I na mnie padło ;(

[lonely27]

No dobra...Jak dajecie radę, bo byciu z kimś kilka lat...po trwaniu
przy drugiej osobie, po zasypianiu czując jego ciepło, po robieniu
śniadań dla 2 osób, po cieszeniu się jego szczęściem...?
Mój mężczyzna (jeszcze formalnie mąż) chciał wolności, bo się nie
wyszumiał, bo poznał inną, bo ona nie wymaga, nie krytykuje,
nie.....bo ze mną to zwykłe życie.... I odszedł.

A ja umieram w mej samotności...bo miało być na zawsze....?

[ta_ann]

* czytam książki (doskonałe zapomnienie o świecie)
* piszę głupoty w necie
* marzę, marzę, marzę
* płaczę
* od ponad roku zasypiam z dłońmi zwiniętymi w pięści
(próbowałam inaczej, nie zasnę), to nie agresja, to
niemoc i rodzaj ochrony
* nie umiem przespać się z kimś innym

- tak sobie radzę

[lonely27]

W pracy jako tako daje radę. Gorsze są popołudunia, a od nich
wieczory i zasypianie...
W ciągu dnia myślę o Nim, o nich , a w nocy śni mi się.
Próbuję zająć myśli, ręce...czytam, uczę się, wyobrażam sobie, że
będzie dobrze....ale jak tylko wracam w nasze kąty do domu.... czuję
jaka jestem samotna... Każdy kąt mi go przypomina..Zdjęcia ślubne na
meblach, na zmianę odwracane... I wtedy już mi zostaje potok łez..

[ta_ann]

Jeszcze się nie rozwiedliście...Dużo minęło
czasu odkąd odszedł? Badania mówią, że tacy
wiarołomni mężczyźni wracają. Ja się nie trzy-
małam w pracy Z tym, że raz rozpłakałam się
dopiero jak większość ludzi już zniknęła z biura.
Raz sobie zasnęłam ze stopami na biurku.

Gdyby wrócił:

* nigdy więcej nie rób mu śniadań
* trzymaj go krótko
* zdradź go też

(by t_a)

Gdyby nie wrócił,

[ta_ann]

to nie wiem.

Może poutrudniaj mu rozwód. Skoro Tobie jest
niełatwo...Miłosierdzie i takie tam najlepiej
włożyć w buty.

a potem coś spreparuj na niego

[fleshless]

i za to też się zemścij,
w ogóle na wszystkich się zemścij

a co?!

[pomysl.po.wypiciu]

tk , nie ma to jak zemsta i gotowanie sie we wlasnym jadzie do wszystkich

[mumuja]

Może poutrudniaj mu rozwód. Skoro Tobie jest
> niełatwo..
napewno będzie jej łatwiej, jesli poutrudnia zycia ukochanemu
mężczyźnie. Na pewno znajdzie w sobie wtedy dużo siły, szczęścia i
pozytywnej energii. A może jeszcze sprawi, że on ją na nowo pokocha
i uszczęśliwi.

proponowane przejście od uczucia miłości do nienawiści to
masakrycznie krótkowzroczna i gmatwana porada.

wybacz, Mumuju,

[ta_ann]

nie każdy jak Ty może być Jezusem Chrystusem...
Ja odpłacam pięknym za nadobne...

Szanuję dobrych ludzi, krzywdzących - krzywdzę...
Prędzej czy później wpadają w ręce. I dobrze się
z tym czuję.

:)

[altu]

oj, tam..
Mumia ma racje..
każdy dobry uczynek wraca do nas ze zdwojoną mocą..
nie raz doswiadczyłam, że to prawda..

a złe uczynki - oj, los potrafi być mściwy

trochę, a może całkiem dużo

[ta_ann]

nie pojmuję, czemuż miałoby być premiowane
draństwo. za nieodrobione lekcje dostawało się
w końcu lufę. szkoła kłamała? tak się domyślałam

[altu]

jasne.
i co? jak skarciła cie babcia, to ty też ją karciłaś? rzucałaś się na nią z pięściami? biłaś?

trzeba mieć dystans. i pokorę.
dystans do samego siebie.
a pokore do świata i ludzi w ogóle

nigdy w życiu...

[ta_ann]

do babci mówię w 2. osobie, żadne Ty, to nie moja
koleżanka. i gdy całkiem blisko mnie ktoś (dziecina
bardzo nieletnia) pluje, wrzeszczy etc. i próbuję
protestować słyszę: zostaw, teraz dzieci są inne.
taak, wychowywane bezstresowo.

sorry, w 3.:) n/t

[ta_ann]

jaką pokorę? o czym Ty mówisz?

[ta_ann]

o nadstawianiu drugiego policzka? never!
o pomocy bandytom? a tak, są adwokaci bardzo
ładnie broniący mafii.

tu się mocno różnimy, więc: życzę miłego wieczoru

[fleshless]

ta_ann napisała:

>a tak, są adwokaci bardzo
> ładnie broniący mafii.

No taka oczytana Dziewczyna, a tylko na demagogię ją stać. Czyżby?
Ann popraw się! ;P

[mumuja]

czyli uzależniasz się Ann od tych osób, idziesz automatyczną
reakcją, nie patrząc dalej. Doświadczenie uczy, że takie zachowanie
niczego dobrego mi nie przynosi, ani nie poprawia samopoczucia. Ty
widocznie masz inne. Poza tym nie widzę związku z Jezusem
Chrystusem. Po prostu zwykłe doświadczenie życiowe, gra, w której
jestem albo przegrana, albo wygrana.

ani się nie uzależniam, ani automatycznie

[ta_ann]

normalnie żyję i ktoś krzywdzący sam wpada
w ręce.

nikt nie odpowiedział, co się wtedy robi. może Ty?

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=23941&w=69601257&a=69608024







Odp: Podpisałam spokojnie arkusz "Nie, nie zawierałam z Państwa
firmą żadnej umowy". Śmiesznie, bo czekał na mnie, gdy wracałam
do domu. Czemu wcześniej nie czekał? Dlaczego się cieszył,
gdy tęskniąc za nim spalałam się?
100 m wcześniej była jednak czerwona, ładna skrzynka pocztowa.
Nic zatem mi nie udaremnił. Liczył na złamanie mnie swoim
seksappealem? Figa.

