zaśnieżonym lesie lub jeśli ktos umie to narty itp. itd.
Na pewno wolontariat. Jestem psiarzem, więc jakaś forma pomocy ukochanym
pieskom. U nas jeszcze dużo brakuje do normalności także i w tej dziedzinie.
Zawsze źle się czułem jako człowiek patrząc jak traktujemy np. konie wywożone
na hamburgey. Myślę, że można podarować także i im kilka chwil dobrego życia.
Wiele osób ucieka od miasta żyjąc bliżej natury w cieplutko urządzonych przez
siebie "siedliskach". Nigdy tak nie mieszkałem, ale wydaje mi się, że takie
życie w rytmie natury jest lepsze.
Można również nadrobić teatralno-muzealne zaległości. Jesli ktoś czuje taka
potrzebę to najlepszy na to czas bo sztukę trzeba smakować powoli, wtedy jeszcze
bardziej zachwyca.
Jeśli coś mi jeszcze wpadnie do głowy........ napiszę.

[sagittarius954]

Właśnie o to chodzi , byś w wieczory jesienno zimowe , myślał i pisał Również
u nas , ja zapraszam cię serdecznie do częstego odwiedzania tego forum , a jeśli
pytałeś o to co można robić na emeryturze to znaczy ,że masz ochotę do życia
intensywnego . Tak trzymaj i daj znać jak wpadnie ci jakiś geńkowy pomysł do
głowy

[xy.5]

Odwiedzam dawne miejsca,piszę do koleżanek i kolegów,ze szkolnych lat,spotykam się ze znajomymi,czytam ulubione ksiązki,robię to co chcę ,a nie tylko to co muszę.

[natla]

I to jest piękne, ze mozna robić to, co się chce. Jednak coraz
bardziej dochodzę do wniosku, że należy sobie narzucić choć małą
dyscyplinę i trochę się zorganizować. Życie "na żywioł" oddaje pole
lenistwu i czyni człowieka rozlazłą kupką nieciekawej materii.
Oglądam właśnie tutaj teraz takie rozlazłosci, które nic ze sobą nie
potrafią zrobić, choć mają wszystko zorganizowane. Wystarczy tylko
przełamać lenistwo, dostosować się i życie staje się piękne.

[graga211]

No bo to już tak dziwnie jest, że kiedy człowiek naprawdę nie ma
żadnych obowiązków, a do tego mnóóóstwo czasu, to...zaczyna
zwyczajnie narzekać. Na wszystko. I nic mu nie pasuję. Nic się nie
podoba. Zaczyna też szwankować zdrówko i staje się hipochondrykiem.
A Ty, Natla, musiałaś tam poznać całkiem nietuzinkowe "rozlazłości",
skoro twoje peany są coraz częstsze i głośniejsze. Hę?

[xy.5]

Organizacja i stałe obowiązki się przydadzą,tym bardziej,że samo życie mi je przyniosło.A to wyjazdy do mamy,a to działeczka,a to przetwory.Na każdy dzień jest zaplanowany "żelazny" przydział.

[globerr]

Mój znajomy już na emce, zresztą bardzo fajny człowiek, zamienił się w
spółdzielnię przetwórczą, winiarnię itp. Sam robi wspaniałe grzybki marynowane
(swojego zbioru), niesamowity chrzan na Wielkanoc, ogórki kiszone takie jak
nikt, całorocznie winko o wybornym smaku itp. Potrafi oklejać słoiki wymyślnymi
etykietami i obdarowuje swoimi "cudami" tych, których lubi. Zawsze jego
"podarunki" znikają w ciagu jednego, góra dwóch dni. Każdy mysli i pamięta o nim
pozytywnie.
Przez żołądek do serca...............

[graga211]

Hi, hi, też mam takiego, zresztą kolega z klasy, robi fantastyczne
nalewki. Właśnie podarował mi 3 różne, ktore już liczą sobie 9 lat.
Pychota! Przepisy ma własne, zdobywa uznanie na corocznych
konkursach przetworów gospodarstw ekologicznych. Tak smaczne nalewki
jak jego ma jeszce tylko pewna pani docent z gdańskiego uniwerku,
która też specjalizuje się w przetworach z koziego mleka.
Ludzie mają wcale pozytywne hobby!

[sagittarius954]

Globerr wspomniał o znajomym z przetworami , graga z różami i nalewkami a ja
chcę zadać wam pytanie . Dlaczego nie udaje się utrzymać jakości produktu w
wypadku ,gdy dany osobnik próbuje wejśc na rynek i zaczyna go wytwarzać masowo?
Jestem odbiorcą wędlin z pod Radzymina . Co wtorek jeżdżę tam po jakieś produkty
. A ponieważ od dwóch lat smakuje wyroby ,stwierdzam ,że ulegają obniżeniu
jakościowemu . I choć mury w tej masarni pną się do góry to wyroby odwrotnie .
Pewnie że jeszcze przebijają te w sklepach , ale pamiętam doskonale smaki i
zachwyt jaki we mnie wystąpił wobec ich zaznania . Dlaczego .Dlaczego nie
potrafimy właśnie w przedsiębiorstwach rodzinnych utrzymać jakości i metod
wyrobów . Dręczy mnie to pytanie , bardzo .
A już żeby było na temat , to nawet na emeryturze zdarza się ten proceder
prowadzić statecznym emerytom

[globerr]

To jest taka zasada jak jedzenie w sieci McDonalds w porównaniu z jakąś małą,
fajną knajpką. Poza tym bierzemy zły przykład od tych, którzy w sferze wolnego
rynku przez to przeszli. Najpierw reklama, wyrobienie sobie marki, potem
jechanie na opinii i dzięki temu stali odbiorcy.
W Polsce niewiele firm myśli długofalowo. Najważniejszy jest zysk w szybkim
czasie. Z drugiej strony wielkie sieci handlowe dążą do jak najmniejszej ceny
jednostkowej zakupu od producenta. Wynika to z tego, że klientami tych sieci są
ludzie, którym nie przelewa się w portfelu. I tak kółeczko się zamyka. Też tak
jak Ty Sagittarius nie jestem z tego happy.

