Lipcowa lektura

[filomena1]

Nie byłam fanką Cz. Miłosza. "Zniewolony umysł " czytałam w wydaniu gazetowym, tzw, drugiego obiegu, z zapartym tchem i wypiekami na twarzy, natomiast Doliny Isy nie doczytałam do końca , i przyznaję sie do tego.
Ostatnio wpadły mi dwie małe książeczki Cz. Miłosza.
Jedną napisał 40 lat temu, a druga jest jego ostatnią.
Tutaj kilka słów o moich odczuciach po przeczytaniu tych arcyciekawych pozycji Mistrza.

www.wiadomosci24.pl/artykul/z_miloszem_pod_pacha_103826.html

[natla]

Powtórzę się
Zaciekawiłaś mnie, zresztą jak zawsze. Miłosza nigdy do końca nie
mogłam doczytać, choć sie naprawdę starałam. Doliny Isy też nie
zmęczyłam, a odchodziłam 2 razy. I chyba dlatego nie sięgałam juz po
jego literaturę. Nic na siłę. Teraz spróbuje znaleźć obie pozycje.
Może dojrzałam do niego. Dzieki

[sagittarius954]

Fil pozwolisz, że pocztam Ciebie wieczorem

Miło mi i dziękuję

[filomena1]

Ogromnie się cieszę, że ktoś skusił się by wrócić do Miłosza.

Także i ja myślę że doojrzałam do niego, albo na odrówt. Bo właśnie
ta ostatnia jego filozoficzna poezja i filozoficzne alnaizy własnej
przeszłości dały mi nowe spojrzenie, Dzięki niemu nie muszę czeka-
aż do 90 roku życia. )))

Natomiast te Widzenia z San Francisco, są doskonała analizą
Amerykanów, ich stylu życia i emigrantów.
Miłosz nigdy nie wyzbył sie "kompleksu " emigranta.
Dziękuję Natlo, gorąco, za wpis.

[sagittarius954]

No tak , ja też zdążyłem do Twojego przybycia dzisiaj odwiedzić wiadomości.
Póki co , bo sam od czasu do czasu smyrnę wierszem, Miłosz jest dla mnie
niedostępny .Po prostu żebym "przypadkiem" nie zapożyczył jakiegoś zwrotu .
Fil zdumiewasz mnie , niby góry i poezja to prawie to samo , a jednak ...