Nie interesowałam się, czy wyleciał z kolejnej już pracy.
Bez znaczenia. Nie wszystko w życiu uchodzi płazem...

Nie żebym była przesądna, ale z obserwacji świata wynika np.,
że nie warto budować własnego szczęścia na cudzym nieszczęściu.
I niech nikt nie mówi, że uczuć się nie planuje...
Jakże często ta rzekomo szczęśliwa para ma potem ogromnie
pod górę. I cóż, mówię: wasz wybór.

[mumuja]

ta_ann napisała:
Nie żebym była przesądna, ale z obserwacji świata wynika np.,
> że nie warto budować własnego szczęścia na cudzym nieszczęściu.

jak to rozumiesz?

Prosto

[ta_ann]

Ufam tylko w prawdziwość uczuć dwojga wcześniej
całkowicie WOLNYCH LUDZI.

[altu]

wolność jest pojęciem wzglednym.

mówisz tak, jakby czlowiek po założeniu obrączki, czy podpisaniu kwitu w urzędzie nagle stracił swoją wolność.

i skąd pewność, że uczucia nie-wolnych ludzi nie są prawdziwe??
czyżby osoba w związku nie miała prawdziwych uczuć??

hm.. teoria mocno naciągana. imo.

wrrrr...:-/

[ta_ann]

a mi się nie chce zaczynać od ustalania pojęć.
Wolny człowiek to ten choćby, który nikomu i nic
nie obiecywał...
Owszem, nie zdarzyło mi się jeszcze dobrze życzyć
ludziom, którzy kogoś zostawili. Okropne, prawda?

[altu]

to dziwne te twoje pojęcia. w twoim słowniku

ja, mimo wszystko i wszystkich, mimo złożonych przyrzeczeń, obietnic i oświadczeń - zawsze będę wolna. przynajmniej chciałabym. i nie chcę, żeby ktokolwiek dla mnie wolność (s)tracił.

okropne. dla mnie, oczywiscie. ja tak nie potrafię.. fakt.
ale cóż.. każdy ma swoje sumienie. swoją dobrą lub złą wolę.
ważne jest, żeby czuć się z tym dobrze. żeby czuć się dobrze ze sobą samym. mimo wszystko.

[ta_ann]

W Twoim słowniku zatem brak pojęcia "zdrada". I nie wierzę
w to puszczanie wolno: w radość, gdy ktoś poślubiony pieści
się z kimś innym etc.

Wybrałem Cię, ale jestem wolny. Nie znaczy, że Cię ranię.
Mogę robić, co chcę, ale w określonych granicach.

Jak rozumiesz pojęcie "moralność"?

[altu]

zdrada? jest.
tyle że parytety nieco inne.
i nie traktuję tego tak.. emocjonalnie. biorę to na miękko.
już wiem (nie z płaszczyzny związkowo-miłosno-uczuciowej), że takie nadmierne podniecanie się, nakręcanie się własnymi uczuciami (także negatywnymi) do niczego nie prowadzi. - więc: po co??

radość ze zdrady..
hm.. też trzeba znaleźć pozytywy: że teraz inna się będzie się musiała nim opiekować, zająć, mu gotować. a ja wreszcie odetchnę i nadrobię zaległości.

oczywiscie - to skrajny przypadek.

zgubiłaś w swoich (nieco skrajnych i przejaskrawionych) przykładach uczucia, zaufanie, wiarę w siebie i drugiego człowieka, dobro i uczucia po raz drugi. a szkoda. może gdybyś te swoje "teoryjki" podlewała uczuciami nie byłyby takie drastyczne??

i jeszcze jedno: z tym ślubowaniem, przysięganiem etc. - robią to dwie osoby. i mam nadzieję, że wcześniej się dogadują do całego układu i omawiają wszystkie (no, prawie) definicje w swoim związku.

no, ja przynajmniej tak robię.
i może dzięki temu mam mniej problemów w życiu.
o wiele mniej, niżbyś mogła założyć..

I co mam Tobie odpowiedzieć?

[ta_ann]

Że to forum dla jednak niesparowanych i musisz z góry
założyć, że większość jest bez pary i ja też? I nie mam
żadnego poczucia winy, choć jest smutek... I że mam uczucia,
ale pobłażania w nich jednak stosunkowo niedużo? I że lubię
sytuacje jasne i przecinam, gdy ktoś twierdzi, że "Kaśka,
kocham Cię, a z tamtą panią to byłem 3 lata dla seksu"?

I że nie biorę "miękko", bo relatywizm to jest dobry, ale
może w nauce? (nie znam się).

Miłość jest miłością, zdrada jest zdradą (zdradziłam i oberwałam,
więc wiem, o czym mówię

Nie bierz tego osobiście, ale w istocie, gdy się przymyka
oczy, traktuje "miękko", nie rozmyśla - ma się mniej problemów.
Ale czy istotnie jest radość z życia? Bo stawiam, że jest ona,
owa radość, jednak po jakichś przemyśleniach, bo dostaniu
parę razy w siedzenie i - serio, przestraszyłam się, że można
tak myśleć - jednak w poważnym traktowaniu drugiego człowieka.
Siebie i drugiego. Mam świadomość błądzenia, wątpliwości,
ale "kocham" jednak mówię świadomie. I bardzo rzadko.
Przechodzenie z rąk do rąk, względnie zmiany partnerów jak rękawiczki, szczególnie w dorosłym życiu uważam za płyciutkie. Sadzawka.


P.S. Nie mylisz parytetu z innym słowem?

nie musiałaś odpowiadać..