[graga211]

Globerr, masz rację, ale myślę, że tylko częściową. Także się tym
interesowałam i co usłyszałam? Jeśli interes rusza i zaczyna
rozkręcać się coraz lepiej, to unijne przepisy taką śrubę
przykręcają, że diabli wszystko biorą.
Np. u nas został otworzony maleńki sklepik z własnymi wyrobami
masarskimi. Mniam, tam mozba było nabyć takie pyszności, jakie
jadałam za dzieckowych czasów.
Była, bo niestety już tylko boczek wędzony pozostał ekstra, gdyż
okazuje się, że MUSZĄ dodawać chemię, która owszem konserwuje, lecz
psuje smak, inaczej przepisy unijne nie zezwolą na sprzedaż
produktów.
Wyobrażacie to sobie?!
No i mamy masło twarde, lepkie jak olej, nawet śmietaną nie pachnie,
mleko z posmakiem chemicznych środkow, dżemy, na których żadna pleśń
nie siądzie choćby słoik stał otwarty przez długie dni.
Spróbowałabym tak moje dżemy zostawić.
Hehehe!

[izis52]

Natla wrzuciła ważny kamyczek do dyskusji: "emerytalne
rozmemłanie", czyli przeciętny polski styl na emeryturze: fotel,
telewizja, szlafroczek i smakowitości jako główna przyjemność. To
niby na pierwszy okres wakacji, a potem przyzwyczajenie.
Predyspozycje ma się w stylu życia przed emeryturą, genach i
bioligii. Obserwuję przypadki niereformowalne, wyszukujące
usprawiedliwienia dla swojej postawy. Warto chyba jeszcze przed
emeryturą pomyśleć jak uniknąć "stetryczenia".
Wpadłam na chwilę w ramach relaksu.Od poniedziałku analizuję
wyjątkowo trudne zadanie, a moja samodyscyplina oscyluje wokół 10
godzin gimnastyki umysłu dziennie (nikt mnie nie zmusza, ja to
lubię!!!) Chętnie jednak pochodziłabym w tym Mielnie lub popływała
w miłym towarzystwie. Szkoda,że tak daleko. Wątek się rozwarstwił
w stronę etyki biznesu i psycho-socjologii.. Może książka powstanie?
Pozdrawiam Iza

[globerr]

To "stetryczenie" o którym piszesz często dopada emerytów, ale hm... znam wielu
całkiem młodych ludzi, którzy pod to określenie już podpadają. Wydaje mi się,
zaznaczam nie jestem pewien, że to wszystko kwestia charakteru, zainteresowań. W
czasie emki napewno samodyscyplina jest bardzo ważna, bo to okres w którym
lenistwo może nas całkowicie pochłonąć. Jednak nie dajmy się zwariować,
poleniuchować czasem też trzeba........Generalizowanie tych kwestii chyba jednak
nie jest najlepszym pomysłem. Wątek dalej szuka pomysłów na fajne spędzenie
czasu w czasie "emki". Proponuję podnieść go nieco wyżej do sfery marzeń.
Co robiłabym/robiłbym na emeryturze, gdybym miał nieograniczoną ilość środków
finansowych?.

Życie emeryta

[wiga2008]

www.tvn24.pl/26086,1565793,0,1,rock-n-roll-nie-ma-wieku,wiadomosc.html
Prawda, że może być piękne?

[globerr]

Dobre......tylko czemu oni wyglądają jak z horroru he he

[graga211]

Oj nie, to już w wyobraźni przerabiałam i nie nadaję się na
milionerkę, a już nie daj Boże - miliarderkę
Nie lubię luksusowych hoteli, nie imponują mi wielkie rezydencje,
nawet takie filmy dokumentalne, jakie obecnie serwije TVP2 a
serii "Wyspy do wynajęcia" nie są w stanie mnie porwać. Ja muszę
mieć coś do pokonania, jakieś ograniczenia, po prostu coś, co
pozwoli mi być dumną z siebie, że mimo wszystko TO zdobyłam, TO
zobaczyłam, To spróbowałam.
A jeśli ma się kupę forsy, to co jest do zdobycia? Chyba Czomolugma!
Lecz ten sport nie frapuje mnie, jest mi dalszy niźli Mars czy Venus.

Gdybym miała nieograniczone środki finansowe, to prawdopodobnie
poróżowałabym non stop, z hotelu do hotelu, z lotniska na lotnisko,
z portu do portu i w końcu siadłabym tu u siebie i z ulgą głęboko
odetchnęła, bo człowiek to już taka bestia, że tęskni i marzy za
tym, czego nie ma. A kiedy zdobędzie - nudzi go to.
W Szwajcarii poznałam grono bardzo bogatych pań (wszystkie pod 90-
kę), które ciągle są w podróży i 2x w roku spotykają się, by
opowiedzieć, gdzie były i co widziały. No więc buzia otwierała mi
się coraz szerzej, a na pytanie, czy już ich to nie nudzi, odparły,
że bardziej nudno, wręcz beznadziejnie jest w domu, gdzie każdy kąt,
kazdy mebel przypomina o latach oraz dokuczających przypadłościach
późnego wieku, o czym zapominają będąc w ciągłej drodze.
No więc chyba podróże.
Ale tylko CHYBA.

[globerr]

Może jednak nie tak hi hihi

pl.youtube.com/watch?v=iM1QqQWtdhE

[polnaro]

Taak! Wybieram się do kumpelki, na wszelki wypadek wezmę kocyk, pod jednym nie
lubię.
Mnie do tego miliarda to już tylko kapkę brak, potem będę już mogła, jak Oni
obaj, trwonić kasę na herbatkę i ciasteczka. Ale się rozmarzyłam...

Ludzie...:^)

[graga211]

Czy ja coś źle piszę?
Jakaś takaś dziwnaś cisza zapada po moich postach
Oświet'ta mię!

