anisua
26.04.05, 08:27
Dupę wynalazł uczony radziecki Wołow. Dlatego mówimy: "dupa Wołowa".
> Inni twierdzą, że dupę wynalazła Marynia. Ci z kolei rozmawiają o dupie
> Maryni. Dupa pełni ważną rolę w ruchu obrotowym. Wszystko kręci się wokół
> dupy. Dupa służy również do przekazywania zdecydowanych sygnałów
> niewerbalnych. Dobrze wymierzony, solidny kopniak w dupę jest wyrażeniem
> uczuć negatywnych wobec adresata takiego gestu. Dupie można również
> przekazać emocje pozytywne, np. całując kogoś w dupę. Dupa może spełniać
> też rolę lizaka. Szczęśliwie nie wszyscy są dupolizami. Uniwersalność dupy
> nie kończy się na tym, jest ona bowiem zadziwiająco skutecznym
> pojemnikiem: w dupie można mieć całe osoby, a nawet społeczności. Dupa
> służy nieraz jako etalon: wiele rzeczy jest do dupy, tym samym dupa
> spełnia rolę uniwersalnego wzorca porównawczego. W dupę (lub po dupie)
> można również dostać. Czynność ta umacnia więzi emocjonalne między
> rodzicami i dziećmi. Prócz tego, dupa spełnia rolę siedziska, powiadamy
> bowiem: "siadaj na dupie", czesto z dodatkiem poleceń uzupełniających, jak
> np. "[...] i siedź cicho". Określenie "dawać (dać) dupy" funkcjonuje w
> dwóch znaczeniach: erotycznym i wartościującym, jednak "ściągnąć kogoś z
> dupy" tylko w tym pierwszym. Można również chronić swoją (lub czyjąś)
> dupę, co
> kolejny raz potwierdza ważność dupy w otaczającym nas swiecie. "Zabrać się
> do czegoś od dupy strony" oznacza podejście niewłaściwe, od końca; dupa
> funkcjonuje tu jako synonim odwrotności. Dupa pełni również rolę uchwytu,
> można bowiem trzymać się czyjejś dupy. Określenie to nie oznacza braku
> równowagi, ale samodzielności.