[altu]

mogłaś. możesz. to też argument.

a ja biorę na miękko. bo jest mi tak łatwiej. mogę. chcę. i git.
i faktycznie- mam mniej problemów. bo mam dosyć tych co mam. więc po co generować nowe?

jednak, mimo wszystko, każda z nas, gdy przyjdzie do konfrontacji, ustali inne definicje tych dwóch wyrazów.

radości z życia, mimo tych moich (dziwnych) poglądów - mam aż nadto. mogę sie podzielić. własciwie próbuję ale nie wszyscy chcą to brać. wolą swoje..

ja też jestem świadoma. aż za bardzo.

sadzawka? hm.. cóż.. nie dowiesz się, dopóki nie spróbujesz
i lepiej żałować, że się spróbowało, niż żałować że się nie spróbowało.

ps nie

[altu]

ta_ann napisała:
> Nie żebym była przesądna, ale z obserwacji świata wynika np.,
> że nie warto budować własnego szczęścia na cudzym nieszczęściu.


ale ta sama ta_ann wcześniej napisała, zeby odpłacić pięknym za nadobne. czyli - żeby utrudniać sprawę rozwodową.
i to nie jest budowanie swojego szczęścia na cudzym nieszczęściu??

chorągiewka?
czy różnica w interpretacji??
ech..

[mumuja]

też mnie ten fragment zastanowił jako całkowicie sprzeczny z
wcześniejszymi poglądami. No chyba, że filozofia Kalego.

[altu]

oj, po prostu.. niektórzy nie potrafią się przyznac do błędu.
idą w zaparte. i nawet, kiedy okazuje się, że jest całkiem inaczej, że nastąpiła pomyłka "pisarska" to uparcie trwają przy swoim.
trudno z takimi ludźmi dyskutować.

pomijam juz fakt, że ostatecznym argumentem w dyskusji bywa : "miłego wieczoru życzę"

ech..
przegrywać też trzeba umieć?

sekundę, w którym miejscu jest pomyłka?

[ta_ann]

nie widzę jej. myślę, że czegoś nie zrozumiałyście.

OK, ale wyjaśnienie to tylko powtórka: mądrość ludowa
mówi, że nie da się zbudować własnego szczęścia (jedno
z pary opuszcza i idzie sobie do drugiego) na cudzym
nieszczęściu (ktoś opuszczony, tu: lonely27). Nie
znałyście tego? Hm, dziwne...
Moja teoryjka jest ciągle spójna.

(altu, dlaczego traktujesz to tak osobiście, ha?)



altuu, miałam szczerze: idę robić coś ciekawszego niż
rozmowa z Tobą? tak robić nie wolno, tak się nie pisze!

[altu]

> altuu, miałam szczerze: idę robić coś ciekawszego niż
> rozmowa z Tobą? tak robić nie wolno, tak się nie pisze!

mogłaś szczerze.
że ci się nie chce ze mną gadać, bo mamy inne poglądy i się nie dogadamy. kropka.
po co ściemniać?
komu to potrzebne?

jakbyś miała iść gdzieś tam, to nie odpisywałabyś.. i tyle.

a dlaczego tak nie wolno?
komu nie wolno??

[altu]

> (altu, dlaczego traktujesz to tak osobiście, ha?)

staram się zachować obiektywizm. [ciężko, bo nie znam obu stron i ich relacji.]
i zdrowy rozsądek.
jak widzę - u ciebie skrajność przechodzi w skrajność. wg mnie - to nie jest zdrowe. trzeba mieć dystans. i umiar.

osobiście?? hm..

[mumuja]

no przecież Altu już to wytłumaczyla: nie da się zbudować własnego
szczęścia (szczęście, spokój i radość lonely27) na cudzym
nieszczęściu (utruwanie życia osobie, która ją skrzywdziła)

to się wydaje takie oczywiste

O jakim utruwaniu życiu mówisz?

[ta_ann]

Brak szybkich ułatwień. Tyle. Bez podawania
czegokolwiek na talerzu.
I od tego momentu przestałabym być lojalna.
Wyjątek: jeśli są dzieci, nie obciążam ich trudnymi
sprawami hm dorosłych i na pewno nie mówię źle przy
nich o tatusiu

krzyczę "Ty dziwkarzuuu" pod wiaduktem, gdy jedzie
pociąg znaczy się - nie na torach. nigdy

[mumuja]

o takiem:

ta_ann 03.10.07, 15:16 Odpowiedz


Może poutrudniaj mu rozwód

i to nie ma nic wspólnego z brakiem lojalności. Faktycznie lojalność
w takim wypadku oznaczałaby tylko paskudny masochizm.

I ja tej wersji nie zmieniam:)

[ta_ann]

Nie robię świństw, nie podpalam mu chaupy
ale chociaż mówię na początku "nie", jeśli
idzie o rozwód.

Jest cudowny dowcip, bardzo mi...bliski.

Icek nie może spać,przewraca się z boku na bok.
W końcu zaniepokojona Salcia się budzi i pyta:
- Co Ci, Icuś?
- Mam oddać dużą sumę temu z naprzeciwka.
Salcia dziarsko otwiera okno:
- Chaim, Chaim!!
Otwierają się okna na przeciwko.
Salcia krzyczy:
- Mój mąż pożyczył od Was pieniądze, miał zwrócił jutro,
ale nie zwróci - i zamyka okno.
Salcia do męża: - Teraz on nie będzie spał.

Kocham żydowskie dowcipy.

Mumi...

[ta_ann]

Brak odpowiedzi na moje pytanie. Ratujesz ekhem
czyjeś siedzenie - skończyłoby się na jakiejś naganie,
ale Ty miałabyś poczucie, że 1) kłamiesz, 2) pobłażasz
oszustowi czy ukrócasz facetowi działanie, mając świadomość
że może sobie chwilowo zostać bez pracy?

Czasem myślę, że działam ekstremalnie...i nie chcę chyba
inaczej, bo czasem sprawy są idealnie czarno-białe. Żadnego
cieniowania...

Nie lubię konformistów.

[mumuja]

na razie podniecam się technikami tanecznymi w tv i smaruję
balsamem. Wrócę do rozmowy później. I na pewno Ci odpowiem.

[mumuja]

ok.

To proste: nie będę ratować dupy komuś, kto jest permanentnym
tchórzem, oszustem i tego typu sprawy, nawet jeśli tkwia we mnie
jakieś pozytywne wspomnienia.
Co nie znaczy, że będę się napawać jego porażką, klęską, itp.
Powtarzam: nie będzie mi zależało na tym, żeby utruć mu życie. Nie
mogłabym nazwać tego nawet gorzką satysfakcją. Po prostu: odwracam
się na pięcie i nie chcę mieć do czynienia z człowiekiem, który mnie
skrzywdził. Przeżyłam też to.

mogę bronić i kłamać dla kogos, kogo kocham. jeśli zostałam przez
kogoś zraniona, to chyba jasne, że jeszcze przez długi czas
pozostaną we mnie i te uczucia. Tylko uczucia to złożona sprawa.
Zranienia mają różne imiona.