Idę się wypłąkać do kącika :'( n/t

[graga211]

[graga211]

Chyba raczej się uturlam ze śmiechu, co ta moja klawiatura wstawia
poza moim zezwoleniem!
Co to znaczy "wypłąkać"?
Ciekawostka...

[polnaro]

Grago, na emeryturce płakanie zabronione, no chyba , że ze śmiechu.
A może jakieś komedyje zaczniemy pisać zbiorowo, każdy z chętnych po jednym
rozdzialiku np,.

[milata2]

Nie płacz Graguś, piszesz zawsze mądrze i na temat, buziaczki))

[milata2]

)

[sagittarius954]

A dlaczego cisza , już dwa razy chciałem odpowiedzieć , ale siedzę ciągle na 5
stronie naszego fotum i liczę statystyke , cholera ,że tak powiem , trzęsie mnie
moje lenistwo z początku roku ,ale siedzę i liczę , i mam cyfry przed oczyma ,
daty godziny , i twoich 17 postów policzonych w maju

[globerr]

Można też się świetnie bawić. To też super sposób na emkę.

pl.youtube.com/watch?v=Yqq34GkEfiw

[globerr]

Wycieczki samochodowe poza miasto zawsze mają ten urok, a przy tym mogą nieźle
bawić...

pl.youtube.com/watch?v=zlUggkmU4Dg

[sagittarius954]

Toż to ułuda takie klepanie po udach
Ale , z poza planu słychać głosy dam - tamtaradam , wystąpiło lepsze krążenie w
górnym odcinku tętnicy brzusznej

OK, OK

[graga211]

Już w porządku. To chyba z głodu coś mi się tak 'bąboliło' i świat
przyjmował coraz ciemniejsze barwy, jak za oknem ...bleee...
Ale już nakarmiłam wszystkie domowe Głody, swojego też i jest
lepiej, a nawet całkiem dobrze biorąc pod uwagę Wasze miłe odzewy.
Teraz grzecznie książeczkę poczytam, a Wam życzę miłego wieczoru.

[globerr]

Gdybym ja był multimilionerem na emeryturce to kupiłbym sobie kilka domów i
mieszkań w różnych miejscach świata. Jeden dom na pewno gdzieś nad ciepłym
morzem (może w słonecznej Grecji na Santorini, obowiązkowo mieszkanie na
Manhattanie na bożonarodzeniowe spacery zakupowe (nie znam miejsca, które dla
mnie ma w tym czasie tyle barw i takiego klimatu), w grę wchodzi dom w
kanadyjskim lesie po to by wybrać się na łososia oraz zimowa chata gdzieś w
austriackich Alpach. To tak na gorąco... Jeździłbym sobie owszem po hotelach
także, a gdybym się juz znudził to mieszkał u siebie w zależności od pory roku i
nastroju.
Część kasy wydałbym na wykupienie od śmierci biednych koni i na zapewnienie im
pięknej starości.Zawsze, kiedy patrzę jak ludzie nieludzko z nimi postępują do
mnie wraca ta myśl.
Acha i jeszcze takie drobne marzenie ....... wyprawa z nurkowaniem by dotknąć
humbaka, usłyszeć jak śpiewają, poczuć ich dotyk.

[graga211]

Tak, to wszystko byłoby w Twoim zasięgu.
Ale domy to moim zdaniem nie jest najlepszy pomysł. Same kłopoty.
Ogrzewanie, sprzątanie, koszenie trawy, wywożenie stert opadłych
liści. Jasne, że robiłby to ktoś przez Ciebie wynajęty. Ale
musiałbyś o nim pamiętać! No i jesteś "przywiązany" do tego miejsca,
o które ciągle musisz dbać i co roku płacić podatki.
Wynajmując apartament nie myślisz o nim i przebywasz tylko tak
długo, jak ci się podoba.
Aby napić się piwa nie trzeba kupować całego browaru.
A konie?
Na wyeliminowanie krzywd wyrządzanych zwierzętom nie starczyłoby Ci
miliardów. Takie jest życie...

[sagittarius954]

No i jak tu gadać jak wszystko wcięło co do choroby z tym logowaniem , niech
se wsadzą to swoje forum ...

[sagittarius954]

Dobra odbraziłem się
Dawno temu usłyszałem od bratowej zdanie o kupnie krowy i napiciu się mleka , i
pomyślałem sobie ,że ona dla kilku chwil seksu nabyła męża , i nie ma odwagi .
Jednak , nie chciałem wywoływać kłótni i nie odpowiedziałem jej . Ubodło mnie to
stwierdzenie jednak do żywego . Od tamtego czasu wiele lat upłynęło i
rzeczywistość zmieniała się na tyle szybko ,że nie zawsze przyzwyczajałem się
do zmieniających warunków . Globerr podał przykład marzeń kilku miejsc w
których by mieszkał. I w przeciwieństwie do gragi uważam, że samo mieszkanie
nie daje satysfakcji takiej jak , wybudowanie domu swoimi rękoma i chodzenie
przy nim, dbanie o niego. Nowy świat uczy nas zdobywać pracę i konsumować
zarobione pieniądze . Jednak nie potrafi nas nauczyć rzeczy praktycznych . Ot
tych nalewek , przygotowania mięsa na święta , sprawdzenia czy jest napięcie w
kontakcie i wielu innych .
Przy inwestycji jaką jest pobudowanie domu uczymy się intensywnie nie tylko
budownictwa . Cierpliwości a także zapuszczamy korzenie . Wraz z nimi, dusza
domu tworzy się, wzrasta . Może dlatego jest w ludziach potrzeba zostawiania
jako muzealnych zabytków starych budowli . Ja wczoraj wysmarowałem opis mojego
marzenia , skasowałem jednak szybko . Pomyślałem sobie, że widocznie nie mam
oparcia w rodzinie i ludziach ,że otaczam się marzeniami . Moje marzenia
opisywały miasto pięćdziesięciolatków . Tak naprawdę to zejdę na ziemię .Warto
jednak i mieć tą krowę i wybudować browar po to , by przy chłodnym piwku
pomyśleć o takich, których marzenia nie wybiegają poza talerz i ciepły kąt.
Zbudowałbym hospicjum dla ludzi którym już niewiele czasu zostało na tym łez
padole . Ale leżąc w łóżku mają chęć znaleźć się miedzy ludźmi , w galerii
handlowej , pragną poczuć zapach restauracji , usłyszeć szum morza i zobaczyć
wędrujących po jego brzegu ludzi. I zdaje się ,że nawet we mnie jest takie małe
ziarenko , nie ma jeszcze podglebia odpowiedniego , choć czuję że ten czas się
zbliża , Może zdążę zrealizować swój plan. Kiedyś też myślałem o zwierzętach .
Jednak w mojej hierarchii ważności ,ludzie stoją na najwyższym poziomie , za
nimi dopiero są zwierzęta i rośliny . To już jednak inny temat .
Za wasze marzenia wypiję czemu nie

[izis52]

Pieniądze szczęścia nie dają, ale co po szczęściu bez pieniędzy ?
Dość marny dowcip lecz, aby emeryt mógł czuć się wolny - jakiś
dobry grosz potrzebny. Te domy tu i tam, nie są najlepszym
pomysłem, bo to jednak kłopot zarządzać na odległość, a z pamięcią
może coś zaszwankować (czasem ten Niemiec A). Wynajem
praktyczniejszy i ciągle coś nowego, a do tego jeden lub dwa porty,
ciepłe, oczekujące. Większość wybiera PODRÓŻE - małe i duże dla
siebie na deser. Taki egocentryzm jest dopuszczalny na
emeryturze....

[globerr]

O gustach się nie dyskutuje, więc nie krytykuję hm..... negowania pomysłu o
kilku domach. Powiem tylko tak... każdy dom to nie tylko miejsce, gdzie
chciałbym być. To także rzeczy bardziej prozaiczne np. moje ulubione ciuchy w
szafie, fajna szklanka w której sączę sobie whiskacza wyjętego z mojego barku.
Poza tym apartament jest jaki jest a mieszkanie, czy dom mogę w dużym stopniu
tworzyć, urządzać, meblować itd. tak jak ja tego chcę. Tutaj zgadzam się z
sagittariusem, to przywiązuje nas do miejsc. Dla mnie frajdą byłoby ubieranie
choinki w moim mieszkaniu na Manhattanie w wybrane przez mnie ozdoby świąteczne,
nakrywanie stołu tak jak lubię. Inaczej wyglądałoby to gdzieś nad ciepłym
morzem, inny styl, inna kultura a więc monotonia precz. Pozostaje jeszcze sprawa
równie ważna jak pzostałe. Mieszkając nawet 2 czy 3 miesiące w roku w jednym z
tych miejsc w jakiś sposób żyjesz jego klimatem. Poznasz okolicznych
mieszkańców, nie jesteś anonimowym turystom i traktują cie zupełnie inaczej.
Krócej mówiąc smakujesz w jakiś sposób tempo i sposób życia swoich ulubionych
miejsc.
Zreszta spędziłem na emigracji ok. 8 lat w różnych miejscach i porównując takie
życie do czysto turystycznych wypraw wolałbym całkiem zanurzyć się w miejscowe
klimaty, a nie tylko "zanurzyć nogi do łydek". Dla mnie to zupełnie inna jakość.
A jeszcze do sagittariusa: masz rację jest wielu potrzebujących ludzi i chwała
Ci za to, że o nich myslisz. Są obok ludzi inne stworzenia potrzebujące pomocy i
myślę, że ktoś im musi pomóc.

[graga211]

Idealizm nauczył mnie praktyczności, a już szczególnie w odniesieniu
do własnych domów. W swoim życiu miałam 12 albo nawet 13 mieszkań,
które przerabiałam, modernizowałam, adoptowałam, w tym 4
domy "własnoręcznie" projektowane, co faktycznie dawało wielką
satysfakcję i było wyątkowym wyzwaniem. Jenak dobrze wiem dzisiaj,
ile to kosztuje wysiłku (w tej chwili nie o pieniążkach piszę) ile
zachodu w utrzymaniu, by chałupy nie zapuścić, dlatego moje zdanie
jest takie, a nie inne.
Ale jeśli nie spróbujesz, to się nie dowiesz...
A w Tobie, Globerr, dużo jeszcze dziecka, skoro "frajdą byłoby
ubieranie choinki". I dobrze!

[globerr]

Graga wiesz, jeśli chodzi o takie rzeczy jak właśnie ubieranie choinki, pierwsza
kąpiel po rocznym urlopie w ciepłym morzu, niesamowity zachód słońca w świątyni
Posejdona w greckim Sunion itd. itp. pozostanę dzieckiem zawsze.

[graga211]

W takich chwilach wszyscy jesteśmy dziećmi:

[globerr]