To proste: nie będę ratować dupy komuś, kto jest permanentnym
tchórzem, oszustem i tego typu sprawy.

:)

[ta_ann]

Altu, ja nie wierzę, że jeszcze mąż lonely27
jest szczęśliwy

Hipotetyczna rozmowa:

ona: jesteś szczęśliwy? (nie wiem, czy nie brzmi dziwacznie,
ale niech tam)
on: OJ TAK, BARDZO. ONA NICZEGO NIE WYMAGA, NIE STRESUJE
MNIE, PRZYNOSI KAPCIE.

[altu]

a może jest całkiem odwrotnie?
[w sumie - znana jest nam relacja lonely, więc obiektywna nie będę]

może teraz dopiero mąż lonely jest szczęśliwy?
nie wiadomo, jak było wcześniej między nimi. jak się układało.
najwidoczniej czegoś na którejś płaszczyźnie brakowało, skoro tylko jedna strona byłaby w stanie walczyć o wspólną przyszłość, a druga strona układa sobie życie, i jest jej całkiem dobrze..

[ta_ann]

Cenię ludzi odchodzących w pustkę. A raczej: do siebie.
Nie wyszło mi z kimś - wracam "do siebie". Wiem wiem,
rzadkie. Tym bardziej cenne. W owej pustce człowiek jest
(znów) wolny.

[altu]

> Cenię ludzi odchodzących w pustkę. A raczej: do siebie.

cóż.. nie każdy potrafi. niektórzy potrzebują ciepła, radości, wypełnionego domu, gorącego obiadu, i bałaganu pod stołem.
każdy ma to co lubi.
i na co zasłużył.

nieco empatii ;0

> Wiem wiem, rzadkie. Tym bardziej cenne.

jak dla kogo. jedni chcą być samotnikami. inni czują się stworzeni by być z drugim człowiekiem. nawet jeżeli ten drugi człowiek będzie zmieniany co jakiś czas..

> W owej pustce człowiek jest (znów) wolny.

ale czy szczęśliwy??
zawsze i wszędzie?
bezwarunkowo??

[ta_ann]

altu napisała:

> > Cenię ludzi odchodzących w pustkę. A raczej: do siebie.
>
> cóż.. nie każdy potrafi. niektórzy potrzebują ciepła, radości, wypełnionego dom
> u, gorącego obiadu, i bałaganu pod stołem.
> każdy ma to co lubi.
> i na co zasłużył.
>
> nieco empatii ;0

Jakie ładne, sympatyczne, duże dzieci...BOBASY. Ze smoczkami
wiszącymi na tłustych szyjkach.

To partnerstwo czy matkowanie?

>
> > Wiem wiem, rzadkie. Tym bardziej cenne.
>
> jak dla kogo. jedni chcą być samotnikami. inni czują się stworzeni by być z dru
> gim człowiekiem. nawet jeżeli ten drugi człowiek będzie zmieniany co jakiś czas

"On był stały, tylko one sie zmieniały"

jeśli ktoś ma świadomość, że będzie zmieniał niech nikomu
nie zamydla oczu i ustali na początku, że to nie uczucie,
miłość, a UKŁAD. W najczystszej postaci.

Może lepsza jest lala 1.75 z otwartymi ustami?

>
> > W owej pustce człowiek jest (znów) wolny.

> ale czy szczęśliwy??
> zawsze i wszędzie?
> bezwarunkowo??


Jest uczciwy wobec siebie. Cenne jak cholera. Nic nie mówiłam
o szczęściu. Może jeśli ktoś nie może spędzić żadnego wieczoru
całkiem sam, niech wybierze się do psychologa? Dorosłemu, w pełni
rozwiniętemu człowiekowi do szczęście potrzebna jest również
samotność. Do rozwoju także. Piszesz o jakiejś niedojrzałości...

[altu]

> Jakie ładne, sympatyczne, duże dzieci...BOBASY. Ze smoczkami
> wiszącymi na tłustych szyjkach.
>
> To partnerstwo czy matkowanie?

chyba jestem zmęczona.
nie rozumiem.

a reszta..
ot, każda z nas jest inna. każda z nas ma inne postrzeganie świata.
i się z tego bardzo cieszę.
bo gdyby świat był złozonych ze wszystkich osób takich jak ja, albo jak ty, to zapewne byłoby nudne.

nie upieram się, że ja mam to "właściwe" postrzeganie świata.
dla mnie jest ono dojrzałe, normalne, i zdrowe.
i za cholerę nie chcę się zmieniać

jasne, w porządku

[ta_ann]

Obiektywnie: jest niedojrzałe. Ale nie zmieniaj się.

[altu]

to nie było obiektywne

nie zamierzam.

było :-P

[ta_ann]

weź do ręki jakikolwiek art. z psychologii
rozwoju dorosłego człowieka.

pewnie, że będzie nieciekawie, jeśli będziemy
naginali się do czyichś poglądów

[altu]

jak zacznę używać, a nie daj boze, korzystać i stosować się do artykułów i podręcznikow psychologii, to będę pierwszą do leczenia psychiatrycznego. i po co mi to?
ważne żeby żyć zgodnie ze sobą (wychowanie, kultura, otoczenie, rodzina itp.). a nie zgodnie z podręcznikiem. bo to wg mnie bez sensu..
[i jeszcze samej siebie w lusterku bym nie poznała]

spróbuję ostrożnie...

[ta_ann]

społeczeństwo polskie ma ciągle bardzo niską kulturę
psychologiczną, nie odróżnia zaburzeń umysłowych od
psychicznych, nie rozróżnia dojrzałości od nie -
nie wie, czym jest depresja i czym różni się od smutku...
nie potrzeba studiować psychologii, jest choćby pismo
Charaktery...

tu nie chodzi o ten biedny podręcznik akademicki, ale
o popularne artykuły. mam nadzieję jednak, że nie piszesz
poważnie.


leczenie psychiatryczne - umarłabyś, gdyby się Tobie,
albo komuś z Twoich bliskich przydarzyło?

[lonely27]

Też się zastanawiałam, wychodząc z własnej skóry. Ale on nie
powiedział, nie dał znaków, że mu źle. Ale jest taką osoba, co
wszytsko mu się szybko nudzi, ma słomiany zapał, ciągle potrzebuje
adrenaliny.A ze mna było po kilku latach tak - ciepłe
mieszkanko,spokojna praca, urzadzanie pokoju dziecięcego... On od
tego uciekł. I się zarzeka, że nie wróci..

[mumuja]

niech spierdziela na drzewo, skoro mu tam dobrze, skoro nie ma
pomysłu na adrenalinę z jedną osobą, skoro jest na tyle niedojrzały,
żeby nie zrozumieć podstawowych mechanizmów. Chyba że chodziło o coś
innego, co Ty wykluczasz, czego on Ci nie powiedzial.
Jeśli on nie chce wracac, naprawde zostaje Ci odbudowanie na nowo
siebie...

[fleshless]

ta_ann napisała:
> Szanuję dobrych ludzi, krzywdzących - krzywdzę...
> Prędzej czy później wpadają w ręce. I dobrze się
> z tym czuję.

Oj, Ludziku, Ludziku, tak Ci się tylko wydaje, że jesteś taka cwana

za dużo siedzisz przed kompem chyba ;P

Dobrze mówicie, Panie Adwokacie

[ta_ann]

buzi.

[fleshless]

buzi?
tak obcego faceta?
no wisz?

zamknij za nim drzwi i nie otwieraj

[metaxxa1]

nie jest ciebie wart,skoro nie docenił i nie szanował,
spotkasz lepszego

[pomysl.po.wypiciu]

ta_ann napisała:
>...)
> Gdyby wrócił:
>...)
> * zdradź go też
>
> (by t_a)

jejku ale genialne rady
brakuje jeszcze typu podaj mu srodki przeczyszczajace

zapomniałam

[ta_ann]

* laxigen

[pomysl.po.wypiciu]

stosujesz codziennie?

dzięki za rozweselenie :)

[ta_ann]

nie wiem, jak smakują a poprawną nazwę
sprawdziłam w google

zdrada bardzo boli, taki l. to przy niej
pikuś

co lepiej?

[ola_dom]

moja koleżanka swojemu byłemu gotowała obiadki, bo tamta "w ogóle
nie umie gotować i on biedny tylko puszki je...". Dla niego to
robiła? Dla siebie! Że taka szlachetna. Przerost ego nad wszystkim...

co lepiej?
Ani to, ani to...
Utrudnianie rozwodu powoduje szarpaninę wewnętrzną - u mnie by
spowodowało.

Najlepiej szybko stanąć na nogi i prędko zapomnieć o delikwencie.
Jak?
Oooooo, to już zupełnie inna para kaloszy...

[ta_ann]

I to jest plus samotności:
na cokole jestem JA, ładnie wyglądam dla SIEBIE,
gotuję dla SIEBIE, płaczę w poduszkę... I później
ktoś sobie pisze o beznadziejnie egoistycznych
singlach. Nie mamy wyjścia, psze pani

Nie rozumiem tego matkowania, wolę być sama
niż w związku, który miałby aż tak poniżać...

Pomyśl (nick), zamiast krytykować (łatwe), doradź
(trudniejsze). Poczytamy.

[ola_dom]

ta_ann napisała:

> Nie rozumiem tego matkowania, wolę być sama
> niż w związku, który miałby aż tak poniżać...

pokręcone, chore ego.
Ona była TAKA wspaniała, że była PONAD to, taka szlachetna, że MIMO
TO, i "to przecież byłoby takie niskie odgrywać się teraz na nim.
Przecież spędziła z nim tyle lat i on też w tej całej sytuacji
cierpi...".
Buddyzm przekręcony na dziesiątą stronę.

[lonely27]

Sprawa formalna już w toku Trochę już minęło...A on twierdzi, że
teraz jest szczęśliwy..Gdyby wrócił...Duma mu nie pozwoli...i
zwyczajnie brak miłośći...do mnie....
A czy ja wybaczę i zapomnę? Wiem tylko, że dalej go kocham...
Śniadania - od roku już nie robiłam Trzymałam go krótko, jak
podejrzewałam o romans, nic dobrego to nie przyniosło, a raczej
odwrotny skutek, szybszego uciekania ode mnie.. Zdrada.....nie, nie
dla mnie...

[ta_ann]

a ja nie wiem, czy jeszcze kocham...
może już tylko potrzebuję...

w końcu, gdy ktoś odchodzi to ujawniają się
jego "ciemne strony", cień. nie jest przecież
wspaniały, jeśli (...)

tak w ogóle: jest forum rozwodowe, ale to co mi
się tam bardzo nie podoba - oni gloryfikują
rozwód. rodzaj wtajemniczenia. te wątki: cześć,
jestem już naprawdę z wami. rozwiodłam się.
jeśli będzie Ci jakoś pomocne, zajrzyj na ww.
forum.

Wybaczyć i zapomnieć można. Jeśli rzeczywiście druga
strona obudzi się z łapką w nocniku i stwierdzi,
że Ty i tylko Ty

[lonely27]

Ja też nie wiem...może kocham tylko jego wyobrażenie...I cholernie
tesknię za nim...

...

[ta_ann]

mnie go brakuje. po prostu. ale to nie działa
w drugą stronę. trudno.

[lonely27]

No własnie. Tą drugą jest teraz ona - nowa, niepoznana, świeża, do
odkrycia.... Cóż, stare w kąt

[ta_ann]

Nowe też pójdzie w kąt. Albo do lamusa pójdzie on.
Szybciej niż myślisz.

[mumuja]

przykre, że takie rozczarowania nadchodzą nagle, z powodu czyjejś
głupoty, można pocieszyć się tym, że takim zachowaniem on nie wygra
sobie lepszego życia, może chwilę oddechu, ale jesli jest tak, jak
mówisz, ze chce mieć święty spokój od odpowiedzialności, to
szczęśliwy nie będzie.
Ty pewnie swoje przecierpisz, tym lżej, im bardziej skupisz się na
sobie, na ulepszaniu swojego życia, z moich obserwacji wynika, że
łatwiej osobom, dla których partner nie był jedyną ważną rzeczą w
życiu.