W poszukiwaniu rozwinięcia wątku trafiłem moim zdaniem bardzo ciekawą wypowiedź
uczestniczki innego forum o podobnym temacie:
"Pewnikiem ,pewnikiem .ja tam nie bardzo mam chęć na emeryturę, prawde mówiąc,
bo nie wyobrazam sobie siedzenia w domu -kwiatków nie hoduję ,robótek nie
cierpięAle nie moge sie Sunshine z toba zgodzic ,że aktywnośc i gieriatryczne
podejscie do życia zależy od statusu materialnego.Te osławione podróże
zachodnich emerytów to czesto po prostu zapełnianie pustki.A w Polsce jest jakaś
taka głupia ,dołujaca moda ,ze po osiągnięciu jakiegos wieku to juz tylko
wnuczki, dreptanko do lekarza i totalne zaniedbanie oraz czekanie na śmierć.To
wszystko jest w głowie a nie w portfelu.Można o siebie zadbac niekoniecznie przy
pomocy kosmetyków firmy Dior,nawet z malej emerytury mozna sobie od czasu do
czasu sprawic jakąś przyjemność.Przyjechałam z tych Stanow i pierwsze co mnie
uderzylo, to narzekactwo bez powodu własnie w wykonaniu starszych pań.Stałam
sobie w kolejeczce niedużej w miłym urzedzie ,gdzie sprawnie i szybko wszystko
szło -przyszła babka w moim wieku mw.i jeszcze dobrze sie nie rozpatrzyła -a juz
zaczęła tak ogólnie marudzic.Poszlam do przychodni -własnie pieknie
remontowanej- po wyniki badań mojej 80-cio letniej niezwykle wesołej
przyjaciółki,ktora troszke zaniemogła -przychodzi babsko staje w kolejce i z
punktu zaczyna jeczec ,ze remont...to jej mówię ,że chyba dobrze ,bedzie się
przyjemniej leczyć, a ta ...ALE TO ZA N A S Z E pieniądze!!!! No i tu
odpadłam...Moja przyjaciólka -57 jak ja ,niby szczęsliwa w malżeństwie,tłumaczy
sobie w domu ,ma niezłą sytuację materialną dzieci dobrze sobie radzące 2-kę
uroczych wnuczków -a minę jakby jej ptaszek na głowe narobił....i co to ma
wspólnego z sytuacja materialną polskich emerytów -nic.Z mentalną ma natomiast
b.duuuużo"

Moim zdaniem bardzo dużo prawdy jest w tym co pisze....

[graga211]

No wiesz, Globerrerku, że masz rację?
Tylko widzisz... w Polsce nie należy obnosić się z uśmiechem, bo od
razu jesteś podejrzany. Nie wiem o co, ale podejrzany. Jeśli mówisz,
że nic cię nie boli i dzięki Bogu jesteś zdrowy, to też jesteś
podejrzany. Dla Polaka keep smiling to coś wstrętnego, a na pewno
wysoce podejrzanego.
No i efekt taki, że gdy wejdziesz między wrony, to kracz jak i one"
inaczej one Cię zakraczą, o ile nie zadziobią.
Co krak to obyczaj!

[globerr]

To zupełnie jak w tym kawale:

"Wyszły dwa owsiki z doopy, ojciec i syn. Idą, ida, w końcu syn pyta:
- Tato, a co to jest to zielone po czym idziemy?
- Trawa, synu
- Acha, a to mokre tam dalej?
- Rzeka, synu
- Acha, a to żółte co tak świeci?
- Słońce, synu
- Acha. Tato, ładnie tutaj, dlaczego my musimy w tej doopie mieszkać?
- Bo to jest, synu, nasza Ojczyzna."

[sagittarius954]

Zdecydowanie ma rację . Ja miałem okazję oglądac właśnie polkę która pracowała w
Stanach do tej pory , jest od dwóch czy trzech lat na emeryturze i teraz spędza
wiosnę i lato w Polsce a jesień i zimę w Stanach . Pani ta ma 75 lat . Widziałem
ją koszącą trawę Dzielnie stawała o godzinie 8.00 do koszenia i z dwoma
przystankami kończyła około 17 . Wiecie czym kosiła nożycami do ścinania
żywopłotów Pomyślałem, że to dzielna ,wytrwała i znakomita kobieta .
Potrafiła zadbać nie tylko o siebie , znajdowała czas i na pracę ( potrafiła ją
sobie znaleźć w obejściu domu ) i na odpoczynek ( robiła świetne placki
ziemniaczane i młodą kapustę) . Jestem pełen uznania dla niej . Brawo Pani Mario
Czy takich pań nie ma w Polsce ? Są i to na pęczki . Pracowite , jednak
poświęcające się za bardzo innym członkom rodziny , stąd czasami zaniedbane ,
ale serca mają wielkie i piękne . I dużo się zmienia w tym względzie właśnie w
naszym kraju . Spędzając kilka miesięcy na polskiej wsi stanowczo mówię ,że
kobiety są różami swoich obejść . Zaciera się różnica ubierania między niedzielą
a dniem powszednim już jej prawie nie widac . Jeszcze wygląd , naprawdę nie
każdą panią stać na co tygodniwy pobyt u fryzjera. Trend zostawiania pracy na
amen jest jeszcze silny , bo praca u nas wyczerpywała . Ale to się zmieni .

[polnaro]

Wracając do podróżowania, lepiej w pojedynkę, czy jednak w towarzystwie?

[globerr]

Wiesz to jest temat bardzo poważny. To jest chyba indywidualny wybór tak jak to,
czy ktoś lubi np. flaki.

Zwierzył mi się zaprzyjaźniony emeryt, który posłużył mi za wzorzec-
„Wszystko byłoby dobrze, tylko żeby Anka miała dwadzieścia lat mniej.”

[globerr]

A tak jeśli już jestem w dobrym klimacie, to może jeszcze nie znacie:
"Blaski i cienie życia emeryta
Dla emerytów piosenka biesiadna.
Minęły już lata młodości,
dzieci frunęły nam w świat.
Dyrektor nas w pracy nie złości,
emerytura to fart.

Więc żyjmy, więc żyjmy, więc żyjmy,
życie swój urok wciąż ma,
flirtujmy, radujmy się, pijmy
i bierzmy, co los nam da.

Życie w spokoju nam płynie,
rybki, działeczka i grill,
obiadek o jednej godzinie
nabiera się nowych sił.

Lecz...
pieniądze, pieniądze, pieniądze,
pieniędzy tak bardzo brak.
Żonusia wciąż kasą zarządza,
facet bez chałtur to wrak.

Nie dla nas już teraz libacje,
dystans do życia się ma,
do domu wróć na kolację,
wiścik, komputer i sza...

Popatrzysz chłoptasiu dziś sobie
na jakiś pornosik czy film,
cycuszki i nóżki w tej dobie
żar ci znów wtoczą do żył.