[lonely27]

To się stało tak nagle...I to nie było tak, że nie chciałam nic
wiedziec, wiedzieć wcześniej, że coś nie tak.. Porostu..Jemu się
przestało podoac małżeństwo..bycie razem..Myślę, co robiłam nie
tak...Takim to chyba nie dogodzisz..
Z tym skupieniem na sobie..idzie mi marnie...w sumie od dłuższego
czasu, gdy czułam, że coś jest nie tak skupiłam się na nim i tylko
na nim...
Ale teraz chcę odetchnąć, zając myśli czymś nowym...żeby odbić się
od dna...

[mumuja]

współczuję Ci bardzo. I choć nie sądzę, żeby poskutkowało, to jednak
uważam, ze dobrze zrobisz, gdy będziesz się starała odsunąć od
siebie myśli rozstrząsające, najlepszym lekarstwem zajęcie się czymś
zupełnie innym, coś, co Ci zajmie myśli, niech to bedzie choćby i
praca.
pomóc też może złość i na każdą myśl o żalu za małżeństwem, myśl o
tym, co Cię wkurzało.
Ale generalnie kierunek: odcięcie się

[lonely27]

Jakie to trudne...odsunięcie się emocjonalne....bo fizyczne już
dawno nastąpiło. Ile to jeszcze potrwa? Jak długo się będę leczyć z
miłości do niego?
A myslę na zmiane o tym co było dobre, i o tym co nie było... Ale
żal i ból zagłusza wszytsko. Że się skończyło, że więcej nie będzie..

[altu]

fakt. nie jest to łatwe.
jedyne co może pocieszyć: że jeżeli zostalibyście razem, a on dalej by robił swoje - co najmniej jedno z was nie byłoby z tego zadowolone.
może takie drastyczne przecięcie, rozstanie i rozwód to nie jest to, co ludzie robią najchetniej. ale cóż.. takie życie. trzeba to przeżyć, przeczekać.
jedyne co moze pocieszyć jeszcze bardziej: że będzie lepiej. będzie dobrze, jeżeli ty sama będziesz chciała.
ja trzymam kciuki

[lonely27]

Przeżyć, przeczekać...Nikt tego za mnie nie zrobi..Ciiii, by nie
zapeszać..
Kiedyś musi być dobrze....(chyba w to jeszcze nie wierzę)

[altu]

przeżyjesz..
i jeszcze znajdziesz swoje dni szczęśliwe.

[sibeliuss]

Rozwieść się, odchorował, odpłakać i stanąć na nogi.
Szkoda tracić energię na głupie zemsty i inne tego typu durnoty.

[lonely27]

Uf, dzisiaj nowy dzień. A gdzie mój uśmiech....?

[ola_dom]

sibeliuss napisał:

> Rozwieść się, odchorował, odpłakać i stanąć na nogi.
> Szkoda tracić energię na głupie zemsty i inne tego typu durnoty.

tak jest.
Mszcząc się skupiamy się na tym, kto nas skrzywdził. A na to szkoda
naszej energii. O takim skurwielu najlepiej czym prędzej zapomnieć.
Knucie zdrady nie pomaga zapominać.
Należy skupić się na tym, żeby NAM było dobrze. Czyli na nas.

Lonely - mówią, że im silniejszy kopniak, tym większy krok naprzód.
U mnie tak było.
Moja znajoma najpierw po rozstaniu o mało nie oszalała, a potem
zajęła się sobą i sprawami, na które nigdy nie było czasu i
akceptacji ze strony męża. I zaczęła ŻYĆ. Chociaż najpierw musiała
ciężko odchorować.
Na pewno będzie lepiej. Często takie cierpienie dopiero otwiera nam
oczy i pokazuje milion możliwości, których wcześniej nie
dostrzegaliśmy, bo przywykliśmy do codzienności (nic złego w
codzienności, o ile nie zamyka nam oczu na niecodzienność - a tak
często bywa).
Powodzenia.

[abneptis]

hm... moj odszedł 2 miesiace temu, zostawil mnie i wtedy 5 miesieczne dziecko,
zakochał sie, powiedział ze uwielbia kawalerski styl zycia, motylki w brzuchu a
z nami jest nieszczesliwy- mialam ciezka ciaze, urodzilam wczesniaka, dziecko
bylo chore a ja okres pologu mialam wysokie nadcisnienie...
i tak sobie mysle
obiecywał:
milosc-zakochal sie w innej
wiernosc- dyma inna
uczciwosc małzenska- nie dotrzymal i tego slowa duzo by pisac
w zdrowiu-to dotrzymal
i w chorobie- opuscil mnie, nigdy nie lubil jak chorowalam chociaz bylby to katar

snil mi sie on i ona przez bite 1,5miesiaca, do tego czesto sie nade mna znecal
psychicznie-opowiesci o next i jaki jest happy
ale to mija , czas leczy rany
TYLKO CZAS cie uratuje
dzisiaj jest juz lepiej ale nie super, żałoba podobno trwa do 2 lat zaakceptuj
to i sie przyzwyczaj do swoich malych dołów i oczywiscie z nimi walcz.
sciskam i trzymaj sie!

P.S. Mężów można mieć wielu i dzisiaj juz to wiem, a zwykle chuje(nie wiem czy u
Was mozna przeklinac jak nie to sorry) nie sa warte naszych łez, kurwa chciał
wolnosci to po kiego grzyba brał slub? NIEDOJRZAŁY SOCJOPATA

[lonely27]

Och abnepitis..czemu faceci tak głupieją, mając rodzinę, dziecko. Co
nagle przestaje im się podobać? A staram się zrozumiec, że po
pewnym czasie motylki odlatują i takie tam, ale to już inny etap
miłośći, dojrzalszy. Zachwują się tak, jakby na niczym innym by im
nie zależało , jak na wolności, nowościach, beztroskim życiu, z dnia
na dzień.

[fleshless]

no ale to co, to tak nagle, z dnia na dzień?

tak hop siup, aż nie chce się wierzyć, że nic tego nie zapowiada...

i że to takie jednostronne...
sory ;]

hm...

[ta_ann]

Trudno Tobie uwierzyć, że dojrzałych, dorosłych
mężczyzn jest naprawdę garstka? I że ja zabraniam
komukolwiek wzbudzać poczucie winy w kobietach?

Panowie, jesteście niedorośli.

W literaturze będzie to Piotruś Pan. Kobiecego
odpowiednika zdaje się nie ma...

Największe joby (przepraszam) cisną się na usta, gdy
zostawiane są kobiety rodzące w jakikolwiek upośledzone
dzieci. Wiesz, jaki bywa argument? Pan jest tak wrażliwy,
że aż nie może na to patrzeć. 100% opieki sprawować ma
kobieta.

[fleshless]

ta_ann napisała:

> Trudno Tobie uwierzyć, że dojrzałych, dorosłych
> mężczyzn jest naprawdę garstka?

z czego wnosisz?


>I że ja zabraniam
> komukolwiek wzbudzać poczucie winy w kobietach?

zabraniać to se można, tylko jeszcze ludzie muszą Cię słuchać.


> Panowie, jesteście niedorośli.
> W literaturze będzie to Piotruś Pan. Kobiecego
> odpowiednika zdaje się nie ma...

faktycznie, dowód miażdżący,
myślę, że powinnaś być cytowana w stosownej literaturze, bo oto przeforsowałaś
dowód, na to co chciałaś dowieść.
Co to dokładnie było, ja rozszyfrować nie potrafię, ale to mniej więcej chodzi o
to, że jak w literaturze był Piotruś Pan, to mężczyźnie są niedojrzali.


> Największe joby (przepraszam) cisną się na usta, gdy
> zostawiane są kobiety rodzące w jakikolwiek upośledzone
> dzieci.

jak najbardziej, tylko jakim sposobem zrobić z tego dowód na nikczemność
mężczyzn w ogóle?
Czy z tego że pewien hydraulik, zamiast zamontować ukradł komuś kaloryfer
wynika, że (dla każdego x) hydraulik = złodziej?


>Wiesz, jaki bywa argument?
>Pan jest tak wrażliwy,
> że aż nie może na to patrzeć. 100% opieki sprawować ma
> kobieta.

a to już jest spekulacja,
albo inaczej: wesoła twórczość ;]

[ta_ann]

> z czego wnosisz?

z większej odpowiedzialności za dziecko (naturalne),
za zawiązek w ogóle...



> zabraniać to se można, tylko jeszcze ludzie muszą
> Cię słuchać.


podobno znasz się na żartach...


> faktycznie, dowód miażdżący,
> myślę, że powinnaś być cytowana w stosownej
> literaturze, bo oto przeforsowałaś dowód, na to
> co chciałaś dowieść.

Ja te dowody znajdę, wystarczy zajrzeć do stosownej lit.,
tylko czy Ty będziesz chciał je przyjąć do szanownej
wiadomości.
Dwa: aż chciałoby się napisać "jak mało znasz jeszcze życie",
ale pewien pan pouczał mnie onegdaj, że to nie jest argument
w rozmowie

(...)
> wynika, że (dla każdego x) hydraulik = złodziej?

Mówimy o braku dojrzałości, nie nikczemności i złodziejach...

> a to już jest spekulacja,
> albo inaczej: wesoła twórczość ;]

No właśnie nie. Tylko ja nie wiem, czy będzie mi się
dziś chciało iść do najbliższej czytelni Biblioteki
Pedagogicznej...Raczej nie będzie. Zamiast tego pójdę
zrywać maliny
Czy artykuły z netu uznasz za wiarygodne? Coraz częściej
są wykorzystywane przy pisaniu prac chociażby.

[fleshless]

a_ann napisała:

> z większej odpowiedzialności za dziecko (naturalne),
> za zawiązek w ogóle...

ale co z większej odpowiedzialności za dziecko?
nie bardzo widzę to wnioskowanie
rozumiem, że wychodzisz od postulatu, że ludzie powinni brać odpowiedzialność za
dzieci i związki, no dobrze
ale jak to się ma to tezy że jest garstka dojrzałych mężczyzn?

> Dwa: aż chciałoby się napisać "jak mało znasz jeszcze życie",
> ale pewien pan pouczał mnie onegdaj, że to nie jest argument
> w rozmowie

Tobie się naprawdę wydaje, że z Twoich postów widać taką znajomość życia?
Prędzej gorycz i sfrustrowanie, nie obraź się, ale generalnie gderasz na potęgę.

Co do literatury - nie wystarczy ją czytać, jeszcze trzeba umieć ją czytać,
a poza tym, to nie jest jakaś ostateczna instancja,
po trzecie, stawiam dwie pół litry, że nie ma takiej literatury (przynajmniej z
kategorii fachowa, profesjonalna praca socjologiczna), która by głosiła, takie
pokoślawione obserwacje.


> > wynika, że (dla każdego x) hydraulik = złodziej?

Ludziu, czy to jest niska kumatość, czy jakiś rodzaj robienia koło pióra?
czy mam Ci napisać wprost, łopatologicznie:
- to że jakiś koleś kopnął w dupę żonę z małym dzieckiem, to znaczy, że każdy
facet jest z definicji obarczony taką winą?

co do akapitu ostatniego, to patrz akapit powyżej.

idź na te maliny, nie siedź przed kiś się przed tym kompem tyle.

[ta_ann]

> Prędzej gorycz i sfrustrowanie, nie obraź się, ale generalnie
> gderasz na potęgę.

Tak Też to ostatnio zauważyłam.
Brak seksu, obstawiam, że to dlatego
Postuluję u siebie więcej masturbacji.
Seks bez miłości? Nieeeee.

(...)

> po trzecie, stawiam dwie pół litry, że nie ma takiej
> literatury (przynajmniej z kategorii fachowa, profesjonalna
> praca socjologiczna), która by głosiła, takie pokoślawione > obserwacje.

Socjologia? Może być, ale prędzej to będą prace z
psychologii.

Dobra, kiedyś odszukam i stawiam już teraz na pewno, że
mało znasz życie. Wódką zalej się sam. Moje preferencje
to green&red tea. Mate. Owocowe herbaty herbapolu. Bez
dodatków


>
> > > wynika, że (dla każdego x) hydraulik = złodziej?
>
Potrzebujesz forów. Proszę: niska kumatość

(...)