A za to w niedzielę, w niedzielę
wnuczek, kościółek, rowerek,
z żonusią milutki spacerek
w niedzielę, oj w niedzielę...

Na promenadzie dziewczyn wiele,
wesoło się bawi brać.
Żona pod nosem się śmieje-
„Potkniesz się, pod nogi patrz.”

Emerycie, wciąż cieszy cię życie
choć blaski i cienie ma,
Włóż kapcie, siorb ziółka o świcie,
bierz z życia, co się da"

[globerr]

mleczko.interia.pl/galerie/o-politykach/zdjecie,585984,1
Kocham Mleczko.............

[polnaro]

W jago galerii w Krakowie można sobie pooglądać i poczytać, i kupić, i pewnie
gdzieś go też dopaść, ale tego już nie wiem.

[polnaro]

No, koniec z zabawą, sąsiad przywalił mnie jabłkami.

[graga211]

Wolę wierszyk Wiesławy Szymborskiej.
Ale na marginesie - coś mi zazgrzytało...
Obecnie na forum mamy tylko 2 udzielających się panów: Ciebie i
Sagiego. Sagi jest bardzo delikatny i uważnie obdziela słowami,
żadnej pani na odcisk nie nadeptuje, dzięki czemu wszystkim jest ze
sobą dobrze. Czy Tobie też się tak uda?
Oczywiście, tego życzę Tobie (i sobie) z całego serca

[graga211]

Zjechałam z tematu na tor boczny. Sorry.
Chciałam bowiem napisać, że my oboje, tzn. mój mąż i ja lubimy
podróżować razem, jak również razem oglądać ładne sikoreczki i
roztrząsać istotę ich urody. Jesli on chce do którejś zagadać, nie
przeszkadzam, a nawet się dołączam. Nie widzę w tym nic
niewłaściwego ani zdrożnego.

[globerr]

Hej graga211 teraz to już nic nie rozumiem. Czy chcesz mnie wsadzić w buty
Sagiego? Przez chwilę zabrzmiało to jak groźba: "jeśli dalej będziesz taki nie
delikatny (tego nie rozumiem, skąd i dlaczego) to będziesz musiał przymusowo
opuścić takie fajne forum."
Mam nadzieję, że to pomyłka (moja).

[sagittarius954]

Globerr , już nie raz wałkowaliśmy temat i możliwośći słowa pisanego i jego
różnic od mówionego , graga absolutnie nie chciała ci tego powiedzieć , ona
chętnie podyskutuje z tobą nawet ostrzej i dyskusja może przybrać zupełnie
nieoczekiwaną drogę . Bardzo często na forum dochodzi do małych utarczek tylko i
wyłącznie dlatego że nie znamy właściciela postu i jego mimiki twarzy tonacji
głosu , w ferworze dyskusji zdajemy się na wyobrażenie nie na merytoryczną treść
postu
I teraz w twojej wypowiedzi coś takiego zabrzmiało . Dlatego emotikonki gify
ppomagają odebrać intonację postu

[polnaro]

Grago, wiesz, Globerr dał nam dobrą radę. Planowana podróż, jeśli w
towarzystwie, to pan maksymalnie 45. Nam też nie bardzo rola pielęgniarek i
parzyziółek się widzi, szczególnie, że nasze emeryturki...bardzo wczesne są.

Polnaro,

[graga211]

w podróży chcę mieć mężczyznę, który otoczy mnie silnym ramieniem w
razie czego. Jeśli będę miała ochotę pomatkować, to wezmę sobie
wnuka. Przynajmniej mi nie podskoczy....

[polnaro]

Taaaaa, Ty się nie migaj, pewnie mąż przez ramię zagląda.
Ale jakby co , to mężami się zamienić można. Mówią, że cudzy zawsze lepszy
Rany ale teraz, to już naprawdę głupoty wypisuję, to przez te jabłka, a może
zabawa w "podaj dalej " tu pomoże i uszczęśliwię następną sąsiadkę?

[graga211]

A może te jabłka już ci fermentują i opary działają sympatycznie?
Mówią, że cudzy zawsze lepszy?
Moja praktyka tego nie wykazała

No co Ty, Globerr!

[graga211]

To nie moje zdanie: "jeśli dalej będziesz taki nie delikatny (tego
nie rozumiem, skąd i dlaczego) to będziesz musiał przymusowo
opuścić takie fajne forum."
W życiu nikogo nie chcę wyrzucać, a już na pewno nie Ciebie,
zaledwie drugiego naszego rodzynka! Ja tylko zasygnalizowałam, że
coś mi zazgrzytało, bo tak jakoś dziwnie napisałeś w stylu męskiego
szowinisty z nutką pogardy dla pań wiekowych, na dokładkę jakby
niechętnie wobec przymusu towarzyszenia połowicy.
Jesli połowica do tego przymusza, to współczuję jej życiowemu
towarzyszowi.
No i jak, będziemy sie bić, czy

[globerr]

Hej.... moja żona jest starsza ode mnie i kocham ją jak nikogo na świecie.
Kocham ją nie tylko za to, że zna mnie doskonale, ale za to, że jest kobietą,
która mnie ciągle zachwyca, jest dla mnie kimś najważniejszym na tym świecie. A
zapędy męskiego szowinizmu....... cóż
kobiety też mają swoje zakupy, feminizm itp.
Więc wybacz graga ale nie kumam........

[polnaro]

Na emeryturze , tak naprawdę, najfajniejsza jest możliwość flirtowania bez
żadnych planów na przyszłość, kapitalna sprawa. Polecam, a jeszcze takie
przekomarzania, szczególnie kiedy "kto się czubi, ten się lubi".

[globerr]

Flirt bez zobowiązań.........o tak to czysta kwintesencja flirtowania.