> idź na te maliny, nie siedź przed kiś się przed tym kompem tyle.

Cóż. JAKO I TY

No cóż ja

[fleshless]

Ci mogę odpowiedzieć, Ludziku,

nie mam siły prowadzić dalej tej pseudo dyskusji,
a wiem, że ona się nigdy nie skończy;
masz tą przewagę nade mną, że z góry znasz odpowiedź, jedyne zadanie, o jakie
musisz się martwić, to produkowanie nie trzymających się kupy zdań, którymi
usiłujesz stwarzać pozory, że dysponujesz jakimiś argumentami. Czepiasz się
słów, imputujesz, nie respektujesz reguł dyskusji - Tobie nie chodzi o
argumentację, ale o przepychankę, o to żeby wyszło, że masz rację (w Twoim
mniemaniu robisz to skutecznie).


No nie będę się licytował, kto bardziej zna życie, bo to też nie ma sensu, to
tylko deklaracje, a wszystko i tak wychodzi w praniu - mówiąc inaczej - takie
się ma życie, jak się je zna (choć, nie powiem, szczęścia też trochę potrzeba,
ale sam fuks też sprawy nie załatwi)

Właściwie nie obchodzi mnie, co wyczyniasz. Ale irytuje mnie to w momencie kiedy
widzę, jak robisz z siebie ofiarę, wcześniej prowokując ludzi do wejścia z Tobą
w zwarcie. Robisz to podrzucając gdzieniegdzie podteksty, niejasne aluzje,
wycieczki osobiste, insynuacje - niby nic, niby nic otwarcie, ale jednak.

I tak to widzę, i myślę, że nie tylko ja.

Obiecałam, że poszukam danych.

[ta_ann]

Działałam nie sama. Pozwolę sobie zacytować.
Komentarza nie będzie. I na tym kończę rozmowę
z Tobą.

X. pisze:

"Wrzuciłam w google 'disabled children abandonment
adoption study', ale znalazłam tylko, ze dzieci nie-
pełnosprawne częściej żyją tylko z matkami (ojcowie
dość często odchodzą, bo nie potrafią sobie
poradzić z ciężarem wychowywania takiego dziecka -
podobne historie słyszałam wiele razy).

Tak więc może być tak, że Twoja teza jest nieprawdziwa
w demokratycznych, rozwiniętych społeczeństwach. Natomiast
prawdziwa w takich krajach jak Polska czy Rumunia [uśmiech -
dopisek t_a] (zdaje się, że jakiś czas temu był artykuł (w Obcasach?) na temat rumunskich sierocińcow i
tego, że przebywa tam mnóstwo niepełnosprawnych dzieci).

Dziękuję za uwagę, fleshless.

ps.

[fleshless]

>I że ja zabraniam
> komukolwiek wzbudzać poczucie winy w kobietach?

przypominam, że zdanie o poczuciu winy to jest już wniosek jaki wyciągnęłaś Ty,
ja tego w ten sposób nie widzę.

[lonely27]

Ja nie odczułam jego zmian w stosunku do mnie wczesniej. Wiadomo, że
w każdym zwiazku są dni lepsze i gorsze. Ale nie było jakiegos
rozłamu. To w nim musiało zbierać się wcześniej.. tylko że ja o tym
nie wiedziałam, a może nie chciałam widzieć. Zawsze wszytsko da się
czyms innym wytłumaczyć, a on to w taki sposób robił
Może błędnie założyłam, że to już na zawsze? Choc starałam się.
Wielu rzeczy żałuję, tylko ja już nie mam szansy ich naprawienia

kurczę.....

[ta_ann]

to takie typowo kobiece: co mogłam zrobić inaczej,
lepiej? dlaczego nie byłam bardziej wyrozumiała?
Znam to także z osobistego podwórka...
dlaczego krzyczałam? Gdyby chcieć polecieć okropnym
patosem "miłość wszystko przetrzyma" (miłość mężczyzny
do kobiety). Skoro nie wytrzymała..?

Jesteśmy głupio nadodpowiedzialne. Za rozpad związku
także.

[lonely27]

Ale tak właśnie się myśli. To osoba oszukana, zdradzona ma pełno
pytań, często gęsto bez odpowiedzi. A gdyby nie była taka, siaka,
owaka, to przecież biedy żuczek nie szukałby jej zastępstwa.Ech..

nie chodzi

[fleshless]

o nadodpowiedzialność,
nie chodzi o to, żeby obarczać Ciebie za to, że tamten gościu się zmył,
w ogóle nie chodzi o to, żeby Ciebie sądzić;

po prostu nic nie dzieje się tak z dnia na dzień, taki rozkład siłą rzeczy musi
potrwać ileś,
pęknąć z dnia na dzień to może tygodniowa znajomość

[abneptis]

zdziwiłbys sie...
moj odszedł z pania ktora znał dokładnie 2 miesiace, widzieli sie
1raz a reszta to gg...
owszem moze pewnych sygnałów nie zauwazyłam bo ufałam, bo myslalam
ze ma kryzys zwiazany z małym dzieckiem... a okazało sie ze
najzwyczajniej w swiecie sie zakochal...
szkoda ze nie zdazyl zakochac sie w swoim synku

[ola_dom]

no żesz do cholery trudno traktować każde chłodniejsze zachowanie
partnera jako sygnał, że coś się poważnie źle dzieje!
Toż to paranoja. Pewnie, że trzeba uważać i "przyglądać się"
związkowi, ale przecież od czegoś jest zaufanie do partnera,
zrozumienie i wyrozumiałość.
Jak ja jestem w porządku, to zakładam, że druga strona też. Czy to
źle?
Chodzi o to, żeby nie przegiąć w żadną stronę - żeby czerwona lampka
nie zapalała się za każdym razem, kiedy partner ma po prostu gorszy
humor. A nuż nas już nie kocha....!!!???

Wcale nie trzeba niczego robić źle, żeby ta druga strona kiedyś
zmieniła zdanie i obiekt zainteresowań.

Fajny i mądry tekst, Olu.

[ta_ann]

Kciuk w górę

szukałby...

[ta_ann]