[izis52]

Wchodzę nieproszona na paluszkach pół żartem i cóz widzę ? Mgiełka
lekko opada w przyrodzie i na forum. Błękitne dachy białych domków
wtopiły się w lazur nieba, które na horyzoncie łączy się z głębią
caldery. Z klifu widać żaglówki i stateczki,jak papierowe zabawki.
Tkwią białe, niewinne, a na nich ktoś marzy o zgłębieniu tajemnicy
głębi. Wybuch wulkanu zniszczył bezpieczne, rajskie życie Kalisty
(Atlantydy), a ocalały pierścień długo oczekiwał na pojawienie się
nowych marzeń, poczucia bezpieczeństwa, a nawet fortyfikacji.
Słonecznie wszystkich pozdrawiam. Iza

[sagittarius954]

Powinnaś izis założyć wątek np. ???
...kliknięciem izis ?

[izis52]

Sagi własnie to zrobiłam na weekend....

Eee tam, flirtowanie...

[graga211]

Za stara lub za leniwa jestem na taką ciuciubabkę. Ale miłe to
wyznanie n/t uczucia do żony, prawda?
I rozgrzesza całkowicie <- to jest przyjacielskie a nie
flirciarskie, zapamiętaj Polnaro!
Zresztą dla ciebie też, a co!
Jak tam jabłka sąsiada? A może jabłka do sokownika, soczek po
ostudzeniu do dymionku z drożdżami winnymi typu Riesling, hę?
Chcesz przepis? Podam, nie pożałuję.
Teraz idę kształcić się intelektualnie z Tomaszem Mannem, tzn. z
jego książką "Czarodziejska Góra".
Miłego wieczoru!

Dzisiaj trochę praktycznych wspomnień

[globerr]

Jeśli oczywiście macie ochotę. Na pewno macie za sobą jakieś dłuższe, czy
krótsze wypady turystyczne. Już od kilku lat szukam zawsze miejsc z dużą dozą
spokoju. Bez pijanych Anglików i innych. Jednocześnie mających w sobie coś co
sprawia, że chętnie byście tam wrócili.
Już przebieram nogami jak dziecko, czekając na Wasze wspomnienia.

[izis52]

Globerr, jeśli wywołanie wspomnień z podróży dotyczy mojego postu,
to prostuję. Ja tylko swoje odczucia z wytworzonego klimatu w tym
wątku wmalowałam w widok z Santorini, chyba jednak zbyt głęboko i
mgliście ?

[globerr]

Ok... jeśli Cię uraziłem to sorry. Jednak zawsze marzyłem o Santorini. To
przecież perła Hellady. Więc jesli coś możesz o Santorini opowiedzieć to dziekuję...

[izis52]

Odniosłam wrażenie, że byłeś na Santorini stąd takie odniesienie.
Jeśli nie to zgłębianie głębi nic nie mówi. Wysepka wyjątkowo
urokliwa poprzez kontrast bielutkich domków z błękitnymi dachami na
tle ciemnych wulkanicznych skał. W stolicy Firze w starej części
labirynt wąziutkich uliczek,co miało chronić przed zmasowanym
atakiem piratów. Prawie co krok kapliczka,cerkiewka (taki biały
kopczyk z błekitnym dachem i krzyżem). Nowa część niewysoka i nie
zakłóca krajobrazu. Kilka lat temu mieszkałam wakacyjnie w Firze
w takim dwuapartamentowym hoteliku-pieczarze wydrążonej w skalnym
zboczu. Środek dość komfortowy ze świetlikiem w suficie. Wszędzie
blisko i zwłaszcza późną jesienią, gdy mniej turystów bardzo
romantycznie. Fira leży na wysokim klifie, gdzie wjeżdża się
kolejką linową lub na osiołku (nota bene widzialam jak facet chyba
150 kg dosiadał biedaka). My raczej zwiedzaliśmy wysepkę, która
odkrywała coraz to inne oblicze. Czarne plaże Perissy, czerwone w
Akriotiri, wykopaliska z okresu minojskiego, rejs na pobliskie
wysepki Cyklad: Ios, Paros, Syros. Poranki i wieczory w widokowych,
wysmakowanych w swojej prostocie tawernach, gdzie godzinami można
patrząc na calderę, (czyli rów o głębokości podobno 8500 m
pozostały po wybuchu wulkanu 1500 lat p.n.e zalany wodą o
granatowej barwie) kontemplować losy wyspy nazywanej wtedy
Kalliste - najpiekniejsza, a niektórzy twierdzą, że to mityczna
Atlantyda. Został księżycowaty wierzchołek czynnego wulkanu,który
czasem mruczy, dudni, dymi. Pozostałość po latach nazwano imieniem
patronki wyspy Santa Irini. A ilość kościółków większa niż liczba
mieszkańców - ma przebłagać Boga ,aby ocalił ten kawałek raju.
Mieszkańcy Kallisty podobno próbowali ratować się ucieczką na
łodziach, statkach lecz wybuch, podniósł poziom morza o kilkaset
metrów, a fala zatopiła kilkanaście wysepek i aż część Krety.
Większość greckich pocztówek to widoczki z Santorini lub z Lindos
na wyspie Rodos, w narodowych greckich barwach biel i błękit.
Równie klimatyczne i urokliwe są też dzikie, bezludne plaże na
południu Krety, zielone wzgórza na Chalkidiki lub mało greckie
pejzaże na Korfu, Paxos i Antipaxos. Ciagle wyszukuję nowe, mało
ludne miejsca i mimo chwilowego zauroczenia Toskanią i Hiszpanią z
przyjemnością wracam do Hellady.

[globerr]

Piękny opis....... jestem pod wrażeniem. Tak sugestywnie opisałaś Santa Irini,
że przez chwilę poczułem jakbym tam był.
Czy byłaś tam z biurem podróży, czy sama organizowałaś wyjazd?

[izis52]

Byłam indywidualnie. Można samolotem bezpośrednio na Santorini, ale
loty z Warszawy.Byliśmy kilka dni na Krecie i promem na Santorini.
Locum można zamówić przez internet. Mogę podać namiary:
www.esperas.com (takie tradycyjne domy w Firze - Thirze po grecku)
można wirtualnie wejść do środka.Pokoje do wynajęcia
www.santorinivilla.com, bądź poszukać namiarów w angielskich i
niemieckich portalach. Kończę, bo za chwilę przyjadą moje kochane
urwisy i napewno wywłaszczą mnie z kompa.

[sagittarius954]

Izis ? mogłabyś opisać swoje wyprawy ? Mamy taki wątek
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=23923&w=27948770
Jak mogłabyś się podzielić swoimi podróżami to ja zachęcam cię do wklejenia tam
swoich wojaży . Podoba mi sie to jak piszesz i zapraszam Cię do pracy twórczej

Izis, ja też jestem ciekawa i też zapraszam! n/t

[graga211]

[globerr]

Nie nauczyłem sie wklejać fotek, ale trudno może jeszcze Sagittarius zdoła mnie
oświecić. Z rzeczy ciekawych, które widziałem kilka linków do "Parady
kapeluszy". Rzecz się dzieje na Manhattanie zawsze w Wielką Niedzielę obok
katedry św. Patryka.
img294.imageshack.us/img294/4026/obraz070fw4.jpg
img515.imageshack.us/img515/7558/obraz077tr6.jpg
img515.imageshack.us/img515/3757/obraz087hy0.jpg
img218.imageshack.us/img218/2777/obraz083yb1.jpg
mam nadzieję, że cokolwiek z tego wyjdzie........

[graga211]

Jasne, że wyszło. Świetne! A psiak? No nie...to tylko na Manhattanie.
Choć nie, przepraszam, kiedyś byłam na gonitwach koni wyścigowych w
Kapsztadzie i tam miałam okazję podziwiać kapelusze dam miejscowej
śmietanki towarzyskiej. I oj, też było na co popatrzyć, oj, było!
A przy okazji zdjęć podpowiem, że jest tam opcja pozwalająca
optymalnie zmniejszyć fotkę przed kliknięciem 'host it!'. Najlepsza
jest opcja 1024x768, gdyż ładowanie jest krótsze, a potem też
oglądanie łatwiejsze szczególnie dla osób, które nie mają szybkiego
internetu.
Ale to jest Twój wybór, rzecz jasna.
W każdym bądź razie fotki świetne i prosimy o jeszcze.

[globerr]

Kilka wspomnień z październikowej wyprawy nad Niagarę. Wcale nie było zimno, a
za to bez tłoku.
img510.imageshack.us/img510/4406/obraz004zj9.jpg
img81.imageshack.us/img81/2738/obraz067cu2.jpg
img150.imageshack.us/img150/43/obraz100hh9.jpg
img529.imageshack.us/img529/9100/obraz027xz8.jpg
img525.imageshack.us/img525/8094/obraz090vv0.jpg

Wow!

[graga211]

Takich ujęć Niagary jeszcze nie widziałam. Skoro zdjęcie robi
wrażenie, to jakie przeżycia muszą być tam na miejscu!
Mamy Kącik fotograficzny, do którego zagląda więcej ludzi. Dobrze
byłoby takie zdjęcia tam umieszczać. A jeśli zechciałbyś jeszcze coś
opowiedzieć, to równiez mamy odpowiednie wątki i do nich zaglądają
zainteresowani relacjami z podróży lub z spacerów bliższych i
dalszych.
Sagi, czy byłbyś władny przenieść te zdjęcia do działu foto, gdyby
Globerr zgodził się?

[izis52]

No,no ciekawe zdjęcia, a niebo takie jesienno-ołowiane. Nie byłam
nad Niagarą, ani w Stanach wmawiając sobie, że skoro nie gustuję w
filmach, książkach i importowanymi ze Stanów pop-produktami - to
nie jest to moja bajka. Znajoma katowała mnie dwugodzinna projekcją
amatorskiego filmu z Florydy; jakieś weesternowe i wesołe
miasteczka plus efekty specjalne. Co innego Meksyk, Argentyna,
Peru, Karaiby, gdzie oprócz przyrody, zagadkowych budowli,ludzie
naturalni i spontaniczni. Wklejanie zdjęć całkiem udane, chyba
poproszę naszego informatyka o instruktaż.

[sagittarius954]

Oczywiście przeniosę te zdjęcia, o ile właściciel ich zleci mi tą operację a
może sam będzie chciał je tam zamieśćić w ramach ćwiczeń z kompem

[xy.5]

Zdjęcia są przepiękne i bardzo dobrze sie stało,że można je było tutaj podziwiać.

[globerr]

Dzięki xy.5. Jeśli są głosy, że dobrze się stało, iż zdjęcia są tutaj to
kontynujemy. Jeszcze ja potem może ktoś inny. Pewnie wielu z Was zna Chorwację,
jeśli nie to kilka fotek z tego niedocenianego, a urokliwego zakątka
cieplutkiego świata.
1. Wycieczka nad Plitwickie Jeziora
img404.imageshack.us/img404/5739/p1000173pw0.jpg
img262.imageshack.us/img262/8072/p1000136lg0.jpg
img402.imageshack.us/img402/9983/p1000126tn4.jpg
img223.imageshack.us/img223/805/p1000133gl9.jpg
2.Adriatyk
img401.imageshack.us/img401/2945/p1000326mf2.jpg
img101.imageshack.us/img101/8957/p1000385sp3.jpg
img508.imageshack.us/img508/3729/p1000431dp2.jpg
img150.imageshack.us/img150/8153/p1000824aa2.jpg
3.Inne takie
img510.imageshack.us/img510/5430/p1000101kl8.jpg
img220.imageshack.us/img220/4899/p1000644pt0.jpg
img100.imageshack.us/img100/3493/p1000637gc7.jpg
img523.imageshack.us/img523/2087/p1000579lr4.jpg

[xy.5]

Jak tam wszędzie jest pięknie!

[graga211]

Przyjmuję, że piszesz o Adriatyku, bo do Kairu już by mnie wołami
nie zaciągnęli.